ေျမစာျမက္ကေလးမ်ား...

“အဲဒီ စစ္ကလည္း ဘာျဖစ္လို႕ ျဖစ္ေနၾကတာလဲ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေက်ာင္းလည္း မတက္ရေတာ႔ဘူး၊ ဒီမွာေနရတာ အရမ္းခ်မ္းတယ္.. အိမ္ဘဲျပန္ခ်င္တယ္။ အဝါး( အေဖ) ကလည္း ခုထိ ျပန္မလာေသးဘူး” ဟု ေရရြတ္ေနရင္းက....

အိပ္မက္ထဲက ကခ်င္ေျမ

ကၽြန္မတို႔ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာ သဘာဝတရားရဲ႕ ဖန္တီးမႈေတြနဲ႔ အင္မတန္ လွပသာယာတဲ႔ အိက္မက္ဆန္ဆန္ ေနရာေလးေတြ ရွိေနပါေသးတယ္....

ကြာရွင္းျပတ္စဲျခင္း

ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔၂ေယာက္ရဲ႕ အခ်စ္ေတြ ေအးခဲသြားခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္႔ဘ၀ထဲကို ဂ်ဴလီ ဝင္ေရာက္လာခဲ႕တယ္....

ေက်ာက္စိမ္းတြင္းေပၚက ကၽြန္မတို႔ရြာ...

ေက်ာက္စိမ္းေမွာ္နယ္ေျမကို ေရာက္တာနဲ႔ ဖားကန္႕ကို မေရာက္ခင္မွာ ကၽြန္မရဲ႕ ရြာကေလးကို အရင္ဆံုး ေရာက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ႔မွ...

ဘ၀လမ္းေပၚက အမိႈက္ကားမ်ား

လူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ အမိႈက္ကားေတြနဲ႕ တူတယ္ဗ်.. သူတို႕ဟာ အမိႈက္ေတြအျပည္႔ တင္ေဆာင္ျပီး လမ္းေပၚမွာ ေမာင္းႏွင္ေနၾကတယ္...

Saturday, October 23, 2010

သတိရေနတဲ႔ မီးထြန္းပြဲေတာ္

သီတင္းကၽြတ္ျပီ။


ဆီမီး၀ါ၀ါထိန္ထိန္ျဖာ

သီတင္းကၽြတ္ခ်ိန္ခါ ေရာက္ျပီဆိုရင္ ဟိုးအရင္ကေတာ႕ မိုးေလကင္းလြတ္ သီတင္းကၽြတ္ရယ္လို႕ တင္စား ေျပာဆိုတတ္ၾကပါတယ္.. မိုးရာသီလဲကုန္လို႕ ေလေတြလဲ မတိုက္ေတာ႕ဘဲ ေဆာင္းရာသီဘက္ကို ေျခလွမ္းစတင္ ၀င္ေရာက္ကာ ေအးခ်မ္းေတာ႕မဲ႕ အေနအထားပါ။ ဒါေပမဲ႕ ရာသီဥတုေတြကလည္း အစိုးမရတတ္တဲ႕ သေဘာအရ မိုးေလကင္းလြတ္ဆိုတဲ႕ သီတင္းကၽြတ္ခ်ိန္ခါ ေရာက္ေတာ႔မွဘဲ ဒီႏွစ္ သီတင္းကၽြတ္ရက္မွာေတာ႕ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ တစ္ခုေသာ ကမ္းရိုးတန္းဘက္ကို မုန္တိုင္းက ၀င္ေရာက္လို႕ လာပါေတာ႕တယ္.. မုန္တိုင္းအရွိန္နဲ႕ က်န္ျပည္နယ္တစ္ခ်ိဳ႕ေတြလဲ မိုးဒဏ္ကို ခံေနၾကရပါျပီ။ ၾကားရတာ စိတ္မေကာင္းစရာပါ။ သူတို႕ေတြမွာေတာ႕ သီတင္းကၽြတ္ပြဲေတာ္ကို ဆင္ႏြဲႏိုင္ေတာ႕မယ္ မထင္ပါဘူး။ ဒီသီတင္းကၽြတ္ ခ်ိန္ခါကိုေတာ႕ လူတိုင္းက ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႕ ႏြဲခ်င္ၾကမွာပါဘဲေနာ္။ ကိုယ္ေတြမွာလည္း ေမြးရပ္ေျမရဲ႕ အေ၀းမွာ ေရာက္ေနေပမဲ႕ သီတင္းကၽြတ္ဆိုတဲ႕ အသံေလးၾကားတာနဲ႕ ကိုယ္႕ေမြးရပ္ေျမရဲ႕ ေပ်ာ္စရာ ဓေလ႔စရိုက္မ်ား၊ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲမ်ားကို မွတ္မွတ္ထင္ထင္ သတိရမိတတ္ပါတယ္.. ဘယ္ေနရာ ဘယ္အရပ္ကို ေရာက္ေနပါေစ.. ငယ္စဥ္ကတည္းက ဆင္ႏြဲခဲ႕ရတဲ႕ ကၽြန္မတို႔ေဒသရဲ႕ သီတင္းကၽြတ္ မီးထြန္းပြဲေတာ္ကို  မေမ႔ႏိုင္ခဲ႕တာ ေသခ်ာပါတယ္။ ကၽြန္မတုိ႕ေဒသမွာ က်င္းပေလ႕ရွိတဲ႕ သီတင္းကၽြတ္ပြဲေတာ္အေၾကာင္းကို  ဒီေနရာကေန အမွတ္တရေလး ေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္ရွင္။

ကၽြန္မတို႕ေဒသမွာ သီတင္းကၽြတ္မေရာက္ခင္ ၂ပတ္ေလာက္အလိုကတည္းက သီတင္းကၽြတ္ ပြဲေတာ္အတြက္ အသက္အရြယ္အလိုက္ အလုပ္စျပီး ရႈပ္ၾကျပီ ျဖစ္ပါတယ္.. ပထမဦးဆံုး အပ်ိဳလူပ်ိဳအဖြဲ႕၊ မယ္ခိင္လို႕ ရွမ္းလိုေခၚၾကတဲ႕ အိမ္ေထာင္သည္ေတြအဖြဲ႕၊ အဖိုးအဖြားေတြအဖြဲ႕ စသျဖင္႕ အဖြဲ႕လိုက္ သူ႕အဖြဲ႕နဲ႕သူ အဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္ လုပ္သူေတြက အစည္းအေ၀းေတြ ေခၚယူၾကပါတယ္.. အစည္းအေ၀းမွာေတာ႕ အုပ္စု ေတြခြဲျပီး သီတင္းကၽြတ္ပြဲေတာ္အတြက္ သူ႕က႑အလိုက္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ၾကဖို႕ လုပ္ငန္းမ်ား ခဲြေ၀သတ္မွတ္ၾကပါတယ္.. အပ်ိဳလူပ်ိဳအဖြဲ႕က လာသမွ် ဧည္႕သည္ေတြကို ဧည္႔ခံေကၽြးေမြးဖို႕ တာ၀န္ယူရျပီး အိမ္ေထာင္သည္ အဖြဲ႕က ခ်က္ျပဳတ္ေရးနဲ႕ သံဃာေတာ္မ်ား ဆြမ္းကြမ္းကိစၥ တာ၀န္ယူရကာ အဖိုးအဖြားေတြကေတာ႕ လျပည္႕႔ေန႕ညမွာ ကၽြန္မတို႕ေဒသရဲ႕ ဥရုေခ်ာင္းအတြင္း ဆီမီးတစ္ေထာင္ ေမွ်ာႏိုင္ဖို႕ ဆီမီးခြက္ လုပ္ဖို႕ ကိစၥေတြမွာ တာ၀န္ယူရပါတယ္.. အပ်ိဳလူပ်ိဳအုပ္စုရဲ႕ ဧည္႕ခံေရးမွာမွ ဟင္းခြက္ျဖည္႕တဲ႕သူ၊ ေသာက္ေရနဲ႕ လက္သုပ္ပု၀ါ တာ၀န္ယူတဲ႕သူ၊ စားေသာက္ျပီး ပန္းကန္မ်ားကို လိုက္လံသိမ္းဆည္းသူ၊ ပန္းကန္ေဆးသူ စသျဖင္႕ အုပ္စုငယ္မ်ား ထပ္မံခြဲရျပန္ပါတယ္။ အဲဒီရက္ေတြမွာ အနီးတစ္၀ိုက္က ေတာေတာင္ေတြမွာ မုဆိုးမလက္ဘက္ရြက္ အခူးထြက္သူက ထြက္ၾကရပါတယ္.... ကၽြန္မတို႕ဘက္မွာ လက္ဘက္ပင္ ရွားပါးတဲ႔အတြက္ ေပါေပါမ်ားမ်ား ရွိတတ္တဲ႕ မုဆိုးမလက္ဘက္လို႔ေခၚတဲ႔ အရြက္ကို အသံုးျပဳၾကပါတယ္..

တာ၀န္ခြဲေ၀ထားတဲ႕အတိုင္း အသက္ၾကီးတဲ႕ အဖိုးအဖြားေတြ၊ အန္တီေတြအရြယ္တို႕က ေရာင္စုံစကၠဴေလးေတြ ျဖတ္ညွပ္ျပီး မီးခြက္ေလးေတြ လုပ္ၾကပါတယ္.. ဆီမီးတစ္ေထာင္လို႕ အလြယ္တကူေခၚၾကေပမဲ႕ တကယ္တမ္းေတာ႕ ဆီမီးခြက္ကေလးေတြဟာ တစ္ေထာင္မကေအာင္ မ်ားျပားပါတယ္.. အနီ၊ အျပာ၊ အ၀ါ၊ အစိမ္း အိုး.. အေရာင္ေလးေတြမွ စံုေနတာပါဘဲ ခ်စ္စရာ ေရာင္စံု ဆီမီးခြက္ကေလးေတြေပါ႕ေနာ္။ ျပီးေတာ႕ အပ္ခ်ည္ၾကိဳး ခပ္တုတ္တုတ္ေတြကို မီးစာအျဖစ္ က်စ္ရပါတယ္..  ျပီးေတာ႕မွ အဲဒီမီးစာေလးေတြကို ဆီမီးခြက္အတြင္းမွာ ေကာ္ေလးေတြနဲ႕ လိုက္ကပ္ရပါတယ္.. ဒီလိုဆိုရင္ စကၠဴခြက္ကေလးထဲ ဆီျဖည္႔ျပီး မီးစာမွာ မီးညွိလိုက္တာနဲ႕ ဆီမီးခြက္အျဖစ္ ေရထဲေမွ်ာလို႕ ရပါျပီ။ ဆီမီးခြက္လုပ္တဲ႕ ပညာကုိေတာ႕ အသက္ၾကီးတဲ႕အဖြားေတြက ရပ္ရြာဓေလ႕ထံုးစံမို႕ အစဥ္အဆက္လုပ္လာၾကေတာ႕ သူတို႕က လုပ္တတ္ၾကျပီး အန္တီအရြယ္ေတြကို ျပန္လည္သင္ၾကား လက္ဆင္႕ကမ္းေပးၾကပါတယ္… မီးခြက္ေလးေတြ ျပဳလုပ္ေနတဲ႕ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္ ထဲမွာေတာ႕ ေပ်ာ္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ စကားသံေတြ ေ၀ေ၀ဆာဆာ အေကၽြးအေမြးေတြ အျဖာျဖာနဲ႕ပါဘဲ။ လက္ဘက္သုပ္လို စားဖြယ္ရာေတြကလဲ အလွ်ံပယ္ပါဘဲ။ မုဆိုးမ လက္ဘက္ရြက္ကို ျပဳတ္ျပီး အုန္းသီးကိုျခစ္ကာ ေျမပဲဆန္၊ ႏွမ္းတို႕နဲ႕ အဆိမ္႕သုပ္လို႕ အလွဴအတန္းေတြမွာ ေကၽြးေလ႔ရွိပါတယ္။



ဒီမီးခြက္ေလးေတြက ကၽြန္မတို႕ ေဒသမွာ ျပဳလုပ္ေလ႔ရွိတဲ႕ ဆီမီးခြက္ေလးေတြနဲ႕ ဆင္ဆင္တူပါတယ္..

ရြာထဲက လူၾကီးတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႕ အရြယ္ေရာက္ ေယာက်္ားတစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ႕ ေတာေတာင္ထဲကို ၀ါးခုတ္ဖို႕လူစုျပီး စီးစဥ္တိုင္ပင္ၾကပါတယ္.. ခုတ္မဲ႕ ၀ါးက ဖေယာင္းတိုင္ေလးေတြ ထည္႔ျပီးမီးထြန္းလို႕ရမဲ႔ လက္တစ္လံုး သာသာ ထီးရိုး၀ါးလို႕ေခၚတဲ႕ ၀ါးလံုးေသးေသးေလးေတြ ျဖစ္ပါတယ္. အဲဒီ၀ါးလံုးေတြကို ခုတ္ယူလာၾကျပီး ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၀င္းထဲမွာ စုပံုထားကာ လူတစ္ရပ္ မရွိတဲ႕အျမင္႕၊ ကေလးလူၾကီး လူတိုင္းမီႏိုင္တဲ႕ အေနေတာ္ အရြယ္ေလးေတြ ပိုင္းျဖတ္ျပီး က်ယ္၀န္းလွတဲ႕ ေက်ာင္း၀င္းၾကီးတစ္ခုလံုး အျပည္႔ လူသြားလမ္းကေလး ခ်န္ထားျပီး ၀ါးတိုင္ေလးေတြကို စိုက္ၾကပါတယ္.. တစ္ခ်ိဳ႕ႏွစ္ေတြဆို ၀ကၤဘာေတြလုပ္ကာ ေက်ာင္း၀င္းထဲ ေလွ်ာက္ၾကည္႔တဲ႕ သူေတြ မ်က္စိလည္ျပီး ၀ါးတိုင္ေတြၾကား ျခာျခာလည္ေနေအာင္လည္း လုပ္ၾကပါေသးတယ္..  ၀ါးခုတ္ၾကတဲ႕ ဓေလ႕က ကၽြန္မတို႕ ငယ္စဥ္က ျပဳလုပ္ခဲ႕ၾကတာပါ။ အဲဒီခ်ိန္တုန္းက ကၽြန္မတို႕ အရပ္ေဒသမွာ ေတာေတာင္ေတြ ထူထပ္ျပီး သစ္၀ါးေတြလဲ အလြန္ အင္မတန္မွ ေပါလွပါတယ္..  အခုေနာက္ပိုင္းေတာ႕ ေက်ာက္မ်က္ရတနာ တူးေဖာ္တဲ႕သူေတြေၾကာင္႕ ေတာေတာင္ေတြ ျပဳန္းတီးျပီး ၀ါးေတြလဲ ရွားပါးလာတာေၾကာင္႕ ၀ါးခုတ္တဲ႕ ဓေလ႕ မရွိေတာ႕ဘဲ ၁လက္မအက်ယ္ သစ္သားတန္းေလးေတြ ေက်ာင္း၀င္းပတ္ပတ္လည္ ရိုက္ျပီး အဲဒီတန္းေလးေတြေပၚ မီးထြန္းဖို႕ ျပင္ဆင္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္..

ေနာက္ ရပ္ရြာရဲ႕ တာ၀န္ရွိသူ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ အလွဴအတန္း ရက္ေရာသူမ်ားနဲ႕ ဘာသာေရး အလွဴအတန္းေတြ၊ ပြဲလမ္းသဘင္္ေတြမွာ ကမကထ ျပဳလုပ္ၾကတဲ႕ လူၾကီးေတြက အလွဴေငြေတြ ေကာက္ခံ စုေဆာင္းျပီး  သီတင္းကၽြတ္ပြဲမွာ ဘုရားဖူး၊ ဘုန္းၾကီး ကန္ေတာ႕ လာေရာက္ၾကတဲ႕ ရပ္ေ၀းရပ္နီး အမ်ားသူငွာ အယုတ္အလတ္၊ အျမတ္မေရြးကို ေကၽြးေမြးဖို႕ စီစဥ္ျပင္ဆင္ၾကပါတယ္.. ေက်ာင္း၀င္းၾကီး ထဲက ခ်က္ျပဳတ္ေဆာင္ၾကီးမွာ ဆန္အိတ္ေတြ ေျမာက္မ်ားစြာ ၀ယ္ယူစုေဆာင္းၾကပါတယ္.. အခ်ိဳ႕အလွဴရွင္ေတြလည္း ဆန္ေတြကို အိတ္လိုက္ လာလွဴၾကပါတယ္.. ဟင္းအျဖစ္ေကၽြးေမြးဖို႕ အသီးအရြက္၊ အေျခာက္အျခမ္းေတြကို ၀ယ္ယူစုေဆာင္းပါတယ္..  ( ဖရံုသီး၊ ပိန္းဥ၊ ခရမ္းသီး၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီး ၊ ပဲသီး၊ ငါးခ်ဥ္) စသျဖင္႕ အမ်ားအျပားပါဘဲ။ ထင္း၊မီးေသြးေတြလဲ ေတာင္ပံုရာပံု ၾကိဳတင္ စုေဆာင္းထားရပါတယ္.. ခ်က္ျပဳတ္ရာမွာ ပါ၀င္မဲ႕သူမ်ားကလည္း အိုးၾကီးခြက္ၾကီးေတြ သယ္ယူၾက၊ ညအိပ္ထမင္းခ်က္ဖို႕ ေနရာေတြဦးၾကနဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ တက္ၾကြေနၾကတာပါဘဲ။


ကၽြန္မတို႕အရပ္မွာ လျပည္႔ေန႔မေရာက္ခင္ အဖိတ္ေန႕ညကေနကစလို႔ အိမ္တိုင္း လမ္းတိုင္းမွာ မီးစထြန္းပါတယ္.. ဆီမီးခြက္ေတြ၊ လွ်ပ္စစ္မီးေတြ၊ ဖေယာင္းတိုင္မီးေတြနဲ႕ တစ္ျမိဳ႕လံုး တစ္ရြာလံုး တစ္လမ္းလံုးဟာ ထိန္ထိန္ညီးေနပါေတာ႕တယ္.. ေစတီပုထိုးေတြရွိရာ အရပ္တိုင္းဟာလည္း လွ်ပ္စစ္မီး ဖေယာင္းတိုင္မီး အလင္းေတြနဲ႕ ဘုရားဖူးသြားၾကတဲ႕ လူေတြနဲ႕ စည္ကားေနတာပါဘဲ။ ေစတီရွိရာ ေတာင္ေပၚမွာလည္း မီးထြန္းလာၾကသူေတြ၊ ဘုရားဖူးသူေတြ၊ လမ္းေလွ်ာက္လာၾကသူေတြနဲ႕ ၾကိတ္ၾကိတ္တိုးရွိေနျပီး ေနရာတိုင္းမွာ လူတိုင္းလူတိုင္းဟာ သူ႕အုပ္စုနဲ႕သူ လမ္းေလွ်ာက္ၾက၊ ထြန္းထားတဲ႕ မီးအလွေတြ လိုက္ၾကည္႕ၾကနဲ႕ အုန္းအုန္းက်က္က်က္ ရွိလွပါတယ္.. ၀ါးတိုင္ေတြ၊ သစ္သားတန္းေတြ စိုက္ထားတဲ႕ ဘုန္းေတာ္ၾကီး ေက်ာင္း၀င္းထဲမွာေတာ႕ အမ်ားသူငါ လွဴထားၾကတဲ႕ ဖေယာင္းတိုင္ ထုပ္ၾကီးေတြကို ျခင္းၾကီးျခင္းငယ္ေတြနဲ႕ သယ္ခ်လာျပီး ပ်ိဳပ်ိဳအိုအို လူၾကီးလူငယ္အားလံုးက တိုင္ေတြေပၚ လိုက္လံထြန္းညွိၾကပါတယ္.. မီးထြန္းလို႕ အားလံုး ျပီးတဲ႕အခ်ိန္မွာေတာ႕ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၀င္းၾကီး တစ္ခုလံုးဟာ ေရႊေရာင္မီးလွ်ံေတြနဲ႕ ၀င္း၀ါထိန္လင္းျပီး ရႈမျငီးေအာင္ ျဖစ္ေစပါေတာ႕တယ္.. ေက်ာင္း၀င္းထဲက ဓမၼာရံုၾကီးမွာေတာ႕ ပြဲကတဲ႕ ဇာတ္ေတြ အျငိမ္ေတြ ရွိေနျပီး ေစ်းသည္ေတြရဲ႕ ဆိုင္ခန္းေတြကလည္း ဓမၼာရံုၾကီးအနီးတစ္၀ိုက္နဲ႕ လမ္းမၾကီးေပၚမွာ စည္ကားစြာ ေရာင္းခ်ေနၾကပါျပီ။ ပြဲေစ်းတန္းေလွ်ာက္ေနသူလည္း ၾကိတ္ၾကိတ္တိုးေနၾကပါျပီ။ သီတင္းကၽြတ္ မီးထြန္းပြဲေတာ္မွာ အထူးတလည္ ျပင္ဆင္ထားတဲ႕ လွ်ပ္စစ္မီးလွလွေတြ၊ ေရာင္စုံမီးလံုးေတြ၊ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၀င္းထဲ ထြန္းညွိထားတဲ႕ ဖေယာင္းတိုင္မီးေတြနဲ႕ အမွတ္တရ ဓာတ္ပံုရိုက္ခ်င္သူမ်ားအတြက္ ဓာတ္ပံုဆုိင္ေတြကလည္း လွသထက္လွေအာင္ ဆိုင္ေတြကို ျပင္ဆင္ျပီး သူ႕ထက္ငါ အျပိဳင္အဆိုင္ ရွိေနၾကသလို  ဓာတ္ပံုရိုက္ေနသူေတြကလည္း မနည္းမေနာပါဘဲ။

လျပည္႔ေန႔ညမွာေတာ႕ ညေနကတည္းက လူေတြအားလံုးဟာ ခါတိုင္းထက္ပိုျပီး လႈပ္လႈပ္ရွားရွား ရွိေနၾကပါတယ္.. အားလံုးေမွ်ာ္လင္႔ေနတဲ႕ ဆီမီးခြက္ေမွ်ာပြဲ ျပဳလုပ္မွာမို႕ပါ။ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေရဆိပ္မွာေတာ႕ ၀ါးေဖာင္( ငွက္ေပ်ာတံုးေဖာင္) ေပၚတင္ျပီး ျပသာဒ္ေတြ မီးေတြထြန္းညွိ ပူေဇာ္ထားတဲ႕ ရွင္ဥပဂုတ္ပံုေတာ္ကလည္း တင္႕တယ္စြာ ရွိေနပါျပီ။ မီးခြက္ေတြ ေမွ်ာတာနဲ႕ ရွင္ဥပဂုတ္ေဖာင္ေတာ္ကိုလည္း ေမွ်ာခ်လိုက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္.. ေရေခ်ာင္းဆိပ္ကမ္းေတြမွာ လူေတြအားလံုး ေရာက္ရွိေနၾကျပီး အိုးစည္ဒိုးပတ္အဖြဲ႕ကလည္း ဆူညံစြာတီးမႈတ္ေအာ္ဟစ္ရင္း အသံေပးေနၾကပါျပီ။ အေမွာင္ထုေလး သန္းလာတာနဲ႕ ေကာင္းကင္ယံမွာ တိမ္ကင္းစင္၀င္းပေနတဲ႕ လမင္းၾကီးကလည္း တေျဖးေျဖး လင္းထိန္စျပဳလာခ်ိန္မွာေတာ႕ ဆီေတြထည္႕ထားတဲ႕ အိုးေတြ၊ ဆီမီးခြက္ေရာင္စံုထည္႕ထားတဲ႕ ျခင္းၾကီးေတြကို လူအခ်ိဳ႕က သယ္လာၾကျပီးတာနဲ႕ ဆီမီးခြက္ထဲ ဆီျဖည္႕သူျဖည္႕၊ မီးခြက္ေတြကို မီးထြန္းညိွသူညွိနဲ႕ အားလံုး လႈပ္လႈပ္ရွားရွား ျဖစ္ကုန္ၾကျပီး ေခ်ာင္းေရထဲမွာလည္း မီးခြက္ေရာင္စံုေလးေတြ စတင္ေမွ်ာပါစ ျပဳလာေနပါျပီ။ ညအေမွာင္က စိုးမိုးလာျပီး လမင္းၾကီးကလည္း ရႊန္းရႊန္းျမျမ ၀င္း၀င္းပပ သာခ်ိန္မွာေတာ႕ ဆီမီးခြက္ေတြအားလံုး မီးညွိျပီးျဖစ္လို႕ ေခ်ာင္းေရထဲ ေရာက္ကုန္ပါျပီ။ အဲဒီခ်ိန္မွာေတာ႔ ဥရုေခ်ာင္းထဲမွာ တစ္လက္လက္ စီးေမွ်ာေနတဲ႕ အေရာင္စံု ဆီမီးခြက္ကေလးေတြ တစ္လံုးခ်င္းစီ ေသာ္လည္းေကာင္း အစုလိုက္ေသာ္လည္းေကာင္း လွပစြာ ေတြ႔ရပါျပီ။ မီးခြက္ေရာင္စံုေလးေတြ ၾကားမွာမွ ရွင္ဥပဂုတ္ ေဖာင္ေတာ္က တအိအိနဲ႕ ခန္႕ထည္စြာ ေမွ်ာလာပါေတာ႔တယ္.. ရြာေအာက္ဘက္ တံတားေပၚကေန အဲဒီမီးခြက္ေရာင္စံု ေမွ်ာလာတဲ႕ ရႈခင္းကို ေစာင္႕ျပီးၾကည္႕သူေတြကလည္း တံတားတစ္ခုလံုး အျပည္႔ပါဘဲ။  ေခ်ာင္းေရျပင္က်ယ္တစ္ေလွ်ာက္လံုး မီးေရာင္စံုေလးေတြ စီကာတန္းကာ ေ၀႔ကာ၀ိုက္ကာ စီးေမွ်ာေနပံုက သီတင္းကၽြတ္ရဲ႕ အလွဆံုး ညသာ ျဖစ္ပါေတာ႕တယ္. ကၽြန္မ ဘယ္ေဒသ ဘယ္အရပ္ဘဲ ေရာက္ေရာက္ မေမ႔ႏိုင္တဲ႕ ျမင္ကြင္းေလးလည္း  ျဖစ္ပါတယ္..

ဒီလျပည္႕ညမွာဘဲ ကၽြန္မတို႔ အရပ္ေဒသရဲ႕ ဓေလ႕စရိုက္က လူၾကီးမိဘေတြကို ကန္ေတာ႕ၾကျခင္းဘဲ ျဖစ္ပါတယ္.. ဦးဆံုး အိမ္က အေဖအေမ၊ အဖိုးအဖြားေတြကို ေငြေၾကးျဖစ္ေစ၊ မုန္႕၊ ခ်ိဳခ်ဥ္၊ သီးႏွံစတဲ႕ ႏွစ္သက္ရာေတြနဲ႕ အရင္ ကန္ေတာ႕ၾကျပီး အမ်ိဳးအေဆြေတြျဖစ္တဲ႕ သက္ၾကီးရြယ္ၾကီးေတြ၊ ဦးေလးအေဒၚေတြကိုလည္း သူတို႔အိမ္ေတြကို သြားေရာက္လို႕  ကန္ေတာ႕ၾကရပါတယ္.. ကၽြန္မတို႕မိသားစုဆို ေမာင္ႏွမေတြမ်ားေတာ႕ အားလံုး စုစုစည္းစည္းနဲ႕ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး လူၾကီးေတြကို လိုက္ကန္ေတာ႕ရတာ ေပ်ာ္စရာ၊ စိတ္ခ်မ္းေျမ႔စရာ ေကာင္းလွျပီး ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း မပ်က္ကြက္တဲ႕ ဓေလ႔ထံုးစံေလးလဲ ျဖစ္ပါတယ္.. ကန္ေတာ႕သူေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာမွာလည္း ပီတိအျပံဳးေတြ ျခံဳလႊမ္းေနသလို၊ ကန္ေတာ႕ခံရသူေတြရဲ႔ မ်က္ႏွာေပၚမွာလည္း အျပံဳးပီတိေတြက ဂြမ္းဆီထိသလို ျပံဳးေပ်ာ္ေနတတ္ၾကပါတယ္.. ကၽြန္မတို႔မိသားစုမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္က အေ၀းမွာ ေရာက္ေနရင္ေတာင္ မိခင္ဖခင္တို႔ကို ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ မကန္ေတာ႕ႏိုင္ေပမဲ႕ သီတင္းကၽြတ္ ကန္ေတာ႕ေငြမ်ား ေပးပို႕ျပီး က်န္တဲ႕ေမာင္ႏွမေတြက မိဘေတြကို စုစုရံုးရံုး ကန္ေတာ႕တဲ႕အေလ႕ကို ဆက္လက္ ျပဳလုပ္ၾကပါတယ္.. ဒီအေလ႕အထေလးကိုလည္း အေ၀းမွာ ေရာက္ေနတဲ႕ မိသားစုတစ္ေယာက္ အေနနဲ႕ လြမ္းဆြတ္လွပါတယ္.. ခ်စ္ခင္ရပါေသာ မိခင္ဖခင္တို႕ကိုလည္း အေ၀းကေန ရည္မွန္းလို႔ ဦးခ် ကန္ေတာ႔ပန္း ဆင္လိုက္ပါတယ္ရွင္။

သီတင္းကၽြတ္ လျပည္႕ေက်ာ္တစ္ရက္ကစလို႕ ဟိုဘက္ရြာ၊ ဒီဘက္ရြာ အျပန္အလွန္ ဘုန္းၾကီးကန္ေတာ႕ လာေရာက္ၾကတာမို႕ အေကၽြးအေမြး ဧည္႕ခံၾကိဳဆိုေရးေတြနဲ႕ ေနာက္ သံုးရက္ ေလးရက္ၾကာအထိ ခ်က္ၾကျပဳတ္ၾက၊ ေကၽြးေမြးၾကနဲ႕ မအားလပ္ၾကေတာ႕ပါဘူး။ ကၽြန္မတို႕ဆီမွာ အလွည္႕က် ဘုန္းၾကီးကန္ေတာ႕တဲ႕ ရက္ကို သတ္မွတ္ပါတယ္.. ဒီေန႕ကိုယ္႕ျမိဳ႕ကိုယ္႕ရြာကို တစ္ျခားရြာက လာရင္ အိမ္ရွင္ ျမိဳ႕ခံက ထမင္းေကၽြးရပါတယ္.. စက္ေလွေတြ၊ ကားေတြနဲ႕ ေရာက္လာၾကတဲ႕ ျမိဳ႕ရြာအသီးသီးက ဘုန္းၾကီးကန္ေတာ႕ လာၾကသူမ်ား လူေပါင္း ေထာင္ေသာင္းအုပ္ၾကီးကို မလစ္ဟင္းရေအာင္ တစ္ရြာလံုးက ေထာင္႕ေစ႕ေအာင္ ေကၽြးေမြးဧည္႕ခံရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင္႕ ေကၽြးေမြးၾကတဲ႕ ဟင္းေတြက အရည္ေသာက္ကေတာ႕ မယ္ဇလီဆန္ေလွာ္ခ်က္တာ မ်ားပါတယ္.. ေတာအုန္းဆန္ေလွာ္ ဟင္းခ်ိဳလည္း ေကၽြးတတ္ပါေသးတယ္..  အျခားဟင္းေတြကေတာ႕ ငါးခ်ဥ္နဲ႕ ေရာႏွယ္ကာ ညသိပ္ျပီး ႏွပ္ထားတဲ႕ ငွက္ေပ်ာအူသုပ္၊ ငါးပိခ်က္အတို႕အျမဳပ္၊ တစ္ခါတစ္ရံ ၀က္သားနဲ႕ ေက်ာက္ဖရံုသီး၊ ကၽြန္မတို႕ေဒသမွာ စားေလ႔ရွိတဲ႕ ဟင္းေပါင္းဟင္းေလွာ္၊ မွ်စ္ခ်ဥ္ေလွာ္၊ ငရုပ္သီးေထာင္း၊ ဘာလေခ်ာင္ေၾကာ္ စသျဖင္႕ ဟင္းေတြကို ဘယ္ေလာက္မ်ားတဲ႕ လူေတြျဖစ္ပါေစ။ ႏိုင္ေအာင္ ေကၽြးေမြးဧည္႕ခံၾကရပါတယ္.. ဆန္အိတ္ေပါင္း ၄၀ေလာက္အထိ ေကၽြးရတဲ႕ ႏွစ္ေတြ ရွိခဲ႕ပါတယ္.. ထမင္းေကၽြးတဲ႕ ေနရာေတြကလည္း ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းရဲ႕ ၇ေနရာ ၈ေနရာမွာ အုပ္စုေတြခြဲျပီး ျပင္ဆင္ေကၽြးေမြးၾကတာပါ။ ေကၽြးေမြးတဲ႕ ေနရာတိုင္းမွာလည္း လက္မလည္ေအာင္ လူေတြ စည္ကားေနတတ္ပါတယ္။
ေနာက္ရက္ေတြမွာ အျခားျမိဳ႕ရြာကို ကၽြန္မတို႕ျမိဳ႕က ဘုန္းၾကီးကန္ေတာ႕ သြားၾကရပါတယ္.. ဘုန္းၾကီးကန္ေတာ႕ သြားေရာက္ၾကမဲ႕ လူမ်ားအတြက္ ရပ္ရြာက ကားစက္ေလွ စတာေတြ စီစဥ္ေပးပါတယ္.. အဲဒီမွာလည္း လာသမွ် ပရိတ္သတ္ကို ထမင္းနဲ႕ ဧည္႕ခံေကၽြးေမြးၾကပါတယ္.. ထမင္းစားေသာက္ျပီး ျမိဳ႕ထဲ ေလွ်ာက္လည္ၾကပတ္ၾက၊ အမ်ိဳးေတြအိမ္ သြားၾကနဲ႕ ေန႔လည္တစ္နာရီေလာက္မွာမွ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို ျပန္လာၾကျပီး ဘုန္းေတာ္ၾကီးမ်ားကို ကန္ေတာ႕ၾကပါတယ္.. လူမ်ားလြန္းတဲ႕အတြက္ အလြန္ၾကီးမားတဲ႕ ေက်ာင္းၾကီးဟာ ျပည္႕က်ပ္ေနတာမို႕ တစ္သုတ္ျပီးတစ္သုတ္ ကန္ေတာ႕ၾကရပါတယ္.. ဘုန္းၾကီးေတြကလဲ အလွည္႕က် တရားေပး၊ သီလေပးရပါတယ္.. ေက်ာင္းေပၚမွာလည္း လွဴတန္းထားၾကတဲ႕ လွဴဖြယ္ပစၥည္းေတြ ေတာင္ပံုရာပံုျဖစ္ေနတာ ျမင္ရတာ ၾကည္ႏူးဖို႕ ေကာင္းလွပါတယ္.. ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ႕ အလွဴအတန္းရက္ေရာပံုကို အထင္းသားျမင္ႏိုင္တဲ႕ ခ်ိန္ခါလည္း ျဖစ္ပါတယ္.. ကန္ေတာ႕ျပီးတဲ႕လူေတြက ေစာင္႕ဆိုင္းေနတဲ႕ စက္ေလွမ်ား၊ ကားမ်ားနဲ႕ တစ္စီးျပည္႕တိုင္း တစ္စီးျပည္႕တိုင္း အလွည္႕က် ထြက္ခြာလို႕ ကိုယ္႕ျမိဳ႕ရြာကို ျပန္ၾကပါေတာ႕တယ္.. ညေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ႕ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမွာ မီးထြန္းသြားၾကသူေတြက သြားၾကသလို  အိမ္တိုင္းကလည္း မီးထြန္းၾကပါေတာ႕တယ္.. မီးအလွၾကည္႕ဖုိ႕ လမ္းေလွ်ာက္သူေတြ၊ ေဗ်ာက္အုိးေဖာက္သူနဲ႕ မီးရွဴးမီးပန္းလႊတ္ၾကသူေတြ၊  ပြဲၾကည္႕သူေတြ၊ မီးအလွၾကည္႕သူေတြနဲ႕ စည္ကားဆူညံေနတဲ႕ သီတင္းကၽြတ္ညေတြ ျဖစ္ပါတယ္..

ေနာက္ရက္မွာေတာ႕ အရင္ရက္က ဘုန္းၾကီးကန္ေတာ႕ မလာရေသးတဲ႕ ရြာေတြျမိဳ႕ေတြက ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ ရြာကေလးဆီ ထပ္ေရာက္လာၾကျပန္ပါတယ္.. ဒီေတာ႕လည္း မေမာႏိုင္ မပန္းႏိုင္ အေကၽြးအေမြးနဲ႕ ျပန္ဧည္႔ခံၾကရျပန္ပါတယ္..  ဘုန္းၾကီးကန္ေတာ႕ လာေရာက္ၾကသူေတြကလည္း အတီးအမႈတ္ေတြ အိုးစည္ဒိုးပတ္ေတြ၊ ရွမ္းအုိးစည္ေတြ၊ ဦးေရႊရိုး ေဒၚမိုး စတဲ႕ အကအလွေတြ ရွမ္းသိုင္းကသူေတြ စသျဖင္႕ စံုလင္လွပါတယ္.. လာတဲ႕သူေတြလဲ ေပ်ာ္၊ ဧည္႕ခံသူေတြမွာလည္း ေမာေပမဲ႕ ေပ်ာ္ၾကရပါတယ္.. ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၀င္းထဲမွာလည္း လူေတြ ျပည္႕ၾကပ္ညွပ္ေနေအာင္ကို စည္ကားလွပါတယ္.. သီတင္းကၽြတ္ပြဲေတာ္ရက္ ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ တစ္ရြာလံုးက ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးဆင္ႏြဲရင္း ဓေလ႔ထံုးစံအလိုက္ က်င္းပၾကတဲ႔ ကၽြန္မတို႔ေဒသရဲ႔ ခ်စ္စရာ မီးထြန္းပြဲေတာ္ ရက္မ်ားဘဲ ျဖစ္ပါတယ္..



ဒါေတြဟာ ကၽြန္မရဲ႕ ေမြးဖြားရာ ဇာတိေဒသျဖစ္တဲ႕ ကခ်င္ျပည္နယ္ ဖားကန္႔ေဒသအနီးတစ္၀ိုက္က ေက်းရြာေတြရဲ႕ သီတင္းကၽြတ္ပြဲေတာ္ အေၾကာင္းေလးပါ။ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္က သတိရေနတာျဖစ္သလို အျခားသူမ်ားကိုလည္း ျပန္လည္ မွ်ေ၀ခ်င္တာေၾကာင္႕ အမွတ္တရ ေရးတင္ျဖစ္တာပါ။ အားလံုးလည္း သီတင္းကၽြတ္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။ မိဘဆရာ ဘိုးဘြား လူၾကီးသူမမ်ားကို ကန္ေတာ႕ပန္းဆင္ႏိုင္ၾကပါေစရွင္။


ပံုေတြက ရိုက္ထားတာ မရွိလို႕ Google ကေန ရွာတင္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္.