ရင္ထဲက လူစြမ္းေကာင္း



ေဒါက္တာ မာရီလင္က ကၽြန္မတို႕ ၀န္ထမ္းေတြကို Staff meeting မွာ မိန္႔ခြန္းတစ္ခုေျပာပါတယ္.. သူဟာ ကၽြန္မတို႕ကို  ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ စိတ္အာရံုတစ္ခုလံုးကို အေကာင္းျမင္တဲ႔ ရႈေထာင္႔ကေန ပိုျပီး ၾကည္႔တတ္ဖို႔ အေလ႔အက်င္႔ေလးေတြကိုလည္း သင္ၾကားေျပာျပပါတယ္..  သူက “မ်က္လံုးေလးေတြ မွိတ္လိုက္ျပီးေတာ႔ မင္းတို႔ရဲ႕ ငယ္စဥ္က အေၾကာင္းေလးေတြကို ျပန္စဥ္းစားၾကည္႔ရေအာင္.. ငယ္ငယ္တုန္းက မင္းတို႔ရဲ႕ဘ၀မွာ အျဖစ္ခ်င္ခဲ႕ဆံုး တစ္ခုက ဘာလဲ… အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက မင္းတို႕ရဲ႕ အိပ္မက္က ဘာေတြမ်ား ျဖစ္မလဲ… မ်က္လံုးေလးပိတ္ျပီး ျပန္စဥ္းစားၾကည္႕ၾကပါေနာ္….” ဆိုျပီး သူက ကၽြန္မတို႕ကို သူရဲ႕ၾသဇာျပည္႔၀ ၾကည္လင္တဲ႕အသံနဲ႔ လႊမ္းမိုးေျပာဆိုပါတယ္..

ကၽြန္မ မ်က္လံုးေလးကို အသာမွိတ္လိုက္ျပီး ကၽြန္မ ငယ္ငယ္က အေၾကာင္းေတြ ျပန္စဥ္းစားပါတယ္.. “ကၽြန္မ ငယ္တုန္းက ဘာျဖစ္ခ်င္ခဲ႕တာပါလိမ္႔… စဥ္းစားစမ္း.. ေသခ်ာ ျပန္စဥ္းစားၾကည္႕ပါဦး..” ကိုယ္႕ကိုယ္ကိုေျပာရင္း ကၽြန္မရဲ႕ မွတ္ဥာဏ္ေတြကို အလုပ္ေပးလိုက္မိေတာ႕  “အိုး.. သိျပီ.. ကၽြန္မ သတိရျပီ.. ငယ္တုန္းက ကၽြန္မဘာျဖစ္ခ်င္ခဲ႕တယ္ဆိုတာ သတိရလိုက္ပါျပီ..”

ေဒါက္တာ မာရီလင္က သူ႔ရဲ႕ ငယ္စဥ္က အျဖစ္ခ်င္ခဲ႕ဆံုးဆႏၵက စာေရးဆရာမလို႕ ေျပာပါတယ္.. ခုခ်ိန္မွာေတာ႔ သူဟာ ေဆာင္းပါးေတြ မ်ားစြာကို ေရးသားခဲ႕တယ္.. ထုတ္ေ၀ျခင္းခံခဲ႕ရတယ္. ဒါေပမဲ႕ အဲဒီေဆာင္းပါးေတြအတြက္ သူဟာ အခေၾကးေငြ မယူခဲ႕ဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္..  ေဒါက္တာ မာရီလင္ရဲ႕ စကားက ကၽြန္မရဲ႕ ႏွလံုးသားကို ရိုက္ခတ္သြားေစခဲ႕ပါတယ္..

ကၽြန္မ ငယ္ငယ္တုန္းကလည္း ကၽြန္မတို႕အိမ္နဲ႕ မနီးမေ၀း လမ္းေထာင္႕က ေဆးဆိုင္ေလးတစ္ခုမွာ အလုပ္လုပ္ခဲ႕ပါတယ္.. ကၽြန္မအသက္နဲ႕စာရင္ အလုပ္လုပ္ဖို႔ သိပ္ကို ငယ္ရြယ္ေသးတဲ႔အခ်ိန္ ျဖစ္ေပမဲ႔ အဲဒီေဆးဆိုင္မွာ အလုပ္လုပ္ခဲ႕ပါတယ္. ဘာလို႔လဲဆိုေတာ႔ ကၽြန္မရဲ႕အေဖက အဲဒီဆိုင္ပိုင္ရွင္ ျဖစ္လို႕ပါ။ ေဖေဖက ကၽြန္မတို႔ကို ပိုက္ဆံရဲ႕ တန္ဖိုးကိုနားလည္ေအာင္၊ အလုပ္ကို ခ်စ္တတ္လာေအာင္ သင္ၾကားေပးတဲ႔အေနနဲ႔ အလုပ္လုပ္ေစခဲ႔တာ ျဖစ္ပါတယ္.. အဲဒီအလုပ္ကေန ကၽြန္မအတြက္ အေတြ႔အၾကံဳေတြ အမ်ားၾကီးရခဲ႔သလို ဘ၀ကို ရင္ဆိုင္ဖို႔ ခြန္အားေတြလဲ ရရွိခဲ႔ပါတယ္.. အလုပ္ကိုလည္း ဂရုတစိုက္လုပ္တတ္လာသလို ကိုယ္ရဲ႕လုပ္အားနဲ႔ ရတဲ႔ ေငြေၾကးကိုလည္း တန္ဖိုးထားတတ္လာခဲ႕ပါတယ္..

အဲဒီေဆးဆိုင္မွာ အလုပ္လုပ္ခဲ႕ခ်ိန္က ကၽြန္မဟာ ေဖေဖ႔ဆီမွာလုပ္တယ္ဆိုေပမဲ႔လို႔ အလုပ္ခ်ိန္မွာ မခိုမကပ္နဲ႔ အလုပ္ကို ၾကိဳးၾကိဳးစားစား လုပ္ပါတယ္..  အလုပ္နားခ်ိန္ျဖစ္တဲ႔ ေန႔လည္စာစားခ်ိန္ကိုလည္း ကၽြန္မဟာ တန္ဖိုးထားပါတယ္.. အစားအေသာက္အတြက္ေၾကာင္႕ တန္ဖိုးထားတာမဟုတ္ဘဲ အဲဒီ ခဏနားရတဲ႔ အခ်ိန္ေလးမွာ ကၽြန္မဟာ ရုပ္ျပစာအုပ္ေတြကို သည္းၾကီးမည္းၾကီး ဖတ္ပါတယ္.. အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေတြ၊ ဟာသေတြ ဖတ္တာမဟုတ္ပါဘူး.. ကၽြန္မဖတ္ခဲ႔တဲ႔ စာအုပ္ေတြက စြန္႔စားခန္းေတြပါတဲ႔ အက္ရွင္ကာတြန္းစာအုပ္ေတြပါ.. အဲဒီစာအုပ္ေတြထဲက လူစြမ္းေကာင္းေတြ၊ သူရဲေကာင္းေတြက ကၽြန္မရဲ႕ ငယ္စဥ္ဘ၀ကို လႊမ္းမိုးခဲ႔တယ္.. သူတို႔ရဲ႕ အနစ္နာခံမႈေတြ၊ လူထုအတြက္ အက်ိဳးျပဳခဲ႔ပံုေတြ၊ လူေတြကို ကယ္တင္ခဲ႕ပံုေတြ၊ မေကာင္းမႈဘက္ေတာ္သားေတြကို တိုက္ခိုက္ခဲ႔ပံုေတြ၊ ျပီးေတာ႕ လူထုက သူတို႕ကုိ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးၾကပံုေတြ အားလံုးဟာ အားက်စရာ၊ ေလးစားစရာေတြခ်ည္းပါဘဲ.. ကၽြန္မေလ သူတို႕ရဲ႕ ဘ၀ကို အားက်ခဲ႕တယ္.. သူတို႕လို ျဖစ္ခ်င္ခဲ႕တယ္..

ဟုတ္တယ္.. အခု မ်က္လံုးေလးမွိတ္ျပီး ျပန္စဥ္းစားလိုက္ေတာ႕ ကၽြန္မ ငယ္စဥ္ခါက ဘာျဖစ္ခ်င္ခဲ႕တယ္ဆိုတာ ကၽြန္မရဲ႕အာရံုမွာ ျပက္ျပက္ထင္ထင္ ေပၚလာတယ္.. ကၽြန္မ ဘာျဖစ္ခ်င္ခဲ႕တာလဲဆိုေတာ႔ လူေတြကို အက်ိဳးျပဳတဲ႔ လူစြမ္းေကာင္း တစ္ေယာက္ ျဖစ္ခ်င္ခဲ႔တာ…. အက္ရွင္ကာတြန္းေတြဖတ္ျပီး ကၽြန္မ အားက်ခဲ႔ရတဲ႔ ဇာတ္လိုက္ လူစြမ္းေကာင္းတစ္ခ်ိဳ႕ေတြက စူပါမင္း၊ လင္းႏို႕လူသား၊ ပင္႕ကူလူသား၊ သံမဏိလူသား စတာေတြဘဲ ျဖစ္ပါတယ္..  သူတို႔ေတြဟာ ငယ္စဥ္ဘ၀ ကၽြန္မဖတ္ခဲ႔တဲ႕ ရုပ္ျပ စာအုပ္ေတြထဲမွာ ပါ၀င္ခဲ႔တဲ႔ ကၽြန္မရင္ထဲက လူစြမ္းေကာင္းေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္..  သူတို႔လို လူစြမ္းေကာင္းေတြဟာ ထူးျခားထင္ရွားတဲ႕ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္နဲ႕ လူသားေတြ ျဖစ္ၾကတာကို သတိထားမိပါတယ္..

ပထမတစ္ခ်က္က အဲဒီ လူစြမ္းေကာင္းေတြဟာ ေကာင္းမႈနဲ႕ မေကာင္းမႈတို႕ရဲ႕ အားျပိဳင္မႈေတြ၊ တိုက္ပြဲေတြၾကားထဲမွာ ေကာင္းမႈဘက္ကေန အျမဲတမ္း တိုက္ပြဲ၀င္ရသူေတြ၊ ရပ္တည္ၾကသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္.. မေကာင္းမႈဘက္က တိုက္ခုိက္လာတဲ႔ အလြန္ၾကီးမားတဲ႕ ရန္သူေတြ၊ အခက္အခဲေတြ၊ ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲမႈေတြနဲ႔ လူစြမ္းေကာင္းေတြဟာ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ရေပမဲ႕ ဘယ္ေလာက္ဘဲ အင္အားၾကီးမားတဲ႕ ရန္သူေတြဘဲ ျဖစ္ပါေစ.. ေကာင္းမႈဘက္က ရပ္တည္ျပီး စိတ္ဓာတ္ေကာင္းမြန္ျမင္႔ျမတ္တဲ႕ လူစြမ္းေကာင္းေတြကသာ ေနာက္ဆံုးမွာ အႏိုင္ရသြားၾကပါတယ္..

ဒုတိယအခ်က္အေနနဲ႕ လူစြမ္းေကာင္းေတြရဲ႕ ထူးျခားထင္ရွားခ်က္က သူတို႔ေတြဟာ သူတို႔ ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္လိုက္တဲ႔ ျပည္သူ႔အက်ိဳးျပဳ လုပ္ငန္း၊ လူမႈေရး၊ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းကေန ဘယ္လို အခေၾကးေငြ တံစိုးလက္ေဆာင္ တစ္စံုတစ္ရာကိုမွ မယူျခင္းဘဲ ျဖစ္ပါတယ္.. သူတို႔ဟာ လူမႈေရး လုပ္ငန္းေတြကို အားၾကိဳးမာန္တက္ အခမဲ႔ ကူညီေဆာင္ရြက္ ေပးခဲ႔ၾကသလို သူတို႔မွာ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းအတြက္  သူတို႔ ကူညီေပးေနတဲ႔ လူမႈေရးအက်ိဳးျပဳကိစၥေတြနဲ႕ ဘယ္လိုမွ မသက္ဆိုင္တဲ႔ ကိုယ္ပိုင္၀င္ေငြ ရွိေသာ သီးသန္႔အလုပ္အကိုင္ ကိုယ္စီ ရွိထားၾကပါတယ္..

စူပါမင္းဟာ သတင္းေထာက္တစ္ေယာက္အျဖစ္ ၀င္ေငြ ရွိသလို လင္းႏို႕လူသားဟာ ခ်မ္းသာတဲ႔ စက္မႈလုပ္ငန္းရွင္ တစ္ေယာက္အျဖစ္ ကိုယ္ပိုင္လုပ္ငန္း ရွိသူျဖစ္ပါတယ္.. ပင္႔ကူလူသားက်ေတာ႔ ဓာတ္ပံုဆရာ ပီတာပါကာအျဖစ္ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္း ျပဳျပီးေတာ႔ သံမဏိလူသားက်ေတာ႔ တိုနီစတတ္ အျဖစ္နဲ႔ စတပ္ စက္မႈလုပ္ငန္းကို ပိုင္ဆိုင္ထားသူ ျဖစ္ပါတယ္.. သူတို႔ ကူညီေပးလိုက္တဲ႔ ၊ ကယ္တင္ေပးလိုက္တဲ႔ သူေတြဆီကေန၊ လူထုအက်ိဳးျပဳ လုပ္ငန္းေတြကေန အက်ိဳးအျမတ္ တစ္စံုတစ္ရာ၊ အခေၾကးေငြ တစ္ျပားတစ္ခ်ပ္မွ မယူၾကဘဲ ေကာင္းမႈဘက္ကေန ခိုင္ခိုင္မာမာရပ္တည္ျပီး စိတ္သေဘာထားျမင္႔ျမတ္စြာနဲ႔ ျပည္သူေတြကို အခမဲ႔ ကူညီေနေသာ ေလးစားထုိက္ဖြယ္ တကယ္႔ လူစြမ္းေကာင္းေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္.. လူစြမ္းေကာင္းဆိုတဲ႔သူေတြက ဘာအခြင္႔အေရးမွ မေမွ်ာ္ကိုးဘဲ ေစတနာသက္သက္နဲ႔ လူထုကို ကူညီေပးေနတာေၾကာင္႔လည္း သူတို႔ေတြကို ျပည္သူေတြက ခ်စ္ခင္ ျမတ္ႏိုးၾကတာဘဲေပါ႕ေနာ္...

အခုလည္း ငယ္စဥ္ကၽြန္မရဲ႕ အိပ္မက္ကို ျပန္စဥ္းစားမိရင္းက ေဒါက္တာ မာရီလင္ရဲ႕ သူလုပ္ခဲ႔တဲ႕ လူမႈေရး လုပ္ငန္းေတြ ဆီကေန အခေၾကးေငြ မယူခဲ႕တဲ႕အေၾကာင္းေတြကို ေျပာျပေနတဲ႔ စကားေတြကို ျငိမ္သက္တိတ္ဆိတ္စြာ နားေထာင္ေနမိပါတယ္.. ဟုတ္ပါတယ္.. သူဟာ ပရဟိတလုပ္ငန္းေတြ၊ ကင္ဆာေဖာင္ေဒးရွင္းေတြ၊ မသန္မစြမ္းသူမ်ား ေစာင္႔ေရွာက္ေရးလုပ္ငန္းေတြအတြက္ ေဆာင္းပါးေတြ စာေတြ ေျမာက္ျမားစြာ ေရးခဲ႕ပါတယ္.. ဒါေပမဲ႕ အဲဒါေတြအတြက္ အခေၾကးေငြ မယူခဲ႔တဲ႔သူပါ။ သူေျပာတာက “တကယ္႕ လူစြမ္းေကာင္းေတြဟာ သူတို႔ေဆာင္ရြက္လိုက္တဲ႔ လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြကေန ဘယ္ေတာ႕မွ အခေၾကးေငြ မယူၾကပါဘူးတဲ႔…” ဒီလိုလူမ်ိဳးေတြကို လူစြမ္းေကာင္းေတြလို႕ ေခၚဆိုႏိုင္ပါတယ္တဲ႔… လူတိုင္းဟာလည္း မိမိပါတ္၀န္းက်င္ေလးကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ အက်ိဳးျပဳရင္း လူစြမ္းေကာင္းအလုပ္ကို လုပ္ခြင္႕ရႏိုင္ၾကပါတယ္တဲ႔…

အိုး . ဟုတ္သားဘဲေနာ္.. တကယ္တမ္းေတာ႔ ကၽြန္မျဖစ္ခ်င္ခဲ႔တဲ႔ လူစြမ္းေကာင္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀ဟာ ခုခ်ိန္မွာ တကယ္ကို ျဖစ္လာေနတာပါဘဲလား.. ဒါကို ကၽြန္မက သတိမထားမိခဲ႔ဘူး… ကၽြန္မဟာ မ်က္မျမင္ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းမွာ စာသင္တဲ႕အလုပ္ကို အခေၾကးေငြမယူဘဲ ေစတနာ႔၀န္ထမ္း လုပ္ေပးေနခဲ႔တာ အေတာ္ၾကာပါျပီ။ ဒီလိုဆို ကၽြန္မဟာလည္း လူစြမ္းေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနခဲ႕တယ္ မဟုတ္လားေနာ္..

တစ္ျခားသူေတြလည္း ကိုယ္႔ရဲ႕ သားသမီးေတြကို ေစာင္႕ေရွာက္ျခင္း၊ ကိုယ္႔ရဲ႔မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းေတြကို တတ္အားသေလာက္ ကူညီေပးျခင္း၊ ကိုယ္႔မ်က္စိေရွ႕မွာ ျမင္ေတြ႔ေနရတဲ႔ အကူအညီ လိုအပ္သူမ်ားကို နည္းတယ္မ်ားတယ္ သေဘာမထားဘဲ ကူညီေပးႏိုင္ျခင္း၊ မသန္မစြမ္းသူမ်ား၊ သက္ၾကီးရြယ္အိုမ်ား၊ ကေလးသူငယ္ ေစာင္႔ေရွာက္ျခင္း စတဲ႔ လူမႈ ပရဟိတအလုပ္ေတြကို ကူညီလုပ္ကိုင္ေပးႏိုင္ျခင္း၊ အျခားသူမ်ားအေပၚမွာ အျပန္အလွန္ ေငြေၾကးတစ္စံုတစ္ရာ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ မထားဘဲ ေစတနာအျပည္႔နဲ႔ကူညီေဆာင္ရြက္လိုက္ျခင္းအားျဖင္႔ လူတုိင္းဟာ လူစြမ္းေကာင္းေတြ ျဖစ္ခြင္႔ ရႏိုင္ၾကတယ္ မဟုတ္ပါလားရွင္..

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

လူသားေတြ ေကာင္းက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္ေနၾကသူေတြ၊ ေကာင္းမႈဘက္က ရပ္တည္ျပီး မေကာင္းမႈကို ျပတ္ျပတ္သားသား တိုက္ထုတ္ေနၾကသူေတြ၊ ေငြေၾကးတစ္စံုတစ္ရာအတြက္ မဟုတ္ဘဲ ေစတနာေမတၱာသက္သက္ျဖင္႔ လူထုအက်ိဳးျပဳလုပ္ငန္း လုပ္ေဆာင္ေနသူေတြကို လူတိုင္းက လူစြမ္းေကာင္းေတြအျဖစ္ ရင္ထဲကေန လိႈက္လဲွစြာ လက္ခံျပီး ေလးစား ၾကည္ညိဳတတ္ၾကတယ္ မဟုတ္ပါလားေနာ္.. အခြင္႔အေရးကို ေမွ်ာ္ကိုးျပီး ေစတနာမပါတဲ႔ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြနဲ႔ နံမည္တစ္လံုး ရယူေနသူမ်ားကိုေတာ႔ ဘယ္သူကမွ သူရဲေကာင္းေတြ၊ လူစြမ္းေကာင္းေတြလို႔ သတ္မွတ္ျပီး ခ်စ္ခင္ၾကည္ညိဳၾကလိမ္႔မယ္ မထင္ပါဘူး...

တကယ္လို႔မ်ား သင္ရဲ႔ ဘ၀မွာ အေလးစားဆံုး၊ လႊမ္းမိုးမႈအရွိဆံုး အားက်စရာအေကာင္းဆံုး လူစြမ္းေကာင္းဟာ ဘယ္သူမ်ားလဲလို႔ ကၽြန္မတို႔ ကိုယ္႔ရင္ထဲကို ျပန္ျပီး ေမးၾကည္႔ၾကမယ္ဆိုရင္ ကိုယ္က်ိဳးမဖက္ဘဲ စြန္႔လႊတ္ျခင္း၊ အနစ္နာခံျခင္း၊ ခြင္႕လႊတ္သီးခံႏိုင္စြမ္းရွိျခင္း၊ စိတ္သေဘာထားျမင္႔ျမတ္ျခင္း၊ အခြင္႔အေရးတစ္စံုတစ္ရာ ေမွ်ာ္ကိုးမႈမရွိျခင္း စတဲ႔ အရည္အခ်င္းမ်ားစြာနဲ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕အက်ိဳးကို မငဲ႔ကြက္ဘဲ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ စြန္႔လႊတ္ျပီး ေပးဆပ္ေနတဲ႔ သူတစ္ေယာက္ေတာ႔  ရင္ထဲက လူစြမ္းေကာင္းအျဖစ္ ကၽြန္မတို႔ ကိုယ္စီရဲ႕ရင္ထဲမွာ ရွိေနလိမ္႔မယ္ ထင္ပါတယ္ေနာ္။


Nathaniel Bronner Jr.  ရဲ႕ Super Hero ကို ႏွစ္သက္စြာ ဘာသာျပန္ခံစား ေရးဖြဲ႕ပါသည္။