ႏွလံုးသားတံခါးေပါက္


လြန္ခဲ႔တဲ႔ႏွစ္မ်ားစြာက သိပ္ကိုေအးစက္ေနတဲ႔ ေျမာက္ဗာဂ်ီးနီးယားျပည္နယ္ရဲ႕ ေဆာင္းမနက္ခင္း တစ္ခုမွာေပါ႕.. အဖိုးအိုတစ္ေယာက္ဟာ ျမစ္ၾကီးတစ္ခုကို ျဖတ္ကူးဖို႕ ေရာက္ေနခဲ႕ပါတယ္.. အဲဒီအခ်ိန္ဟာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေအးသလဲဆိုရင္ အဖိုးအိုရဲ႕ ရွည္လ်ားတဲ႔ မုတ္ဆိတ္ေမြး ေတြဟာလည္း ႏွင္းပြင္႔မႈန္ေတြရဲ႕ ျဖန္းပက္မႈနဲ႔အတူ ေဖြးေဖြးလႈပ္လို႔ေနခဲ႕ျပီး သူ႕တစ္ကိုယ္လံုးဟာလည္း ေအးစက္တုန္ရီေနခဲ႔ပါတယ္..

သူ႕လက္ေခ်ာင္းေတြမ်ားဆို ေအးခဲလြန္းလို႕ ေကြးလို႔ေတာင္ မရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေနရပါတယ္.. အဲဒီခ်ိန္မွာေတာ႔ ျမင္းစီးတပ္သားတစ္စုဟာ ျမစ္ၾကီးကိုျမင္းေတြနဲ႕ ျဖတ္ကူးေနတာကို သူဟာ ေစာင္႔ၾကည္႔ေနခဲ႔ပါတယ္.. တပ္သားဦးေရဟာ မ်ားလြန္းတဲ႔အတြက္ တစ္စီးျပီးတစ္စီး ျဖတ္ေနတာဟာ ေစာင္႔ၾကည္႔လို႔ မဆံုးႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနခဲ႔ပါတယ္..

ႏွင္းေတြဖံုးလႊမ္းေနတဲ႔ လမ္းကေလးထက္မွာ စည္းခ်က္က်က်ျမည္ေအာင္ ေျပးလႊားေနတဲ႔ ျမင္းေတြရဲ႕ခြာသံဟာ နားေထာင္လို႔ေတာင္ ေကာင္းေနခဲ႔ပါတယ္.. သူ႔အနားကေန ျမစ္ဆိပ္ကမ္းကို ေက်ာ္ျဖတ္ဖို႔ တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္  ျမစ္ျပင္ကို ျဖတ္ကူးသြားေနတဲ႔ စစ္သားေတြကို ေစာင္႔ၾကည္႔ေနခဲ႔ေပမဲ႔ ျဖတ္သြားတဲ႕သူေတြထဲက တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ သူ႕အာရံုကို ဖမ္းစားႏိုင္တဲ႔သူ မရွိခဲ႕ပါဘူး… စစ္သားေတြကလည္း သူ႕ကို ဘယ္သူကမွ အေရးလုပ္ျပီး ၾကည္႕မသြားၾကပါဘူး.. ျမင္းစီး စစ္သည္ေတာ္ေတြ ကုန္ခါနီး ေနာက္ဆံုးတစ္ေယာက္ဟာ သူ႕ေဘးနား ေရာက္လာခ်ိန္မွာေတာ႕ အဖိုးအိုရဲ႕တစ္ကိုယ္လံုးဟာ ႏွင္းေတြဖံုးလႊမ္းခံေနရျပီး ႏွင္းေတြနဲ႔ ထုထားတဲ႕ ရုပ္ထုတစ္ခုလို ျဖဴေဖြးလို႔ ေနခဲ႕ပါျပီ။

သူ႕အနားကိုေရာက္လာတဲ႕ ေနာက္ဆံုး ျမင္းစီးစစ္သည္ေတာ္နဲ႕ မ်က္လံုးခ်င္း ဆံုလိုက္မိခ်ိန္မွာေတာ႕ သူ႕အာရံု အားလံုးဟာ အဲဒီျမင္းစီးစစ္သားအေပၚ ေရာက္ရွိလို႔သြားပါတယ္.. သူ႔ရင္ထဲမွာလည္း တစ္စံုတစ္ခုကို ခံစား နားလည္လိုက္မိပါတယ္.. သူဟာ ျမင္းစီးသူကို လက္ျပတားလိုက္ျပီး “က်ဳပ္လို အသက္ၾကီးၾကီး လူအိုတစ္ေယာက္ကို ျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းကို ျမင္းနဲ႕တင္ေခၚသြားေပးႏိုင္မလား.. ဒီေလာက္ေအးလွတဲ႔ ျမစ္ေရျပင္ၾကီးကို ေျခေထာက္ေတြနဲ႔ ဒီတိုင္းျဖတ္ကူးဖို႕ဆိုတာ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္လို႕ပါ  ” လို႔ ေတာင္းဆိုလိုက္ပါတယ္..

ျမင္းေပၚက စစ္သားဟာ ျမင္းဇက္ၾကိဳးကို အသာသတ္လိုက္ျပီး “ရပါတယ္ဗ်ာ… အဖိုးကို ကၽြန္ေတာ္႔ျမင္းေပၚ တင္ေခၚသြားပါ႔မယ္.. ” လို႕ ျပန္ေျပာပါတယ္.. ျပီးေတာ႕ အဖိုးအိုကိုၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ တစ္ကိုယ္လံုးဟာ ေအးခဲမတတ္ျဖစ္ေနတာမို႕ သူ႕ေျခေထာက္ေတြ လက္ေတြဟာ ထံုက်င္ေအးခဲေနပံုရျပီး ျမင္းေပၚကိုတက္ဖို႔ အေတာ္ကို ခက္ခဲေနတာမို႕ ျမင္းေပၚကေန ဆင္းလိုက္ျပီး အဖိုးအို ျမင္းေပၚတက္ႏိုင္ဖို႕ ကူညီေပးပါတယ္. အဖိုးအိုျမင္းေပၚေရာက္တာနဲ႕ သူလည္း ျမင္းေပၚျပန္တက္လိုက္ျပီး ျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းကို ျမင္းနဲ႔ ကူးျဖတ္ခဲ႕ၾကပါေတာ႕တယ္… ျမင္းစီးေနရင္း အဖိုးအိုရဲ႕ အိမ္ေနရာကိုေမးေတာ႕ ေနာက္ တစ္မိုင္နီးပါး လိုေသးတာ သိရတာမို႔ ျမင္းနဲ႔ဆက္လက္တင္ေခၚလာျပီး လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ စကားေျပာလာခဲ႕ပါတယ္..

မၾကာခင္မွာ ေသးငယ္ေပမဲ႕ ေႏြးေထြးပံုရတဲ႕ သစ္လံုးအိမ္ေလးတစ္ခုကို ေရာက္ေတာ႕ လူၾကီးက သူ႕အိမ္လို႕ ညႊန္ျပပါတယ္.. ျမင္းစီးစစ္သားက ျမင္းကိုရပ္ေပးလိုက္ျပီး အဖိုးအိုဆင္းႏိုင္ေအာင္ ကူညီပါတယ္.. ျပီးေတာ႕ ေမးခြန္းေလးတစ္ခုကို ေမးလိုက္ပါတယ္..

“အဖိုး.. ကၽြန္ေတာ္ အဖိုးကိုၾကည္႕ရတာ နည္းနည္းထူးဆန္းလို႕ ေမးခြန္းတစ္ခုေလာက္ေမးပါရေစ.. ဒီေလာက္ ျမင္းစီးစစ္သားေတြ အမ်ားၾကီးျဖတ္သြားတဲ႕တာ ကုန္လုနီးပါးျဖစ္ေနျပီ.. အေစာၾကီးကတည္းက တစ္ေယာက္ေယာက္ကို အကူအညီေတာင္းျပီး လိုက္သြားခဲ႕ရင္ ခင္ဗ်ား ေစာေစာစီးစီး အိမ္ကိုေရာက္ျပီး ေစာေစာစီးစီး ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ေနလို႕ရပါျပီေပါ႕.. ဘာလို႕မ်ား ေစာေစာကတည္းက တစ္ေယာက္ေယာက္ကို အကူအညီ မေတာင္းတာလဲ… တကယ္လို႕ ေနာက္ဆံုးျဖစ္တဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ကသာ အဖိုးကို မကူညီဘူးလို႕ ျငင္းပယ္လိုက္ခဲ႕ရင္ အဖိုး ခုလို အိမ္ကို ေရာက္ႏိုင္ပါဦးမလား ”လို႕ ေမးလိုက္ပါတယ္..

အဖိုးအိုက ျမင္းေပၚကဆင္းလိုက္ျပီး ျမင္းေပၚက စစ္သားၾကီးရဲ႕ မ်က္လံုးထဲကို စူးလိုက္ၾကည္႕လိုက္ကာ ျပံဳးျပလိုက္ပါတယ္.. ျပီးေတာ႕ သူေျပာလိုက္တာ“က်ဳပ္ ဒီေနရာကို မၾကာခဏေရာက္ေလ႕ရွိပါတယ္.. ျဖတ္သြားတဲ႕လူေတြကို ေသခ်ာစူးစိုက္ျပီး ၾကည္႕ေနတာ .. ျဖတ္သြားသမွ် စစ္သားေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာေတြကို ျမင္လိုက္တာနဲ႕ က်ဳပ္ခ်က္ျခင္း သိလိုက္တယ္.. သူတို႕ေတြဟာ လမ္းေဘးမွာ ေအးခဲေနတဲ႔ က်ဳပ္ကို အေရးလုပ္မေနခဲ႕ၾကဘူး.. ဘယ္သူကမွ က်ဳပ္ကို မ်က္လံုးခ်င္းဆိုင္ျပီး ၾကည္႕မသြားၾကဘူး.. သူတို႔ေတြဟာ ကိုယ္႕လမ္းကို သြားေနၾကသူေတြ သက္သက္ပါဘဲ.. ဒီေတာ႔ က်ဳပ္သူတို႕ကို အကူအညီေတာင္းလဲ သူတို႔ အေရးလုပ္ၾကလိမ္႔မယ္ မဟုတ္ဘူးလို႕ စိတ္ထဲက နားလည္ခံစားမိတယ္.. ေဟာ ေမာင္ရင္႕ကိုေတြ႔လိုက္ေတာ႕ ေမာင္ရင္ရဲ႕ မ်က္ႏွာကိုျမင္လိုက္တာနဲ႔ ခင္ဗ်ားရဲ႕ မ်က္လံုးထဲမွာ သနားၾကင္နာတတ္ျခင္း၊ ကိုယ္ခ်င္းစာနာတတ္ျခင္းေတြ ေတြ႔လိုက္ရတယ္.. ဒါေၾကာင္႕လည္း ေမာင္ရင္ကိုမွ က်ဳပ္ကေရြးျပီး အကူအညီေတာင္းတာပါ..”
အဖိုးအိုရဲ႕ စကားက ျမင္းစီးစစ္သားၾကီးရဲ႕ ႏွလံုးသားကို နက္ရွိဳင္းစြာ ထိုးေဖာက္စိမ္႔၀င္ျပီး ေႏြးေထြးသြားေစခဲ႕ပါတယ္..  ျပီးေတာ႕ သူက အဖိုးအိုကို “အဖိုးေျပာလိုက္တဲ႕ စကားက ကၽြန္ေတာ္႕ ႏွလံုးသားကို စိမ္႕၀င္သြားေစခဲ႕ပါတယ္. အဖုိးခုလို ကၽြန္ေတာ္႕ကို ေျပာတာ ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာနဲ႔ ပီတိျဖစ္ရပါတယ္.. ေနာင္ကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္႔အေရးကိစၥ ဘယ္ေလာက္ဘဲ ရွိေနပါေစ အကူအညီ လိုအပ္ေနတဲ႕သူေတြကို ဥပကၡာျပဳမထားဖို႕၊ အားနည္းသူကို ေစတနာ ေမတၱာအျပည္႔နဲ႔ ကူညီႏိုင္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ ၾကိဳးစားပါ႔မယ္ အဖိုး” လို႕ ေျပာလိုက္ပါတယ္. ထို႔ေနာက္ေတာ႕ စစ္သားၾကီးဟာ ျမင္းဇက္ကိုဖြင္႕လိုက္ျပီး သူ႔ရဲ႕ ဦးတည္ရာအရပ္ျဖစ္တဲ႕ အိမ္ျဖဴေတာ္ရွိရာသို႔ စီးခဲ႕ပါေတာ႕တယ္..

အဖိုးအို မသိလိုက္တဲ႔အခ်က္က ထိုျမင္းစီး စစ္သားဟာ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ အေမရိကန္ရဲ႕ တတိယေျမာက္သမၼတ ေသာမတ္ ဂ်က္ဖာဆန္ ျဖစ္လာပါတယ္..
လူေတြရဲ႕ အတြင္းစိတ္ကို သိႏိုင္ဖို႔ဆိုတာဟာ စကားလံုးမ်ားစြာ ေျပာေနစရာမလိုဘဲ စိတ္ရဲ႕ တံခါးေပါက္ျဖစ္တဲ႔ မ်က္လံုးမ်ားကေနတစ္ဆင္႔ ၾကည္႔ရႈေတြ႔ျမင္ႏိုင္ၾကပါတယ္..  တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ သူေတြဟာ လူသားမ်ား၊ မိမိထက္ အားနည္းသူမ်ားအေပၚ သနားၾကင္နာတတ္ျခင္း၊ ကူညီေ၀မွ်တတ္ျခင္း စတဲ႔ စိတ္ႏွလံုး ေကာင္းမြန္မႈေတြဟာ  အရည္အခ်င္း တစ္ရပ္အေနနဲ႔ ျပည္႕စံုေနတတ္ၾကပါတယ္.. ထိုသူတို႔ကိုလည္း ေတြ႔ျမင္လိုက္ရရံုနဲ႔ လူေတြက ယံုၾကည္အားကိုး ေလးစား ခ်စ္ခင္ ၾကပါတယ္..

လူတစ္ေယာက္ စိတ္ႏွလံုး ေကာင္းမေကာင္း၊ အရည္အခ်င္း ရွိမရွိဆိုတာ စကားလံုးေတြ၊ စာေတြအမ်ားၾကီးနဲ႔ ေဖာ္ျပစရာမလိုဘဲ နက္ရႈိင္းတဲ႔ ႏွလံုးသားထဲကေန သူတို႔အေပၚကို ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ယံုၾကည္ခ်စ္ခင္မႈ ရွိမရွိကိုၾကည္႔ရင္ သိသာႏိုင္ပါတယ္… ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ ေဘးပတ္၀န္းက်င္မွာလည္း  ဒီလိုလူမ်ိဳးေတြ ရွိေနတာကို ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္.. လူေတြရဲ႕ ေလးစားယံုၾကည္ ကိုးစားျခင္းနဲ႔ ထိုက္တန္သူမ်ားေပါ႕ေနာ္… ထိုသို႔ စိတ္ႏွလံုးေကာင္းမြန္ျပီး အရည္အခ်င္းရွိသူမ်ားဟာ ၾကီးျမတ္သူေတြ လူေတြရဲ႕ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးမႈကို အၾကြင္းမဲ႔ ရရွိသူေတြ ျဖစ္လာတတ္ၾကပါတယ္..

It Was In Your Eyes ( Annymous) ကို ဘာသာျပန္ပါသည္။


ေလးစားခ်စ္ခင္စြာျဖင္႔