အမွတ္တရ အ၀ါေရာင္ႏွင္းဆီ



ကၽြန္မဟာ ဘာ၀ယ္မယ္ဆိုတဲ႔ မယ္မယ္ရရ စိတ္ကူး ရည္ရြယ္ခ်က္ မရွိပါဘဲနဲ႔ အသီးအရြက္ေတြ၊ စားေသာက္ကုန္ေတြ ေရာင္းတဲ႔ စတိုးဆိုင္ေလးထဲကို ေရာက္လာခဲ႔ပါတယ္.. တစ္ခုခု ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ ခ်က္စားခ်င္တဲ႔ စိတ္လည္း ကၽြန္မမွာ ရွိမေနခဲ႕ပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ ကၽြန္မ ဒီဆိုင္ေလးထဲကို ၀င္ေရာက္လာခဲ႕မိပါတယ္.. ဘာလို႕လဲဆိုေတာ႔ ဒီဆိုင္ေလးထဲမွာ ကၽြန္မအတြက္ အမွတ္ရစရာေတြ ရွိေနလို႕ပါဘဲ… ဒီဆိုင္ေလးကို ကၽြန္မနဲ႔ ကၽြန္မခင္ပြန္းတို႔ အျမဲတမ္း အတူလာေလ႕ ရွိျပီး အသီးအရြက္ေတြ၊ စားေသာက္ကုန္ေတြ ၀ယ္ေလ႔ရွိၾကတယ္ေလ… ခုေတာ႕ ကၽြန္မ တစ္ေယာက္တည္းပါ။ သူ မပါေတာ႔ပါဘူး.. မပါေတာ႔ဘူးဆိုတာထက္ သူဟာ ကၽြန္မနဲ႔အတူ ဘယ္ကိုမွလည္း မလိုက္ပါႏိုင္ေတာ႔ပါဘူး.. လြန္ခဲ႔တဲ႔သံုးလေလာက္ကဘဲ.. သူ… ကၽြန္မခင္ပြန္း ဆံုးသြားခဲ႔ပါျပီ။ အသက္ ၃၇ႏွစ္ဆိုတာ တကယ္တမ္းေတာ႔ လူ႕ေလာကၾကီးထဲက ထြက္ခြာဖို႔ ေစာလြန္းပါေသးတယ္.. ဒါေပမဲ႔ သူဟာ ကၽြန္မကိုထားရစ္ခဲ႔ျပီး ထြက္ခြာသြားခဲ႔ပါျပီ။ ခုေတာ႔ ကၽြန္မတစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ျခင္းဆိုတဲ႔ ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးကို ေလးလံစြာ သယ္ပိုးထားရသူတစ္ေယာက္ ျဖစ္လို႔ေနခဲ႔ပါတယ္။

ဒီဆိုင္ေလးထဲ ကၽြန္မတို႔၂ေယာက္ အတူတူ ေစ်းလာ၀ယ္တိုင္း ကၽြန္မခင္ပြန္းဟာ ကၽြန္မအတြက္ အ၀ါေရာင္ ႏွင္းဆီပန္းေလး သံုးပြင္႔ကို အျမဲတမ္း ၀ယ္ေပးေလ႔ရွိပါတယ္.. ပန္းေတြထဲမွာ ကၽြန္မက ႏွင္းဆီပန္းကို အၾကိဳက္ဆံုးျဖစ္သလို အ၀ါေရာင္ႏွင္းဆီကို အျခားအေရာင္ေတြထက္လည္း အႏွစ္ျခိဳက္ဆံုး ျဖစ္ပါတယ္.. ဒါကို သူလည္း သိပါတယ္. ဒါေၾကာင္႔လည္း သူဟာ ကၽြန္မအတြက္ အ၀ါေရာင္ ႏွင္းဆီေလးကို အျမဲ ၀ယ္ေပးတတ္တာပါ။ ခုေတာ႕ ႏွင္းဆီအ၀ါေရာင္ေလး ၀ယ္ေပးမဲ႔ သူက ကၽြန္မအနားမွာ မရွိေတာ႕ပါဘူး။ စတိုးဆိုင္ေလးထဲ လွည္႔ပတ္ၾကည္႔ေနရင္း ပန္းေတြေရာင္းတဲ႔ ေနရာကိုေရာက္ေတာ႔ လွပလန္းဆန္းေနတဲ႔ အ၀ါေရာင္ ႏွင္းဆီေတြကို ေငးခနဲၾကည္႔မိရင္း ကၽြန္မ ရင္ဘတ္ တစ္ေနရာက စူးစူးနင္႔နင္႔ နာက်င္လို႕ လာပါေတာ႔တယ္.. အတိတ္ရဲ႔ အရိပ္ေတြက ကၽြန္မကို အသစ္ျပန္ျဖစ္ေစခဲ႔ျပီ။ ဒါေၾကာင္႔လည္း တစ္ခုခု၀ယ္ျပီးေတာ႔ ဆိုင္ထဲက အျမန္ဆံုး ထြက္ခြာဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္မိပါေတာ႔တယ္။

အသားေတြ ေရာင္းတဲ႔အတန္းဘက္ကို ေလွ်ာက္လာမိေတာ႔ သူၾကိဳက္တတ္တဲ႕ ၀က္ေပါင္ေျခာက္ေတြကို ျမင္လိုက္စဥ္မွာ သူ႕ကို ပိုျပီး သတိရသြားေစခဲ႔ပါတယ္. ဘာလို႔ဆို ကၽြန္မခင္ပြန္းက ၀က္ေပါင္ေျခာက္ သိပ္ၾကိဳက္တတ္သူပါ။ ခုေန သူ႕ကို ၀က္ေပါင္ေျခာက္ေလး ေကၽြးခ်င္ေပမဲ႔ သူ မစားႏိုင္ေတာ႕ပါဘူး။ အသားေတြ စီထားတဲ႔ အတန္းေရွ႔မွာ ခဏရပ္ေနရင္း ေငးၾကည္႔မိေနတုန္းမွာ အသားျဖဴျဖဴ ပိန္ပိန္သြယ္သြယ္ အစိမ္းေရာင္၀တ္စံုေလးနဲ႔ ခ်စ္စဖြယ္ အမ်ိဳးသမီးေလးတစ္ေယာက္ဟာ အမဲသားေကာင္းေကာင္း တစ္ထုပ္ကို ေရြးယူလိုက္ျပီး သူ႕တြန္းလာတဲ႔ ေစ်း၀ယ္တြန္းလွည္းေလးရဲ႔ ျခင္းထဲကို တြန္႔ဆုတ္ဆုတ္နဲ႔ ထည္႔လိုက္ပါတယ္.. ျပီးေတာ႔ ေျခလွမ္းတစ္လွမ္းေတာင္ မလွမ္းရေသးခင္မွာဘဲ အမဲသားထုပ္ကို ျခင္းထဲက ျပန္ထုတ္ျပီး မူလေနရာမွာ ထားလိုက္ျပန္ပါတယ္.. ျပီးေတာ႔တစ္ခါ ျပန္ေကာက္ကိုင္ျပန္ပါတယ္.. သူမဟာ အမဲသားကို ၀ယ္ခ်င္ပံုလည္း ရပါတယ္. ျပီးေတာ႔ ခ်ီတံုခ်တံုလည္း ျဖစ္ေနပံုရပါတယ္..

ထို႔ေနာက္ေတာ႔ သူ႕ကို ၾကည္႔ေနတဲ႔ ကၽြန္မကို ျမင္ေတြ႔သြားျပီး ရွက္ျပံဳးေလးတစ္ခု ျပံဳးလိုက္ရင္းက “ကၽြန္မ ေယာက်္ားက အမဲသားသိပ္ၾကိဳက္တာ၊ သူ႕ကို ၀ယ္ေကၽြးခ်င္ပါရဲ႕။ ဒါေပမဲ႔ ဒီအသားေတြက သိပ္ေစ်းၾကီးတာဘဲ.. ” လို႕ ခပ္ႏြမ္းႏြမ္း အျပံဳးေလးနဲ႔ ေျပာလိုက္ေတာ႔  ကၽြန္မရင္ထဲ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္သြားမိပါတယ္. ျပီးေတာ႕ သူ႕ခ်ထားတဲ႔ အမဲသားထုပ္ကို ငဲ႔ၾကည္႔လိုက္ျပီး ေျခာက္ေသြ႔ ကြဲအက္ေနတဲ႔အသံနဲ႔ “ ရွင္႔ေယာက်္ား အတြက္ သူတကယ္ ၾကိဳက္တာေလးေတြကို ၀ယ္ေပးဖို႔ဆိုရင္ ႏွေျမာမေနပါနဲ႔ရွင္။ ၀ယ္ေကၽြးလိုက္ပါေနာ္။ ကၽြန္မ ေယာက္်ားကေတာ႔ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၃လေလာက္က ဆံုးသြားခဲ႔ပါျပီ။ ခုခ်ိန္မွာ သူသိပ္ၾကိဳက္တဲ႔ ၀က္ေပါင္ေျခာက္ကို ကၽြန္မ ၀ယ္ေကၽြးခ်င္ေပမဲ႔ ေကၽြးလို႔ မရေတာ႕ပါဘူး။ ရွင္႔မွာ သူၾကိဳက္တာေလးေတြ ေကၽြးခြင္႔ ရေနေသးတာကိုက သိပ္ကံေကာင္းပါတယ္.. ေကၽြးခြင္႔ မရႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ အေျခအေနေရာက္မွ ေနာင္တရတာမ်ိဳး မျဖစ္ရေအာင္ ခုလို ေကၽြးခြင္႔ရခ်ိန္မွာ ႏွေျမာတြန္႔ဆုတ္မေနဘဲ ၀မ္းေျမာက္စြာနဲ႔ ေကၽြးလိုက္ပါေနာ္။ ” လို႔ ေျပာလိုက္မိပါတယ္.။

အစိမ္းေရာင္၀တ္စံုေလးနဲ႔ သူမဟာ စိတ္လႈပ္ရွား ေတြေ၀သြားတဲ႔ မ်က္ႏွာနဲ႔ ကၽြန္မကို ေငးခနဲ လွမ္းၾကည္႔လိုက္ျပီး ခ်က္ျခင္းဘဲ အျပံဳးေလးတစ္ပြင္႔နဲ႔ ေခါင္းေလးကို တစ္ဆတ္ဆတ္ျငိမ္႔လို႔ အမဲသားထုပ္ကို ျပန္ေကာက္ယူလိုက္ကာ သူ႕ျခင္းေလးထဲ ထည္႔လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ႔ လံုး၀ တြန္႔ဆုတ္ျခင္း မရွိေတာ႔ပါဘူး။ ကၽြန္မကို ေက်းဇူးတင္ စကားေလးဆိုရင္း သူ႕ရဲ႕ ေစ်း၀ယ္တြန္းလွည္းေလးကို တြန္းျပီး အသားေတြ ထားတဲ႔ စင္နားကေန ထြက္ခြာသြားပါေတာ႔တယ္.. ကၽြန္မလည္း ကုိယ္႔တြန္းလွည္းေလးကို အသာတြန္းလို႔ ႏြားႏို႕ေတြ ေရာင္းတဲ႔ စင္ဘက္ ေလွ်ာက္လာခဲ႕ပါတယ္. ႏြားႏို႕ေတြ တင္ထားတဲ႔ အတန္းမွာေတာ႔ ကၽြန္မလိုခ်င္တဲ႔ တံဆိပ္နဲ႔ ႏြားႏို႕ ၂ပုလင္းကို ျခင္းထဲထည္႔လိုက္ပါတယ္.. ျပီးေတာ႔ ဒီဆိုင္ကို ေရာက္တိုင္း ကၽြန္မအျမဲစားေနက် ေရခဲမုန္႔ တစ္ဗူး သြား၀ယ္ပါတယ္။

ေရခဲမုန္႔ဗူးေလး၀ယ္ျပီး တြန္းလွည္းေလးကို ခပ္ေျဖးေျဖးတြန္းလို႔ Casher ေကာင္တာနား ေရာက္ခ်ိန္မွာေတာ႔ အေစာက အစိမ္းေရာင္၀တ္စံုနဲ႔ မိန္းခေလး ကၽြန္မေရွ႕ကို  ေရာက္လာပါတယ္.. သူမရဲ႕ မ်က္ႏွာေပၚမွာေတာ႔ အင္မတန္မွ လွပတဲ႔ အျပံဳးေလးကို ဆင္ျမန္းထားျပီး လက္ထဲမွာေတာ႔ ပန္းစည္းလိုလို ရွည္ေမွ်ာေမွ်ာ အထုပ္ကေလး တစ္ထုပ္ကို ကိုင္ထားပါတယ္.. ကၽြန္မအနားေရာက္ေတာ႕ မိန္းမေခ်ာေလးက ဒါဟာ “အစ္မအတြက္လက္ေဆာင္ပါ” လို႔ေျပာျပီး သူမရဲ႔လက္ထဲက အထုပ္ေလးကို ကၽြန္မကို လွမ္းေပးလိုက္ပါတယ္… မိန္းခေလး ကၽြန္မကိုေပးတဲ႔ လက္ေဆာင္ေလးကို ေျဖလိုက္ေတာ႔ အစိမ္းေရာင္ ပါကင္စကၠဴနဲ႕ ထုပ္ပိုးထားတဲ႔  ရိုးတံရွည္ရွည္ အ၀ါေရာင္ ႏွင္းဆီပန္းေတြဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ပန္းေတြကိုၾကည္႔ျပီး ထူးဆန္းစြာ တုိက္ဆိုင္မႈေၾကာင္႔ ကၽြန္မရဲ႕ ရင္ထဲမွာ ခံစားခ်က္တစ္မ်ိဳးနဲ႔ အံ႕ၾသလို႔ ေနမိပါတယ္..  ကၽြန္မ ႏွင္းဆီပန္းၾကိဳက္တာ သူ ဘယ္လိုသိပါလိမ့္။ ျပီးေတာ႔ ကၽြန္မခင္ပြန္း အျမဲေပးေနက်အတိုင္း ႏွင္းဆီေတြက ဘာလို႔မ်ား အ၀ါေရာင္ ျဖစ္ေနျပီး တိုက္ဆိုင္လွစြာဘဲ ၃ပြင္႔တိတိ ျဖစ္ေနခဲ႕ပါလိမ္႔။

သူမက “အစ္မဟာ ကၽြန္မကို အသိတရားေလးတစ္ခု ေပးလိုက္တာပါဘဲ။ အသက္ရွင္သန္ခ်ိန္ေလးမွာ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ဂရုစိုက္ရမယ္.. ၾကင္နာရမယ္ဆိုတာ ကၽြန္မ နားလည္သြားပါတယ္.. အစ္မ ေျပာသလိုဘဲ ကၽြန္မတို႕ ခ်စ္တဲ႔သူေတြ၊ မိသားစုေတြ ကိုယ္႔ေဘးနား ရွိေနခ်ိန္မွာ ဂရုတစိုက္ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ၾကင္ၾကင္နာနာ ရွိသင္႔ၾကျပီး သူတို႔ေတြ မရွိေတာ႔ခ်ိန္က်ရင္ ဂရုစိုက္ခ်င္ရင္ေတာင္ မစိုက္ႏိုင္ေတာ႔ဘူးဆိုတာ အခ်ိန္မွီ သိလိုက္ရလို႔ တကယ္ကို ေက်းဇူးတင္မိတာပါ။ ကၽြန္မရဲ႔ လက္ေဆာင္ေလးကို အစ္မ သေဘာက်မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္..” လို႔  ကၽြန္မကိုေျပာျပီး ကၽြန္မအနားကေန ထြက္ခြာသြားပါေတာ႔တယ္.. ကၽြန္မ စကားတစ္ခြန္းမွ ျပန္မေျပာလိုက္ႏိုင္ဘဲ ဆြံ႕အျပီးက်န္ခဲ႔ပါတယ္.. ဘာေၾကာင္႔မ်ား ဒီေလာက္ တိုက္ဆိုင္ေနရတာပါလဲ။ လက္ထဲက အ၀ါေရာင္ ႏွင္းဆီေလးသံုးပြင္႔ကို ငံု႕ၾကည္႔လိုက္မိေတာ႔ ကၽြန္မခင္ပြန္း သက္ရွိထင္ရွားရွိစဥ္က  ေပးခဲ႔ဖူးတဲ႔ အ၀ါေရာင္ ႏွင္းဆီေတြလိုဘဲ လွလို႔စြင္႔လို႔၊ ရနံ႕ေလးကလည္း သင္းသင္းကို ေမႊးလို႔ပါဘဲ။ ကၽြန္မတို႕ အတူတူရွိခဲ႔တဲ႔ အခ်ိန္ေတြဟာ ကၽြန္မအတြက္ တန္ဖိုးရွိတဲ႔ အမွတ္ရစရာ၊ ေပ်ာ္စရာအခ်ိန္ေတြ ျဖစ္သလို သူစားခ်င္တာ၊ သူျဖစ္ခ်င္တာေတြ ကၽြန္မ အျမဲ ျဖည္႔ဆည္းေပးႏိုင္ခဲ႔သလို သူကလည္း ကၽြန္မအတြက္ ကၽြန္မ ႏွစ္သက္တတ္တာေလးေတြ၊ ျမတ္ႏိုးတတ္တာေလးေတြကို အလိုက္သတိနဲ႔ ျဖည္႔ဆည္းေပးတတ္ခဲ႔ပါတယ္..

ခုလည္း ကၽြန္မႏွစ္သက္တဲ႔ ျမတ္ႏိုးတဲ႔ ႏွင္းဆီပြင္႔ေလး သံုးပြင္႔က တိုက္ဆိုင္စြာ ကၽြန္မလက္ထဲ ေရာက္လို႔လာခဲ႔ျပီ။ ဒါဟာ သူပို႕ေပးလိုက္တဲ႔ ႏွင္းဆီေလးေတြ မဟုတ္ဘူးလု႔ိ ဘယ္သူက ေျပာႏိုင္မလဲေနာ္။ အစိမ္းေရာင္၀တ္စံုနဲ႔ အမ်ိဳးသမီးေလးဟာလည္း တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ေရာက္လာတဲ႔ ထူးဆန္းမႈေလးတစ္ခုဘဲ မဟုတ္ပါလား။ေသခ်ာပါတယ္။ ကၽြန္မေဘးမွာ ကၽြန္မရဲ႕ခင္ပြန္းဟာ ရွိေနတုန္းဘဲ၊ ကၽြန္မကို အမွတ္ရေနတုန္းဘဲ ထင္ပါရဲ႔။  ဒီတစ္သက္မွာ အခုလို ႏွင္းဆီပန္း အ၀ါေလးသံုးပြင္႔ကို ကၽြန္မကိုေပးမဲ႔သူ ဘယ္သူမွ ရွိေတာ႔မွာမဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္မ ႏွင္းဆီပန္းေတြ ခ်စ္တယ္ဆိုတာကိုလည္း ဘယ္သူကမွ အမွတ္ရေတာ႔မွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ထင္ေနခဲ႔မိတာ။ ခုေတာ႔ မေမွ်ာ္လင္႕ဘဲ ကၽြန္မ လက္ခံရလိုက္မိတဲ႔ ႏွင္းဆီပန္းေလးေတြက ကၽြန္မတစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ေနတာ မဟုတ္ဘူးလို႔ အသိေပးလိုက္သလိုပါဘဲ။ ကၽြန္မရဲ႕မ်က္၀န္းက မ်က္ရည္စက္ေလး တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ႕ အ၀ါေရာင္ ႏွင္းဆီပြင္႔ေလးေပၚကို စြန္းထင္းလို႔ သြားခဲ႔ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ အတူရွိစဥ္က ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ၾကင္ၾကင္နာနာရွိခဲ႔တဲ႔ အခ်ိန္မ်ားစြာရွိခဲ႔တာေၾကာင္႔ သူမရွိေတာ႔ေပမဲ႔ ကၽြန္မရင္ထဲမွာေတာ႔ သူဟာ အမွတ္ရစရာ မ်ားစြာနဲ႔ အျမဲတမ္း ရွင္သန္ေနမွာပါေလ။


The Angel of Roses ( Unknown Author) ကို ႏွစ္သက္စြာ ဘာသာျပန္ပါသည္။