ေျမာက္ကိုလားေသာ္..

ကၽြန္မမွာ မႏွစ္က ကၽြန္မရဲ႕ ဇာတိေျမကို ျပန္သြားျပီးစဥ္ကတည္းက စာေရးဖို႔ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခု ရွိပါတယ္။ အဲဒါက ကၽြန္မတို႔ ေဒသအေၾကာင္းနဲ႔ ပတ္သက္တာေလးပါ။ ဒီပိုစ့္ ထဲက ဓာတ္ပံုေတြကေတာ့ မႏွစ္က အိမ္ျပန္တုန္း ဖုန္းနဲ႔ ရိုက္ခဲ႔တာမို႔လို႔ ၾကည္႔လို႔ အဆင္မေျပခဲ႔ရင္ေတာ့ ခြင္႔လႊတ္ သီးခံေပး ၾကပါလို႔ ေနာ္။

ဒီပံုကို အရင္ပိုစ္႔မွာ ေဖာ္ျပဖူးပါတယ္။ အဲဒါ ကၽြန္မတို႔ ရြာထိပ္က ေစတီပါ။ ေစတီရဲ႕ ေအာက္ေျခမွာေတာ့ တစ္ရြာလံုးကို ရစ္ေခြစီးဆင္းေနတဲ႔ ဥရုေခ်ာင္းပါ။ ဥရုေခ်ာင္းအေၾကာင္းကို ကၽြန္မ မၾကာခဏ လည္း ေရးဖူးပါတယ္။ ေက်ာက္စိမ္းနဲ႔ ေရႊေတြတူးၾကျပီး ေျမႀကီးေတြပါတဲ႔ ေရေတြကို ေခ်ာင္းအတြင္း စီးဆင္းေစတာေၾကာင္႔ ေႏြမိုးေဆာင္း ေနာက္က်ိေနတတ္တဲ႔ ေခ်ာင္းကေလးပါ။ ခုေတာ႔ ေခ်ာင္းထဲကို စြန္႔ပစ္တဲ႔ ေျမႀကီးေတြ၊ ႏႈန္းေတြေၾကာင္႔ ေခ်ာင္းကေလးက တေျဖးေျဖး ေကာလာျပီး မိုးရာသီဆိုရင္ တစ္ၿမိဳ႕လံုး ၊ တစ္ရြာလံုး ေရလွ်ံတာကို ႀကံဳၾကရပါတယ္။ ကၽြန္မ အျမဲေျပာေနက်အတိုင္း ဥရုေခ်ာင္း ကေလးဟာ ကၽြန္မတို႔ ငယ္စဥ္တုန္းကေတာ႔ အင္မတန္ ၾကည္လင္ခဲ႕ဖူးပါတယ္။ အဲဒါကို သက္ေသျပခ်င္တာပါ။ း)

ခ်ိဳးလို႔လည္းမရ ၊ သံုးဖို႕လည္း မျဖစ္ႏိုင္ေတာ႔တဲ႔ ေခ်ာင္းေရ ဝါေနာက္ေနာက္မ်ား

ကၽြန္မတို႔ရြာရဲ႕ ဥရုေခ်ာင္း အေျခအေနပါ။ ဖားကန္႔၊ လံုးခင္း၊ ဆိုင္းေတာင္၊ ေမွာ္စီစာ တစ္ဝိုက္ တို႕မွာ ေက်ာက္တြင္းနဲ႕ ေရႊတြင္းေတြ မ်ားလွတဲ႔အတြက္ ေခ်ာင္းေရက ဘယ္လိုမွ မၾကည္ႏိုင္ေတာ႔ ေအာင္ ေနာက္က်ိေနခဲ႕တာပါ။ ဥရုေခ်ာင္းရဲ႕ အစ ဘယ္လိုမ်ားေနမလဲလို႔ ရွာေဖြၾကည္႔ဖို႔ အတြက္ အခု ကၽြန္မတို႔အေနနဲ႔ ေက်ာက္စိမ္းတြင္းေတြ ေရႊတြင္းေတြ မရွိတဲ႔ ကၽြန္မတို႔ရြာရဲ႕ အထက္ ကိုးမိုင္ေလာက္ေဝးတဲ႔ ဥရုေခ်ာင္းေျမာက္ဖ်ားမွာ ရွိတဲ႔ ကံဆီးဆိုတဲ႔ ရြာကေလးကို အလည္ သြားၾကည္႔ရေအာင္ေနာ္။ 

 အရင္တုန္းက ေဖာ္ျပဖူးတဲ႔ ပံုပါဘဲ.. ဖုန္ေတြထူတဲ႔ လမ္းကို ခုလိုမ်က္ႏွာဖံုးေတြ စြပ္ျပီး သြားၾကတာပါ။

အဲဒီလို ပံုစံနဲ႔ ဖားကန္႔တစ္ခြင္ကို ေလွ်ာက္လည္ရာမွာ ကံဆီး မသြားခင္ အျခားေသာ ေနရာေတြကို အရင္ေလွ်ာက္လည္ၾကပါေသးတယ္။ ထမင္း မဆာေသးလို႔ မစားျဖစ္ေပမဲ႕ ကံဆီးကို အသြားမွာေတာ႔ ခုန္ေပါက္ေနတဲ႔ ဆိုင္ကယ္ေၾကာင္႔ လူေတြအားလံုး ဗိုက္ဆာေနၾကပါျပီ။

ကံဆီးရြာကို သြားတဲ႔လမ္းဟာ ေတာင္တန္းေတြ ေျမလမ္းၾကမ္းၾကမ္းေတြ၊ ဖုန္ေတြမ်ားတဲ႔ လမ္းေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး သြားရပါတယ္။

ကံဆီးဆိုတာ တစ္ခ်ိန္ကေတာ့ ရြာအႀကီးအက်ယ္ ျဖစ္ခဲ႕ပါတယ္။ ကံဆီးေစာ္ဘြားက အစဥ္အဆက္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ႕ျပီး  ကခ်င္လူမ်ိဳးေတြ အမ်ားဆံုး ေနထိုင္ၾကတဲ႔ ရြာတစ္ရြာ ျဖစ္ပါတယ္။  ခုခ်ိန္မွာေတာ႔ ဗုဒၶဘာသာ ဘုရားေက်ာင္းကန္ ေစတီပုထိုးမ်ားလည္း ရွိေနၿပီျဖစ္ၿပီး KIO ထိန္းခ်ဳပ္မႈေအာက္က ရြာတစ္ရြာျဖစ္ ပါတယ္။

ေခ်ာင္းကို ဒီလို လူကူး ဝါးတံတားေလး လုပ္ထားေတာ႔ အဲဒီတံတားကိုလည္း ဆိုင္ကယ္စီးျဖတ္ရပါတယ္။

ဟိုဘက္နားမွာ လုပ္လက္စ ႀကိဳးတံတား 
ဒီေခ်ာင္းဟာ ကၽြန္မတို႔ ရြာကေလးကို ျဖတ္စီးတဲ႔ ဥရုေခ်ာင္းပါ။ သို႕ေပမဲ႔ ဒီေနရာမွာေတာ႔ ၾကည္လင္ေနတဲ႔ ဥရုေခ်ာင္း ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဘာလို႔ဆိုေတာ႔ ဒီပတ္ဝန္းက်င္မွာ ေက်ာက္စိမ္းလုပ္ကြက္ေတြ၊ ေရႊတူးတာေတြ မရွိသေလာက္မို႕လို႕ပါ။

ကံဆီးရြာေဟာင္းရဲ႕ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမွာ တည္ထားတဲ႔ ေစတီကို အရင္ဦးစြာ ဦးခိုက္ပါတယ္။

ေနာက္ေတာ႕ ဒီေက်ာင္းကို လွဴထားတဲ႔ အလွဴ႔ရွင္ေတြက ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ အခါၾကီးရက္ၾကီးမို႔ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတက္ လာသူမ်ားကို ထမင္းေကၽြးတယ္ဆိုလို႔ ဆာေနတဲ႕ ဗိုက္ကို ပြတ္ျပီး အားရဝမ္းသာ အေျပးအလႊား သြားၾကပါတယ္။ (ကံေကာင္းလိုက္တာ) :) စားေသာက္ပြဲေတြျပီးလို႔ သိမ္းဆည္းေနေပမဲ႔ အလွဴ႕ရွင္က ကၽြန္မတို႕ကို ဝမ္းပန္းတသာ ၾကိဳဆိုျပီး ဟင္းေတြအသစ္ျပင္ဆင္ျပီး ေကၽြးေမြးပါတယ္။ 

ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ရဲ႕ ေက်ာင္းပါ။

ဝက္သားႏွပ္၊ ငါးေျခာက္ေထာင္းေၾကာ္၊ ၾကက္သားလံုးေၾကာ္၊ သရက္ခ်ဥ္သုပ္၊ ကိုက္လန္ေၾကာ္၊ မယ္ဇလီဟင္းခ်ိဳ၊ ငရုပ္သီးေထာင္း

ဒီ ထမင္းဟင္းေတြကေတာ႕ ကံဆီးဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ေကၽြးေမြးတဲ႔ ဟင္းေတြပါ။ ဟင္းေတြကေတာ႕ ဝက္သားႏွပ္၊ ငါးေျခာက္ေထာင္းေၾကာ္၊ ၾကက္သားလံုးေၾကာ္၊ သရက္ခ်ဥ္သုပ္၊ ကိုက္လန္ေၾကာ္၊ မယ္ဇလီဟင္းခ်ိဳ၊ ငရုပ္သီးေထာင္းတို႔ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ သြားၾကတဲ႕ ၈ေယာက္အဖြဲ႕ဟာ အားလံုးက ဗိုက္ဆာေနၾကသူေတြခ်ည္းမို႔ အပီအျပင္ကို အားေပးလိိုက္ၾကတာမွာ တစ္ေယာက္ကို ထမင္း ဘယ္ႏွပန္းကန္ ကုန္သြားလဲဆိုတာေတာင္ မမွတ္မိေတာ႕ပါဘူး။ ထမင္းလိုက္ပြဲ ခ်ထားသမွ် အားလံုးကုန္ပါတယ္။ း)

စားေသာက္ျပီးတဲ႔အခါမွာေတာ႔  ဒီကံဆီးၿမိဳ႕ေဟာင္းကို လာရတဲ့ အဓိက အေၾကာင္းရင္းတစ္ခုျဖစ္ေသာ ဖားကန္႔ကို အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ႔တဲ႔ ကံဆီးေစာ္ဘြားႀကီးတို႔ ရွိစဥ္က ေနထိုင္ခဲ႔တဲ႔ ေဟာ္နန္းႀကီးရဲ႕ အိမ္ရာကို သြားၾကည္႔ပါတယ္။ အဲဒီေနရာမွာေတာ႔ အုတ္ရိုးပ်က္ေတြဟာ ခုထိ ရွိေနခဲ႕ပါတယ္။ အဲဒါကို ေသခ်ာ ဓာတ္ပံုရုိက္ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕ ဖားကန္႔ ရတနာေျမကို ဟိုးယခင္ကတည္းက အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ႔တဲ႔ ကံဆီး ေစာ္ဘြားၾကီးအေၾကာင္းကို အေတာ္ေလး စိတ္ဝင္စားမိတာေၾကာင္႔ပါ။

ဒီေနရာကေတာ႔ကံဆီးေစာ္ဘြားႀကီးတို႕ တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ႔ေသာ  ျမတ္စြာဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ စံပၸါယ္ေတာ္မူခဲ႕တဲ႕ ေက်ာင္းေတာ္ရာ ျဖစ္ပါတယ္.

အေပၚ ၂ပံုကေတာ႕ ကံဆီးေစာ္ဘြားႀကီးနဲ႔ ေစာ္ဘြားကေတာ္ႀကီးတို႔ရဲ႕ ရုပ္တုမ်ားပါ။

ၿပီးေနာက္မွာေတာ႕ ေက်ာင္းႀကီးနဲ႔ မလွမ္းမကမ္းမွာ ရွိတဲ႕ ဥရုေခ်ာင္းကို အေျပးအလႊား သြားၾကျပီး ေရကစားၾက ပါေတာ႔တယ္။ ဥရုေခ်ာင္းေရကို ၾကည့္ပါေနာ္။ ကၽြန္မတို႔ရြာမွာ ျမင္ရတဲ့ ဥရုေခ်ာင္းေရနဲ႕ ဘာမွကို မဆိုင္ေအာင္ ကြာျခားတာကို ေတြ႔ရမွာပါ။

ေအာက္ခံေက်ာက္တံုးေတြကို အတိုင္းသားျမင္ေနရေအာင္ ၾကည္လင္ လွပါတယ္။ ေခ်ာင္းအဖ်ားပိုင္း မို႕ ေရေတာ႔ တိမ္ပါတယ္။

 

အတူသြားၾကတဲ့ ညီမငယ္ေတြကေတာ့ ၾကည္လင္လွတဲ႕ ေခ်ာင္းေရမွာ ေဆာ့ကစားေနၾကတာပါ။ ဒီလိုၾကည္လင္သန္႕ရွင္းလွတဲ႔ ေခ်ာင္းထဲမွာ ေရခ်ိဳးခြင္႔မရတာ ႏွစ္မ်ားစြာ ၾကာလွပါျပီ။ ေနာက္က်ိ ညစ္ႏြမ္းေနတဲ႔ ေခ်ာင္းေရထဲေတာ႔ ဘယ္သူကမွ ခ်ိဳးခ်င္ၾကမွာ မဟုတ္ဘူး မို႕လားရွင္။

ကၽြန္မတို႔ ရြာကေလးရဲ႕ ေျမာက္ဖက္အရပ္မွာရွိတဲ့ ကံဆီးရြာ (ယခင္ၿမိဳ႕ေဟာင္း) နဲ႕ ဥရုေခ်ာင္းဖ်ားမွာ ထမင္းစားေသာက္ ၊ေရေဆာ့ လို႕ ဝတာနဲ႕ ဆိုင္ကယ္ကိုယ္စီစီးျပီး အိမ္ျပန္ခဲ့ ၾကပါေတာ့တယ္။ ဒီပိုစ္႕ကို ေရးရတဲ႕ အေၾကာင္းရင္းက ကံဆီးၿမိဳ႕ေဟာင္း တည္ရွိတဲ့  ဥရုေခ်ာင္းဖ်ားက ဥရုေခ်ာင္းေရရဲ႕ ၾကည္လင္မႈ၊ သန္႔ရွင္းမႈတို႔နဲ႔ ကြ်န္မတို႔ လံုးခင္းနား အေရာက္မွာ ေနာက္က်ိေနတဲ့ ဥတုေခ်ာင္းေရရဲ႕ ကြာျခားခ်က္ကို ျပခ်င္တာရယ္.. လူသိနည္းေနေသးတဲ့ ကံဆီးေစာ္ဘြားႀကီးတို႔ အေၾကာင္း ေရးခ်င္တာ ရယ္ေၾကာင္႔ ပဏာမ အစပ်ိဳးလိုက္တာ ျဖစ္ပါတယ္ရွင္။

ကံဆီးၿမိဳ႕ေဟာင္းက အျပန္မွာ ယခုလက္ရွိ အသက္ရွင္ေနထိုင္ဆဲျဖစ္တဲ႔ ကံဆီးေစာ္ဘြားကေတာ္ၾကီး (အဖြားေလးလို႕ ကၽြန္မတို႔က ေခၚပါတယ္။ ) အိမ္ကို သြားျပီး ကၽြန္မ သိခ်င္တာေလးေတြ ေမးျဖစ္ ပါတယ္။ ေမးျပီးေတာ႔လည္း  အဖြားေလးတို႔ အေၾကာင္း စာတစ္ပုဒ္ေလာက္ ေရးခ်င္ပါတယ္လို႔ ခြင္႔ေတာင္းေတာ႔ အဖြားေလးက ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ ခြင္႔ျပဳခဲ႕ပါတယ္။ ေနာက္ အဖြားေလးရဲ႕ ဘိုးေဘးမ်ား ျဖစ္တဲ႔ ကံဆီးေစာ္ဘြားတို႔ကို မင္းတုန္းမင္းတရားၾကီး ဆုခ်ခဲ႔တဲ႔ ေၾကးေမာင္းေတာ္မ်ား ကိုလည္း ဓာတ္ပံုရိုက္ခြင္႔ ျပဳခဲ႔ပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔  ဖားကန္႔ ရတနာေျမကို အပိုင္စားခဲ႔ေသာ ကံဆီး ေစာ္ဘြား အေၾကာင္းကို ဓာတ္ပံုတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႕ မၾကာခင္မွာ  ျပည့္ျပည့္စံုစံု ေဖာ္ျပခ်င္ပါတယ္ေနာ္။

အားလံုးဘဲ ေရလိုေအးလို႔ ပန္းလို႔ လန္းၾကပါေစရွင္..