ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းမ်ားနဲ႔ မနက္ျဖန္



သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ဝတ္စားထားတဲ႔ အသက္၉၂ႏွစ္အရြယ္ အဖိုးအိုတစ္ေယာက္ဟာ ဒီေန႔ သက္ၾကီး ရြယ္အို ေစာင္႔ေရွာက္ေရး ေဂဟာတစ္ခုကို ေျပာင္းလာပါတယ္။ သူဟာ ေနစရာ မရွိလို႔ ဒီေဂဟာ ကို ေျပာင္းေရြ႔လာတာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႕မွာ ေကာင္းမြန္တဲ႔ အိမ္တစ္လံုးလည္း ရွိပါတယ္။ အဖိုးအိုဟာ သူနဲ႔ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေအးအတူ ပူအမွ် အတူတူ ေနထိုင္ အသက္ ၇၀ေက်ာ္အရြယ္ သူ႔ဇနီးဆံုးပါးသြားတာနဲ႔ သူပိုင္ဆိုင္တဲ႔ ပစၥည္းေတြနဲ႔ အိမ္ကို မိဘမဲ႔ ကေလးေတြအတြက္ လွဴဒါန္းလိုက္ ပါတယ္။ သူကိုယ္တိုင္ကေတာ႔ သက္ၾကီးရြယ္အို ေစာင္႔ေရွာက္ေရး ေဂဟာမွာ သူမေသခင္ အခ်ိန္ အတြင္းမွာ ေနထိုင္ဖို႕ ေျပာင္းေရြ႕လာတာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူမေသခင္ေလး သူပိုင္ဆိုင္သမွ်ေတြကို လိုအပ္တဲ႔ သူေတြဆီ လွဴဒါန္းခဲ႔ခ်င္တယ္ေလ။

ေဂဟာကို ေရာက္ရွိျပီးတဲ႔ေနာက္ သူေနထိုင္ရမဲ႔ အခန္းကို လိုက္ျပေပးမဲ႔ သူကို ေဂဟာရဲ႕ ဧည္႔ခန္းမွာ ထိုင္ေစာင္႔ေနခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အဖိုးအိုကို လိုက္ျပဖို႔ တာဝန္က်တာက ကၽြန္ေတာ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္က  သူ႕အနီးကို သြားလိုက္ျပီး အဖိုးရဲ႕အခန္း အဆင္သင္႔ ျဖစ္ျပီျဖစ္ေၾကာင္းနဲ႔ အခန္းရွိရာကို ကၽြန္ေတာ္ လိုက္ပို႕မဲ႔အေၾကာင္း အဖိုးအိုကို ေျပာျပလိုက္ေတာ႔ အဖိုးအိုက ျပံဳးရႊင္တဲ႔ မ်က္ႏွာနဲ႔ ကၽြန္တာ္ ညႊန္ျပတဲ႔ လမ္းအတိုင္း လိုက္လာဖို႔ သူ႕ရဲ႕ ေတာင္ေဝွးကို အသံုးျပဳျပီး ဓာတ္ေလွကား ရွိရာကို ေျဖးေျဖး မွန္ မွန္ ေလွ်ာက္လာ ပါတယ္။ ခပ္ေျဖးေျဖး တုန္ခ်ိခ်ိ ေလွ်ာက္ေနတဲ႔ အဖိုးအိုကို ေစာင္႔ရင္း ကၽြန္ေတာ္လည္း ေျခ လွမ္းကို ေျဖးေျဖးသာ လွမ္းေနမိပါတယ္။ အဖိုးကို တြဲမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္က လုပ္ေတာ႔ အဖိုးအိုက လက္မခံပါဘူး။ သူ႕ဖာသာ ေလွ်ာက္ႏိုင္ပါတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကို ျပံဳးျပီး ျပန္ေျပာပါတယ္။

ဓာတ္ေလွကားထဲ ေရာက္ခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္ အဖိုးအို ေနရမဲ႔ အခန္းအေၾကာင္းကို ေျပာျပပါတယ္။ အခန္းေလးက ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးျဖစ္ျပီး ေနေရာင္ရတဲ႔ ေႏြးေႏြးေထြြးေထြး အခန္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ အခန္းရဲ႕ ျပတင္းေပါက္ေသးေသးေလးမွာ ခန္းစီးေလးတစ္ခုလည္း လုပ္ေပးထားေၾကာင္း အဖိုးအိုကို ကၽြန္ေတာ္ ေျပာျပေတာ႔ အဖိုးအိုက “ ဟုတ္လား.. အခန္းေလးကို အဖိုးသေဘာက်ပါတယ္။ အဲဒီလိုအခန္းေလးကို ရမယ္လို႔လည္း အဖိုးက ေမွ်ာ္လင္႔ထားတာပါ ” လို႔ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ လိုခ်င္တာရလိုက္တဲ႔ တက္ၾကြမႈမ်ိဳးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကို ျပန္ေျပာပါတယ္။ “ အဖိုးမွ အခန္းကို မျမင္ရေသးဘဲ။ အခန္းက ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးပါ။ ပရိေဘာဂေတြလည္း သိပ္မရွိပါဘူး။ အခန္းကိုၾကည္႔ျပီးမွ အဖိုး သေဘာက် မက် ဆံုးျဖတ္ပါ။ သေဘာမက်ရင္ အျခားအခန္းတစ္ခု စီစဥ္ေပးလို႔ရပါတယ္ ” လို႔ ကၽြန္ေတာ္က ျပန္ေျပာလုိက္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ႔ စကားဆံုးေတာ႔ အဖိုးအိုက ျပံဳးလိုက္ျပန္ရင္း ကၽြန္ေတာ္႔ကို ေမာ႔ၾကည္႔လိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ႔ “ ဘယ္အခန္းကိုဘဲ ရရ အဖိုးအတြက္က အတူတူပါဘဲကြယ္။ က်န္ရွိေနတဲ႔ သက္တမ္း တစ္ေလွ်ာက္ လံုး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ရႊင္ရႊင္ ေနထိုင္သြားဖို႔ အဖိုးက ဆံုးျဖတ္ျပီးသားပါ။ ေပ်ာ္ရႊင္မႈဆိုတာ အခန္းထဲက ပရိေဘာဂေတြ ပစၥည္းေကာင္းေတြနဲ႔ မသက္ဆိုင္ပါဘူးကြယ္။ ကိုယ္႕ရဲ႕ စိတ္နဲ႔သာ သက္ဆိုင္ပါတယ္။ ဘယ္ေနရာမွာဘဲ ေနရ ေနရ၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္သာ ေနသြားမယ္လို႕ ဆံုးျဖတ္ျပီးျပီျဖစ္လို႔ အဖိုးအတြက္ ဘယ္လိုေနရာျဖစ္ျဖစ္ ေပ်ာ္္ေပ်ာ္ ေနႏိုင္မွာပါ။  အဖိုးမွာ ဒီအသက္အရြယ္အထိ အသက္ ရွင္သန္ခြင္႔ ရထားျပီးျပီဘဲ.. ကိုယ္႕ကိုယ္ကို စိတ္ညစ္ႏြမ္းေစမဲ႔ အေတြးေတြ မေတြးေတာ႔ဘဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနႏိုင္မဲ႔ အေၾကာင္း အရာေတြကိုဘဲ ေတြးေတာ႔မွာေပါ႔။ ” လို႕ ျပန္ေျပာပါတယ္။

“ဒီလိုဆို အဖိုးလို စိတ္ကုိ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ထားႏိုင္ဖို႔ဆိုတာ မလြယ္ဘူးထင္တယ္ေနာ္” ကၽြန္ေတာ္က ေမးေတာ႔  “ လြယ္ပါတယ္ ငါ႕ေျမးရယ္။ ကိုယ္ေနထိုင္တဲ႔ ကိုယ္ေရာက္ေနတဲ႔ အေနအထား၊ ပတ္ဝန္းက်င္၊ ေနရာထိုင္ခင္း စတာေတြမွာ ကိုယ္႕ရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကို မရွာပါနဲ႔။ ကိုယ္႔ရဲ႕ အတြင္းစိတ္ထဲ မွာဘဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ရႊင္ရႊင္ေနမယ္ လို႔ ခံယူျပီး ေနတတ္ရင္ ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ ဘယ္လို အခက္အခဲ ၾကံဳၾကံဳ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနႏုိင္ပါတယ္ ငါ႕ေျမးရယ္။  ကုန္လြန္ခဲ႔ျပီးတဲ႔ အခ်ိန္ေတြအတြက္ ဘာမွလုပ္လို႔ မရေတာ႔ေပမဲ႔ ေရွ႕ဆက္ ျဖတ္သန္းရမဲ႔ ေန႔ရက္ေတြအတြက္ေတာ႕ အဖိုးတို႕ ကိုယ္တိုင္ ျပဳျပင္ ဖန္တီးလို႔ ရတယ္ေလ။ မနက္ဖန္တိုင္းကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနမယ္လို႔ ဆုံးျဖတ္ျပီးရင္ ဒီေန႕က စျပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနဖို႔ ၾကိဳးစားလို႔ရပါတယ္။ အသက္ရွင္သန္ခြင္႔ ရေနတဲ႔ ေန႔ရက္တိုင္းဟာ ကိုယ္ရရွိထားတဲ႔ တန္ဖိုးရွိတဲ႔ ရက္ေတြဘဲလို႔ ေတြးျပီး မနက္ အိပ္ရာထလို႔ မ်က္လံုးဖြင္႔လာတာနဲ႔ ငါဒီေန႔ ဘယ္လို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနမလဲ လို႔ေတြးျပီး ေန႔တစ္ေန႔ကို စတင္ဖို႕ၾကိဳးစားပါ။ ” လို႔ ေအးခ်မ္းတဲ႔ အျပံဳးေလး နဲ႔ ျပန္ေျဖပါတယ္။ 

စိတ္ကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ရႊင္ရႊင္ ထားတတ္သူ တစ္ေယာက္မို႕လို႔လား မသိပါဘူး။ အဖိုးအိုရဲ႕ မ်က္ႏွာမွာ ဘာ ပူပင္ေသာကမွ ရွိမေနဘဲ ေအးခ်မ္း ၾကည္လင္လို႔ ေနပါတယ္။ အဖိုးအိုဟာ မေသခင္ကတည္းက သူ႔ရဲ႕ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြ အားလံုးကို စြန္႔လႊတ္ျပီး ဒီ ေဂဟာမွာ လာေနတယ္ ဆိုကတည္းက သူ႔စိတ္ေတြမွာ လိုခ်င္တပ္မက္မႈ ကင္းေနျပီး ဘယ္လို အေနအထားမွာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနႏိုင္မယ္ဆိုတာ သံသယရွိစရာ မလိုေတာ႔ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အဖိုးအိုလို မနက္ျဖန္တိုင္းကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ျဖတ္သန္းႏိုင္ဖို႔ ဒီေန႕ကစျပီး မိမိရဲ႕ အတြင္းစိတ္ထဲမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကို ေမြးျမဴႏိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစား ရပါဦးမယ္။



Every day is a gift ( Author Unknown) ကို ဘာသာျပန္ပါသည္။ 

 


ကၽြန္မတို႔လည္း ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းကို ေဝးေဝးမွာ မရွာဘဲ မိမိရဲ႕ အတြင္းစိတ္ထဲမွာ ရွာေဖြၾကည္႕ၾကပါစို႔လားေနာ္။


Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing