ပိေတာက္တေစၦ

အိပ္ရာေပၚမွာ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ အိပ္ေမာက်ေနေသာ သက္ထားႏွာေခါင္းထဲသို႔ ေမႊးပံ်႕ေသာ ရနံ႔တစ္မ်ိဳးက ဝင္ေရာက္လို႕လာသည္။ ပထမေတာ႔ အိပ္ေမာက်ေနသည္႔အတြက္ အိပ္မက္ထဲမွာလိုလို ထို ရနံ႔ကို ခံစားေနရေသာ္လည္း မည္သည္႔အနံ႔ဆိုသည္ကို ေသခ်ာ ခံစားသိမိလိုက္သည္တြင္ အိပ္ေမာက်ေနရာမွ အသိစိတ္တို႔က ျဖတ္ခနဲ ခ်ဥ္းနင္းဝင္ေရာက္လာရေတာ႔သည္။ ေသခ်ာပါျပီ။ ထိုသင္းပ်ံ႕ပ်ံ႕ ရနံ႕သည္ ပိေတာက္ပန္း ရနံ႔သာ ျဖစ္ေပမည္။ ဧပရယ္လျဖစ္သည္မုိ႕ လြန္ခဲ႔သည္႕ ရက္ေတြတုန္းက ပိေတာက္ပန္းေတြ ဖူးေနသည္ကို သူမ ျမင္ခဲ႔ရဖူးသည္။ မ်က္စိႏွစ္လံုးကို အသာအယာဖြင္႔လိုက္ျပီး အခန္းတြင္းကို လွည္႕ပတ္ ၾကည္႔လိုက္ေသာ္လည္း သူမ ထင္ထားသလို ပိေတာက္ပန္း တစ္ပြင္႕တစ္ေလမွ ရွိမေနပါ။ ျပင္ပမွ ဝင္လာသည့္ ရနံ႔ဟု ဆိုရေအာင္ကလည္း သူမအခန္း၏ ျပဴတင္းေပါက္ တို႕သည္လည္း ေစ႕ေစ႕ ပိတ္လွ်က္ သား ရွိပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ထိုပိေတာက္ပန္းတို႔၏ ရနံ႕မွာ ဘယ္ေနရာက လာသည္ ဆိုသည္ကို သူမ ေသခ်ာသိပါသည္။ 

မ်က္ႏွာသစ္ အဝတ္အစား လဲျပီးသည္ႏွင့္ အိမ္ကေန ဘယ္သူ႕ကိုမွ အေဖာ္မေခၚဘဲ တစ္ဦးတည္း ထြက္လာခဲ႔လိုက္သည္။ သက္ထားေျခလွမ္းတို႔ ဦးတည္ရာသည္ကား သက္ထားတို႕ျမိဳကေလး၏ အျပင္ဘက္တြင္ရွိေသာ သုႆန္ကို ျဖစ္ေလသည္။ သူမ ေမွ်ာ္လင္႔ထားသည္႔ အတုိင္းပင္ ျမိဳ႕ကေလး၏ တစ္ခုတည္းေသာ သုႆာန္သို႔ ေရာက္သည္တြင္ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွပင္ တစ္ပင္လံုး ဝင္းဝါေနေသာ ပိေတာက္ပန္းပင္ၾကီးကို ျမင္ေနရေလျပီ။ ပိေတာက္ရနံ႔တို႕ကလည္း အနီးနား ဝန္းက်င္ တစ္ခုလံုး ေမႊးပ်ံ႕ သင္းၾကိဳင္ ေနေတာ႔သည္။ ပိေတာက္ပန္းတုိ႕ကို ျမင္သည့္အခါတြင္ အျခားသူမ်ားလို ၾကည္ႏူး ဝမ္းသာစိတ္မ်ား ျဖစ္မလာဘဲ ဝမ္းနည္းသည့္ ခံစားမႈတို႕က သူမရင္ထဲမွာ ဆို႔ၾကပ္လာေတာ႔သည္။ တစ္ပင္လံုး ပြင္႔ေနေသာ ပိေတာက္ပင္ၾကီး ေအာက္တြင္ေတာ႔ အုတ္ဂူျဖဴျဖဴတစ္လံုး။ ထိုအုတ္ဂူတြင္ ထင္ထင္ရွားရွား ေရးထိုးထားသည္႔ စာတန္းမွာ
ေမာင္ေက်ာ္စိုးကို
အသက္(၂၄)ႏွစ္
၁၃.၄.၂ဝ၀၄ တြင္ကြယ္လြန္သည္။

အုတ္ဂူရွိရာဆီသို႔ တစ္လွမ္းခ်င္း ေလွ်ာက္သြားသည္႔ သူမေျခလွမ္းတို႔က ေလးကန္ဖင္႔ႏြဲ႕လို႕ေနသည္။ သို႕ေသာ္ သူမေျခလွမ္းတို႔ကို ရပ္တန္႕ပစ္ဖို႔ စိတ္ကူးမရွိပါ။ ထို အုတ္ဂူေရွ႕ကို ေရာက္ေအာင္ သြားရပါမည္။ အုတ္ဂူအနီး ပတ္လည္တြင္ ပိေတာက္ပြင္႔ေၾကြတို႕ကို ေနရာအႏွံ႕ေတြ႔ရသည္။ ျဖဴလြလြ အုတ္ဂူေပၚတြင္ လည္း ပိေတာက္ပန္းတို႕က ေဖြးလို႔ေနေလၿပီ။ အုတ္ဂူေပၚက ပိေတာက္ပြင္႔ေၾကြတို႕ကို လက္ျဖင့္ ဖြဖြ ေကာက္ယူ မိေတာ႔ သူမ ရင္တြင္းတစ္ေနရာက တဆစ္ဆစ္ ကိုက္ခဲလို႕ လာသည္။ တကယ္တမ္းတြင္ သက္ထားသည္ ပိေတာက္ပန္းတို႕ကို ဟိုးယခင္က အလြန္ ႏွစ္သက္ခဲ႔ဖူးေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္တြင္ေတာ႔ အမုန္းဆံုးပန္း ျဖစ္ေနေလျပီ။ သုိ႕ေသာ္လည္း ပိေတာက္ပြင္႔ခ်ိန္ ေရာက္တုိင္း ဒီေနရာကို သူမ လာျမဲတိုင္း လာေနပါဦးမည္။ သူမ စိတ္ႏွလံုးတို႔ ဒီပိေတာက္တေစၦ ေျခာက္ျခင္းကေန ကင္းလြတ္ခြင္႔မရမခ်င္း ပိေတာက္ပန္း တို႔ကို မုန္းတီးေနရဦးမည္သာ။ အုတ္ဂူေဘးတြင္ ထိုင္ခ်လိုက္ကာ နာက်င္ေသာ စိတ္ႏွလံုးျဖင့္ စကားလံုးတစ္ခ်ိဳ႕ကို ႏႈတ္ျဖင့္ ရြတ္ဆိုမိေတာ႔သည္။

“ေက်ာ္စိုးရယ္.. နင္ငါ႕ကို ခုထိ မေမ႕ေသးဘူးလားဟင္.. လြတ္ရာကၽြတ္ရာကို သြားပါေတာ႔လား။ ဒီပိေတာက္ပန္းေတြနဲ႔ ငါ႕ကို တေစၦတစ္ေကာင္လို မီွတြယ္မေနပါနဲ႔ေတာ႔လား။ နင္႔ဘဝရဲ႕ လြတ္လပ္ရာကို ထြက္ခါသြားပါေတာ႔လား ” သူမ ပါးစပ္က ပလံုးပေထြး အသံထြက္ေနမိရင္းက ရိႈက္ႀကီး တငင္ျဖင့္  တသိမ့္သိမ့္လႈပ္ကာ ငိုေၾကြးေနပါေတာ႔သည္။ 

အုတ္ဂူေဘးတြင္ထိုင္ကာ သည္းသည္းထန္ထန္ ငိုေၾကြးေနေသာ သူမကို သုႆန္ေရွ႕ ျဖတ္သြားျဖတ္လာ တို႔မွာ ျမင္ေလတိုင္း စိတ္မေကာင္းျဖစ္ၾကသည္။ လူတိုင္းကလည္း “သက္ထားတစ္ေယာက္ ေက်ာ္စိုးကို သတိရသျဖင္႔ ငိုေၾကြးေနသည္၊ သက္ထားသည္ အလြန္အခ်စ္ၾကီးၿပီး ေက်ာ္စုိး ကြယ္လြန္သည္မွာ ၇ႏွစ္ခန္႔ပင္ ရွိျပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုထိ သူမမွာ မေမ႕ႏိုင္ေသး၊ ေက်ာ္စိုးကို ခ်စ္စိတ္ျဖင္႔ သက္ထား တစ္ေယာက္ ဘယ္သူ႕ကိုမွ လက္မထပ္ႏိုင္ေသး” ဟု ဆိုၾကကာ ပို၍ သနား ကရုဏာ သက္ၾကေလသည္။ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ၾကသည္။ ပိေတာက္ပြင္႔ခ်ိန္ေရာက္တုိင္း ပိေတာက္ေတြ တစ္ပင္လံုးေဝေနေသာ ဒီ ပိေတာက္ပင္ၾကီးေအာက္မွာ လာလာငိုတတ္သည္႔ သက္ထားအေၾကာင္းကို လူတိုင္းက သိေနၾကေလျပီ။ ပိေတာက္ပြင္႔ခ်ိန္တြင္ ျမင္ရသည့္ ေၾကကြဲစရာ ျမင္ကြင္းျဖစ္ေလသည္။ အဘယ္ေၾကာင္႔ ပိေတာက္ပြင္႔ခ်ိန္ တိုင္း သက္ထားတစ္ေယာက္ ဒီအုတ္ဂူ ျဖဴျဖဴေဘးနား လာငိုရပါသနည္း ဟု ေမးလာ လွ်င္ ေက်ာ္စိုးသည္ လြန္ခဲ႔ေသာ္ (၇)ႏွစ္က ယခုလို ပိေတာက္ပြင္႔ခ်ိန္တြင္ ကြယ္လြန္သြား ခဲ႔ေသာေၾကာင္႔ ျဖစ္ေလသည္။ 

ထို အုတ္ဂူျဖဴျဖဴႏွင္႔ ပိေတာက္ပင္တို႔ ျဖစ္ေပၚလာရာ ဇာတ္လမ္းမွာ လြန္ခဲ႔ေသာ ( ၇)ႏွစ္က…..

ထိုအခ်ိန္သည္ သက္ထားတစ္ေယာက္ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွ ဘြဲ႔ရျပီး သူမတို႕ျမိဳ႕ကေလးရွိ ဘဏ္တစ္ခုတြင္ အလုပ္ စဝင္ေနခ်ိန္ ျဖစ္ေလသည္။ ဘြဲ႕ရျပီးကာစ အသက္ ၂၂ အရြယ္ သူမသည္ ပ်ိဳျမစ္ႏုနယ္္ ခ်စ္စဖြယ္ ေခ်ာေမာသူေလး ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ သက္ထားကို ပိုးပန္းၾကသူ အလြန္မ်ားျပားေလသည္။ မိန္းခေလးပီပီ ပန္းၾကိဳက္တတ္ေသာ သက္ထားသည္ သၾကၤန္အၾကိဳေန႕မနက္ေစာေစာတြင္ သူမတို႕အိမ္ႏွင္႔ ၃အိမ္ခန္႔အကြာရွိ လူမေနေသာ ျခံက်ယ္ၾကီးတစ္ခု၏ ျခံစည္းရိုးနားက တစ္ပင္လံုး ပြင္႔ေဝေနေသာ ပိေတာက္ပင္ၾကီးေပၚက ပိေတာက္ပန္းေတြကို ေတြ႔ျမင္ျပီး အလြန္ ေပ်ာ္ရႊင္မိေလသည္။ ညတုန္းက မိုးရြာသည္ကို သူမ သတိရလိုက္ျပီး ထိုမိုးေၾကာင္႕ ပိေတာက္ပန္းတို႕ ပြင႔္ၾကေလျပီ။ သူမ အလုပ္သို႕ သြားလွ်င္ ပိေတာက္ပန္းမ်ား ပန္ဆင္သြားလိုသည္႔စိတ္ျဖင္႔ အလုပ္မသြားခင္တြင္ ထို ပိေတာက္ပင္ၾကီးေအာက္သို႕ ေရာက္လာမိေတာ႔သည္။

အပင္ၾကီးက အတန္ငယ္ျမင္႔ေသာေၾကာင္႔ အပင္ေပၚတြင္ ျပြတ္ခဲစြာပြင္႔ေနေသာ ပိေတာက္ပန္းတို႕ကို လိုခ်င္မိေသာ္လည္း မည္သို႕မည္ပံု ခူးရမွန္းမသိျဖစ္ကာ သူမအရပ္ျဖင္႔ ပိေတာက္ကိုင္း တစ္ခုတေလကို မွီလိုမွီျငား ခုန္ဆြ ခုန္ဆြျဖင္႔ လုပ္ေနမိေတာ႔သည္။ အနိမ္႔ပိုင္းရွိ အကိုင္းမ်ားတြင္ အပြင္႔မ်ား မရွိေတာ႔ေပ။ ၾကည္႔ရသည္မွာ မနက္ခင္းေစာေစာတြင္ ပိေတာက္ပန္းမ်ားကို ေစ်းတြင္ ေရာင္းခ်င္သူမ်ားက ဝိရိယေကာင္းေကာင္းျဖင္႔ လာခူးသြားၾကဟန္ ရွိသည္။ ေျမျပင္ေပၚတြင္လည္း သစ္ရြက္စိမ္း တစ္ခ်ိဳ႕ႏွင္႔ ပိေတာက္ပြင္႔ေၾကြမ်ားက ျပန္႕က်ဲလို႕ေနသည္႕အတြက္ အပြင့္ေၾကြတစ္ခုကို ေကာက္ယူကာ နမ္းရိႈက္မိေတာ႔ ပိေတာက္ပန္း၏ ခ်ိဳအီသင္းထံုေသာ ရနံ႔က သူမ ႏွလံုးသားထိတိုင္ ေမႊးပ်ံ႕သြားသည္ဟုပင္ ထင္မိေလသည္။ 

သို႕ေသာ္ သူမ လိုခ်င္သည္က ပိေတာက္ပြင္႔ေၾကြ မဟုတ္ပါ။ အရြက္စိမ္းစိမ္းတို႔ ဝန္းရံေနေသာ ပိေတာက္ခက္ကို လုိခ်င္မိေလသည္။ အပင္ေပၚကို ေမာ့ၾကည္႔ရင္း ထိုပိေတာက္ပန္းကို ရႏိုင္သည္႕ နည္းလမ္းကို စဥ္းစားေနမိသည္။ သက္ထားတို႕အိမ္ႏွင္႔ ထိုပိေတာက္ပင္ၾကီးရွိရာ လမ္းသည္ လမ္းမၾကီး မဟုတ္ဘဲ လမ္းသြယ္ကေလးသာ ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ လူသြားလူလာ အတန္ငယ္ ရွင္းသည္႕လမ္း ျဖစ္ေလ သည္။ ထုိ႕ေၾကာင္႔ သက္ထားမွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို အကူအညီ ေတာင္း ဖို႔ ေတြ႔လိုေတြ႔ျငား ေမွ်ာ္ၾကည္႔ မိေသာ္လည္း ျဖတ္သြားျဖတ္လာ လူသူမရွိ ျဖစ္ေနေလ သည္။ ထိုစဥ္မွာ သူမကို ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္လွ ပါခ်ည္ရဲ႕ ဆိုကာ ခ်စ္ေၾကာင္း၊ ၾကိဳက္ေၾကာင္း ဖြင္႔ေျပာကာ တစ္ဂ်ီဂ်ီျဖင္႔ အေျဖေတာင္း ထားေသာ ေက်ာ္စိုးကို က ထိုလမ္းသြယ္ေရွ႕သို႕ ဆိုင္ကယ္ျဖင္႔ ျဖတ္လာရာ ပိေတာက္ပင္ေအာက္မွာ ခုန္ဆြ ခုန္ဆြလုပ္ေနေသာ သြယ္႕ကိုျမင္သြားျပီး ဆိုင္ကယ္ကို ရပ္လိုက္ကာ သက္ထားကို “ဘာလုပ္ေနတာလဲ”ဟု လွမ္းေမးေလသည္။ တကယ္တမ္းေတာ႔ ေက်ာ္စိုးသည္ သူမ အလုပ္သြားမည္႔အခ်ိန္ကို မွန္းကာ သူမတို႔ အိမ္အနီးမွာ လာေစာင္႔ေနျခင္းသာ ျဖစ္ေလသည္။

အမွန္ေျပာရလွ်င္ သက္ထားသည္ ေက်ာ္စိုးကို ကို နည္းနည္းေလးမွ စိတ္မဝင္စားပါ။ အသားျဖဴျဖဴ လူပံုခပ္ႏြဲ႕ႏြဲ႕ ေက်ာ္စိုးမွာ ဆံပင္ရွည္ရွည္ထားတတ္သျဖင္႔ သူမမ်က္စိထဲ မိန္းခေလးဆန္သည္ဟု ထင္ကာ ထိုပံုစံမ်ိဳးကို စိတ္မဝင္စားေသာ သက္ထားအတြက္ေတာ႔ ေက်ာ္စိုးကိုကို ခ်စ္သူအျဖစ္ စိတ္ကူးလို႔မရဘဲ သာမန္ လူတစ္ေယာက္ထက္ မပိုခဲ႔ပါ။ ေက်ာ္စိုး သူမကို ခ်စ္ေၾကာင္း ဖြင္႕ေျပာခဲ႔သည္မွာ ၾကာလွျပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း သူမဖက္က တစ္ခါမွ စဥ္းစားဖို႔ စိတ္ကူးမရွိခဲ႔ဖူးပါ။ အခါတိုင္း ဆိုလွ်င္ ေက်ာ္စိုးကိုကို အဖက္လုပ္ျပီး ျပန္ေျဖခ်င္မွ ေျဖမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဒီေန႔ေတာ႔ျဖင္႔ အပင္ေပၚက ပိေတာက္ပန္းတို႕ကို လိုခ်င္စိတ္ေၾကာင္႔ အားကိုးရလိုရျငား “ပိေတာက္ပန္းလိုခ်င္လို႔” ဟု ျပန္ေျဖ လိုက္မိသည္။ ေက်ာ္စိုးက ဆိုင္ကယ္ေပၚမွ ဆင္းလာျပီး ဟိုဟိုဒီဒီ လိုက္ၾကည္႔ကာ ဝါးလံုး သို႕မဟုတ္ တုတ္ တစ္ခုခု ေတြ႔လိုေတြ႔ျငား လိုက္ရွာေနသည္။ သူ႕အရပ္မွာလည္း သက္ထားအရပ္ႏွင္႔ သိပ္မကြာသည္မို႔ အပင္ေပၚက ပိေတာက္ပန္းကို မမွီ႕တမီွ။ 

ထိုစဥ္ သက္ထားက လက္တြင္ပတ္ထားေသာ နာရီကို ၾကည္႔လိုက္မိျပီး အလုပ္သြားရန္ အခ်ိန္ နီးေနျပီကို သတိရလိုက္မိကာ ဂ်င္းေဘာင္းဘီႏွင့္ တီရွပ္ကို ရွိဳးအျပည့္ ဝတ္ထားေသာ ေက်ာ္စိုးကိုၾကည္႕ရင္း “ ေက်ာ္စိုးရယ္ အပင္က သိပ္မျမင့္ပါဘူး. နင္အပင္ေပၚ တက္ခူးေပးပါလား” ဟု ေျပာမိေတာ႔

“ဟာ.. ငါ သစ္ပင္ေပၚ မတက္ရဲဘူး။ တစ္ခါမွလည္း သစ္ပင္မတက္ဖူးဘူး” ဟု ေက်ာ္စိုးက ျပန္ေျပာေလသည္။ 

“အမေလး။ ျဖစ္ရေလတယ္။ ငါက မိန္းခေလးျဖစ္ေနလို႔။ သစ္ပင္တက္ဖို႔ မသင္႕ေတာ္လို႔။ ထမီၾကီးနဲ႔ တက္ဖို႔လည္း မျဖစ္လုိ႕။ မဟုတ္ရင္ တက္ျပီးတာ ၾကာျပီ။ ဒီသစ္ပင္တက္တာမ်ား ဘာမ်ား ခက္တာမွတ္လို႔။ ဒီျခံစည္းရိုးကေန တစ္ဆင္႔ တက္လိုက္ရင္ လြယ္လြယ္ေလးဟာကို။ ေက်ာ္စိုး နင္က မတက္ရဲရေအာင္ ေယာက်္ားေလး မဟုတ္ဘူးလား။ ငါက အလုပ္သြားရင္ ပိေတာက္ပန္းေလး ပန္သြားခ်င္လို႕ပါဆိုမွဘဲ ျဖစ္ေနလိုက္တာ” 

သူမက စိတ္ေပါက္ေပါက္ျဖင္႔ ေျပာလိုက္မိေသာ စကားက ေက်ာ္စိုးကို ေတြေဝသြားေစျပီး ခဏမွ် စဥ္းစားသလို လုပ္ေနကာ “ ကဲ တက္မယ္ဟာ. နင္ဒီေလာက္ ရခ်င္တယ္ဆိုမွေတာ႔ ငါတက္ခူးေပးပါ႔မယ္” ဟု ေျပာလိုက္ကာ စီးထားေသာ ရွဳးဖိနပ္ကို ခၽြတ္လိုက္ျပီး ျခံစည္းရိုးသံပန္းကို ေျဖးေျဖးခ်င္း တက္ျပီး သစ္ပင္ခြၾကားသို႕ ေရာက္သြားေတာ႔သည္။ ပံုမက် ပန္းမက် အပင္ေပၚတက္ေနေသာ ေက်ာ္စိုးကို ၾကည့္ျပီး သက္ထားစိတ္ထဲ ရယ္ခ်င္ပက္က်ိ ျဖစ္မိေသာ္လည္း ေက်ာ္စိုးကို အားနာသျဖင္႔ အတင္းကို မ်က္ႏွာပိုး သတ္ထားရသည္။ သစ္ပင္ခြၾကားေပၚမွ သစ္ကိုင္းမ်ားေပၚ ဆက္တက္ဖို႔ ေတာ္ေတာ္ ခက္ခဲေနဟန္ျဖင္႔ ေက်ာ္စိုးမွာ အတန္ၾကာ ရပ္တန္႕ေနသည္ကို ေတြ႔သျဖင္႔ “ကဲ နင္မတက္ရဲရင္လည္း ဆင္းခဲ႔ေတာ႕ဟာ။ ” သူမက စိတ္မရွည္စြာျဖင္႔ ေအာ္လိုက္ေတာ႔ သစ္ကိုင္းတစ္ခုေပၚကို တြယ္တက္ လုိက္ေတာ႔သည္။ ပိေတာက္ပင္မွာ အကိုင္း ခပ္နိမ္႔နိမ္႔တြင္ အပြင္႔မ်ားမရွိဘဲ အနည္းငယ္ ျမင္႔ေသာ ေနရာတြင္သာ ျပြတ္ခဲေနေအာင္ ပြင္႔လွ်က္ရွိသည္႔အတြက္ ေက်ာ္စိုးမွာ အကိုင္း ခပ္ျမင္႔ျမင္႕ထိ တက္ရေလသည္။ 

အပင္ေပၚမွလူက မည္သည္႕အကိုင္းတြင္ ပန္းရွိသည္ကို ေသခ်ာ မျမင္ရသျဖင္႕ ေအာက္မွ သက္ထားက ဟိုနားမွာ ၊ ဒီနားမွာစသျဖင္႔ ေအာ္ဟစ္ေပးရသည္။ ေက်ာ္စိုးက ခ်ိဳးခ်ေပးလိုက္သည္႔ ပိေတာက္ကိုင္းေလး မ်ားကို သူမက လိုက္ေကာက္ျပီး တစ္ေနရာတြင္ စုပံုထားလိုက္သည္။ ပန္းခက္မ်ား မ်ားမ်ားရေနျပီ ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ဘုရားတင္ဖို႕ပါ သူမက စိတ္ကူးလိုက္မိသည္။ ထို႕ေနာက္ အပင္ေပၚသို႔ ေမာ႕ၾကည္႕လိုက္ျပီး “ ေက်ာ္စိုးေရ ေနာက္တစ္ခက္ ႏွစ္ခက္ဆို ေတာ္ျပီေနာ္။ နင္ဆင္းခဲ႔လို႕ရျပီ” ဟု လွမ္းေအာ္ရင္း ေျမျပင္ေပၚ ေဆာင္႔ေၾကာင္႔ ထိုင္ခ်ျပီး စုပံုထားသည္႔  ပန္းခက္မ်ားကို တယုတယျဖင္႕ တစ္ခက္ခ်င္းကို ေကာက္ယူကာ ေပြ႔ပိုက္ေနလိုက္သည္။ 

ထိုအခ်ိန္မွာ သစ္ပင္ေပၚမွ ျပန္ဆင္းရန္ ျပင္ေနေသာ ေက်ာ္စိုးမွာ  မိုးေရေၾကာင္႔ ခပ္ေခ်ာေခ်ာ ျဖစ္ေနေသာ အကိုင္းကို နင္းမိေသာေၾကာင့္  ေျခေခ်ာ္ကာ ဟန္ခ်က္ပ်က္သြားၿပီး ပိေတာက္ပင္ေပၚမွ မေမွ်ာ္လင္႔ဘဲ ဝုန္းကနဲ ျပဳတ္က်ေလေတာ႔သည္။ ေအာက္ကို ငံု႕ကာ ပိေတာက္ပန္းခက္မ်ားကို ေကာက္ယူေနေသာ သက္ထားသည္ ေက်ာ္စိုးကို သစ္ပင္ေပၚမွ ရုတ္တရက္ ျပဳတ္က်သည္႕အသံကို ၾကားသည္ႏွင္႔ အထိတ္တလန္႔ျဖင္႔ ေက်ာ္စိုးရွိရာသို႕ အေျပးသြားကာ သြားၾကည္႕မိေတာ႔ ေျမျပင္ေပၚတြင္ ေခြေခြေလး လဲေနေသာ ေက်ာ္စိုးကို ေတြ႔လိုက္ ရေလသည္။ ေက်ာ္စိုးနာမည္ကို ေအာ္ဟစ္ကာ ပုခံုးႏွစ္ဖက္ကို ကိုင္လႈပ္လိုက္ခ်ိန္တြင္ေတာ့ ကံဆိုးလွစြာပင္ ေက်ာ္စိုးျပဳတ္က်ရာ ေနရာတည့္တည့္ သူ႔ ဦးေခါင္းေအာက္တြင္ အတန္ငယ္ၾကီးသည္႔ ေက်ာက္တံုးတစ္တံုးကို ေတြ႔လိုက္ရၿပီး ထို ေက်ာက္တံုးျဖင္႔ ဦးေခါင္း ေဆာင္႔မိကာ ဦးေခါင္းဆီမွ နီရဲေနေသာ ေသြးမ်ားတစ္စိမ့္စိမ္႕ထြက္ေနသည္ကို ျမင္လိုက္ရေလသည္။ ေသြးျမင္လွ်င္ မူးတတ္သည့္ သက္ထားမွာလည္း "ေက်ာ္စိုး၊ ေက်ာ္စိုး" ဟု လႈပ္ႏိႈးေနရင္းျဖင့္ပင္ ေျမျပင္ေပၚ ေခြလဲ က်သြားေတာ႔သည္။

သက္ထား သတိရလာသည္႔အခ်ိန္တြင္ အိမ္ရွိ သူမ၏ အိပ္ရာထက္သို႔ ေရာက္ရွိေနၿပီး သက္ထားညီမ ေကသီက ဝမ္းနည္းဖြယ္ အေျခအေန အားလံုးကို ေျပာျပေတာ႕သည္။ ေက်ာ္စိုးကို ကားျဖင္႔ ေဆးရံုသို႔ တင္ေခၚလာရာ ေက်ာ္စိုး၏ ဦးေခါင္း ဒဏ္ရာမွာ အလြန္ျပင္းထန္သည့္အတြက္ ေဆးရံုမေရာက္မီပင္ ကြယ္လြန္သြားေၾကာင္းႏွင့္ ေက်ာ္စိုး မဆံုးမီ သတိတစ္ခ်က္ လည္လာခ်ိန္တြင္ "ပိေတာက္ပန္းေတြ ပိေတာက္ပန္းေတြ" ဟု ကေယာင္ ကတန္း ေရရြတ္ ေျပာေနခဲ႔ေၾကာင္း ေဆးရံု ပို႔သူမ်ားက ျပန္ေျပာျပသည္ကို  ဝမ္းနည္းဖြယ္ သိရွိရေလသည္။ ထုိအျဖစ္အပ်က္အတြက္ သက္ထားႏွင့္ ေက်ာ္စိုးမွာ ခ်စ္သူမ်ားျဖစ္ျပီး ေက်ာ္စိုးက သက္ထားအတြက္ ပိေတာက္ပန္း တက္ခူးေပးရင္း အပင္ေပၚမွ ျပဳတ္ က် ေသဆံုး ရသည္ဟု သူမတို႕ တစ္ျမိဳ႕လံုးက ထင္ျမင္ ေျပာဆိုေနခဲ႔ၾကသည္။ သက္ထား မွာလည္း ေက်ာ္စိုး တစ္ေယာက္ သစ္ပင္ေပၚမွ ျပဳတ္က်ျပီး ေက်ာက္တံုးႏွင္႕ ဦးေခါင္းေဆာင္႔မိတာကို မ်က္ဝါးထင္ထင္ ျမင္လိုက္ရေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ သူမေၾကာင္႔ လူတစ္ေယာက္ ေသဆံုး ရသည္ဟုဆိုကာ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္လွေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း တစ္လေလာက္ ေနမေကာင္းျဖစ္ရေလသည္။ 

သူမ ေနမေကာင္းျဖစ္ေနသည့္ ရက္မ်ားတြင္ ေက်ာ္စိုးသည္ သူမထံသို႕ ေရာက္လာတတ္ျပီး သူ႕အားျမဳပ္ႏွံထားသည့္ အုတ္ဂူတြင္ ပိေတာက္ပင္တစ္ပင္ စိုက္ေပးပါရန္ လာလာေျပာသည္ဟု အိပ္မက္ မက္ေလ႔ရွိသည္။ ထိုအိပ္မက္မွ ႏိုးလာတိုင္းလည္း သူမသည္ ၾကက္သီးမ်ား ျဖန္းခနဲထကာ ဝမ္းနည္းစြာ ငိုေၾကြးမိေလသည္။ အေစာတုန္းကေတာ႕ စိတ္စြဲသျဖင္႕ တစ္ရက္တေလ မက္သည့္အိပ္မက္ဟု ထင္ခဲ႔ေသာ္လည္း ေန႔စဥ္ ရက္ဆက္လိုလို မက္ေနသည့္အခါတြင္မူ သူမမွာ ထိတ္လန္႔လာျပီး လူၾကီးမိဘမ်ားကို ဖြင္႔ေျပာျပသည့္ အခါတြင္ေတာ့ အားလံုးက သက္ထား ေနမေကာင္းသျဖင္႔ လည္းေကာင္း၊ ေက်ာ္စိုးကို စိတ္စြဲလမ္းေနျခင္းေၾကာင့္ လည္းေကာင္း အိပ္မက္ ကေယာင္ေျခာက္ျခား မက္ေနျခင္းသာျဖစ္သည္ဟု ဆိုၾကသည္။ သို႕ေသာ္ သက္ထားမွာ အိပ္မက္မက္ျပီးတိုင္း ငိုေၾကြးလို႔သာ ေနသျဖင္႔ သက္ထားေနေကာင္းလွ်င္ ေက်ာ္စိုးအုတ္ဂူမွာ ပိေတာက္ပင္တစ္ပင္ သြားစိုက္ေပး ၾကမည္ဟု ကတိေပးကာ သူမ ေနေကာင္းသည္႔ေနာက္ အိမ္က လူမ်ား အစီအစဥ္ျဖင္႔ ေက်ာ္စိုး မိဘမ်ားကို ခြင္႔ေတာင္းကာ ပိေတာက္ကိုင္းခပ္ၾကီးၾကီးကို ေက်ာ္စိုး၏ အုတ္ဂူေဘးတြင္ သြားေရာက္စိုက္ပ်ိဳးေပးခဲ႔ၾကသည္။

ပိေတာက္ပင္ စိုက္ျပီးသည္႕ေနာက္တြင္ အိပ္မက္မက္ျခင္း မရွိေတာ႔သည္႔အတြက္ သက္ထားမွာ စိတ္သက္သာရေသာ္လည္း လူတိုင္းက သူမႏွင္႕ေက်ာ္စိုးကို ခ်စ္သူေတြဟု အထင္မွား ၾကသည္ကို ေျဖရွင္း ခ်င္စိတ္ မရွိဘဲ ဒီအတိုင္း ထားလိုက္ေတာ႔သည္။ ေက်ာ္စိုးအုတ္ဂူတြင္ သြားေရာက္ စိုက္ပ်ိဳးခဲ႔သည္႔ ပိေတာက္ကိုင္းမွာ ၂ႏွစ္ခန္႔တြင္ အပြင္႕မ်ား စပြင္႔ေတာ႔သည္။ ထူးဆန္းသည္မွာ ထုိပိေတာက္ပင္မွ ပိေတာက္ပန္းပြင္႔ေလတိုင္း သက္ထားအခန္းထဲတြင္ ပိေတာက္ပန္းရနံ႔ကို ရတတ္သည္။ ပထမေတာ႔ သူမ စိတ္ထင္၍ဟု ထင္ခဲ့ေသာ္လည္း အုတ္ဂူေဘးမွ ပိေတာက္ပြင္႕တုိင္း သူမႏွာေခါင္းထဲတြင္ ပိေတာက္နံ႕ကို အၿမဲလိုလို ရလာတတ္သည္။  သူမ မိသားစုမ်ားကို ေျပာျပေတာ႔လည္း စိတ္ အစြဲအလန္းေၾကာင္႔ ျဖစ္သည္ ဟုသာ ေျပာတတ္ၾကၿပီး သူမ ညီမ ေကသီကလြဲ၍ မည္သူကမွ် မယံုၾကည္ၾကေပ။ သို႕ေသာ္ ပိေတာက္ပန္းနံ႕ကို တစ္ခန္းလံုး ေမႊးေနေအာင္ ရသည့္အခါတိုင္း သုႆန္ကို သြားျပီး ၾကည္႔လွ်င္ ေက်ာ္စိုးအုတ္ဂူမွ ပိေတာက္ပန္းမ်ား ပြင္႔ေနသည္မွာ ထူးဆန္းစြာ ေတြ႔ရေလသည္။ ထိုအျဖစ္အပ်က္မွာ လည္း တစ္ႏွစ္ထဲ မဟုတ္ဘဲ ပိေတာက္ပြင္႔ ခ်ိ္န္ ေရာက္တုိင္း ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း သက္ထားတစ္ေယာက္ ႀကံဳရေလ့ ရွိသည့္ အျဖစ္အပ်က္ တစ္ခု ျဖစ္လာေလသည္။

တစ္ျမိဳ႕လံုး ထင္ျမင္ယူဆေနသလို သက္ထားႏွင္႔ ေက်ာ္စိုးမွာ ခ်စ္သူရည္းစားမ်ား လံုးဝ မဟုတ္ၾကဘဲ ေက်ာ္စိုးဘက္ကသာ သူမကို ခ်စ္ခဲ႔သည္ျဖစ္ေၾကာင္း သက္ထား အသိဆံုးျဖစ္ေသာ္လည္း သူမ မေျဖရွင္းခ်င္ေတာ႔ပါ။ ပိေတာက္ပြင္႔ခ်ိန္တိုင္း သူမအခန္းတြင္ ပိေတာက္ပန္းနံ႕ေလးမ်ား ေရာက္ေရာက္ လ ာတတ္သည္မွာ ေက်ာ္စိုးတစ္ေယာက္ ယခုအခ်ိန္ထိ သူမကို စိတ္စြဲလန္းေနတုန္း၊ မကၽြတ္မလတ္ ရွိေနတုန္းဟု သူမ ယံုၾကည္မိသည္။ ျပီးေတာ႔လည္း ေက်ာ္စိုးတစ္ေယာက္ ပိေတာက္ပင္မွ လိမ္႕က်ျပီး ေသဆံုးရျခင္းသည္ သူမေၾကာင္႕ျဖစ္သည္။ သူမသာ ပိေတာက္ပန္း မခူးခိုင္းလွ်င္ ေက်ာ္စိုး တစ္ေယာက္ ခုလို အသက္ေသဆံုးရမည္ မဟုတ္ဟု ယူက်ံဳးမရျဖစ္ကာ သူမတြင္ အျပစ္ရွိသည္ဟု ခံယူမိသည္႔အတြက္ ေက်ာ္စိုးေသဆံုးျပီး ယခု ၇ႏွစ္ခန္႔ ၾကာသည္ပင္လွ်က္ သက္ထားမွာ သူမကို ခ်စ္ခင္ပိုးပန္းေသာ မည္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ လက္ခံျခင္းမရွိဘဲ ေနလာခဲ႔သည္။ တစ္စံု တစ္ေယာက္ကို လက္ခံရေလာက္လည္း  သူမ စိတ္ထဲတြင္ ေက်ာ္စိုးႏွင့္ ပတ္သက္၍ လိပ္ျပာ မသန္႔ႏိုင္ေအာင္ ခံစားမိေလသည္။

သူမ အလြန္ခ်စ္ခဲ႔ေသာ ပိေတာက္ပန္းကို ယခုအခါတြင္ မၾကည္႕ခ်င္ မျမင္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္မိသလို ပိေတာက္ေတြပြင္႔ခ်ိန္တိုင္း ေရာက္လာတတ္သည္႔ ပိေတာက္နံ႔မ်ားကို သူမမုန္းပါသည္။ ပိေတာက္ပန္းကို လိုခ်င္စိတ္ေၾကာင္႕ လူတစ္ေယာက္လံုး အသက္ဆံုးရွႈံးရေစသည္႔ သူမကိုယ္သူမလည္း မုန္းတီးမိသည္။ သူမအခန္းတစ္ခုလံုး ပိေတာက္ပန္းနံ႕မ်ား လႊမ္းေနေအာင္ ျဖစ္ေပၚေစတတ္သည္႔ တစ္စံုတရာကုိလည္း သူမ ထိတ္လန္႔မိသည္။ ထုိအျဖစ္မွ လြတ္ေျမာက္ခ်င္မိေသာ္လည္း ယခုအခ်ိန္ထိ မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေသးသည္ ကိုလည္း နာက်င္မိသည္။ တကယ္တမ္းေတာ႔ ထိုအျဖစ္အပ်က္ဆိုး၊ အိပ္မက္ဆိုးမွ သူမ လြတ္ေျမာက္ လိုလွပါသည္။ ပိေတာက္ပန္း မရွိသည္႔အရပ္ကို ထြက္သြားဖို႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ စိတ္ကူးမိေသာ္လည္း မိဘမ်ားက ခြင္႔မျပဳေသာေၾကာင္႔ ဒီျမိဳ႕ကေန မထြက္ခြာႏိုင္ေသာ သူမအျဖစ္ကိုလည္း စိတ္ဆင္းရဲလွပါေတာ့သည္။ 

အကယ္၍မ်ား သင္သည္ ပိေတာက္ပန္းပြင္႔ခ်ိန္၊ ဧပရယ္လမ်ိဳးတြင္ ၿမိဳ႕ကေလး တစ္ၿမိဳ႕ရွိ သုႆန္တစ္ခုအတြင္း ပိေတာက္ပင္ၾကီး တစ္ပင္ေအာက္မွ  အုတ္ဂူျဖဴျဖဴေလးတစ္ခုေဘးတြင္ ရိႈက္ႀကီးတငင္ ငိုေၾကြးေနသူ မိန္းခေလးတစ္ေယာက္ကို ေတြ႔ခဲ႕ပါက ထိုမိန္းခေလးမွာ သက္ထားျဖစ္သည္ကို သံယသျဖစ္စရာမရွိပါ။ သက္ထားတစ္ေယာက္ ပိေတာက္ပန္းအိပ္မက္ဆိုး၊ ပိေတာက္ တေစၦေျခာက္ခံရျခင္းမွ လြတ္ေျမာက္ေအာင္ သင္႕ထံတြင္ အၾကံဥာဏ္ေကာင္းမ်ား ရွိပါကလည္း ေပးခဲ႔ေစခ်င္ပါေၾကာင္း အသိေပးလို ပါသည္။