မိခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ စြန္႕လႊတ္ျခင္း





ကၽြန္ေတာ္ အေမ႕ကိုမုန္းတယ္…





အေမဟာ သူမ်ားေတြရဲ႕ အေမနဲ႕မတူဘူး….မ်က္လံုးတစ္ဘက္ဘဲရွိတယ္….ရုပ္ဆိုးလိုက္တာ… အရမ္းကို ရွက္ဖို႕ေကာင္းတာဘဲ… ဆိုင္ေလး ေသးေသး ၊ စုတ္ျပတ္ျပတ္ ေလးမွာ အေမက ဟင္းသီး ဟင္းရြက္ေလးေတြ ေရာင္းတယ္..    ဒီလို ဆင္းဆင္းရဲရဲ ေစ်းေရာင္းေနတဲ႕ အေမ႕ကို ၾကည္႕ျပီး ကၽြန္ေတာ္ ရွက္တယ္….အေမ႕ေၾကာင္႕ လူေတြက ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို အထင္ေသး ၾကတယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္…  သူမ်ား အေမေတြလို ဘာလို႕မ်ား အေမဟာ ခ်မ္းသာေအာင္ မလုပ္သလဲ ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္ျဖင္႕ နားကို မလည္ႏိုင္ပါဘူး….   ဒါေၾကာင္႕ အေမ႕ကို ကၽြန္ေတာ္မခ်စ္ဘူး.. မုန္းတယ္။





ဒီေန႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မူလတန္းေက်ာင္းမွာ အားကစား ျပိဳင္ပြဲေတြ လုပ္တယ္….ေက်ာင္းသား မိဘေတြကို ဖိတ္တယ္…ကၽြန္ေတာ္ အေမ႕ကို မလာေစခ်င္ဘူး… ဒါေပမဲ႕ အေမက  ေက်ာင္းကို ေရာက္လာတယ္… အေမ ဘယ္လိုမ်ား လုပ္လိုက္တာလဲ ..  လူေတြၾကားမွာ ကၽြန္ေတာ႕ ကို အရွက္ လာခြဲတယ္….  ရွက္စရာ ေကာင္းလိုက္တာ.. အခုေတာ႕ ကၽြန္ေတာ႕အေမဟာ ရုပ္ဆိုးဆိုးနဲ႕ မ်က္လံုးတစ္ဖက္ထဲ ရွိတဲ႕သူဆိုတာ ေက်ာင္းက သူငယ္ခ်င္းေတြ အကုန္ သိကုန္ျပီ…  ကၽြန္ေတာ္ အေမ႕ကို ခါးခါးသီးသီး ၾကည္႕မိတယ္…ျပီးေတာ႕ ေက်ာင္းထဲကေန  ေျပးထြက္ခဲ႕မိတယ္။





ေနာက္တစ္ေန႕ ေက်ာင္းတက္ေတာ႕ အတန္းေဖာ္ေတြက ကၽြန္ေတာ႕ကို ၀ိုင္းျပီး ” မင္းအေမက မ်က္လံုး တစ္ဘက္တည္းရွိတယ္ေနာ္ ” လို႕ စၾကတယ္.. ေအာ္ဟစ္ ေနာက္ေျပာင္ၾကတယ္…  ကၽြန္ေတာ္ ေဒါသလဲထြက္ ရွက္လဲရွက္မိတယ္….အေမ႕ကို ကမၻာေျမၾကီးေပၚကေန  ေပ်ာက္ကြယ္ သြားပါေစလို႕ကို ဆုေတာင္းမိတယ္…  သူမ်ားအေမေတြလို ၾကည္႕ေကာင္းတဲ႕ရုပ္ရည္လဲ မရွိဘူး.. သူမ်ားအေမေတြလို ပိုက္ဆံလဲ မခ်မ္းသာဘူး.. ကၽြန္ေတာ္ အေမ႕ကို အရမ္းမုန္းတာဘဲ။





အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္ အေမ႕ကိုေမးတယ္..  “ အေမ႕မ်က္လံုးတစ္ဘက္က ဘယ္ေရာက္ သြားတာလဲ ..  အေမက သူမ်ားအေမေတြ လိုလဲ မလွဘူး…. ရုပ္ကဆိုး. ဆင္းကလဲ ဆင္းရဲေသးတယ္…..အေမဟာ ကၽြန္ေတာ႕ကို အရွက္ခြဲဖို႕သက္သက္မ်ား အသက္ရွင္ေနတာလား…  အေမဘာေၾကာင္႕ ျမန္ျမန္မေသတာလဲ “ လို႕   ရက္ရက္စက္စက္ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာပစ္လိုက္တယ္……..  အေမက ဘာမွကုိ ျပန္မေျပာဘူး….    ၀မ္းနည္းတဲ႕ မ်က္ႏွာေလးနဲ႕ တိတ္တိတ္ ဆိတ္ဆိတ္ဘဲ  လုပ္စရာရွိတာကို လုပ္ေနခဲ႕တယ္… ကၽြန္ေတာ္ နည္းနည္းေတာ႕ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္သြားမိတယ္… အေမ႕ကို အဲလို ေျပာလိုက္မိလို႕..  ဒါေပမဲ႕ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာဘဲ အဲလို ေျပာလိုက္ရတာကိုလည္း ေက်နပ္ သြားမိတယ္…ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခ်ိန္လံုး အေမ႕ကို ေျပာခ်င္ခဲ႕တဲ႕ စကားကို ေျပာလိုက္ရလို႕ေလ။





အဲဒီည….      ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေရးႏိုးလားေတာ႕ ေရဆာတာနဲ႕ ေရေသာက္ဖို႕ ထမင္းစား ခန္းထဲကို  အသြား တိတ္တိတ္ေလး ငိုေၾကြးေနတဲ႕ အေမ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႕လိုက္တယ္..   ကၽြန္ေတာ္ ႏိုးသြားမွာစိုးလို႕ အသံမထြက္ရွာဘဲ တိုးတိုးေလး  ငိုေနတဲ႕ အေမ…..          အေမ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခ်က္ၾကည္႕ျပီး အျမန္ဆံုး ျပန္ထြက္လာခဲ႕တယ္။





တကယ္ေတာ႕ ေန႕လည္က အေမ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ေျပာလိုက္မိတဲ႕စကားေၾကာင္႕ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္လည္း  အသည္းႏွလံုးေထာင္႕ တစ္ေနရာမွာလဲ တဆစ္ဆစ္နဲ႕ ကိုက္ခဲ ေနသလိုပါဘဲ…      ဒါေပမဲ႕  အရုပ္ဆိုးလွတဲ႕  မ်က္လံုး တစ္ဖက္တည္းနဲ႕ ငိုေနတဲ႕အေမ႕ကို ကၽြန္ေတာ္ မုန္းတယ္။





ဒီေတာ႕….  ကၽြန္ေတာ္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္မိတယ္….





ခုခ်ိန္ကစျပီး ငါ႕ေျခေထာက္ေပၚ  ငါ ရပ္တည္ ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစား ေတာ႕မယ္…  ငါ႕ဘ၀ကို ေအာင္ျမင္ေအာင္လုပ္မယ္..ငါအေမ႕ကို မုန္းတယ္..ျပီးေတာ႕ ဒီ စုတ္ျပတ္ဆိုး၀ါး လွတဲ႕ ဆင္းရဲျခင္းကို  ငါမုန္းတယ္..ဒီကေန ငါ လြတ္ေအာင္ ရုန္းမယ္..   အေမ႔ဆီကေန…..  ျပီးေတာ႕ ဆင္းရဲျခင္းဆီကေန…..






အေမ႕အိမ္ကေန ထြက္လာျပီး..  ဆိုလ္းျမိဳ႕မွာ ကၽြန္ေတာ္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ၾကိဳးစားတယ္..ကၽြန္ေတာ္႕ဘ၀အတြက္…….  ေရွ႕ေျခလွမ္းေတြအတြက္……  ရည္မွန္းခ်က္ အျပည္႕နဲ႕ေပါ႕  အထက္တန္းေအာင္ေတာ႕  ဆိုလ္း တကၠသုိလ္ၾကီးမွာ ပညာသင္ခြင္႕ ရတယ္. ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္႕ကိုယ္ကို ယံုၾကည္ခ်က္ေတြ ပိုျပီး ျပင္းထန္ လာတယ္   ခိုင္မာလာတယ္.. ေက်ာင္းျပီးေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္အိမ္ေထာင္ျပဳတယ္…. စီးပြားေရးလဲ အဆင္ေျပေတာ႕ ကိုယ္ပိုင္ အိမ္နဲ႕ ဘာနဲ႕ ျဖစ္လာတယ္..   သားသမီးေတြ ရလာတယ္..    ခုေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္႕ ဘ၀မွာ  ေပ်ာ္ရႊင္ သာယာတဲ႕ အိမ္ေထာင္နဲ႕၊ ေအာင္ျမင္တဲ႕ လူတစ္ေယာက္အျဖစ္  ရပ္တည္ေနျပီ…   ဒီမွာေနရတာ ကၽြန္ေတာ္ သေဘာက်တယ္..  ကၽြန္ေတာ္ဘ၀ရဲ႕ အတိတ္၊ ရုပ္ဆိုးလွတဲ႕ ကၽြန္ေတာ႕အေမ၊  ဆင္းရဲလြန္းတဲ႕ ကၽြန္ေတာ႕ငယ္ဘ၀  အဲဒါေတြကို သတိရစရာ ျပန္အမွတ္ရစရာ ဘာမွလဲ မရွိေတာ႕ဘူး… ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ အတိတ္ေတြ အားလံုးကို ေမ႕ထားျပီး ခုလက္ရွိဘ၀မွာ ကၽြန္ေတာ္ ေပ်ာ္ေနျပီ…  ေက်နပ္ေနျပီ…





ကၽြန္ေတာ္ ဘ၀ကို အေက်နပ္ၾကီး ေက်နပ္ျပီး ေပ်ာ္ရႊင္ေနတုန္း လံုး၀ ဘယ္တုန္းကမွ မေမွ်ာ္လင္႔ထားတဲ႕ သူတစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ္႕ေရွ႕ကို ေရာက္လာတယ္..





”ဘုရားေရ…..အေမပါလား..”





“ခုခ်ိန္ထိ မ်က္လံုးတစ္ဘက္ပ်က္ၾကီးနဲ႕ရွိေနတုန္း…     ဆိုးလိုက္တာဗ်ာ”..





ေကာင္းကင္ၾကီး တစ္ခုလံုး  ကၽြန္ေတာ႕ေရွ႕ကို ျပိဳက်လာသလိုဘဲ….  ကၽြန္ေတာ႕သမီးေလးက မ်က္လံုး တစ္ဖက္တည္းနဲ႕ ရုပ္ဆိုးလွတဲ႕ အေမ႕ကို ျမင္ေတာ႕ လန္႔ေအာ္ျပီး အိမ္ထဲကို ေျပး၀င္သြားတယ္..  ကၽြန္ေတာ္ ေဒါသေတြ ဒီေရလို တက္လာတယ္…







ခင္ဗ်ားဘယ္သူလဲ..  ခင္ဗ်ားကို က်ဳပ္မသိပါလား ..  ခင္ဗ်ားက က်ဳပ္ အိမ္ကို ဘာကိစၥနဲ႕ လာရတာလဲ.. က်ဳပ္သမီးေလး ခင္ဗ်ားရဲ႕ ရုပ္ၾကီးကို ျမင္ျပီး လန္႕သြားျပီ…. သြား…..   ခင္ဗ်ား ခုခ်က္ျခင္း က်ဳပ္အိမ္က ထြက္သြား ကၽြန္ေတာ္ မသိဟန္ေဆာင္ျပီး တကယ္႕ကို  မမွတ္မိသလိုနဲ႕ အေမ႕ကို ေျပာပစ္လိုက္တယ္..





“အိုး ၀မ္းနည္းပါတယ္ရွင္…. ကၽြန္မ အိမ္လိပ္စာမွားျပီး ၀င္လာမိတာပါ”…





အေမက တိုးတုိးတိတ္တိတ္ေလးဘဲ ျပန္ေျဖျပီး ကၽြန္ေတာ္႕မ်က္စိေရွ႕ကေန တစ္ေရြ႕ေရြ႕နဲ႕ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္..  ေတာ္ပါေသးရဲ႕..ဘုရား မ လို႕..   အေမ ကၽြန္ေတာ္႕ကို မမွတ္မိဘူး..ကၽြန္ေတာ္႕စိတ္ေတြ အေတာ္ သက္သာရာ ရသြားတယ္..   ကိုယ္႕ကိုယ္ကို ေျပာမိတယ္.. “ငါေနာက္ကို သတိထားစရာ မလိုေတာ႕ဘူး…   ငါ႕ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ဒီအေၾကာင္းေတြ ထပ္ေပၚလာေတာ႕မွာ  မဟုတ္ေတာ႕ဘူး”





တစ္ေန႕…..ကၽြန္ေတာ္႕ဇာတိ ျဖစ္တဲ႕ ငယ္ငယ္ကေနခဲ႕တဲ႕ေက်ာင္းကေန ေက်ာင္းသား ေဟာင္းေတြ ျပန္လည္ေတြ႕ဆံုပြဲ လုပ္မဲ႕ ဖိတ္စာေလး ေရာက္လာတယ္.. မသြားခ်င္ေပမဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ သြားရဦးမယ္… ကၽြန္ေတာ႕မိန္းမကုိ အမွန္အတိုင္းမေျပာဘဲ စီးပြားေရး ကိစၥနဲ႕ ခရီးထြက္စရာ ရွိတယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္ လိမ္လုိက္တယ္…ကၽြန္ေတာ႕ရဲ႕ ဆင္းရဲတဲ႕ငယ္ဘ၀အေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္႕မိန္းမကို ဘယ္တုန္းကမွ မေျပာခဲ႕ဖူးဘူးေလ။





ေတြ႕ဆံုပြဲျပီးေတာ႕  ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္ကေနခဲ႕တဲ႕ အိမ္ေလးကို ၾကည္႕ဖို႕ ထြက္လာခဲ႕တယ္…  အိမ္လို႕သာ ေခၚတာပါ.. အိမ္နဲ႕ေတာင္ မတူပါဘူး…  အမိုးအကာ မလံုတဲ႕ တဲကုတ္ေလးပါ…  ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး..  စပ္စုခ်င္တဲ႕စိတ္ကေလးနဲ႕ အိမ္ကေလးက ဘယ္လိုမ်ား ျဖစ္ေနမွာပါလိမ္႕ ဆိုျပီးၾကည္႕ခ်င္တာနဲ႕ ထြက္လာတာ။





ဒီမွာဘဲ..   ကၽြန္ေတာ႕အေမကို ေအးစက္  စိုစြတ္ေနတဲ႕ ေျမျပင္ေပၚမွာ လဲက်ေနတာ ေတြ႕လိုက္ရတယ္… ဒါေပမဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္ရည္က်ဖို႕ မေျပာနဲ႕   ၀မ္းနည္းတဲ႕ စိတ္ နည္းနည္း ေလးေတာင္  မျဖစ္မိဘူး…  အေမ႕လက္ထဲမွာ စာရြက္ပိုင္းေလးတစ္ခုကို ေတြ႔ရတယ္…  ကၽြန္ေတာ္ယူၾကည္႕လိုက္ေတာ႕အေမရဲ႕ မပီမသ မလွမပ လက္ေရး ေလးေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္႕ အတြက္ ေရးထားတဲ႕စာမွန္း သိလုိက္ရတယ္။





သားေလးေရ…





အေမ မက်န္းမမာ ျဖစ္ေနတာၾကာပါျပီ…..   အေမမေသခင္ သားေလးဖတ္ဖို႕ ဒီစာေလး ေရးထားခဲ႕ခ်င္လို႕ပါ… အေမ ေနရေတာ႕မယ္ မထင္ ပါဘူးကြယ္ ….  သားေလးရွိတဲ႕ဆိုလ္းကိုလဲ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ဘယ္ေတာ႕မွ  အေမေရာက္ႏိုင္ေတာ႕မွာ မဟုတ္ပါဘူး….   သားေလးကို အေမ႕ဆီ တစ္ေခါက္ေလာက္ လာလည္ ေစခ်င္လိုက္တာကြယ္….  အေမေလ သားေလးကို အရမ္းလြမ္းလို႕ပါ..  ေတြ႔ခ်င္လြန္းလို႕ပါ…   ေက်ာင္းသား ေဟာင္းေတြ ျပန္လည္ေတြ႔ဆံုပြဲကို သားေလး လာမယ္ ၾကားေတာ႕ အေမ ၀မ္းသာ လိုက္တာ.. ဒါေပမဲ႕ ေက်ာင္းကုိ အေမမလာဖို႕ ဆံုးျဖတ္ ထားပါတယ္…  အဲဒါက သားေလးအတြက္ပါကြယ္…အေမ႕မွာက  မ်က္စိတစ္ဖက္ထဲ ရွိတာကိုး…. ဒီအတြက္နဲ႕  သားကို အရွက္ရေစတာ အေမ     ၀မ္းနည္း ပါတယ္သားရယ္.





အေမေျပာျပပါ႕မယ္သားရယ္…  အမွန္ေတာ႔ သားငယ္ငယ္တုန္းက  ေဆာ႕ကစားရင္း  မေတာ္တဆျဖစ္ျပီး သားမ်က္စိ တစ္ဖက္ ပ်က္စီး သြားခဲ႕တယ္.    အေမ တစ္ေယာက္ အေနနဲ႕ မ်က္စိတစ္ဖက္ မရွိေတာ႕တဲ႕ သားကို ဘယ္လိုလုပ္ ၾကည္႕ရက္ႏိုင္ပါ႕မလဲကြယ္… သားၾကီးလာရင္ မ်က္စိတစ္ဘက္တည္းနဲ႕ လူေတြၾကား ဘယ္လိုမ်ား ေနမလဲလို႕ ေတြးၾကည္႕တိုင္း စိတ္ဆင္းရဲမိတယ္… ယူက်ံဳးမရ ျဖစ္ရတယ္….ၾကီးလာရင္ ငါ႕သားေလးရွက္မယ္ဆိုတာ အေမသိတယ္….  အေမက  အသက္ၾကီးျပီ..  သားက လူ႕ဘ၀ကို အရွည္ၾကီး ေလွ်ာက္လွမ္း ရဦးမွာေလ…  ဒါေၾကာင္႕ အေမ႕ရဲ႕မ်က္စိတစ္ဘက္ သားကို ေပးလိုက္တာပါ…  အေမ႕ရဲ႕မ်က္လံုးနဲ႕ ေလာကၾကီးကုိ ငါ႕သားေလး ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ျပန္ျမင္လာႏိုင္တဲ႕ အတြက္ သားကို ၾကည္႕ျပီး  အေမ၀မ္းသာမိတယ္..ဂုဏ္ယူမိတယ္…. ဒီ႕အတြက္ အေမဘယ္ေတာ႔မွ  စိတ္မေကာင္း မျဖစ္ ပါဘူး.. ၀မ္းလဲ မနည္းခဲ႕ပါဘူး.    ငယ္ငယ္က အေမ႕ကို သားေလး စိတ္ဆိုးခဲ႕ဖူးတယ္..စိတ္ဆိုးျပီး အေမ႕ကို ေျပာခဲ႕ ဆိုခဲ႕တာေတြ  အေမ သားကို ဘယ္ေတာ႕မွ ေဗြ မယူခဲ႕ပါဘူး….ငါ႕သားေလးငါ႕ကို ခ်စ္လို႕ေျပာတာဘဲလို႕  အေမေတြးခဲ႕ပါတယ္..  အေမသားကို ခ်စ္တယ္ သားရယ္…. သားဟာ အေမ႕ရဲ႕   ဘ၀ ၊ အေမရဲ႕ ကမၻာပါကြယ္……..





အိုး..   ကၽြန္ေတာ္႕အသည္းေတြကြဲပါျပီ…..အေမရယ္ ….သားကိုခြင္႕မလႊတ္ပါနဲ႕ …ဘယ္ေတာ႕မွ သားမိုက္ကို ခြင္႕မလႊတ္ပါနဲ႔။






ကၽြန္ေတာ္ ရွိဳက္ၾကီးတငင္ ငိုေၾကြးေနမိပါျပီ…. ကၽြန္ေတာ္ သိပ္မုန္းခဲ႕တဲ႕ မ်က္လံုးတစ္ဖက္တည္းရွိခဲ႕တဲ႕ အေမဟာ ကၽြန္ေတာ႕ အတြက္ သူ႕မ်က္လံုးကို စြန္႕လႊတ္ ခဲ႕တယ္ ဆိုတာ အေမေသမွ ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္ရပါျပီ.. ကၽြန္ေတာ္႕အတြက္ ေပးဆပ္အနစ္နာခံျပီး ခ်စ္သြားတဲ႕ အေမ႕ရဲ႕ေမတၱာကို ဘယ္တုန္းကမွ မသိတတ္ နားမလည္ တတ္ခဲ႕တဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ၊ ဘယ္တုန္းကမွ မငိုခဲ႕ဖူးတဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ လူမိုက္ၾကီး၊ ခုေတာ႕ မဆံုးႏိုင္တဲ႕ မ်က္ရည္ေတြနဲ႕ အေမ႕အတြက္ ငိုေၾကြးေနမိပါျပီ… ကၽြန္ေတာ္႕လို မိဘေက်းဇူး မသိတတ္တဲ႕သား.. မိဘေစတနာကို နားမလည္တဲ႕ သားမ်ိဳး၊ မိဘေသမွ ေနာင္တရတဲ႕သားမ်ိဳး ဘယ္ေတာ႕မွ မျဖစ္ၾကပါ ေစနဲ႕ဗ်ာ….





ကၽြန္ေတာ္႕အတြက္ ေပးဆပ္အနစ္နာခံျပီး ခ်စ္သြားတဲ႕ အေမ႕ရဲ႕ေမတၱာကို ဘယ္တုန္းကမွ မသိတတ္ နားမလည္တတ္ခဲ႕တဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ၊  ဘယ္တုန္းကမွ မငိုခဲ႕ဖူးတဲ႕ ကၽြန္ေတာ္   လူမိုက္ၾကီး၊ ခုေတာ႕ မဆံုးႏိုင္တဲ႕ မ်က္ရည္ေတြနဲ႕ အေမ႕အတြက္ ငိုေၾကြးေနမိပါျပီ… ကၽြန္ေတာ္႕လို မိဘေက်းဇူး မသိတတ္တဲ႕သား.. မိဘေစတနာကို နားမလည္တဲ႕ သားမ်ိဳး၊ မိဘေသမွ ေနာင္တရတဲ႕သားမ်ိဳး ဘယ္ေတာ႕မွ  မျဖစ္ၾကပါ ေစနဲ႕ဗ်ာ….






-------------------------------------------------------------------------------------------------





ဒီ၀တၳဳတိုေလးကို ဖတ္ျပီး အရမ္းခံစားရတဲ႕အတြက္ ၾကိဳးစားျပီး ဘာသာျပန္ထားပါတယ္…. လိုအပ္ခ်က္မ်ား ရွိခဲ႕ပါက ခြင္႕လႊတ္သည္းခံျပီး ဖတ္ေပးၾကပါေနာ္…  ၀ိုင္း၀န္း အၾကံေပးၾကတဲ႕ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း အသိေပးပါရေစရွင္..





A Mother's Sacrifice ( Unknown Author) ကို ဘာသာျပန္ပါသည္။






ေခ်ာ (အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္)