ေရြးခ်ယ္စရာ


 


ကၽြန္ေတာ္႕အေဖဟာ အရမ္းကို အလုပ္ၾကိဳးစားတဲ႕ လူတစ္ေယာက္ပါ.. သူဟာ ေပါင္မုန္႕ေတြကို အိမ္ေတြမွာ လုိက္ျဖန္႕ရတဲ႕ အေရာင္းကိုယ္စားလွယ္ အလုပ္ကိုလုပ္ျပီး အေမနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေမာင္ႏွမ ၃ေယာက္ကို ေကၽြးေမြးလာခဲ႕တာပါ.. ေန႕စဥ္ အလုပ္ကေန ပင္ပင္ပန္းပန္း လုပ္လို႕ ျပန္လာျပီးတဲ႕ ညေနတိုင္းမွာလဲ ဒီပလိုမာတစ္ခု ရဖို႕အတြက္ အတန္းတက္ပါတယ္.. အေဖ႕ရည္ရြယ္ခ်က္က အခုထက္ေကာင္းတဲ႕အလုပ္တစ္ခုခုကို ရျပီး ဒီထက္ လစာလဲ ေကာင္းေကာင္းရဖို႕ ျဖစ္ပါတယ္..  တနဂၤေႏြ တစ္ရက္ကလြဲလို႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕မွာ အေဖနဲ႕အတူ ထမင္းလက္ဆံု စားရတယ္ဆိုတာ မရွိသေလာက္ပါဘဲ… အေဖ ပင္ပင္ပန္းပန္း အလုပ္ၾကိဳးစားတာ၊ အပင္ပန္းခံျပီး အတန္း တက္ေနတာေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႕  မိသားစုကို အဆင္႕ျမင္႕ျမင္႕ ထားလိုတဲ႕ စိတ္ေၾကာင္႕ ျဖစ္ပါတယ္..


 


ကၽြန္ေတာ္တို႕က အေဖ႕ကို မိသားစုအတြက္ အခ်ိန္မေပးဘူး၊ အလုပ္ကိုဘဲ ဦးစားေပးလြန္းတယ္ လို႕ ၀ိုင္းေျပာၾကရင္ အေဖက သူအလုပ္လုပ္ေနတာ၊ ပညာ ဆက္သင္ေနတာေတြဟာ မိသားစုအတြက္လို႕ အေျဖေပးတတ္ပါတယ္.. ဒါေပမဲ႕ အေဖ႕ရင္ထဲမွာလဲ မိသားစုနဲ႕အတူတူ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ သိုက္သိုက္၀န္း၀န္း အခ်ိန္ေလးေပးျပီး ေနခ်င္တဲ႕ဆႏၵေတာ႕ ရွိေနတာပါဘဲ..


 


အေဖတက္ေနတဲ႕ ဒီပလိုမာသင္တန္း ရဲ႕ေအာင္စာရင္းထြက္တဲ႕ေန႔ ေရာက္တဲ႕အခါမွာေတာ႕   အေဖ႔အတြက္ ၀မ္းေျမာက္ေပ်ာ္ရႊင္စရာပါဘဲ.. ၾကိဳးစားခဲ႕တဲ႕ ရလဒ္အတိုင္း အေဖဟာ ဂုဏ္ထူးနဲ႕ ထူးခၽြန္စြာ ေအာင္ျမင္ပါတယ္  ေအာင္စာရင္းထြက္ျပီး မၾကာခင္မွာ အၾကီးတန္း ၾကီးၾကပ္ေရးမွဴး ရာထူးနဲ႕အတူ ထိုက္သင္႕ ေကာင္းမြန္တဲ႕ လစာေငြကို ရရွိလာပါျပီ.. ခုေတာ႕လည္း အေဖရဲ႕ စိတ္ကူးအိပ္မက္ တစ္ခ်ိဳ႕က တကယ္ကို မွန္ကန္လာပါျပီ မိသားစုကို ယခင္ကထက္ စာရင္ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေကၽြးေမြးထားႏိုင္ပါျပီ.. ကၽြန္ေတာ္တို႕အိမ္မွာ ဇိမ္ခံ အသံုးအေဆာင္ ပစၥည္းေလးေတြ၊ အ၀တ္အစား ေကာင္းေလးေတြ အစားအေသာက္ ေကာင္းေတြ ၀ယ္ယူ သံုးစြဲလာႏိုင္ပါျပီ..


 


ဒါေပမဲ႕လည္း မိသားစုတြင္းမွာေတာ႕ အေဖနဲ႕ အတူတူ ေနခြင္႕ရခ်ိန္က မရွိသေလာက္ကို နည္းပါးလာေနပါျပီ… အေဖဟာ အလုပ္ကို အားသြန္ခြန္စိုက္နဲ႕ ယခင္ထက္ ၾကိဳးစားျပီး လုပ္ပါတယ္... ခုအလုပ္မွာ ရာထူးျမန္ျမန္တက္ျပီး မန္ေနဂ်ာ တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာဖို႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ ထားရွိျပန္ပါတယ္.. ဒီရည္ရြယ္ခ်က္ေၾကာင္႕လဲ အေကာင္းဆံုး စံျပ အလုပ္လုပ္သူ ျဖစ္ေအာင္ အေဖက ၾကိဳးစားေနသလို တစ္ဘက္ကလည္း တကၠသိုလ္ တစ္ခုမွာ ေက်ာင္းတက္ဖို႕လဲ စာရင္း ေပးသြင္းထားျပန္ပါတယ္..  ဒီတစ္ၾကိမ္လဲ မိသားစုအတြက္လည္း အခ်ိန္ေပးဖို႕  အေမနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕က အေဖ႕ကို ၀ိုင္းေျပာၾကတဲ႕အခါ မိသားစုအတြက္ အပင္ပန္းခံျပီး အလုပ္လုပ္ေနတာ၊ ပညာသင္ေနတာလို႔ဘဲ ျပန္ေျပာျပန္ပါတယ္.. ဘာဘဲေျပာေျပာ ေဖေဖ႔ရင္ထဲမွာေတာ႕ မိသားစုနဲ႕ အခ်ိန္ေလးေပးျပီး ေနခ်င္တဲ႕ဆႏၵကေတာ႕ ရွိေနပါတယ္..


 


အေဖရည္ရြယ္ထားတဲ႕ အတိုင္းပါဘဲ..  မ်ားမၾကာခင္မွာ မန္ေနဂ်ာအျဖစ္ ရာထူးတိုးျပီး လစာေငြလည္း ပိုမ်ားလာပါျပီ.. ေဖေဖဟာ ေမေမ႕အိမ္ အလုပ္ေတြကို  ကူညီဖို႕အတြက္ ကူေဖာ္ေလာင္ဖက္ မိန္းခေလး တစ္ေယာက္ ငွားေပးပါတယ္..  အခုလက္ရွိေနတဲ႕ အိပ္ခန္း၃ခန္းပါ  တိုက္ခန္းကိုလဲ မိသားစုအတြက္ လံုေလာက္မႈမရွိဘူးလို႕ သူက ထင္လာပါတယ္..  ဒါေၾကာင္႕ ကြန္ဒိုတိုက္ခန္းက်ယ္ၾကီးတစ္ခုကို မိသားစုအတြက္ ၀ယ္ယူေပးခ်င္တဲ႕ ဆႏၵတစ္ခု ျပင္းျပစြာ ျဖစ္ေပၚေနပါတယ္..  ဒါနဲ႕ဘဲ အလုပ္ကို သူမ်ားတကာထက္ မနားမေန ၾကိဳးစား လုပ္ပါတယ္.. တနဂၤေႏြလို ေန႕မ်ိဳးမွာေတာင္ ေဖေဖက အနားမယူဘဲ အလုပ္လုပ္ေလ႕ ရွိပါတယ္.. ဒါေၾကာင္႕လဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕မွာ ေဖေဖ႕ကို ျမင္ေတြ႔ရခ်ိန္ နည္းသထက္ နည္းလာပါတယ္… ပင္ပန္းလြန္းတဲ႕ အေဖ႕ကိုၾကည္႕ျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႕က အေဖ႕ကို နားနားေနေန အလုပ္လုပ္ဖို႕နဲ႕ မိသားစုနဲ႕အတူ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေနဖို႕  ေတာင္းဆိုတိုင္းလည္း မိသားစုေရွ႕ေရးအတြက္ ၾကိဳးစားေနတာ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပီး ထံုစံအတိုင္း ေဖေဖက အလုပ္ကိုသာ ဦးစားေပးပါတယ္..


 


ဒီလိုနဲ႕ တကၠသိုလ္ကေနလဲ ဘြဲ႕ေတြထပ္ရလာတဲ႕ ေဖေဖဟာ ရာထူးေတြ အဆင္႕ဆင္႕ တက္လာျပီး လစာေတြလဲ မ်ားသထက္ မ်ားလာပါတယ္.. အေဖျဖစ္ေစခ်င္ခဲ႕သလိုဘဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ တစ္မိသားစုလံုး ေကာင္းေကာင္း မြန္မြန္ က်ယ္က်ယ္၀န္း၀န္း ေနႏိုင္မဲ႕ လွလွပပ ကြန္ဒိုတိုက္ခန္းေလးတစ္ခုကို ၀ယ္ႏိုင္ခဲ႕ပါျပီ..  တိုက္ခန္းကေန ျမစ္ျပင္က်ယ္ ရႈခင္း တစ္ခုလံုးကို ဆီးျပီးျမင္ႏိုင္သလို ဇိမ္ခံပစၥည္း အသံုးအေဆာင္အားလံုး ျပည္႕စံုေအာင္လည္း ထည္႕သြင္းထားႏိုင္ခဲ႕ျပီ..


 


အဲဒီ ကြန္ဒိုတိုက္ခန္းကို ေျပာင္းေရြ႔ျပီးတဲ႕ ပထမဆံုးတနဂၤေႏြေန႕မွာ အေဖဟာ မိသားစုကို ေၾကျငာခ်က္တစ္ခု ထုတ္ျပန္ပါတယ္.. အဲဒါကေတာ႕ သူဟာခုခ်ိန္ကစျပီး သင္တန္းတစ္ခုခု တက္တာ၊ ဘြဲ႕ထပ္ယူတာေတြ မလုပ္ေတာ႕မဲ႕အေၾကာင္းနဲ႕၊ အလုပ္မွာလဲ ရာထူးေတြ ထပ္တက္ဖို႕ ေမွ်ာ္လင္႕တၾကီး မထားေတာ႕ဘဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အတြက္ အခ်ိန္မ်ားမ်ားေပးျပီး ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕တဲ႕ မိသားစုျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားေတာ႕မယ္ ဆိုတဲ႕စကား ျဖစ္ပါတယ္.. အေဖရဲ႕ စကားၾကားေတာ႕ အေမအပါအ၀င္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အားလံုး ၀မ္းပန္းတသာ ျဖစ္ၾကရပါတယ္.. အေဖ႕စကားနဲ႕တင္  မိသားစုတစ္ခုလံုး ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႕ရတယ္ ဆိုတာ ေျပာမျပတတ္ေအာင္ပါဘဲ..


 


ဒါေပမဲ႕လို႕ သိပ္၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတာက ကၽြန္ေတာ္တို႕ခ်စ္တဲ႕ အေဖဟာ ေနာက္တစ္ေန႕မနက္ မိုးလင္းခ်ိန္မွာေတာ႕ အိပ္ေပ်ာ္ေနရာကေန  ျပန္လည္ ႏိုးမထခဲ႕ေတာ႕ပါဘူး… ကၽြန္ေတာ္တို႕ဘ၀မွာ အေဖနဲ႕ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ပါးပါး ေနခဲ႕ရတဲ႕အခ်ိန္ေတြဆိုတာ သိပ္နည္းခဲ႕သလို ေနာက္ကိုလည္း ဘယ္ေတာ႕မွ ရွိလာႏိုင္မွာ မဟုတ္ေတာ႕ပါ….


 


----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


 


ကၽြန္မတို႕ေတြရဲ႕ ဘ၀မွာေရာ မိသားစုနဲ႕ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ေနခြင္႕ရခဲ႕ၾကပါရဲ႕လား… ေလာက ဓမၼတာအရ တစ္ခုလိုခ်င္ရင္ တစ္ခုကို ေပးဆပ္ၾကရသလိုပါဘဲ… အလုပ္နဲ႕ ေငြေၾကးကို ဦးစားေပးၾကရင္း မိသားစုေမတၱာနဲ႕ ေ၀းကြာခဲ႕ ၾကသူေတြ အမ်ားၾကီးပါေနာ္.. ကၽြန္မလဲ ျပန္စဥ္းစားရပါဦးမယ္.. ဘ၀မွာ မိသားစုနဲ႕ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ေနထိုင္မလား ေငြေၾကးအတြက္ အလုပ္ကို ဦးစားေပးျပီး မိသားစုေမတၱာေတြ ျခံဳလႊမ္းထားတဲ႕ ေႏြးေထြး လံုျခံဳတဲ႕အိမ္နဲ႕ ေ၀းရာမွာ ေနမလားဆိုတာကိုေပါ႕.. အခ်ိန္ဆိုတာ အစားထိုးလို႕ မရသလို ေနာက္ျပန္ဆြဲလို႕လဲ မရပါဘူး... အခ်ိန္မေႏွာင္းခင္မွာေတာ႕ တစ္ခုခုကို ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားရပါဦးမယ္... ခုခ်ိန္မွာေတာ႕ မိသားစုနဲ႕ ေ၀းတဲ႕တစ္ေနရာမွာ အလုပ္ကို ဦးစားေပးေနရဆဲပါ..


 


ေပ်ာ္ရႊင္သာယာ ခ်မ္းေျမ႕ေသာ မိသားစုဘ၀မ်ားကို လူတိုင္း ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ၾကပါေစရွင္....


 


The academictips.org မွ Live and Work ကို ဘာသာျပန္ပါသည္။


 


ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္)

17 Responses to “ေရြးခ်ယ္စရာ”

ဒ႑ာရီ said...

ဒီပိုစ့္ေလး ဖတ္ရင္းနဲ႔ သားကို သတိရသြားတယ္။ မိသားစုနဲ႔ ေနရတဲ့ အခ်ိန္သိပ္နည္းလြန္းလို႔ အေမကို စာေရးၿပီး ေျပာရွာတယ္။ ႀကိဳးစားလိုက္အံုးမယ္ ညီမရယ္။ အေတြးေလးေတြနဲ႔ စဥ္းစားမိသြားတယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ခင္မင္ေလးစားလွ်က္

အင္း ေတြးစရာေလးေတြရသြားပါတယ္သူငယ္ခ်င္း ။ အမွန္ေတာ့ မိဘတိုင္းလိုလို မိသားစုအတြက္ သီးသန္႔အခ်ိန္ေလး ေပးႏိုင္ရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးပါပဲေလ.. သားသမီးဖက္ကလည္း ဒီတိုင္းပါပဲ မိဘကို ၿပဳစုလုပ္ေကၽြးဖို႔ အခ်ိန္ေလးရွိတုန္း ၿပင္ဆင္သင့္ပါတယ္ ။

အေဖကလဲ ေသခါနီးမွေျပာရသလား.

သားသမီးေတြအတြက္ ဖခင္တစ္ေယာက္ ရဲ့ ေမတၱာနဲ့ ဥစၥာေတြ ျပီးျပည့္စံုတဲ့ ဘ၀မွာ အတူတကြ ေပ်ာ္ရြင္ စြာ ေနရမဲ့အခ်ိန္မွာ ေနခြင့္ ရမသြားတဲ့ အတြက္ တကယ္စိတ္မေကာင္းစရာ ျဖစ္မိပါတယ္. ... မဳကာခင္ကမွ စြန္႕ခြာ သြားတဲ့ က်ေနာ္တုိ့ ရဲ ့ အေဖ ကို ပုိျပီး သတိရေစတဲ့ ပုိ့ ေလး ျဖစ္သြား ေစပါတယ္...

တခုလိုခ်င္ရင္ တခုေတာ႔ ေပးဆပ္ရမယ္တဲ႔ ...

အမွန္ပဲ အစ္မေရ..အမွန္ပါပဲ...

ျပည့္စံုခ်မ္းသာမွဳဆိုတာက ႀကိဳးစားဖန္တီးလုိ႕ရႏိုင္ပါတယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္ဘြယ္ မိသားစုဘ၀ဆိုတာကေတာ့ ျပန္လည္ဖန္တီးရယူလို႕မရဘူးဆိုတာ ဒီပို႕စ္ေလးကေျပာေနသလိုပါပဲေခ်ာေရ..။ ဆင္ျခင္စရာပါေနာ္။

ေပ်ာ္ရႊင္စရာခ်မ္းေျမ႔ဖြယ္မိသားစုဘ၀ဆိုတာအဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ပါဘူး..။ ေ၀းကြာသြားတ့ဲအခ်ိန္မွာပိုလို႔လြမ္းဆြတ္ရတယ္။အေရးႀကီးတာကေတာ့
ေ၀းကြာတဲ့အခ်ိန္မွာလည္းသတိတရနဲ႔ေမတၱာထားတတ္ဖို႔လိုမယ္ေနာ္..။

ခင္တဲ့
သဒၶါ

Saung Yune La said...

Very good. This is a great heart touching short noble.

Thank you my sister.

အခ်ိန္နဲ႔ မိသားစု ရဲ႕ ျပႆနာက အခုေခတ္မွာ ပိုမ်ားမ်ားလာတယ္။
မိဘဘက္ကၾကည့္လည္း မွန္ေနတာပဲ ၊ သားသမီးဘက္ကလည္း လိုခ်င္ရွာမွာပဲ။
အေျဖထုတ္မရတဲ့ ျပႆနာေတြက မ်ားမ်ားလာတယ္ေနာ္

လက္ရွိ အခ်ိန္က အေကာင္းဆံုးပါပဲ..။

လသာည said...

ေဖ့ေဖ့ကို သတိရသြားတယ္...
မိသားစုဘ၀ကို ျမင့္တင္ဖို႔ ၾကိဳးစားရင္း မိသားစုနဲ႔ ကင္းကြာလာရတာ ဖတ္ရတိုင္း ရင္နာမိတယ္..။
ပိုစ္ေလးက ဖတ္လို႔ေကာင္းတယ္။ ေခ်ာက စာေရးလည္းေကာင္းတယ္ေနာ္။ ပထမဆံုးေရာက္ဖူးေပမယ့္ တကယ္ သေဘာက်သြားတယ္။ ေနာက္လည္း ဒါမ်ိဳးမ်ားမ်ားေရးပါဦး..

mg han said...

ကၽြန္ေတာ္ဆိုရင္လဲသူ.လိုေသခ်င္ပါတယ္။ဒါအေဖေတြရဲ.အိပ္မက္ပါပဲ။

တာ၀န္ေက်ေအာင္ သူ႕အျမင္နဲ႕သူ ၾကဳိးစားထမ္းေဆာင္သြားတဲ့ ဖခင္တစ္ေယာက္အတြက္ အပ္ႏွင္းလိုက္တဲ့ ဆုက ေသျခင္းတရားတဲ့လားဗ်ာ..........

မမေရ...ဘယ္သူမဆုိ မိသားစုနဲ႕ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနခ်င္ၾကတာခ်ည္းပါပဲ...ဒါေပမယ့္လည္းေပါ့ေလ... :(

မိသားစုႏွင့္အတူတူေနခ်င္ေပမဲ့ မိဘႏွစ္ပါးလုံး မရွိၾကေလေတာ့ မိဘရွိတဲ့သူေတြကုိဘဲ အားက်ေနမိပါေတာ့တယ္။ မိသားစုအသုိက္အ၀န္းရွိၾကသူတုိင္း အလုပ္ေတြနဲ႔ဘဲ နပန္းလုံးမေနဘဲ အနည္းဆုံးတစ္လတစ္ခါေလာက္ေတာ့ မိသားစု ေပ်ာ္ပြဲစားေလး အတူတူထြက္သင့္တယ္လုိ႔ ထင္မိပါတယ္။
ၿပီးေတာ့ မိသားစုအားလုံး အခြင့္ရွိတုန္းမွာ အတူတူေႏြးေႏြးေထြးေထြးေနဖုိ႔လဲ အလြန္လိုအပ္ပါတယ္။

Kotunygn said...

Ur post gave me different kind of feeling.

Twinkle said...

Life is too short, we can't know what happen after ....
so everyone should live peace and happy life...
and as possible as we should help other...