ေမြးရပ္ေျမသို႕ အျပန္


အားလံုးဘဲ မဂၤလာပါေနာ္….



ခရီးထြက္ရာက ျပန္ေရာက္ပါျပီရွင္.. ခရီးထြက္ျပီး ျပန္လာတာျဖစ္လို႕ ခုတေလာ တင္ျဖစ္မဲ႕ အေၾကာင္းအရာေတြက ခရီးသြား အေတြ႕အၾကံဳ တစ္ခ်ိဳ႕နဲ႕ ကၽြန္မဇာတိ ေမြးရပ္ဌာေန အေၾကာင္း တစ္ေစ႕တစ္ေစာင္းေလးေတြ ျဖစ္ဖို႕ မ်ားပါတယ္.. ကၽြန္မရဲ႕ ဇာတိေမြးရပ္ေဒသ ဆိုတာကလဲ ကမၻာေက်ာ္ ေက်ာက္စိမ္းမ်ား ထြက္ရာေဒသ ျဖစ္တာေၾကာင္႕ မေရာက္ဖူးေသးသူမ်ားေရာ ေရာက္ဖူးသူမ်ားပါ  ဗဟုသုတ အေနနဲ႕ ျမင္ေတြ႔ခြင္႕ရေအာင္ ေနာက္ပိုစ္႕ေတြမွာ ေက်ာက္စိမ္းတြင္းေဒသရဲ႕ ေက်ာက္တူးေဖာ္ေနၾကတဲ႕ လုပ္ကြက္ေတြကို ပံုေလးေတြပါ ေဖာ္ျပျပီး တင္ေပးဖို႕ ရည္ရြယ္မိပါတယ္.. ကၽြန္မရဲ႕ ဇာတိေဒသေလးကို ခ်စ္ခင္တဲ႕စိတ္၊ မေရာက္ဖူးသူမ်ား ဗဟုသုတ အေနနဲ႕ သိၾကေစဖို႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႕သာ ေရးမွာျဖစ္ပါတယ္..




ကၽြန္မရဲ႕ ဇာတိေမြးရပ္ေျမ ဖားကန္႕၊ လံုးခင္းေဒသဟာ ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္းမွာ တည္ရွိပါတယ္.. ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႕ကေန မိုင္တစ္ရာနီးပါး ေ၀းကြာပါတယ္.. ေက်ာက္စိမ္းထြက္ရာ ေဒသမို႕ ေမွာ္နယ္ေျမရယ္လို႕ လူသိမ်ားပါတယ္.. ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႕ကေန သြားလို႕ရသလို မိုးေကာင္းျမိဳ႕ကေနလည္း သြားလို႕ရပါတယ္.. ကၽြန္မအလုပ္လုပ္တဲ႕ ေနရာကေန ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႕ကို အရင္ဆံုး ေရာက္တာျဖစ္လို႕ ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႕မွာ ညအိပ္ျပီး မနက္ေစာေစာမွာ ဗင္ကားနဲ႕ ေက်ာက္စိမ္းတြင္းရွိရာ ေမြးရပ္ေျမကို ခရီးဆက္ရပါတယ္.. ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႕ကေတာ႕ ကခ်င္ျပည္နယ္ရဲ႕ ျမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္ပါတယ္.. ကၽြန္မႏွစ္သစ္မိတဲ႕ ျမိဳ႕ထဲမွာ ထိပ္ဆံုးက ပါ၀င္တဲ႕ ျမိဳ႕လဲျဖစ္ပါတယ္.. ရာသီဥတု မပူျပင္းလွသလို သစ္ပင္ၾကီးေတြနဲ႕ စိမ္းစိမ္းစိုစုိ လွလွပပ ရွိတဲ႕ျမိဳ႕ ျဖစ္တဲ႕အျပင္ သစ္သီး၀လံ ပန္းမာန္ ေပါမ်ားလွပါတယ္… ဧရာ၀တီျမစ္ၾကီးရဲ႕ အလွအပေၾကာင္႕ ပိုျပီး ေနခ်င္႕စဖြယ္ သာသာယာယာ ရွိတာေၾကာင္႕လဲ ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႕ဟာ နံမည္ေက်ာ္ပါတယ္..  ျမစ္ၾကီးနားကေန ေမွာ္နယ္ေျမကို ေျပးဆြဲတဲ႕ ကားေတြက ဟိုင္းလပ္၊ ဖိုး၀ီး၊ မီနီဘတ္စ္ စသျဖင္႕  အစံုရွိတဲ႕အတြက္ ႏွစ္သစ္ရာကားကို ေရြးခ်ယ္စီးလို႕ရပါတယ္.. ကၽြန္မကေတာ႕ ျမန္ဆန္ျပီး လူနည္းနည္းသာစီးတဲ႕ ဗင္ကားကို ေရြးခ်ယ္စီးပါတယ္





ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႕တြင္း သစ္ပင္မ်ားျဖင္႕ေ၀ဆာေနေသာလမ္းမ




ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႕တြင္း တစ္ေနရာ




ဧရာ၀တီျမစ္ကူး ဗလမင္းထင္တံတား




တံတားေပၚမွ ျမင္ေတြ႔ရေသာ ျမစ္ဧရာအလွႏွင္႕ ေတာင္တန္းတစ္ခ်ိဳ႕




ကားေပၚကေန အျမန္ရိုက္လိုက္မိတဲ႕ ျမစ္ၾကီးနား တကၠသိုလ္ရဲ႕ျမင္ကြင္းပါ..




ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႕အထြက္ မုဒ္ဦး




ျမစ္ၾကီးနား မိုးေကာင္း ကားလမ္းမ



ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႕ကအထြက္မွာ ကားလမ္းမဟာ ကတၱရာခင္းလမ္းျဖစ္ပါတယ္… ဒါေပမဲ႕ နမၼတီးျမိဳ႕ကို ေက်ာ္လြန္ျပီးတဲ႕ ခ်ိန္မွာေတာ႕ ေျမသားေက်ာက္စရစ္လမ္းျဖစ္သြားပါျပီ.. ေႏြအခါ ဖုန္တစ္ေထာင္းေထာင္းနဲ႕ မိုးအခါ ဗြက္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႕ လမ္းမ်ားဘဲျဖစ္ပါတယ္.. တစ္ေခတ္တစ္ခါကေတာ႕ ေက်ာက္စိမ္းတြင္း အသြားလမ္းဟာ ဆိုးလြန္းအားၾကီးလို႕ လူေတာင္ ဗြက္နစ္ျပီး ေသတယ္လို႕ နံမည္ေက်ာ္ခဲ႕တဲ႕ လမ္းျဖစ္ပါတယ္.. ကၽြန္မတို႕ ငယ္စဥ္က ဒီလမ္းေတြဟာ တစ္ႏွစ္တစ္ေခါက္ ျမိဳ႕ကို ေက်ာင္းတက္ဖို႕ သြားရာမွာ ေက်ာင္းသားအင္အား မ်ားမ်ားစုစည္းျပီး အုပ္ထိန္းသူက လိုက္ပါကာ ကားနဲ႕ သြားဖို႕မျဖစ္ႏိုင္တဲ႕ ဒီလမ္းေတြေပၚမွာ ခက္ခဲပင္ပန္းစြာ ဗြက္ေတြႏြံေတြၾကားမွာ တစ္ရက္ကို မိုင္၂၀နႈန္းထားနဲ႕ မိုးေကာင္းျမိဳ႕ကို ေျခလွ်င္ ၃ရက္ ေလွ်ာက္ခဲ႕ရပါတယ္.. စီးရတဲ႕ ဖိနပ္က ပိြဳင္႕ဖိနပ္လို႕ေခၚတဲ႕ ေတာစီးဖိနပ္တစ္မ်ိဳးပါ..  ဖိနပ္ထဲမွာ ဗြက္ေတြ၊ ေရေတြ၀င္ျပီး လမ္းေလွ်ာက္ရ ခက္လြန္းေပမဲ႕ ရြံ႕ႏြံထဲမွာ ဘယ္လိုဖိနပ္မ်ိဳးနဲ႕မွ ေလွ်ာက္မရဘဲ ေလွ်ာလြန္းတာေၾကာင္႕ လူတိုင္းက ဒီဖိနပ္ကိုသာ စီးၾကရပါတယ္.. ၃ရက္ခရီးအျပီးမွာေတာ႕ ေျခသည္းတစ္ခ်ိဳ႕ ကၽြတ္ထြက္ကုန္တဲ႕အထိ ျဖစ္ခဲ႕ရဖူးပါတယ္..




ေက်ာက္ၾကမ္းလမ္းမ




ေတာေတာင္ၾကားက လမ္းၾကမ္းၾကမ္း




ဒီလိုတံတားမ်ိဳးေတြလဲ ျဖတ္ရပါတယ္..



လမ္းက အမိုးအကာ သိပ္မလံုျခံဳလွတဲ႕ စခန္းေလးေတြမွာ ျဖဳတ္ေတြ ျခင္ေတြၾကား၊ မိုးေတြေလေတြၾကား အၾကိမ္ၾကိမ္ အိပ္စက္ခဲ႕ရဖူးပါတယ္.. တစ္ခါတစ္ရံမွာ ကိုယ္႕အဖြဲ႕ ညအိပ္စခန္းခ်မဲ႕ေနရာမွာ တဲတစ္လံုး တစ္ေလမွ မရွိလို႕  လူၾကီးေတြက သစ္ခုတ္၊ ၀ါးခုတ္ျပီး တဲထိုးၾကရပါတယ္.. ေတာေတာင္ ထူထပ္တာမို႕ သစ္၀ါးေတာ႕ အင္မတန္ေပါပါတယ္.. ျပီးေတာ႕ ကၽြန္မတို႕ေဒသမွာ ရုန္းလို႕ေခၚတဲ႕ အရြက္တစ္မ်ိဳးကို အိမ္မိုးအျဖစ္ အသံုးျပဳၾကပါတယ္.. ပင္လယ္ကမ္းစပ္မွာသံုးၾကတဲ႕ ဓနိရြက္နဲ႕ ဆင္ဆင္တူပါတယ္..  ခုခ်ိန္မွာေတာ႕ အရင္တုန္းကလို လမ္းမွာ အိပ္ရတဲ႕အျဖစ္က အိပ္မက္တစ္ခုလို ျဖစ္သြားခဲ႕ပါျပီ.. လမ္းေတြမွာလဲ ရြာေတြ အိမ္ေျခေတြ အမ်ားအျပား ရွိလာျပီျဖစ္ပါတယ္… ျပီးေတာ႕လဲ လမ္းေတြဟာ ယခင္ကလို ရြ႔ံဗြက္အတိနဲ႕ မဟုတ္ေတာ႕ဘဲ ေက်ာက္မ်က္ကုမၸဏီအခ်ိဳ႕ရဲ႕ ျပဳျပင္မႈေၾကာင္႕ ေက်ာက္ၾကမ္းခင္းတဲ႕ အဆင္႕ထိ တိုးတက္လာျပီျဖစ္ပါတယ္...




ကိုင္းေတာၾကားက ေျမသားလမ္း




လမ္းေဘးတစ္ေလွ်ာက္ ေတာေတာင္မ်ား




ဒီလိုကားနဲ႕ သြားၾကမလား




ဒီကားနဲ႕ဆိုရင္လည္း ေရာက္ပါတယ္...



ျမစ္ၾကီးနားက ထြက္လာျပီး လမ္းတစ္၀က္ေလာက္မွာ လ၀ါး လို႕ေခၚတဲ႕ ကခ်င္ရြာကေလးမွာ ေန႕လည္စာ စားဖို႕ ကားရပ္နားပါတယ္.. ယခင္က ျဖတ္သန္းေနက် မိုးေကာင္း၊ကားမိုင္း စတဲ႕ ျမိဳ႕ေတြကို ျဖတ္စရာမလိုေတာ႕ဘဲ အသစ္ေဖာက္ထားတဲ႕ လမ္းကေန ေမာင္းလို႕ရေနပါျပီ.. ကၽြန္မတို႕ကား ရပ္တဲ႕ဆိုင္ကေလးက ကခ်င္ရိုးရာ ထမင္းဆိုင္ေလးျဖစ္လို႕ ထမင္းကို ဖက္ကေလးနဲ႕ ထုပ္ထားတာေလးက ျမင္တာနဲ႕စားခ်င္စိတ္ျဖစ္မိတာမို႕ ႏြားႏို႕သာေသာက္မယ္လို႕ ရည္ရြယ္မိေပမဲ႕ ထမင္းစားဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္.. ဒီရြာကေလးက ႏြားႏို႕စစ္စစ္ေၾကာင္႕လဲ နာမည္ၾကီးပါတယ္.. မွာစားျဖစ္တဲ႕ ဟင္းေတြက ၀က္သားနဲ႕ မွ်စ္ခ်ဥ္၊ ငါးကေလးအိုးကပ္၊ ရံုးပင္က ရတဲ႕ အူတိုင္ျဖစ္တဲ႕ ရံုးအူနဲ႕ ကံဇင္းလုိ႕ေခၚတဲ႕ အရြက္တစ္မ်ိဳးဟင္း အရည္ေသာက္ပါ.. ကခ်င္ငရုပ္သီးေထာင္းေလးပါ အဆစ္ပါပါတယ္.. ကံဇင္းဆိုတဲ႕အရြက္ကိုေတာ႕ ကခ်င္ျပည္နယ္ ေရာက္ဖူးသူေတြမွသာ ၾကားဖူး၊ေတြ႔ဖူးမဲ႕ အရြက္ပါ.. အရြက္နဲ႕အရိုးမွာ ဆူးကေလးေတြပါျပီး မၾကိဳက္သူေတြအတြက္ေတာ႕ အနံ႔နံလို႕ စားရတာခက္တယ္လို႕ ေျပာတတ္ၾကပါတယ္.. ကခ်င္ တိုင္းရင္းသားေတြ အၾကိဳက္ ဟင္းခတ္အေမႊးအၾကိဳင္ အရြက္တစ္မ်ိဳးလဲ ျဖစ္ပါတယ္.. ကခ်င္ျပည္နယ္က လူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတာ႕ ၾကိဳက္ၾကတာ မ်ားပါတယ္.. .. ထမင္းေလးကေတာ႕ ဖက္နဲ႕ထုပ္ထားတာမို႕ ငွက္ေပ်ာဖက္နံ႕ သင္းသင္းေလးနဲ႕ စားရတာ အေတာ္ ခံတြင္းျမိန္ေစပါတယ္..



လ၀ါး ေက်းရြာေလးက ကခ်င္တိုင္းရင္သား စားေသာက္ဆိုင္ကေလး




ငွက္ေပ်ာဖက္ထုပ္ ထမင္းနဲ႕ ကခ်င္ဟင္းတစ္ခ်ိဳ႕




ကံဇင္းဟင္းရည္နဲ႕ ငရုပ္သီးေထာင္း



ကၽြန္မတို႕ေဒသမွာ ကံဇင္းရြက္နဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ဆိုရိုးေလးတစ္ခုေတာင္ ရွိပါေသးတယ္… ေအာက္ျပည္ေအာက္ရြာကလာတဲ႔ တစ္ရြာသားနဲ႕ လက္ထပ္ ေပါင္းသင္းထားတဲ႕ သမီးကို  မၾကာခင္မွာ အေမလုပ္သူက သမီး ညည္းေယာက်္ား ကံဇင္းရြက္ စားတတ္ျပီလားလို႕ ေမးပါတယ္..  သမီးက မစားတတ္ေသးဘူးအေမ လို႕ ျပန္ေျဖတယ္.. အေမက စားတတ္ေအာင္ လုပ္ထားလို႕ ျပန္ေျပာပါတယ္…  ေနာက္ အခ်ိန္အတန္ၾကာေတာ႕ ျပန္ေမးပါတယ္.. သမီး ညည္းေယာက်္ား ကံဇင္းစားတတ္ျပီလားတဲ႕ သမီးက စားတတ္ျပီ အေမလို႕ ျပန္ေျဖေတာ႕ ဒါဆို စိတ္ခ်ရျပီ.. ညည္းေယာက်္ား အိမ္ေပၚက ကန္ခ်ရင္ေတာင္ မဆင္းေတာ႕ဘူးလို႕ ျပန္ေျပာလိုက္ပါတယ္တဲ႕..  ကံဇင္းဆိုတဲ႕အရြက္က ကခ်င္ျပည္နယ္မွာသာ ရွိတာမို႕ ဒီအရြက္ၾကိဳက္သြားရင္ ဘယ္မွာမွ မရႏိုင္တဲ႕အတြက္ေၾကာင္႕ သမက္လုပ္သူက အိမ္ေပၚကေန ဘယ္လိုနည္းနဲ႕မွ ဆင္းေတာ႕မွာ မဟုတ္လို႕ သမီးအတြက္ စိတ္ခ်ရျပီျဖစ္ေၾကာင္း ပိုပိုသာသာ ခ်ဲ႕ကားျပီး ေျပာၾကတဲ႕ ဆိုရိုးစကားေလး ျဖစ္မွာပါ… အတိအက် မွန္မမွန္ေတာ႕ မေျပာတတ္ပါဘူးရွင္.. ၾကားဖူးတာေလးကို ျပန္ေဖာက္သည္ခ်တာပါ..




ကံဇင္းရြက္ရဲ႕ ပံုပါ



ဆက္ျပီးေတာ႕ ခရီးထြက္လာၾကရာမွာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ရဲ႕ ရႈခင္းတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႕ ေမွာ္နယ္ေျမရဲ႕ ျမိဳ႕ အခ်ိဳ႕ကို ဓာတ္ပံုေလးမ်ားနဲ႕ ေဖာ္ျပေပးထားပါတယ္.. ျမစ္ၾကီးနားျမိဳ႕ကေန ၅နာရီ သာသာ ကားေမာင္းျပီးခ်ိန္မွာေတာ႕ ကၽြန္မရဲ႕ ေမြးရပ္ေျမ ေက်ာက္စိမ္းတြင္းေဒသကို ေရာက္ရွိျပီ ျဖစ္ပါတယ္.. ယခင္ကေတာ႕ ေျခလွ်င္ခရီးနဲ႕ ၃ရက္တာ ေလွ်ာက္ခဲ႕ရတဲ႕လမ္းဟာ ခုခ်ိန္မွာေတာ႕ ေန႕တစ္၀က္နဲ႕တင္ သြားေရာက္ႏိုင္ျပီ ျဖစ္ပါတယ္..




ဖားကန္႕ျမိဳ႕အ၀င္ဆိုင္းဘုဒ္




ဖားကန္႕ျမိဳ႕ရဲ႕ တစ္စိတ္တစ္ေဒသ




ဖားကန္႕ျမိဳ႕




ဖားကန္႕ျမိဳ႕အ၀င္လမ္းမ




ဖားကန္႕ျမိဳ႕ မရွီကေထာင္ ေဘလီတံတား




ဆိုင္းေတာင္ ျမိဳ႕တြင္းလမ္းမ



ဆိုင္းေတာင္ (ခ) ဆိပ္မူ





ေက်ာက္စိမ္းေရာ ေရႊပါ ထြက္တယ္လို႕ နံမည္ေက်ာ္တဲ႕ ဥရုေခ်ာင္းပါ... ေျပာရင္ယံုႏိုင္ပါ႕မလား.. ကၽြန္မတို႕ငယ္စဥ္ကေတာ႕ ဒီဥရုေခ်ာင္းေရဟာ စိမ္းျမၾကည္လင္ေနျပီး ၀ါးတစ္ျပန္မက အနက္ရွိခဲ႕ပါတယ္.. ဟိုစဥ္ကေတာ႕ ေခ်ာင္းေရကိုသာေသာက္သံုးျပီး ေခ်ာင္းထဲမွာသာ ေရခ်ိဳးအ၀တ္ေလွ်ာ္ခဲ႕ၾကေပမဲ႕ ခုခ်ိန္မွာေတာ႕ သံုးစြဲလို႕ မျဖစ္ေတာ႕ေအာင္ ရာသီမေရြး ခုလို ေနာက္က်ိေနတဲ႕ အ၀ါေရာင္ရြံ႕ေရမ်ားသာ ျဖစ္ေနျပီး ေမွာ္ေဒသအသီးသီးက ေျမၾကီးစြန္႔ပစ္မႈေၾကာင္႕ ေခ်ာင္းေရရဲ႕ အတိမ္အနက္ကေတာ႕ ဒူးေခါင္းသာသာေလာက္သာ ရွိပါေတာ႕တယ္.. ေခ်ာင္းကမ္းပါးမွာ စြန္႔ပစ္ပံုထားတတ္တဲ႕ ေျမစာမ်ားေၾကာင္႕ ေခ်ာင္းအက်ယ္ကလဲ တစ္ေျဖးေျဖး က်ဥ္းေျမာင္းလာျပီ ျဖစ္ပါတယ္.. ဒါေၾကာင္႕လဲ မိုးရာသီေတြမွာ မၾကံဳစဖူး ျမိဳ႕ရြာတြင္းမွာ ေရလႊမ္းမိုးမႈေတြ ျဖစ္လာေနပါျပီ.



ဒီေနရာမွာ ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ ေက်ာက္စိမ္းတြင္းေဒသဟာ အမ်ားက ထင္ျမင္ထားသလို ခမ္းခမ္းနားနား သပ္သပ္ရပ္ရပ္နဲ႕ ရွိေနတတ္တဲ႕ အေနအထားမ်ိဳး မဟုတ္ပါဘူး ဆိုတာ ၀န္ခံခ်င္ပါတယ္.. ေက်ာက္စိမ္းထြက္ရာ၊ ေက်ာက္စိမ္းတူးေဖာ္ရာ ေမွာ္ေျမေဒသမွာ လူေတြေနထိုင္ၾကရင္း ျမိဳ႕ရြာရယ္လို႕ ျဖစ္လာတာ ျဖစ္တဲ႕အတြက္ အျခားျမိဳ႕ျပေတြလို စံနစ္တက် တည္ေထာင္ထားတဲ႕ ျမိဳ႕ရြာ မဟုတ္ပါဘူး.. ျပီးေတာ႕ ဒီေန႕ ဒီေနရာမွာ အိမ္ေျခနဲ႕ ရြာ ဆိုတာ ရွိေနေပမဲ႕ ေနာက္တစ္ေန႕မွာ ကုမၸဏီၾကီး တစ္ခုခုက လုပ္ကြက္ဆြဲလိုက္လို႕ တူးေဖာ္ခြင္႕ရသြားျပီဆိုရင္ အိမ္ေျခေတြ ေျမယာေတြ ဖယ္ေပးလိုက္ရျပီး ေန႕ျမင္ညေပ်ာက္ အခ်ိန္မေရြးျဖစ္သြားတတ္တဲ႕ အေနအထားမ်ိဳးလဲ ျဖစ္ပါတယ္.. ေနာက္အခ်ိန္ရရင္ ေက်ာက္စိမ္းလုပ္ကြက္မ်ားနဲ႕ ေက်ာက္စိမ္း အေၾကာင္းကို ဗဟုသုတ အေနနဲ႕ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းေတာ႕ သိသေလာက္ ေရးျပပါဦးမယ္ရွင္..



စာဖတ္သူအားလံုး စိတ္ခ်မ္းသာ ကိုယ္က်န္းမာရွိၾကပါေစရွင္...



ေခ်ာ(အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္)

30 Responses to “ေမြးရပ္ေျမသို႕ အျပန္”

phyo said...

sis
i miss the places
thanks for ur sharing......
and also miss ya sis
Take care

Vista said...

ေက်းဇူးပါ ဖတ္ေကာင္းလိုက္တာ
ဒါနဲ ့ကဇင္းဟင္းရည္ေတာ့စားတတ္ပီ တစ္ျခားမိန္းမအိမ္သြားစားရင္ဘယ္လိုလုပ္မလည္း ..ကခ်င္ျပည္နယ္ထဲမွာပဲေလ ဟိဟိ...ကတ္သီးကတ္သတ္ေတြးမိတာပါ

ဒ႑ာရီ said...

ကခ်င္ျပည္နယ္ရဲ႕ ရႈခင္းအလွေတြနဲ႔ ကံဇင္းရြက္ ပံုျပင္ေလး နားေထာင္သြားတယ္ေနာ္။ ဟုတ္ပ vista ေျပာသလို ကံဇင္းဟင္းႀကိဳက္တာ ကိုယ့္အိမ္အျပင္ တျခားအိမ္မွာပါ သြားႀကိဳက္ရင္ ဒုတ္ေခါ.... း))
ဥရုေခ်ာင္းေလး အေၾကာငး္ ၾကားဘူးတယ္.. ဟုတ္ပ့ါေနာ္ ေရေတြေတာင္ ေနာက္က်ိလို႔ပါလား။ သဘာ၀တရားေတြလည္း ပ်က္စီးေနၿပီေနာ္။

ခင္မင္ေလးစားလွ်က္
ဒ႑ာရီ

ေကသရီ said...

အစ္မေရ ကိုယ္မေရာက္ဖူးတဲ့ ေဒသေလးရဲ့ အေၾကာင္းကို ဖတ္ရတာ သိပ္စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတာပဲ။ ညီမလည္း တစ္ေန႔ေန႔ေတာ့ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ခ်င္းျပည္နယ္၊ ရွမ္းျပည္နယ္ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အႏွံ႔ကို ခရီးသြားခ်င္တဲ့ဆႏၵရွိတယ္။ မေရာက္ဖူးေသးေပမယ့္ ေဒသရွုခင္းေလးေတြေတာ့ အစ္မရဲ့ဓါတ္ပံုေလးေတြက တစ္ဆင့္ျမင္ခြင့္ရခဲ့ပါျပီ။ အစ္မဆက္ေရးမယ့္ ကခ်င္ျပည္နယ္အေၾကာင္းေလးေတြကို ေစာင့္ေနမယ္ေနာ္။

မေခ်ာေရ..
ကခ်င္ျပည္နယ္ရဲ႔ခ်စ္စရာေလးေတြကိုဖတ္ရလို႔ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ဒါနဲ႔စကားမစပ္ သဒၶါ႔အတြက္
ေက်ာက္စိမ္း ပါလာလား.....။ ကခ်င္ျပည္နယ္အေၾကာင္းထပ္ဖတ္ရဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေနမယ္ေနာ္။
မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ေနရာျဖစ္လို႔တေန႔ေတာ့ေရာက္ဖို႔ေမွ်ာ္လင့္မိတယ္မေခ်ာေရ..။

ခင္တဲ့
သဒၶါ

ျပည္႔စံု said...

ကခ်င္ျပည္နယ္ကိုေတာ႔ေရာက္ဖူးသြားျပီ...း)..ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အမေရ....

သစ္သစ္ said...

ေက်ာက္စိမ္းလက္ေကာက္လုိခ်င္ပါတယ္ မမေရ..

ahphyulay said...

ဟဲဟဲ... ကံဇင္း ရြက္ ကို ပို သေဘာ က် မိပါတယ္။
ၿၿမစ္ၾကီး နား အထိ ေရာက္ခဲ ့ ေပမဲ ့ ဖားကန္ ့ အထိေတာ ့ မေရာက္ခဲ ့ပါ။
ရထားနဲ ့ မဲဇာ ေတာ ကို ၿဖတ္ တက္လာတာေလ။
ဘူတာ နဲ ့လဲ နီးေရာ ခ်ိဳၿပံဳး ရဲ ့“ ဆြမ္ပရာဘြမ္ .. ေသြးခ်င္း တို ့ေပ်ာ္ရာ...ေၿမ ” ဆိုတဲ ့
သီခ်င္း ရထား ေပၚ မွာ စဖြင္ ့ ေပး လို ့ ၾကည္ႏူး လိုက္ရတာ ၿပန္ေတြး မိတိုင္း...။

ဂ်စ္တူး(မံုရြာ) said...

ဂ်စ္တူးကမံုရြာကဆိုေတာ့---ျမစ္ၾကီးနားကိုမေရာက္ဖူးေပမဲ့ ဟုမၼလင္းအထိေတာ့ေရာက္ဖူးတယ္-
ဟုမၼလင္းအထက္ေတာင္ေပၚရြာကေလးအထိဆိုပါေတာ့-အဲဒီကရြာသားေတြကအဝတ္မဝတ္ၾကဘူးေလ-
အပ်ိဳကေလးေတြဆို ေအာက္ကလံုခ်ည္ဘဲရွိတယ္ အေပၚကဆြဲၾကိဳးေတြနဲ့ဖံုးထားတယ္ အအိုေတြကေတာ့
ထမိန္ကိုရင္လ်ားဝတ္ထားတယ္-ေယာက္က်ားေတြကေတာ့ ေမာင္းလိုဟာကေလးေတြဝတ္ထားတယ္-
ရြာအတြင္းထဲအထိသြားခ်င္ေပမဲ့ လိုက္ပို့တဲ့သူေတြကမသြားရဘူးဆိုလို့ လွည့္ျပန္လာခဲ့ရတယ္ဗ်ာ-
အဲဒီရြာကေက်ာက္စိမ္းရိုးရာဆြဲၾကိဳးကေလး ကိုေတာ့ျဖင့္သတိရေနပါေသးတယ္ဗ်ာ တရြာလံုးမွာအဲဒီတကံုး
ထဲဘဲရွိတာတဲ့-စာေရးတာနဲနဲရွည္သြားတယ္ ဂ်စ္တူးေျပာခ်င္တာကအဲလိုရိုးယာဆြဲၾကိဳးကေလးမ်ား ေခ်ာတို့စီမွာမရနိုင္ဘူးလားလို့ပါ

sosegado said...

ျမစ္ႀကီးနား၊ျမစ္ဆုံ၊ ပူတာအုိ သြားမယ္လုိ႔ ၾကံထားတဲ့ေနရာေတြပါ၊ ဆည္ေတြေဆာက္၊ ဗုံးေတြေပါက္ ကုိယ္ေရာက္သြားရင္ လွပါမလား၊ ရူခင္းေလးေတြအတြက္ ၾကည္႔ရတာ ေက်းဇူးပဲ။

kotunygn said...

Thanks so much. I want to know MORE about ur hometown.

ကိုယ္ေရာက္ဖူးတဲ႔ ေနရာေလး ဆိုေတာ႔ သတိရတယ္ဗ်ာ။
အခု မေခ်ာ ေရးုျပထားတဲ႔ ေနရာေတြမွာ တစ္ပတ္ေလာက္ ေနခဲ႔ရတယ္။
ဆိုင္းေတာင္ လမ္းမ ပံုမွာ ရိုက္ထားတာ အဲဒါ က်ေနာ္႕သူငယ္ခ်င္း အိမ္ပဲ။
တည္းျဖစ္တာေတာ႔ လံုးခင္းမွာေပါ႔. . ။ ဆိုင္ကယ္ေတြနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ ေရာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္လည္း ခင္ဖို႔ ေကာင္းသလို ၊ ေတာ္ေတာ္လည္း ခင္ခဲ႔တယ္။ သတိအရဆံုးကေတာ႔ “ ခ်င္ေဆာ္ခါး ” ကိုပဲ..အဟဲ..။

KiKiင said...

ျမန္မာျပည္ထဲမွာ ကခ်င္ နဲ့ ခ်င္း ျပည္နယ္ေတြကို မေရာက္ဖူးေသးလို ့ သြားလိုစိတ္ျပင္းျပေနခဲ့ရတယ္ ။ ခုလို ပံုေလးေတြ ေတြ ့လိုက္ရေတာ့ ပိုျပီးသြားၾကည့္ခ်င္လာတယ္ ။ ဥရုေခ်ာင္းဆိုတာ စာထဲမွာ ပဲ ၾကားဖူး နားဝ ေလ .. ခုေတာ့ ေခ်ာင္းလဲ တိမ္ေကာ ေနျပီဆိုလို ့ စိတ္မခ်မ္းသာစရာပဲ ။ သဘာဝ အလွေတြ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေပးဖို ့အေရးၾကီး တယ္ ဆိုတာ သိသိၾကီးနဲ့ ဒီလို ျဖစ္ရတာေနာ္ ... ကခ်င္ရုိးရာ စားစရာ ေတြလည္း စားၾကည့္ခ်င္လိုက္တာ ။
ခုလို ပံု နဲ့တကြ တင္ျပေပးတာေတြ အတြက္ ေက်းဇူးေနာ္ .. ေနာက္ထပ္ အပိုင္းေတြကို ဆက္လက္ေစာင့္ေမွ်ာ္ ေနပါတယ္ ။

ပံုေတြက ၾကည့္မဝေသးဘူး
မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ နယ္ေျမ ျဖစ္လို႔ စိတ္ဝင္စား ပါတယ္။
ဒါနဲ႔ စကားမစပ္ မေခ်ာျပန္လာေတာ့ ေက်ာက္ေတြ ပါလာတယ္ဆို
ဂ်ီးတြန္းေက်ာက္ ေျပာတာ း)

လံုလံု said...

မမေရ... အဟင့္ အဟင့္
စိတ္ပုပ္တယ္တိလား :P
လံုလံု႔ ကိုေတာ့မေခၚဘူး
လြမ္းလိုက္တာေနာ္


ခ်စ္ခင္စြာျဖင့္
လံုလံု

မယ္ေခ်ာတို႔ အေတာ္ေပ်ာ္ခဲ့ရဲ့လား

မေက said...

မေခ်ာေရ ကိုယ္တိုင္ သြားလည္ခ်င္စိတ္ ေပါက္လာၿပီ။

shwezinu said...

ညီမေခ်ာေရ

အိမ္အျပန္ေလး ကို လာေရာက္ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္.. ညီမ တို႕ ဖားကန္႕ထိေတာ႔ မေရာက္ဘူးေသးဘူး ျမစ္ႀကီးနားထိဘဲေလ..
ညီမ ရဲ႕ မဂၤလာေဆာင္ၾကမွ ကံဇင္းရြက္ခ်ဥ္ရည္ နဲ႕ ရွယ္ အဝလာစားမယ္ေနာ္ ေသခ်ာဖိတ္ရမယ္

ခင္တဲ႔
အမေရႊစင္

မမေရ...ေၿပာၿပီးတဲ့ အတုိင္းပါပဲ...ၿမစ္ၾကီးနားကုိ အရမ္းလြမ္းသြားၿပီ...အဲဒီလမ္းမက်ယ္ၾကီးေတြေပၚမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အတူ ေနရာအႏွံ႕ စက္ဘီးစီးခဲ့ၾကဘူးတယ္ :(((

ဘယ္မလဲ....... ေက်ာက္ဇိမ္းဒံုးးးးးးး
ထုခြဲ ခ်ေရာင္းပီးးးးးး ျမန္မာျပည္ ျမန္ျမန္ျပန္လာခ်င္လို႔............း)))
ခင္မင္တဲ့
ဏီလင္းညိဳ

ကံဇင္းရြက္ အေႀကာင္းေလးဖတ္ၿပီး ကခ်င္ၿပည္နယ္ကို တကယ္ေရာက္သြားသလိုပဲ မေခ်ာေရ...
ႏြယ္ေလးေၿပာသလို...“ကံဇင္းဟင္းႀကိဳက္တာ ကိုယ့္အိမ္အျပင္ တျခားအိမ္မွာပါ သြားႀကိဳက္ရင္ ဒုတ္ေခါ”..းးးး))))

ဖားကန္႔က ေက်ာက္စိမ္းေမွာ္ေတြက နာမည္ၾကီးတယ္ေလ ...
ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္က အရင္ကေက်ာက္စိမ္းလုပ္ငန္းလုပ္တယ္ ... ေက်ာက္စိမ္းအရိုင္းတံုးေတြကုိ ဖားကန္႔က၀ယ္ျပီး ထုခြဲတယ္ ... ေနာက္ျပီး ဥတိပြား ..ကြမ္ရင္ .. ျမင္း .. ဆင္ .. နဂါး ... ပန္းအိုး အစရိွတဲ႔ ရုပ္ထုေတြ ထုတယ္ .. ေနာက္ျပပြဲမွာ ေရာင္းခ်တယ္ ...
ငယ္ငယ္ကေလးထဲက ျမစ္ၾကီးနားကုိ သြားခ်င္ခဲ႔တာပါ .. ကၽြန္ေတာ္႔အေဖက တခါမွ မေခၚသြားခဲ႔ဘူးပါဘူး ..
ငွက္ဖ်ားေပါတယ္ ဆိုလို႔ေလ ... ခုေတာ႔ ပံုေလးေတြ ျမင္ရေတာ႔ ျမစ္ၾကီးနားကုိ သြားခ်င္စိတ္ေပါက္သြားတယ္ ...

ေခ်ာေရ..
စိတ္၀င္စားစရာ ဗဟုသုတေတြ တပံုႀကီး ရလိုက္တယ္။
အထူးသျဖင့္ ကံဇင္းရြက္ခ်ဥ္ရည္ကို စိတ္၀င္စားတယ္။ စားခ်င္လိုက္တာ။
ဖားကန္႕ရဲ႕ ေက်ာက္စိမ္းေမွာ္ အေၾကာင္းလည္း သိခ်င္ေသးတယ္။
ေရးပါဦးေခ်ာေရ..။
ေနာက္...ဘယ္မွာလည္း ေက်ာက္စိမ္းတံုး လက္ေဆာင္..။ ဟြန္း...။

ေကာင္းတယ္ဗ်ိဳ႕ ကိုယ္မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ေနရာကရႉ႕ခင္းေတြလည္းႀကည့္ရတယ္...ေနာက္တစ္ခုက ဟင္းေတြၿမင္ေတာ့...ဘိုက္ဆာလာတယ္ဗ်ိဳ႕..ေနာက္လည္းခရီးသြားစာေတြတင္ပါအံုးေနာ္

ပူးေတ said...

မမေခ်ာေရ ပူးေတတို႔လဲ ျမစ္ႀကီးနားဘက္သြားခ်င္ေနၾကတာ... ဒီတေခါက္ျပန္ရင္သြားဖို႔ စိတ္ကူးထားတယ္... သြားျဖစ္ရင္ မမကို ဆက္သြယ္လိုက္မယ္ေနာ္...:D

စိတ္စမ္းေရ said...

စိတ္ဝင္စားစရာပါပဲ....။ေနာက္ထပ္ကခ်င္ျပည္နယ္အေၾကာင္းေလးေတြကုိ ေစာင္႕ေမွ်ာ္ေနပါတယ္....။

ssye said...

စားေတာင္ မစားဖူးေသးဘူး ကံဇင္းရြက္ ကိုႀကိဳက္ခ်င္ေနၿပီ

Zet said...

ကခ်င္ၿဖစ္ေနရဲ႕သားနဲ႔ေတာင္ အခုထက္ထိ ဖားကန္႔ကို တစ္ခါမွ မေရာက္ဖူးေသးဘူး.. အခုလို ကခ်င္ၿပည္နယ္အေၾကာင္းေတြ ဖတ္ရတာ လြမ္းလိုက္တာ.. ေက်ာက္စိမ္းေၿမၾကီးလည္း အုိလို႔ႏြမ္းလို႔ေပါ့....

ဓါတ္ပုံေတြအတြက္ေက်းဇူးပါ အစ္မေရ...

MonMonTinOo said...

Kachin State is my dream land since I was a youth. I read quite a lot about Kachin State. Your blog refresh my memories and my dream. Moreover your articles are good. Thank you.

cherry said...

မေခ်ာေရ cherry က ဖားကန္႔ကပါ။ဖားကန္႔ကိုဘယ္တုန္းကလာလိုက္တာလဲ။သိေတာင္မသိလိုက္ဖူး။
ဖားကန္႔ကိုလာလည္ခ်င္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလဲ အားလံုးကိုဖိတ္ေခၚပါတယ္။
Ever welcome ပါ။စိမ္းလန္းသာယာတဲ့ ကခ်င္ျပည္နယ္ကေန အားလံုး အားလံုးကိုၾကိဳဆိုလ်က္ပါ။ ေက်းဂ်ဴးကဘာဆိုင္းေရာ္။