ကႏာၱရထဲက ပန္းပင္ေလးတစ္ပင္








တစ္ခါတုန္းက သဲကႏၱာရၾကီး တစ္ခုထဲမွာ ေပါက္ေနတဲ႕ ပန္းပင္ငယ္ေလး တစ္ပင္ ရွိခဲ႕႔ပါတယ္… တစ္ျခား ပန္းပင္ေတြ၊ ပန္းပြင္႕ေတြ အားလံုး ညိဳးေရာ္ ေျခာက္ေသြ႕ေနခ်ိန္မွာ သူမတစ္ဦးတည္းသာ ရွင္သန္ႏိုင္ခဲ႕ပါတယ္.. ပန္းပင္ေလးဟာ ခုလို ရွင္သန္ႏိုင္တဲ႕အတြက္ ေန႕စဥ္ေန႕တိုင္း  ရႊင္လန္း ၀မ္းေျမာက္ ေနပါတယ္.. ျပီးေတာ႕လဲ ေနမင္းၾကီးကို ေမာ႕ၾကည္႕ျပီး  “ကၽြန္မ ဘယ္ေတာ႕မ်ား ၾကီးျပင္းလာမွာလဲ ” .. လို႕ေမးတတ္ပါတယ္.. ေနမင္းၾကီးက “ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႕ ေစာင္႕ပါ ကေလးမရယ္.. ငါ႕ေနေရာင္ျခည္နဲ႕ ေန႕စဥ္ထိေတြ႔ေနတဲ႕ အတြက္ မင္းဟာ ေျဖးေျဖးခ်င္း ၾကီးထြားလာေနပါျပီ  ”  လို႕ ျပန္ေျဖပါတယ္…




ေနမင္းၾကီးရဲ႕ စကားကို ၾကားရေတာ႕ ပန္းပင္ေလးဟာ ေပ်ာ္ရႊင္ ၾကည္ႏူးရပါတယ္… သူမက ပန္းပြင္႕ေလးေတြ အမ်ားၾကီး ပြင္႕ျပီး ဒီသဲကႏၱာရ ၾကီးကို အလွဆင္ ေပးခ်င္ပါေသးတယ္.. အဲဒါဟာ သူအျဖစ္ခ်င္ဆံုး ဆႏၵေလး တစ္ခုလဲ ျဖစ္ပါတယ္ သူမ အသက္ရွင္ေနစဥ္ အခ်ိန္အတြင္းမွာ တတ္ႏိုင္သေလာက္ေတာ႕  ေလာကၾကီးကို အလွဆင္ေပးႏိုင္သူ ၊ ေလာကၾကီးအတြက္ ေကာင္းက်ိဳးေလးတစ္ခု ေဆာင္ရြက္ ေပးခဲ႕ခ်င္သူ ျဖစ္ပါတယ္...




တစ္ေန႕မွာ မုဆိုးတစ္ေယာက္ဟာ မ်က္စိလည္ျပီး ကႏၱရ အတြင္းကို ေရာက္လာပါတယ္… ျပီးေတာ႕ ပန္းပင္ေလးကို နင္းမိသြားပါတယ္… သူမဟာ ေျမျပင္ေပၚမွာ ျပားျပား၀ပ္သြားခဲ႔ရပါျပီ… ဒီေတာ႕ ပန္းပင္ေလးဟာ အရမ္းဘဲ ၀မ္းနည္းသြားမိတယ္..သူမ ေသရပါေတာ႕မယ္.. ဒီသဲကႏၱာရကို အလွေလးေတာင္ ဆင္ေပးခြင္႕၊ ပန္းေလးေတြ ဖူးပြင္႕ခြင္႕ေတာင္ မရေတာ႕ဘဲ သူမ ေသဆံုးသြားေတာ႕မွာကို ေတြးမိျပီး ၀မ္းနည္းလြန္းတာပါ…. ပန္းပင္ေလးက ေလာကၾကီးကို သူတတ္စြမ္းသမွ် အလွဆင္ေပးခ်င္သူေလ…




သူမရဲ႕ ျပင္းျပတဲ႕ ဆႏၵကို ၾကားသိသြားတဲ႕ နတ္မင္းၾကီးတစ္ပါးက “ဒီပန္းပင္ေလးဟာ ေလာကကို အလွဆင္ေပးခ်င္တဲ႕ စိတ္ရွိတယ္.. ေကာင္းက်ိဳးကို လိုလားတယ္.. ဒါေၾကာင္႕ သူအသက္မေသသင္႕ဘူး… သူ႕ဆႏၵေလးကို ျပည္႕ေအာင္ ျဖည္႕ဆည္းေပးရမယ္.. ” လို႕ ဆံုးျဖတ္ျပီး ပန္းပင္ေလးရွိရာကို ဆင္းသက္ လာပါတယ္… ျပီးေတာ႕ ပန္းပင္ကေလးကို လက္နဲ႕ အသာအယာ ထိေတြ႔ ကိုင္တြယ္ျပီး အသက္ ဇီ၀ဓာတ္ကို ျပန္လည္ ျဖည္႕သြင္းေပးလိုက္တဲ႕ အခါ ပန္းပင္ကေလးဟာ ထူထူေထာင္ေထာင္ ျပန္ျဖစ္လာပါတယ္…




သိပ္မၾကာခင္မွာ ပန္းပင္ေလးမွာ လွပတဲ႕ ပန္းကေလးေတြ ဖူးပြင္႕ေ၀ဆာလာပါတယ္… ပန္းပြင္႕ေလးေတြမွာလည္း သင္းပ်ံ႕တဲ႕ ရနံ႔ေလးေတြနဲ႕… ကႏၱာရၾကီးဟာ ပန္းပြင္႕ေလးေတြရဲ႕ အလွ၊ သူတို႕ရဲ႕ ေမႊးရနံ႔ေလးေတြနဲ႕ လွပ တင္႕ဆန္းလို႕….. ေမႊးရီ သင္းထံုလို႕ ေနပါေတာ႕တယ္….. ပန္းပင္ေလးဟာ ျမင္ရသူအေပါင္းကို ၾကည္ႏူး ခ်မ္းေျမ႕ ေစတဲ႕  ရႊင္လန္း ပီတိကုိ ေပးေ၀မွ်လို႕ေပါ႕……………





--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



ပံုျပင္ေလးက ဒါပါဘဲရွင္... ကၽြန္မကေတာ႕ ပံုျပင္ေလးထဲက ပန္းပင္ေလးရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ကို အရမ္းဘဲ ႏွစ္ျခိဳက္မိပါတယ္... ကၽြန္မတို႕ေတြဟာ ေလာကၾကီးထဲမွာ ရွင္သန္ေနစဥ္ အခ်ိန္ေလးမွာ ပန္းပင္ေလးလို စိတ္ထားမ်ိဳး ထားသင္႕ၾကပါတယ္ေနာ္.. ေလာကၾကီးအတြက္ ေကာင္းရာ ေကာင္းက်ိဳးကို ဘာတစ္ခုမွ မလုပ္ေဆာင္ဘဲ အသက္ရွည္ရွည္ ေနထိုင္ေနၾကတဲ႕ လူေတြထက္စာရင္ ကိုယ္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ေလး  တစ္ေထာင္႕တစ္ေနရာ၊ က႑ေလး တစ္ခုခုကေန ပါ၀င္ လုပ္ေဆာင္ရင္းနဲ႕ အသက္တိုတိုေလး ေနသြားရဦးေတာ႕ ေလာကၾကီးမွာ ေနထိုင္ခဲ႕ရက်ိဳး နပ္တယ္ မဟုတ္ပါလားရွင္... အဓိပၸာယ္ရွိေသာ ရွင္သန္ျခင္းလဲ ျဖစ္ပါတယ္... လူတိုင္း မိမိကိုယ္ကို စဥ္းစားသင္႕ပါတယ္.. ငါဟာ ေလာကၾကီး အတြက္ ေကာင္းက်ိဳးတစ္ခုခု လုပ္ခဲ႕ျပီးျပီလား.. ေလာကၾကီးကို တစ္ေထာင္႕ တစ္ေနရာကေန အလွဆင္ဖို႕ ၾကိဳးစားခဲ႕ျပီလား.... မလုပ္ရေသးဘူး ဆိုရင္ ကိုယ္ မေသခင္မွာ တတ္ႏိုင္သေလာက္ေလး ေလာကၾကီးကို အလွဆင္သြားၾကပါဦးေနာ္... ကိုယ္လို လူေတြ မ်ားလာတဲ႕ အခါ ကမၻာ ေလာကၾကီး တစ္ခုလံုးဟာ ေကာင္းက်ိဳးေတြ ေ၀ျဖာျပီး ေအးခ်မ္း သာယာလို႕ လွပေနမွာပါ... ကၽြန္မလဲ တစ္ေထာင္႕ တစ္ေနရာ ကေန ကုိယ္ တတ္စြမ္းသမွ်ေလးနဲ႕  ေလာကၾကီးကို နည္းနည္းေလးဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ အလွဆင္ႏိ္ုင္သူ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါဦးမယ္ရွင္.............






Flower in The Desert ( Unknown Author) ကို ႏွစ္ျခိဳက္လြန္းစြာ ဘာသာ ျပန္ပါသည္....






ေခ်ာ (အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္)