ေပါ႕ေပါ႕ပါးပါး ျပံဳးစရာ (၂)

 


ဦးထုပ္ေရာင္းသူ


 



picture from google search


 


တစ္ခါတုန္းက  တစ္ျမိဳ႕မွတစ္ျမိဳ႕သို႕ ကူးသန္းသြားလာကာ ဦးထုပ္မ်ားကို ေရာင္းခ်သူတစ္ဦး ရွိပါတယ္.. တစ္ေန႕ေသာအခါ ဦးထုပ္သည္ၾကီးဟာ ျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕မွ အျခားျမိဳ႕သို႕အသြား  ေတာအုပ္ၾကီး တစ္ခုကို  ျဖတ္သန္းသြားရပါတယ္..  သူဟာ ေမပန္း ႏြမ္းနယ္လြန္းတဲ႕အတြက္ ၾကီးမားတဲ႕ သစ္ပင္ၾကီးတစ္ပင္ရဲ႕ အရိပ္ေအာက္မွာ ေခတၱအနားယူဖုိ႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္..သူ႕ဦးထုပ္ေတြ ထည္႕ထားတဲ႕ ျခင္းေတာင္းၾကီးကို ေဘးမွာအသာခ်ျပီး သစ္ပင္ေျခရင္းမွာ ေမာပန္းစြာ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ႕ပါတယ္..


 


သူျပန္ႏိုးလာတဲ႕အခ်ိန္မွာ သူ႕ဦးထုပ္ေတြအားလံုး ေပ်ာက္ဆံုးေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္... ဦးထုပ္သည္ဟာ အံ႕ၾသလြန္းစြာနဲ႕ ေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ႕ ဦးထုပ္ေတြကို လိုက္ရွာဖို႕ ဟိုဟုိဒီဒီ လိုက္ၾကည္႕တဲ႕အခ်ိန္မွာ  သစ္ပင္တစ္ပင္လံုးေပၚမွာ ေမ်ာက္အုပ္စုလိုက္ၾကီးကို ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္.. ေမ်ာက္တိုင္းရဲ႕ လက္ထဲမွာလည္း ဦးထုပ္သည္ၾကီးရဲ႕ ဦးထုပ္ တစ္လံုးစီကို ကိုင္ေဆာင္ထားၾကပါတယ္.. ဦးထုပ္သည္ဟာ သစ္ပင္ေျခရင္းမွာ ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး သူ႕ဦးထုပ္ေတြျပန္ရေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲလို႕ စဥ္းစားပါတယ္.. စဥ္းစား ေနရင္းနဲ႕ စိတ္ရႈပ္လာျပီး သူ႕ေခါင္းကို ကုတ္လိုက္မိပါတယ္..


 


အံ႕ၾသစရာ


သစ္ပင္ေပၚက ေမ်ာက္အားလံုးဟာလည္း  သူလုပ္တဲ႕အတိုင္း ေခါင္းေတြကို ကုတ္ေနၾကပါတယ္.. ေနာက္ ဦးထုပ္သည္က သူ႕ေဆာင္းထားတဲ႕ ဦးထုပ္ကို ကိုင္ လိုက္တဲ႕အခါ ေမ်ာက္ေတြဟာလည္း အဲဒီအတိုင္းဘဲ လုပ္ျပန္ပါတယ္.. ဒါကိုေတြ႔လိုက္တဲ႕ ဦးထုပ္သည္ဟာ သူ႕ဦးထုပ္ေတြ ျပန္ရဖို႕ နည္းလမ္းကို စဥ္းစားမိပါေတာ႕တယ္..  သူဟာ ဦးထုပ္ကို ခပ္ေ၀းေ၀း ေျမျပင္ေပၚကို လႊင္႕ပစ္လိုက္ပါတယ္.. ေမ်ာက္အားလံုးဟာလည္း သူလုပ္တဲ႕အတိုင္း ေျမျပင္ေပၚကို လႊင္႕ပစ္လိုက္တဲ႕အခါမွာေတာ႕ ဦးထုပ္သည္ဟာ သူ႕ဦးထုပ္ အားလံုးကို ျပန္ရလိုက္ပါတယ္..


 


ေနာက္ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ၾကာတဲ႕အခါမွာ ဦးထုပ္သည္ၾကီးရဲ႕ ေျမးတစ္ေယာက္ဟာလည္း ဦးထုပ္ေရာင္းခ်သူ ျဖစ္လာပါတယ္.. သူဟာလည္း တစ္ျမိဳ႕က တစ္ျမိဳ႕ ကူးသန္းကာ ဦးထုပ္ေရာင္းခ်ရင္း ေတာအုပ္ကို ျဖတ္သန္းဖို႕ ေရာက္ရွိလာပါေတာ႕တယ္.. ေနပူျပင္းလြန္းတဲ႕ အတြက္ သစ္ပင္ၾကီးရဲ႕ အရိပ္ေအာက္မွာ ခရီးတစ္ေထာက္နားဖို႕ ဆံုးျဖတ္ပါတယ္.. သစ္ပင္ေအာက္ ေရာက္တဲ႕အခ်ိန္မွာ ဦးထုပ္ေတြကို ေဘးမွာအသာခ်လို႕ အိပ္ေပ်ာ္ သြားပါတယ္.. သူႏိုးလာေတာ႕ ဦးထုပ္တစ္လံုးမွ မရွိေတာ႕တာကို ေတြ႔လိုက္တဲ႕အခါ သူငယ္စဥ္က အဖိုးထံမွ ၾကားခဲ႕ရဖူးတဲ႕ ဇာတ္လမ္းေလးကို ျပန္သတိရသြားပါတယ္..  ဒါနဲ႕ သစ္ပင္ေပၚကို ေမာ႕ၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ သူ႕အဖိုးတုန္းက လိုဘဲ ေမ်ာက္ေတြဟာ သူ႕ဦးထုပ္ အားလံုးကို တစ္ေကာင္ကို တစ္လံုးစီ ကိုင္ေဆာင္ထားတာ ေတြ႔လိုက္ပါတယ္...


 


ဦးထုပ္သည္ေလးဟာ သူ႕အဖိုးရဲ႕ စကားကို ျပန္သတိရျပီး အဖိုးလုပ္ခဲ႕သလိုဘဲ.. သူ႕ေခါင္းကို ကုတ္လိုက္ပါတယ္.. ေမ်ာက္အားလံုးဟာလည္း သူလုပ္သလို လိုက္ကုတ္ၾကပါတယ္.. သူဟာ ဦးထုပ္ကို ခၽြတ္လိုက္ျပီး ယပ္ခတ္သလိုလုပ္တဲ႕အခါ ေမ်ာက္အားလံုးဟာ သူလုပ္သလို လိုက္လုပ္ျပန္ပါတယ္.. သူ႕အဖိုးရဲ႕ အၾကံပိုင္ပံုကို စဥ္းစားရင္း ဦးထုပ္သည္ေလးဟာ သူ႕ဦးထုပ္ကို အေ၀းက ေျမျပင္ေပၚကို လႊင္႕ပစ္လိုက္ပါတယ္..


 


ဒီတစ္ခါေတာ႕ ထူးဆန္းပါတယ္..  ေမ်ာက္ေတြအားလံုး ဦးထုပ္ကို လႊင္႕မပစ္ဘဲ ဆက္ျပီး ကိုင္ထားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္.. ဦးထုပ္သည္ေလးဟာ အလြန္ကို အံ႕ၾသေနပါတယ္.. ဒီတစ္ေခါက္ ေမ်ာက္ေတြဟာ  ဘာျဖစ္လို႕မ်ား သူလုပ္သလို လိုက္မလုပ္ ၾကတာပါလိမ္႕လို႕ စဥ္းစား ေနမိပါတယ္ . ဒီအခ်ိန္မွာ ေမ်ာက္တစ္ေကာင္ဟာ သစ္ပင္ေပၚက ဆင္းလာျပီးေတာ႕ သူလႊင္႔ပစ္လိုက္တဲ႕ ဦးထုပ္ကို အေျပး သြားေကာက္ျပီး လက္ခုပ္လက္၀ါး တီးကာ ဦးထုပ္သည္ေလးကို စကားတစ္ခြန္းဘဲ လွမ္းေျပာလိုက္ပါတယ္.. ဘာေျပာလိုက္တယ္ ဆိုတာ စာဖတ္သူမ်ား ခန္႕မွန္းၾကည္႕ပါလားရွင္.. ေျပာလိုက္တာက တစ္ခြန္းထဲပါေနာ္..


 


************* ****


************ *..


***********. .


*********..


********


*****..


****.


***


**.
 *


**.
*
..
.
.
.*


*.


 


* မင္းတစ္ေယာက္ဘဲ အဖိုးရွိတယ္ ထင္သလားတဲ႕*


 


 


ဟုတ္တာေပါ႕.. ေမ်ာက္ေတြကလဲ သူတို႕အဖိုးဆီကေန ဦးထုပ္ဇာတ္လမ္းေလးကို ၾကားခဲ႕ဖူးမွာ ေပါ႕ေနာ္...              :)  :)  :)


 


 


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


 


အိမ္ေထာင္သက္  ႏွစ္ ၅၀အၾကာ


 



picture from google search


 


အိမ္ေထာင္သက္ ၅၀ရွိျပီ ျဖစ္တဲ႕ အဖိုးအဖြား စံုတြဲဟာ အိပ္ရာ၀င္ၾကရင္း ကုတင္ေပၚမွာ လွဲေလ်ာင္းေနပါတယ္.. ေယာက်္ားျဖစ္တဲ႕ အဖိုးၾကီးကေတာ႕ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ဘဲ အိပ္ေမာက်သြားပါတယ္.. သို႕ေသာ္လည္း အဖြားအုိကေတာ႕ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြ ျပန္စဥ္းစားရင္း အိပ္မေပ်ာ္ဘဲ သူ႕ေယာက်္ားနဲ႕ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူး စကားေတြ ေျပာခ်င္စိတ္ ျဖစ္ေနပါတယ္..


 


ဒီေတာ႕ သူ႕ေယာက္်ားကို  


 


“ ရွင္ အရင္တုန္းကဆိုရင္ ကၽြန္မရဲ႕ လက္ကေလးကို အျမဲတမ္း ဆုပ္ကိုင္ ထားတတ္တယ္ေနာ္.. ခုဆို အဲလိုု မကိုင္တာ အေတာ္ေတာင္ ၾကာျပီ.. ” လို႕ ေျပာလိုက္ပါတယ္.. သူ႕ေယာက္်ားျဖစ္သူ အဖိုးကလဲ သူ႕မိန္းမ စိတ္ေက်နပ္ေစဖို႕ အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႕ လက္ကို လွမ္းကိုင္လိုက္ရင္း ျပန္အိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္..


 


ခနေလာက္အၾကာမွာ အဖြားၾကီးက “ ရွင္က အဲလို လက္ကေလးကို ကိုင္ျပီးရင္ ကၽြန္မကို အျမဲ နမ္းေနက်ေနာ္.. ”  လို႕ေျပာျပန္ပါတယ္..


 


အဖိုးၾကီးကလဲ နည္းနည္းေတာ႕ ကၽြဲျမီးတိုလာပါတယ္.. ဒါေပမဲ႕ မ်က္စိမဖြင္႕ခ်င္ ဖြင္႕ခ်င္နဲ႕ သူ႕မိန္းမပါးကို နမ္းလိုက္ျပီး ျပန္အိပ္ေပ်ာ္သြားျပန္ပါတယ္..


 


စကၠန္႕ ၃၀ေလာက္အၾကာမွာ မိန္းမျဖစ္သူက “ အဲဒီလို နမ္းျပီးတိုင္း ကၽြန္မလည္ပင္းကို ရွင္႕သြားေလးေတြနဲ႕ ဖြဖြေလး ကိုက္ေနက်ေနာ္ ” တဲ႕..


 


အဖိုးၾကီးဟာ ရုတ္တရက္ထျပီး ျခံဳထားတဲ႕ေစာင္ကို ေဒါသတၾကီး ဆြဲဖယ္လိုက္ပါတယ္.. ျပီးေတာ႕ ကုတင္ေပၚက ဆင္းလိုက္ပါတယ္..


 


အဖြားၾကီးက လွမ္းေမးလိုက္တယ္..   “  ရွင္ဘယ္သြားမလို႕လဲ  ”


 


အဖိုးၾကီးက ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္..


 


“  ေအး မင္းကို ကိုက္ဖို႕ ျဖဳတ္ထားတဲ႕ ငါ႕သြားတုေတြ သြားယူမလို႕ေဟ႕  ”  တဲ႕


 


:) :)  :) 


 


 


 


Funzug.com မွ Hat Seller  ႏွင္႕  After 50 Years  ကို ဘာသာျပန္ပါသည္။


 


စာဖတ္သူမ်ားအားလံုး  ကိုယ္စိတ္ႏွလံုး ရႊင္ျပံဳးႏိုင္ၾကပါေစရွင္...


 


ေခ်ာ (အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္)

ဧကရာဇ္ၾကီးရဲ႕ သစ္ေစ႔ေလးမ်ား


picture from http://etc.usf.edu/clipart/4700/4782/king_16_md.gif


 


တစ္ခါက အင္မတန္ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားတဲ႕ ဘုရင္႕အင္ပါယာ ႏိုင္ငံၾကီးတစ္ခု ရွိပါတယ္.. အဲဒီႏုိင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္တဲ႕ ဧကရာဇ္ၾကီးဟာ အသက္အရြယ္ အိုမင္းလာျပီ ျဖစ္တဲ႕အတြက္ သူ႕အင္ပါယာကို ဆက္လက္ အုပ္ခ်ဳပ္မဲ႕ ဧကရာဇ္ေလာင္းတစ္ဦးကို  ေရြးခ်ယ္ဖို႕ စိတ္ကူး ရပါတယ္.. ဒါေပမဲ႕ ဘုရင္ၾကီးက သူ႕ေဆြမ်ိဳးအသိုင္းအ၀ိုင္း၊ သားသမီးေတြကို ေရြးခ်ယ္တာမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ.. နည္းလမ္းတစ္မ်ိဳးနဲ႕ ေရြးခ်ယ္ဖို႕ စဥ္းစားမိပါတယ္ .. ဒါနဲ႕ သူဟာ တိုင္းျပည္မွာရွိတဲ႕ လူငယ္ေတြအားလံုးကို ေရွ႕ေတာ္ေမွာက္ ခစားဖို႕ ဆင္႕ေခၚ ခုိင္းလိုက္ပါတယ္..  လူငယ္ေတြအားလံုး ေရာက္လာတဲ႕ အခ်ိန္မွာ ဧကရာဇ္ၾကီးက “အခုအခ်ိန္မွာ ငါကိုယ္ေတာ္ ဧကရာဇ္မင္းျမတ္ရဲ႕ အရိုက္အရာကို ဆက္ခံဖို႕အတြက္ ဧကရာဇ္ မင္းေလာင္း ေရြးခ်ယ္မွာ ျဖစ္တယ္.. ေရြးခ်ယ္ခံရမဲ႕ သူကေတာ႕ အသင္တို႕အထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္ဘဲ ျဖစ္တယ္ ” လို႕ ေၾကျငာလိုက္ပါတယ္..


 


လူငယ္ေလးေတြ အားလံုးဟာ အံ႕ၾသ တုန္လႈပ္သြားၾကပါတယ္.. ဧကရာဇ္ၾကီးကေတာ႕ ဆက္လက္ မိန္႕ၾကားေနပါတယ္.. “ငါကိုယ္ေတာ္ျမတ္က အသင္တို႕တစ္ဦးစီကို သစ္ေစ႕တစ္ေစ႕စီ ေပးလိုက္မွာ ျဖစ္တယ္.. ဒီသစ္ေစ႕ကို အသင္လူငယ္တို႕က စိုက္ပ်ိဳးၾကရမယ္.. ေရေလာင္း၊ ေျမၾသဇာေကၽြးျပီး အပင္ေပါက္လာေအာင္ ျပဳစု ပ်ိဳးေထာင္ ရမယ္.. ဒီေန႕ကစလို႕ တစ္ႏွစ္တိတိ ျပည္႕တဲ႕အခါ သင္တို႕ စိုက္ပ်ိဳးထားတဲ႕ သစ္ပင္ေလး ေတြကို ယူေဆာင္လာခဲ႕ရမယ္.. ကၽြန္ပ္က သင္တို႕စိုက္ပ်ိဳးလို႕ ျဖစ္ထြန္းလာတဲ႕ အပင္ေတြကို ၾကည္႕ျပီး အဲဒီထဲကမွ  ကၽြန္ပ္ရဲ႕ အရိုက္အရာကို ဆက္ခံရမဲ႕ ဧကရာဇ္ေလာင္း အျဖစ္ သင္႕ေတာ္တဲ႕ တစ္ေယာက္ကို  ေရြးခ်ယ္မွာ ျဖစ္တယ္ ”


 


လူငယ္ေတြထဲမွာ လင္း လို႕ အမည္ရတဲ႕ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္လဲ ပါ၀င္ပါတယ္.. သူဟာလဲ အျခားလူငယ္ေလးေတြအတိုင္း ဧကရာဇ္ၾကီးဆီကေန သစ္ေစ႕တစ္ေစ႕ လက္ခံရရွိပါတယ္.. သူဟာ အိမ္ကိုျပန္လာျပီးေတာ႕ သူ႕မိခင္ကို အျဖစ္အပ်က္အားလံုးကုိ စိတ္လႈပ္ရွားစြာ ေျပာျပပါတယ္.. ဒါနဲ႕ လင္း ရဲ႕ အေမက အိုးတစ္လံုးကို ေျမေဆြးထည္႕ျပီး သူ႕သားေလး သစ္ေစ႕စိုက္ပ်ိဳးဖို႕ အကူအညီေပးပါတယ္.. လင္း ဟာ သစ္ေစ႕ေလးကုိ အိုးကေလးထဲ ထည္႕ျပီး စတင္ စိုက္ပ်ိဳးပါတယ္… သူဟာ အိုးေလးကုိ ေန႕စဥ္ေန႕တိုင္း ေရေလာင္းရင္းနဲ႕ သစ္ေစ႕ေလး အပင္ေပါက္လာမဲ႕ အခ်ိန္ကို ဂရုတစိုက္နဲ႕ ေစာင္႕ၾကည္႕ ပါတယ္.. သံုးပတ္အၾကာမွာ လင္းနဲ႕အတူတူ သစ္ေစ႕ကို လက္ခံရရွိတဲ႕ တစ္ျခားလူငယ္ ေလးေတြဟာ သူတို႕ စိုက္တဲ႕ သစ္ေစ႕ကေန ေပါက္လာတဲ႕ အပင္ေပါက္ေလးအေၾကာင္း စတင္ ေျပာစျပဳေနၾကပါျပီ.. လင္းက သူ႕သစ္ေစ႕ေလးကို ေသေသခ်ာခ်ာ ျပန္ျပီး စစ္ေဆး ပါတယ္.. သူ႕သစ္ေစ႕ေလးကေန ဘာအပင္မွ မေပါက္လာေသးပါဘူး…


 


သံုးပတ္..  ေလးပတ္.. ငါးပတ္ အခ်ိန္ေတြ ကုန္လြန္သြားပါျပီ.. ခုခ်ိန္ထိ အပင္ေပါက္ရဲ႕ အရိပ္အေယာင္ေတာင္ မေတြ႔ရေသး..  ခုခ်ိန္မွာေတာ႕ အျခား လူငယ္ေလးေတြဟာ သူတို႕စိုက္တဲ႕ အပင္ေလးရဲ႕ အေၾကာင္းကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႕ ေျပာေနၾကပါျပီ.. လင္းရဲ႕ အပင္ေလး ကေတာ႕ ေျမၾကီးထဲက ထြက္ပံုမရေသး.. လင္း ကိုယ္တုိင္လည္း စိတ္ထဲမွာ ရံႈးနိမ္႕သူတစ္ေယာက္အျဖစ္ စတင္ခံစားလို႕ ေနပါတယ္… ေနာက္ထပ္ ေျခာက္လ အၾကာမွာလည္း ဘယ္လိုပင္ ေရေလာင္း၊ ေျမၾသဇာေကၽြးေသာ္လည္း ဘာအပင္မွ ထြက္ေပၚမလာေသးပါ..   ဒီေတာ႕ လင္းက သေဘာေပါက္ နားလည္လိုက္ပါျပီ.. သူဟာ သစ္ေစ႕ေလးကို ေသေအာင္ ျပဳလုပ္လိုက္မိပါျပီ.. အပင္ ေပါက္ႏိုင္ေတာ႕မွာ မဟုတ္ေတာ႕တာ ေသခ်ာသေလာက္ ရွိသြားပါျပီ.. လူတိုင္း လူတိုင္းမွာ အပင္ငယ္ေလးကိုယ္စီနဲ႕ သူတို႕ရဲ႕ အပင္ေလးေတြဟာလည္း စိမ္းျမ ရွည္လ်ားလို႕ ေနပါျပီ.. လင္း ရဲ႕ သစ္ေစ႕ေလးကေတာ႕ ေျမၾကီးထဲမွာ အိပ္ေပ်ာ္ေကာင္းတုန္းပါ.. လင္းက သူ႕အပင္ေလး အေၾကာင္း ဘယ္သူ႕ကိုမွ မေျပာျပသလို သူ႕သစ္ေစ႕ေလးကို အပင္ ေပါက္လာႏိုးနဲ႕ ေစာင္႕ၾကည္႕ေနဆဲ၊ ေရေလာင္း ေနဆဲ၊ ေျမၾသဇာေကၽြးဆဲပါ…


 


ေနာက္ဆံုးမွာ ဧကရာဇ္ၾကီး သတ္မွတ္ထားတဲ႕ တစ္ႏွစ္တိတိ ျပည္႕ေျမာက္သြားပါျပီ.. လူငယ္တိုင္းဟာ အိုးနဲ႕ စိုက္ပ်ိဳးထားတဲ႕ သစ္ပင္ငယ္ကိုယ္စီကို စစ္ေဆးခံဖို႕ ဧကရာဇ္ၾကီးရဲ႕ ေရွ႕ေတာ္ေမွာက္ကို ယူေဆာင္လို႕ အခစား ေရာက္ရွိလာၾကပါတယ္.. လင္းက သူရဲ႕ ဘာပင္မွ ေပါက္မလာတဲ႕ အိုးအလြတ္ကို နန္းေတာ္ကို မယူေဆာင္ သြားခ်င္ေၾကာင္း သူ႕မိခင္ကို ေျပာပါတယ္.. သို႕ေသာ္ လင္းရဲ႕ မိခင္က ရိုးသားစြာနဲ႕ အမွန္တရားကုိ ရဲရဲရင္႕ရင္႕ ရင္ဆိုင္ဖို႕ တိုက္တြန္းပါတယ္.. မိခင္ရဲ႕ စကားက သူ႕ရဲ႕ ႏွလံုးသားကို ထိခိုက္ေစပါတယ္.. သူ႕မိခင္ရဲ႕ တိုက္တြန္း အားေပး စကားဟာ မွန္ကန္ပါတယ္.. အရိုးသားဆံုး ရင္ဆိုင္လိုက္တာ အေကာင္းဆံုးပါ.. ဒါေၾကာင္႕ အပင္မေပါက္တဲ႕ သူ႕သစ္ေစ႕အိုးကို နန္းေတာ္ကို ယူေဆာင္ သြားဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္.. နန္းေတာ္ေရာက္ေတာ႕ အံ႕ၾသစရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ လူငယ္တိုင္းရဲ႕ အိုးတိုင္းမွာ အပင္ေတြနဲ႕ အခ်ိဳ႕ဆို အပြင္႕ေလးေတြပါ လွလွပပနဲ႕ အရြယ္စံု၊ အမ်ိဳးစံုစြာ ၾကီးထြား ရွင္သန္ေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္.. အပင္မေပါက္တဲ႕ အိုးဆိုလို႕ သူ႕ရဲ႕ တစ္လံုးတည္းေသာ အိုးသာ... လင္းဟာ သူ႕အိုးကို နန္းရင္ျပင္ေပၚမွာ တစ္ျခား လူငယ္ေတြရဲ႕ အိုးအနီးနား သြားခ်လိုက္တဲ႕အခါ လူငယ္ေတြအားလံုး သူ႕အိုးအလြတ္ကို ၾကည္႕ျပီး ၀ိုင္း၀န္း ရယ္ေမာၾကပါတယ္… လူငယ္ အနည္းငယ္မွ်ေလာက္သာ သူ႕အတြက္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ၾကပါတယ္..


 


ဧကရာဇ္ၾကီး ေရာက္လာတဲ႕အခါမွာ သူ႕နန္းေတာ္ထဲကို ေရာက္ေနတဲ႕ လူငယ္ေတြအားလံုးကို ႏႈတ္ဆက္စကား ဆိုပါတယ္.. လင္းကေတာ႕ လူငယ္ထုရဲ႕ အေနာက္ဆံုးမွာ ပုန္းကြယ္ေနဖို႕သာ ၾကိဳးစားေနခဲ႕ပါတယ္.. ဧကရာဇ္ၾကီးက “ဘယ္လိုၾကီးက်ယ္တဲ႕ အပင္ေတြကိုမ်ား သင္တို႕ စိုက္ပ်ိဳး ျဖစ္ထြန္းလာၾကပါသလဲ.. ဒီေန႕ေတာ႕ သင္တို႕ထဲက တစ္ေယာက္ေသာ သူဟာ ဧကရာဇ္အျဖစ္ ခန္႕အပ္ခံရပါလိမ္႕မယ္..” လို႕  စကားေျပာ ေနရင္းက ရုတ္တရက္ လင္းရဲ႕ အိုးအလြတ္ကို ေတြ႔လိုက္တဲ႕ ဧကရာဇ္ဟာ အိုးနဲ႕အတူ အိုးပိုင္ရွင္ကို ေရွ႕ေတာ္ေမွာက္ ေခၚေဆာင္လာဖို႕ သူရဲ႕ အမႈထမ္းေတြကို အမိန္႕ေပးလိုက္ ပါတယ္.. လင္းဟာ အလြန္ဘဲ ထိတ္လန္႕ တုန္လႈပ္ သြားပါတယ္.. ငါဟာ မေအာင္ျမင္တဲ႕သူ၊ ရႈံးနိမ္႕တဲ႕သူဆိုတာ ဧကရာဇ္ၾကီး သိသြားျပီ.. ငါေတာ႕ အသတ္ခံရေတာ႕မွာ ေသခ်ာျပီ လို႕ ေတြးရင္း ေၾကာက္ရြံ႔ ေနပါေတာ႕တယ္…


 


ေရွ႕ေတာ္ေမွာက္ကို ေရာက္လာတဲ႕ လင္းကို ဧကရာဇ္ၾကီးက နံမည္ေမးပါတယ္.. “ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးရဲ႕ နံမည္က လင္း လို႕ ေခၚပါတယ္.. အရွင္ဧကရာဇ္ ”  လို႕ လင္းက ျပန္ေျဖပါတယ္.. လင္းရဲ႕ အေျဖအျပီးမွာ လူငယ္ေလးေတြ အားလံုးဟာ က်ယ္ေလာင္စြာ ၀ိုင္း၀န္း ရယ္ေမာၾကပါတယ္..  ဧကရာဇ္ဘုရင္ၾကီးက အားလံုးကို တိတ္ဆိတ္စြာ ေနၾကဖို႕ အမိန္႕ေပးလိုက္ျပီး “ငါ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ရဲ႕ေနရာကို ဆက္ခံမဲ႕ ဧကရာဇ္အသစ္ကို အခုဘဲ ေၾကျငာပါမယ္.. သူ႕နံမည္ကေတာ႕ လင္း ျဖစ္ပါတယ္….” လို႕ ေအာင္ျမင္ခန္႕ညားျပီး  ၾသဇာျပည္႕၀ေသာ အသံျဖင္႕ အားလံုးၾကားေအာင္ ေၾကျငာလိုက္ပါတယ္..   လင္းဟာ မယံုႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္သြားပါတယ္.. သူဟာ သစ္ေစ႕ေလးကိုေတာင္ ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ မစိုက္ပ်ိဳးႏိုင္ဘဲ ဘယ္လိုလုပ္ျပီး ဧကရာဇ္ၾကီးရဲ႕ေနရာကို ဆက္ခံဖို႕ ျဖစ္ႏိုင္မွာတဲ႕လဲ..


 


ဧကရာဇ္ၾကီးက ဆက္ျပီးေျပာပါတယ္ “လြန္ခဲ႕တဲ႕ တစ္ႏွစ္က ငါကိုယ္ေတာ္ျမတ္ အသင္ လူငယ္တို႕ အားလံုးကို စိုက္ပ်ိဳးဖို႕  သစ္ေစ႕တစ္ေစ႕စီ ေပးခဲ႕ပါတယ္.  စိုက္ပ်ိဳးလို႕ ေပါက္လာတဲ႕ အပင္ေတြကို တစ္ႏွစ္ျပည္႔ရင္ ဒီေနရာကုိ ျပန္လည္ ယူေဆာင္လာဖို႕ အမိန္႕ေပးခဲ႕ပါတယ္.. သို႕ေသာ္လည္း ကၽြန္ပ္ အသင္တို႕ကိုေပးခဲ႕တဲ႕ သစ္ေစ႕ အားလံုးဟာ ဆူပြက္ေနတဲ႕ေရနဲ႕ ေခတၱ ျပဳတ္ထားတဲ႕ သစ္ေစ႕ေတြသာ ျဖစ္တယ္..  ငါကိုယ္ေတာ္ျမတ္ ေပးတဲ႕ သစ္ေစ႕မွန္ရင္ ဘယ္ သစ္ေစ႕ ကမွ အပင္ ေပါက္လာႏိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး… အသင္တို႕ လူငယ္အားလံုးမွာ  လင္း တစ္ေယာက္ကလြဲျပီးေတာ႕ အပင္အမ်ိဳးစံု အသီးသီး ယူေဆာင္ လာၾကတယ္… အဲဒါဟာ သင္တို႕ စိုက္ပ်ိဳးဖို႕ ကၽြန္ပ္ေပးလိုက္တဲ႕ သစ္ေစ႕ေတြ အပင္ မေပါက္တာနဲ႕ အျခား သစ္ေစ႕ေတြနဲ႕ အစားထုိးလိုက္ၾကတယ္ ဆိုတာ သက္ေသ ျပလိုက္တာ ပါဘဲ..  လင္း ကေတာ႕ အမွန္တရားကို ရဲရဲရင္႕ရင္႕ ရင္ဆိုင္ဖို႕ ကၽြန္ပ္ေပးလုိက္တဲ႕ သစ္ေစ႕အတိုင္း ရိုးသားစြာနဲ႕ ယူေဆာင္လာတဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာသူ ျဖစ္တယ္… ဒါေၾကာင္႕မို႕ သူဟာ ဧကရာဇ္ ျဖစ္ထိုက္တဲ႕ တစ္ဦးတည္း ေသာ ရိုးသားစင္ၾကယ္သူ၊ ေျဖာင္႕မတ္ မွန္ကန္သူသာ ျဖစ္တယ္… ” ဆိုျပီး လင္းကို ဧကရာဇ္အျဖစ္ ခန္႕အပ္ လုိက္ပါတယ္.


 


မိမိ သားသမီး ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြကို ရာထူး အလြယ္တကူမေပးဘဲ ရိုးသား ျဖဴစင္ ေျဖာင္႕မတ္သူကိုမွ တိုင္းျပည္ လႊဲအပ္ႏိုင္ဖို႕ ထိုက္တန္စြာ ေရြးခ်ယ္ ခန္႕အပ္ခ်င္တဲ႕ ဧကရာဇ္မင္းၾကီးရဲ႕ ေလးစားဖြယ္ စိတ္ထားေၾကာင္႕ ရိုးသားတဲ႕ လင္းဟာ ဧကရာဇ္ သရဖူကို ေဆာင္းႏိုင္သူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားခဲ႕ပါျပီ....


 


--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


 


ရိုးသားျဖဴစင္မႈေၾကာင္႕ ျပန္ရလိုက္တဲ႕ လက္ေဆာင္ေလးဟာ တန္ဖိုး ၾကီးမားလွပါတယ္ေနာ္.. ဒီလို ရိုးသားမႈ ဆိုတာလည္း လူတိုင္းမွာ ေတြ႔ရဖို႕ေတာ႕ မလြယ္လွပါဘူး... ဧကရာဇ္အျဖစ္ ရရွိသြားတဲ႕ လင္းဆိုတဲ႕ေကာင္ေလးဟာ မိခင္ျဖစ္သူရဲ႕ လမ္းညႊန္ တိုက္တြန္းမႈေၾကာင္႕လည္း ဒီဆုလာဘ္ကို ရရွိပါတယ္လို႕ ေျပာရင္ ျငင္းႏိုင္ပါ႔မလားရွင္.. တကယ္ေတာ႕ ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ ဘ၀မွာ တစ္ခါတစ္ေလ အမွန္တရားကို ရင္ဆိုင္ဖို႕ တြန္႕ဆုတ္မိတဲ႕အခါ အခုလိုဘဲ လင္းရဲ႕မိခင္လို လမ္းမွန္ကိုညႊန္ျပမဲ႕၊ အားေပး တိုက္တြန္းမဲ႕သူမ်ိဳးဟာ လိုအပ္လွပါတယ္ေနာ္.. စာဖတ္သူမ်ား အားလံုး ရိုးသားျဖဴစင္စြာနဲ႕ အမွန္တရားကို ရင္ဆိုင္ရဲသူမ်ား၊ ကိုယ္တိုင္လည္း အားေပးတိုက္တြန္း တတ္သူမ်ား ျဖစ္ႏိုင္ၾကပါေစ.. ရိုးသားမႈကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးဖို႕ တိုက္တြန္း အားေပးတဲ႕ မိတ္ေဆြေကာင္းမ်ားကို  ပိုင္ဆိုင္ ရရွိႏိုင္ၾကပါေစရွင္....


 


 The Emperor and The Seed (Author Unknown)  ကို ဘာသာျပန္ပါသည္..


 


စာဖတ္သူမ်ားကို ေလးစားစြာျဖင္႕


 


ေခ်ာ (အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္)