မထင္မွတ္တဲ႔ အၾကင္နာ .....


ကက္သရင္းနဲ႔ ကၽြန္မဟာ အလြန္ခ်စ္ခင္ၾကတဲ႔ ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္.. ငယ္စဥ္ကတည္းက တစ္ေယာက္ရဲ႕ အခက္အခဲကို တစ္ေယာက္က ကူညီလို႔ တစ္ေယာက္ခံစားခ်က္ တစ္ေယာက္ ေ၀မွ်ခဲ႔ၾကသူေတြျဖစ္ျပီး ႏွစ္ကိုယ္႔တစ္စိတ္လို႔ ေျပာရေလာက္ေအာင္ ေစးကပ္ေႏြးေထြးခဲ႔ၾကတဲ႔ အေကာင္းဆံုး သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္ခဲ႔ၾကပါတယ္…. ဒါေပမဲ႔ ကက္သရင္းဟာ အိမ္ေထာင္ေရး ကံမေကာင္းရွာပါဘူး… ျပီးခဲ႔တဲ႔ ၃ႏွစ္ေလာက္က သူ႕အိမ္ေထာင္နဲ႔ ကြာရွင္းျပီးေနာက္ ဒီျမိဳ႕မွာ ဆက္မေနခ်င္ေလာက္ေအာင္ စိတ္ထိခိုက္သြားတဲ႔ ကက္သရင္းဟာ အျခားျပည္နယ္တစ္ခုကို ေျပာင္းေရြ႔သြားခဲ႔ပါတယ္..  ဘယ္ေလာက္ဘဲ ေ၀းကြာသြားၾကေပမဲ႔ ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ဟာ အဆက္အသြယ္ မျပတ္ၾကဘဲ စာေတြ၊ ပိုစ္႕စကဒ္ေတြ အျမဲတမ္း ပို႔ေနခဲ႔ၾကသလို တစ္ပတ္တစ္ခါ တယ္လီဖုန္း အဆက္အသြယ္ မျပတ္ခဲ႔ၾကပါဘူး။

စေနေန႔ ညေနခင္းတစ္ခုမွာေတာ႔ ကက္သရင္းဆီက ေခၚလာတဲ႔ဖုန္းဟာ သတင္းဆိုးတစ္ခုကို ယူေဆာင္လို႔လာခဲ႔ပါတယ္.. ဖုန္းသံျမည္လာလို႔ ကၽြန္မ ေကာက္ကိုင္လိုက္တယ္ဆိုရင္ဘဲ ခါတိုင္းနဲ႔မတူ တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားေနတဲ႔ အသံနဲ႔ ကက္သရင္းက ကၽြန္မကို ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္.. အသံကို နားေထာင္ျပီး ကက္သရင္း တစ္ခုခုျဖစ္ေနမွန္း သိလိုက္တာမို႔ “ကက္သရင္း တစ္ခုခုျဖစ္ေနသလား… ေနေကာင္းရဲ႕လား.. ဘာေတြျဖစ္ေနလဲ” လို႕ ကၽြန္မက အလ်င္စလုိ ေမးလိုက္မိေတာ႔ ကက္သရင္းဟာ အတန္ၾကာ တိတ္ဆိတ္သြားခဲ႕ပါတယ္..  ျပီးေတာ႔မွ “ ငါ… ငါ႔ ရင္ဘတ္မွာ အက်ိတ္တစ္ခု ေတြ႔လို႕…”  ဆိုတဲ႔ စကားကို အေတာ္အားယူလိုက္တဲ႔ ေလသံနဲ႔ တုန္ရီစြာ ေျပာလိုက္ပါတယ္… သူ႕စကားလည္း ၾကားလိုက္ေရာ ကၽြန္မ ေက်ာရိုးတစ္ေလွ်ာက္ ေအးစိမ္႔သြားျပီး စကားသံ မထြက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္လည္း တဒဂၤဆြံ႔အ သြားခဲ႔ရပါတယ္… ခဏၾကာေတာ႔မွာ “ဆရာ၀န္နဲ႔ စစ္ေဆးၾကည္႔ျပီးျပီလား..” လို႔ ကက္သရင္းကို ေမးလိုက္ေတာ႔ “ ဆရာ၀န္ျပျပီးျပီ..  အက်ိတ္ကရတဲ႔ အသားစကိုလည္း (Biopsy) စစ္ေဆးျပီးျပီ။ ကင္ဆာက်ိတ္လို႔ အေျဖထြက္တယ္.. ငါ႕ကို အဂၤါေန႔မွာ ခြဲစိတ္ဖုိ႔ စီစဥ္ထားတယ္”  ကက္သရင္းက ရႈိက္သံေလးစြက္ျပီး ေျပာလာပါတယ္..

သနားဖို႕ေကာင္းလွတဲ႔ ကက္သရင္းပါဘဲ… အိမ္ေထာင္ေရးမွာ ကံဆိုးတဲ႔အျပင္ အခုလည္း ကင္ဆာက်ိတ္ ေတြ႔ျပန္ျပီတဲ႔… ကၽြန္မ ကက္သရင္းကို ႏွစ္သိမ္႔ႏိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားပါတယ္.. ဒါေပမဲ႔ ဘယ္လို စကားလံုးေတြနဲ႔ ႏွစ္သိမ္႔ရမယ္ဆိုတာ မသိေအာင္ ျဖစ္ေနခဲ႔ျပီး ကၽြန္မကိုယ္တိုင္လည္း တည္ျငိမ္မႈရဖို႔ကို မနည္းၾကိဳးစားေနခဲ႔ရပါတယ္.. ခုခ်ိန္မွာ ကက္သရင္းဟာ သိပ္ခံစားေနရမယ္၊ တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခား၊ အားငယ္ေနမယ္ဆိုတာ ကၽြန္မသိပါတယ္.. သူဟာ ကၽြန္မရဲ႕ အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သလို ညီအစ္မအရင္းေတြလို ခ်စ္ခင္ရသူဆိုရင္လဲ မမွားပါဘူး။ ကုိယ္ခင္မင္တြယ္တာ ရသူတစ္ဦးဦးမွာ ကင္ဆာျဖစ္ေနျပီ ဆိုတဲ႔အသိဟာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ထိတ္လန္႔တုန္လႈပ္ဖို႕ ေကာင္းတယ္ဆိုတာ စဥ္းစားၾကည္႔ဖို႔ေတာင္ ခက္ခဲလြန္းပါတယ္.. ကၽြန္မတို႔ ႏွစ္ေယာက္လံုး သူ႔ရဲ႕ ကင္ဆာအေၾကာင္းကို ဆက္မေျပာျဖစ္ေတာ႔ဘဲ ဘာမွမျဖစ္သလိုနဲ႔ တစ္ျခား အေၾကာင္းအရာေတြကိုသာ ဆက္ျပီးေျပာေနခဲ႕ပါတယ္.. ကၽြန္မလဲ ကက္သရင္းစိတ္ေပ်ာ္ရႊင္မဲ႔ အေၾကာင္းအရာမ်ိဳးေလးေတြကို ေရြးျပီး ဂရုစိုက္ ေျပာဆိုေနခဲ႔ေပမဲ႔ ရင္ထဲမွာေတာ႔ ပူေလာင္လို႕ေနပါတယ္.. အတန္ၾကာဖုန္းေျပာျပီး ကက္သရင္းက ႏႈတ္ဆက္ကာ ဖုန္းခ်သြားခဲ႕ပါတယ္..

ေသျခင္းတရားနဲ႔ အနီးဆံုးလို႔ ေျပာရေလာက္ေအာင္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းလွတဲ႔ ကင္ဆာဟာ ကၽြန္မရဲ႔ အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္း ကက္သရင္းကို ထိုးႏွက္ေနပါျပီ။ ကၽြန္မရဲ႕ အခ်စ္ဆံုး မိခင္ဟာလည္း ကင္ဆာနဲ႔ဘဲ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၇ႏွစ္ေလာက္က ကၽြန္မတို႕ကို ခြဲခြာသြားခဲ႔တာ ျဖစ္ပါတယ္.. ကက္သရင္း ဘယ္ေလာက္မ်ား ေၾကာက္လန္႔၊ ခံစားေနရရွာမလဲ။ အိမ္ေထာင္ကြဲျပီး သားသမီးလည္း မက်န္ခဲ႔တဲ႕ ကက္သရင္းဟာ ခြဲစိတ္မဲ႔အခ်ိန္မွာ သူ႔ေဘးမွာ အရင္းႏွီးဆံုးသူဆိုတာ ဘယ္သူမွ ရွိမွာမဟုတ္ပါဘူး… အဲဒီခ်ိန္မွာ သူဘယ္ေလာက္မ်ား အားငယ္ေနမလဲဆိုတာ မွန္းဆၾကည္႔လို႔ ရပါတယ္.. ကက္သရင္းဟာ ကၽြန္မကို လာေစခ်င္တယ္လုိ႔ တစ္ခြန္းမွ ေျပာမသြားခဲ႔သလို ကၽြန္မကလည္း လာခဲ႔မယ္လုိ႔ တစ္ခြန္းမွ ျပန္မေျပာျဖစ္ခဲ႔ပါဘူး.. ဒါေပမဲ႔ ကက္သရင္းကၽြန္မကို လာေစခ်င္မွန္း ကၽြန္မရင္ထဲက သိေနခဲ႔သလို ကၽြန္မ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ သူ႔ဆီ ေရာက္လာလိမ္႔မယ္ဆိုတာ ကက္သရင္း သိေနမယ္လို႔ ကၽြန္မခံစားမိပါတယ္.. ျပီးေတာ႔ ကၽြန္မလည္း အဲဒီခ်ိန္ေလးမွာ သူ႕ေဘးနားမွာ ရွိေနခ်င္ပါတယ္.. သူဟာလည္း ကၽြန္မကို လိုအပ္ေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္..   ဒါေၾကာင္႔ ကက္သရင္းအေၾကာင္း ကၽြန္မခင္ပြန္းကို ေျပာျပလိုက္ျပီး ခြဲစိတ္မႈ ခံယူမဲ႕ေန႔မွာ သူ႔ဆီကို သြားခ်င္တဲ႔အေၾကာင္း ခြင္႔ေတာင္းပါတယ္.. နားလည္ျပည္႔၀တဲ႔ ကၽြန္မရဲ႕ အမ်ိဳးသားဟာလည္း အဂၤါေန႔မနက္ခင္းထြက္မဲ႕ ေလယာဥ္အတြက္ ခ်က္ျခင္းဘဲ လက္မွတ္ ဘြတ္ကင္လုပ္ေပးပါတယ္..

ႏွစ္ရက္လံုးလံုး စိတ္နဲ႔ကိုယ္ မကပ္မိေအာင္ ျဖစ္ေနခဲ႔ရကာ ကက္သရင္းအတြက္ တစ္ခ်ိန္လံုး စိတ္ေသာက ေရာက္ေနခဲ႔မိပါတယ္.. ဒီရက္အတြင္း လုပ္စရာရွိတဲ႔အလုပ္ေတြကို ျပီးျပတ္ေအာင္ ၾကိဳစားလုပ္ခဲ႔ျပီး အဂၤါေန႔မနက္ခင္းမွာ ေလဆိပ္ကို ကၽြန္မရဲ႕ အမ်ိဳးသားက လိုက္ပို႔ပါတယ္.. အ၀တ္အစားအိတ္တစ္လံုးနဲ႔ ကၽြန္မကို ေလဆိပ္မွာထားခဲ႔ျပီး သူ႔အလုပ္ကို ထြက္ခြာသြားခဲ႕ပါတယ္.. ေလဆိပ္ေရာက္တဲ႔ အခ်ိန္မွာေတာ႕ ကက္သရင္းရွိတဲ႔ျမိဳ႕ကို သြားဖို႔ ေလယာဥ္လက္မွတ္ေရာင္းတဲ႔ ေကာင္တာမွာ တန္းစီေနတဲ႔ လူတန္းရွည္ၾကီးကို ေတြ႔လိုက္ရပါေတာ႔တယ္.. ကၽြန္မအလွည္႕ ေရာက္ဖုိ႕ကိုဘဲ မိနစ္ ၂၀ေက်ာ္ၾကာေအာင္ ေစာင္႔ဆိုင္းေနခဲ႔ရပါတယ္.. ေကာင္တာေရွ႕ေရာက္ေတာ႔ ကၽြန္မရဲ႕ မွတ္ပံုတင္ကဒ္ျပားကို ေကာင္တာက အမ်ိဳးသမီးေလးကို လွမ္းေပးလိုက္ျပီး လက္မွတ္မွာထားေၾကာင္း ေျပာျပေတာ႔ ကြန္ပ်ဴတာကို ခဏေလာက္ စစ္ေဆးျပီးတာနဲ႔ အမ်ိဳးသမီးေလးက ကၽြန္မရဲ႕ မွတ္ပံုတင္ကဒ္ေလးကို ျပန္ထိုးေပးျပီး “၀မ္းနည္းပါတယ္ရွင္.. ခုေလာေလာဆယ္ထြက္မဲ႔ ေလယာဥ္အတြက္ေတာ႔ လက္မွတ္ မရႏိုင္ေတာ႔ပါဘူး.. အားလံုးကုန္သြားျပီ ျဖစ္ပါတယ္.. မနက္ဖန္္ထြက္မဲ႔ ေလယာဥ္ဆိုရင္ေတာ႔ လက္မွတ္ရဖို႔ စီစဥ္ေပးႏိုင္ပါတယ္ ” လို႔ ေျပာလာပါတယ္..

“ ဒါ.. ဒါေပမဲ႔ ကၽြန္မ ၾကိဳတင္မွာထားခဲ႔တာ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၂ရက္ကတည္းပါ။ ဒီေန႔ေလယာဥ္နဲ႔ လိုက္မွ ျဖစ္မွာမို႕ပါ။ ဒီခရီးဟာ ကၽြန္မအတြက္ အေပ်ာ္သြားမဲ႔ခရီး မဟုတ္ပါဘူး…. ကၽြန္မအတြက္ အေရးၾကီးပါတယ္..  ကၽြန္မရဲ႕ အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းဟာ မၾကာခင္ ခြဲစိတ္ခန္း၀င္ရေတာ႔မွာပါ.. သူ ကၽြန္မကို လိုအပ္ေနလိမ္႔မယ္.. ကၽြန္မလဲ သူ႕ေဘးမွာ ရွိေနဖို႕ လိုအပ္တယ္… ဒါေၾကာင္႔ ဒီေန႔ေလယာဥ္ကို ျဖစ္ေအာင္ စီစဥ္ေပးပါ”  လက္မွတ္ေရာင္းသူ အမ်ိဳးသမီးေလးကို အငမ္းမရ ဗလံုးဗေထြးနဲ႔ ထစ္ေငါ႔စြာ ေျပာေနမိပါတယ္.. “ ၀မ္းနည္းပါတယ္ရွင္ .. အားလံုးဟာ သူ႕ကိစၥနဲ႔သူ အေရးၾကီးေနၾကတာၾကီးပါဘဲ… လက္မွတ္ရဖို႕ ဒီလိုဘဲ အေၾကာင္းျပၾကမွာပါဘဲ။ အစ္မက လက္မွတ္ကို မွာရံုမွာထားျပီး လာမျဖတ္ထားတဲ႔အတြက္ ဒီမနက္ဘဲ ေရာင္းလိုက္ပါျပီ.. ခုေတာ႔ လက္မွတ္က ဘယ္လိုမွ မရွိေတာ႔တဲ႔အတြက္ ခုထြက္မဲ႔ေလယာဥ္နဲ႔ လိုက္ဖို႔ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ႔ပါဘူး… မနက္ျဖန္ထြက္မဲ႔ ေလယာဥ္အတြက္ဆိုရင္ လက္မွတ္ရပါမယ္..” ကၽြန္မလဲ ဘယ္လိုမွ အခ်ိန္ဆိုင္းဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္တဲ႔အတြက္ ညႊတ္ႏူးစြာေတာင္းပန္ဖို႔ ေလသံကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ေလွ်ာ႔ခ်ျပီး  “ညီမရယ္.. တကယ္ကို အေရးၾကီးလို႔ပါ .. အစ္မအတြက္ မသြားမျဖစ္ ခရီးမို႕ပါကြယ္.. ဒီေန႔ထြက္မဲ႔ လယာဥ္အတြက္ဘဲ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ကူညီပါ ညီမရယ္” လို႔ ေျပာလိုက္ေပမဲ႔ “ ဘယ္လိုမွ မတတ္ႏိုင္လို႔ပါအစ္မ.. မနက္ဖန္မွဘဲ ရပါမယ္.. တစ္ရက္ေတာ႔ ေစာင္႕ပါ”    ေကာင္မေလးက ပုခံုးေလးကို တြန္႔ကာ ျပန္ေျပာလိုက္ျပီး ကၽြန္မကို အေရးမစိုက္ေတာ႔ဘဲ ေနာက္တစ္ေယာက္ လို႔ ေအာ္လိုက္ပါေတာ႔တယ္..

ေကာင္တာကေန ေႏွးေကြးေလးလံေနတဲ႔ ေျခလွမ္းေတြနဲ႔ ထြက္ခြာလာျပီးတဲ႔ေနာက္မွာ ဘာဆက္လုပ္ရမွန္း မသိေအာင္ ျဖစ္မိကာ နီးရာ ခံုလြတ္တစ္ခုမွာ ေျခပစ္လက္ပစ္ ထုိင္ခ်လိုက္မိပါေတာ့တယ္.. ေမွ်ာ္လင္႔မထားတဲ႔ အခက္အခဲေၾကာင္႔ စိတ္ေတြထိခိုက္လြန္းရျပီး ကၽြန္မပါးျပင္ေပၚမွာလည္း မ်က္ရည္ေတြ စီးက်လာပါေတာ႔တယ္.. ပိုက္ဆံအိတ္ေလးထဲက တစ္ရွဴးစကို ထုတ္လိုက္ျပီး ပါးျပင္ေပၚက မ်က္ရည္ေတြကို အသာတို႔ သုတ္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ႔ ေလဆိပ္အသံခ်ဲ႔စက္ကေန မၾကာခင္မွာ ေလယာဥ္ထြက္ခြာေတာ႔မဲ႔အေၾကာင္း ေၾကျငာသံ ထြက္လာပါတယ္..  လူတစ္ခ်ိဳ႔ ရုတ္ရုတ္သဲသဲ ျဖစ္သြားၾကျပီး ေလယာဥ္ရွိရာကို သြားၾကဖုိ႔ ပစၥည္းေတြ အဆင္သင္႔ ျပင္ဆင္ေနတာကို ၾကည္႔ရင္း ကၽြန္မရင္ထဲမွာ နာနာက်င္က်င္ ခံစားရျပီး အလံုးၾကီးတစ္ခုကလည္း ရင္ဘတ္ထဲမွာ ေဆာင္႔တက္လာခဲ႔သလို  ၀မ္းဗိုက္တစ္ခုလံုးပါ နာက်င္စြာ ခံစားေနရပါတယ္.. မ်က္ရည္ေတြက အဆင္မျပတ္ ပါးျပင္ေပၚ ျပန္လည္ စီးက်လာျပန္ပါတယ္.. ကက္သရင္း ကၽြန္မကို ေစာင္႔ေနရွာေတာ႔မွာဘဲ… ကၽြန္မ အခ်ိန္မွီေရာက္မသြားခဲ႔ရင္ သူဘယ္ေလာက္ ၀မ္းနည္း အားငယ္ေနမွာပါလိမ္႔…  ဒါေပမဲ႔ ကၽြန္မ သူ႔ဆီ ဒီေန႔ေတာ႔ မေရာက္ႏိုင္ေတာ႔ဘူး.... စိတ္ထိခိုက္စြာ ေတြးမိရင္း စီးလာတဲ႔ မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္ဖို႔ မၾကိဳးစားေတာ႔ဘဲ သက္ျပင္းကို ေလးကန္စြာ ခ်လိုက္ျပီး ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ကင္းမဲ႔စြာနဲ႔ ေအာက္မွာ ခ်ထားတဲ႔ ကၽြန္မရဲ႕ အ၀တ္အစားအိတ္ကို ငံု႔ကာ ေကာက္ယူလိုက္ပါေတာ႔တယ္..

“အန္တီ တစ္ခုေလာက္ ကူညီပါရေစလား” .. ႏူးညံ႔တဲ႔ အသံေလးတစ္ခုကို ၾကားလိုက္ရတာေၾကာင္႔ ေခါင္းကို ျပန္ေမာ႔ျပီး ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ အျပာေရာင္မ်က္၀န္းတစ္စံုနဲ႔ အသက္ခပ္ၾကီးၾကီး အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ကၽြန္မကို ျပံဳးျပေနတာကို ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္.. ေလဆိပ္ရဲ႕ မွန္ျပဴတင္းေတြကို ျဖတ္သန္းျပီး ၀င္ေရာက္လာတဲ႔ နံနက္ခင္း ေနျခည္ႏုႏုေလးေတြက အမ်ိဳးသမီးၾကီးရဲ႕ ဆင္စြယ္ေရာင္ အသားအေရကို ပိုမို၀င္းလက္ ေတာက္ပေနေစခဲ႔ကာ ေငြမွင္ေရာင္သန္းေနတဲ႔ ေခါင္းေပၚက ဆံပင္ေတြကလည္း သူမရဲ႕ သြယ္လ်က်က္သေရရွိတဲ႔ မ်က္ႏွာကို အနားသတ္ထားသလို ရွိေနခဲ႔ပါတယ္.. အသက္ၾကီးေနေပမဲ႔လို႔ ရင္႕က်က္ အိေျႏၵေတြနဲ႔ နူးညံ႔သိမ္ေမြ႔တဲ႔ မ်က္ႏွာျပင္က ခန္႔ထည္စြာ ၾကည္႔ေကာင္းေနဆဲပါ။ ကၽြန္မက မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္ပစ္လိုက္ရင္း နားမလည္ႏိုင္စြာနဲ႔ “ဘယ္လိုမ်ား ကူညီမလို႕ပါလဲ”  လုိ႔ ျပန္ေမးလိုက္ေတာ႔  “သမီး လက္မွတ္ေကာင္တာမွာ အေျခအတင္ စကားေျပာေနတာ အန္တီၾကားရပါတယ္.. ခြဲစိတ္ခန္း၀င္မဲ႔ လူနာအတြက္လည္း အန္တီ ကိုယ္ခ်င္းစာမိပါတယ္.. ဒီေတာ႔ အန္တီက ခံုနံပါတ္ 7B မွာ ေနရာရထားျပီးသားပါ.. သမီး အန္တီလက္မွတ္ကို ယူျပီး ဒီေလယာဥ္နဲ႔ လိုက္သြားမယ္ဆိုရင္ အန္တီ ၀မ္းသာမိမွာပါကြယ္..” သူမက ေလယာဥ္လက္မွတ္ေလးနဲ႔ ၀င္ခြင္႔ ျဖတ္ပိုင္းေလးကို ျပလိုက္ရင္း ကၽြန္မကို ေျပာလိုက္ပါတယ္..

ရုတ္တရက္ေတာ႔ ကၽြန္မ ၀မ္းသာစိတ္ ျဖစ္မိလိုက္ေပမဲ႔ သူ႔ဆီက လက္မွတ္ကို ယူဖို႔ဆိုတာ စဥ္းစားၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ေတြေ၀သြားခဲ႕ပါတယ္.. ကိုယ္႔ေၾကာင္႔ သူရဲ႕ ခရီးစဥ္ေႏွာင္႕ေႏွးသြားမွာ၊ စိတ္အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္သြားခဲ႔မွာကိုလည္း ကၽြန္မ မလိုလားပါဘူး… ဒါေၾကာင္႔ “ကၽြန္မ အန္တီ႔လက္မွတ္ကို မယူပါရေစနဲ႔….. ကၽြန္မေၾကာင္႔ အန္တီ႔ခရီး အေႏွာက္အယွက္ မျဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး.. အန္တီလဲ ခရီးဆံုးကို ေစာေစာစီးစီး ေရာက္ခ်င္မွာဘဲ မဟုတ္လား”  လို႕ ကၽြန္မက ေျပာလိုက္ေတာ႔ သူမက ခပ္ဖြဖြေလး တစ္ခ်က္ ျပံဳးလိုက္ျပီး “ အန္တီ႔ အိမ္အျပန္ခရီးကို ဘယ္သူကမွ ေစာင္႔မေနပါဘူးကြယ္.. အေရးတၾကီး ျပန္စရာအေၾကာင္းလဲ မရွိပါဘူး.. ေစာေရာက္သည္ျဖစ္ေစ.. ေနာက္က်မွ ေရာက္သည္ျဖစ္ေစ အန္တီ႔အတြက္ ဘာမွ မထူးပါဘူး.. အန္တီက တစ္ေယာက္တည္း ေနတဲ႔သူပါ.. ဒီျမိဳ႕မွာ တစ္ရက္ေလာက္ ထပ္ေနရလဲ အန္တီ႔အတြက္ထူးျပီး စိတ္အေႏွာက္အယွက္ မျဖစ္ပါဘူး.. မသြားျဖစ္ေတာ႔ဘူးလို႔ ဖုန္းဆက္လိုက္တာနဲ႔ အန္တီ႕သမီးက ေလဆိပ္ကိုေရာက္လာျပီး သူ႔အိမ္ကို ျပန္ၾကိဳသြားမွာပါ.. အန္တီရဲ႕ ေျမးကေလးေတြကိုေတာင္ အံ႕ၾသေအာင္ လုပ္လုိ႔ရပါေသးတယ္.. သမီး စိတ္ေျဖာင္႕ေျဖာင္႔နဲ႔ အန္တီ႕ေနရာကို ယူျပီး သြားလိုက္ပါ.. သမီး သူငယ္ခ်င္း လူနာအတြက္ အေရးၾကီးပါတယ္.. ”

“ ခုလို ကူညီတာ သိပ္ေက်းဇူးတင္ပါတယ္အန္တီ… ဒါေပမဲ႔ အန္တီနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ ေနာက္ကို ျပန္မေတြ႔ျဖစ္ၾကရင္ အန္တီ႕ကို အျပန္အလွန္အားျဖင္႔ အကူအညီတစ္ခုခု ဘယ္လိုမွ ျပန္ေပးႏိုင္မွာမဟုတ္တဲ႔ အတြက္ အန္တီ႔ဆီက အကူအညီယူဖို႔ဆိုတာ သိပ္ကို အားနာပါတယ္.. ” လို႕ ကၽြန္မ ေခါင္းမာမာနဲ႔ ျပန္ေျပာမိေတာ႔ “ သိပ္မစဥ္းစားပါနဲ႔ သမီးရယ္.. သမီးသူငယ္ခ်င္းဆီကို  ဒီေန႔ေရာက္ေအာင္ သြားဖို႔တာ စဥ္းစားပါ…” သူက ကၽြန္မကို သူကိုင္ထားတဲ႔ လက္မွတ္ကို အတင္းထိုးေပးျပီး တိုက္တြန္းပါတယ္.. ကၽြန္မလဲ သူ႔ရဲ႕ ရက္ေရာတဲ႔ အကူအညီကို လက္ခံယူဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ျပီး ႏွစ္ေယာက္သား လက္မွတ္ေရာင္းတဲ႔ ေကာင္တာကို ထြက္လာၾကကာ သူ႕ခံုေနရာနဲ႔ ကၽြန္မ လိုက္ခြင္႕ရဖို႔အတြက္ လိုအပ္တဲ႔ ေျပာင္းလဲမႈေတြ လုပ္ၾကရာ အခ်ိန္အနည္းငယ္အတြင္းမွာဘဲ အားလံုး ေျပလည္သြားပါေတာ႔တယ္.. ဒီေန႔ေတာ႔ ကက္သရင္းဆီ မေရာက္ႏိုင္ေတာ႔ဘူးလို႔ ထင္ထားကာမွ ဘယ္လိုမွ မေမွ်ာ္လင္႔တဲ႔ သူတစ္ေယာက္ရဲ႔ ၾကင္နာမႈေၾကာင္႔ ကၽြန္မ ဒီေလယာဥ္နဲ႔ လိုက္ခြင္႕ရလိုက္ပါျပီ။

ေလယာဥ္ဆီ ထြက္ခြာဖို႔ အဆင္သင္႔ျဖစ္ခ်ိန္မွာ ကၽြန္မဟာ အင္မတန္ ရက္ေရာ သေဘာေကာင္းလွတဲ႔ အမ်ိဳးသမီးၾကီးရဲ႕လက္ကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ေက်းဇူးတင္စြာ ဆုပ္ကိုင္လုိက္ရင္း မ်က္ရည္ေ၀႔ေနတဲ႔ မ်က္၀န္းေတြနဲ႔ ေက်းဇူးတင္စကား အထပ္ထပ္ ဆိုေနမိပါတယ္..  သူမကလည္း ကၽြန္မရဲ႕လက္ေတြကို ျပန္လည္ဆုပ္ကိုင္ျပီး “ တစ္ေန႔ေန႔မွာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ဟာ ခုလို ေသာကေတြ၊ ပူပန္မႈေတြပိုက္ျပီး စိတ္ဆင္းရဲၾကီးစြာ ခံစားေနရတာကို ေတြ႔ၾကံဳလာခဲ႔ရင္ အန္တီ႔ေနရာမွာ သမီးသာဆို ခုလိုဘဲ ျပန္ကူညီမယ္ဆိုတာ အန္တီယံုၾကည္ပါတယ္.. ”  ဆိုတဲ႔စကားနဲ႔အတူ အားေပးျပံဳးေလး တစ္ခ်က္ ျပံဳးလိုက္ရင္း ကၽြန္မလက္ကို လႊတ္ေပးလိုက္ပါတယ္.. ကၽြန္မလဲ သူ႔ကို ႏႈတ္ဆက္စကားဆိုျပီး အ၀တ္အစားအိတ္ကို ေကာက္ယူလိုက္ကာ ေလယာဥ္ရွိရာကို အေျပးအလႊား ထြက္ခြာလာခဲ႕ပါေတာ႔တယ္..


ကက္သရင္းရဲ႕ ခြဲစိတ္ကုသမႈ အစီအစဥ္ကို အခ်ိန္မွီဘဲ ကၽြန္မ ေရာက္သြားခဲ႔ပါတယ္.. ကံေကာင္း ေထာက္မစြာျဖင္႔ အားလံုးဟာ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔စြာနဲ႔ ျပီးဆံုးသြားခဲ႔ပါတယ္..  ခြဲစိတ္ကုသမႈလည္း ေအာင္ျမင္စြာ ျပီးဆံုးသြားခဲ႔သလို ဆရာ၀န္ၾကီးကလည္း ကက္သရင္းရဲ႕ ကင္ဆာျဖစ္ခါစ အက်ိတ္နဲ႔ အသားစအားလံုးကို ဖယ္ရွားျပီးေၾကာင္းနဲ႔ စိတ္ခ်မ္းသာစြာ ေနႏိုင္ျပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပပါတယ္..  ေလဆိပ္မွာ ကၽြန္မကို ကူညီလိုက္တဲ႔ အမ်ိဳးသမီးအေၾကာင္း ကက္သရင္းကို ေျပာျပလိုက္ေတာ႔ ကက္သရင္း ကလည္း လိႈက္လွဲစြာ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္. ကၽြန္မကိုယ္တိုင္လည္း ၾကင္နာတတ္တဲ႔ အဲဒီအမ်ိဳးသမီးကို မၾကာခဏ သတိရေနခဲ႔မိပါတယ္.. သူတစ္ပါးကို ကူညီဖို႕အတြက္ သူ႔ရဲ႕ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔မႈေတြကို စြန္႔လႊတ္သြားခဲ႔တဲ႕ အမ်ိဳးသမီးၾကီးလို လူမ်ိဳးေတြဟာ ေလာကကို အလွဆင္ေနၾကတဲ႔ သူေတြထဲမွာ ပါ၀င္ေနၾကသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္.. ကၽြန္မကိုယ္တိုင္လည္း အကူအညီ လိုအပ္ေနတဲ႔သူေတြကို ေတြ႔လာခ်ိန္မွာ မ်က္ႏွာလႊဲမပစ္ဘဲ တတ္ႏိုင္တဲ႔ အကူအညီကို ေပးႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားသြားဖို႔ ဆံုးျဖတ္မိပါတယ္.. အဲဒါဟာလည္း ကၽြန္မကို ကူညီသြားခဲ႔တဲ႔ အမ်ိဳးသမီးၾကီးကို ျပန္လည္ ေက်းဇူးဆပ္ျခင္းျဖစ္သလို ေလာကၾကီးကို အလွဆင္ေနတဲ႔ သူေတြထဲမွာ တစ္ေထာင္႔တစ္ေနရာက တစ္ေယာက္ေသာသူအျဖစ္ ပါ၀င္အားျဖည္႔ျခင္းလဲ ျဖစ္တယ္ မဟုတ္ပါလားရွင္။


Chicken Soup for the Soul ( Older and Wiser) မွ Suzanne A. Baginskie ရဲ႕ A Friendly Act of Kindness ကို ႏွစ္သက္စြာ ဘာသာျပန္ ခံစားေရးဖြဲ႔ပါသည္။