စိတ္ကူးထဲက (၁၈) က်င္း


ဗိုလ္မွဴး James Nesmeth ဟာ ေဂါက္သီးရိုက္ ကစားျခင္း  အလြန္ဝါသနာႀကီးသူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါ တယ္။ သူဟာ အပတ္စဥ္ စေန၊ တနဂၤေႏြတိုင္း  ေဂါက္ရိုက္ဖို႔ သူတို႕ျမိဳ႕က ေဂါက္ကလပ္မွာ စနစ္တက် ကစားတတ္ေအာင္ အၿမဲေလ့က်င့္ေလ့ ရွိပါတယ္။ သူဟာ ေဂါက္သီးရိုက္ရာတြင္ ၁၈-က်င္းကို ရိုက္ခ်က္ ၉၀-ခန္႔ထိေအာင္ ရိုက္တတ္တဲ့ သာမန္ လက္ရည္ရွိသူ တစ္ေယာက္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗိုလ္မွဴး  James Nesmeth  ဟာ အပတ္စဥ္တိုင္း သူ႕မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔  မပ်က္မကြက္ လာေရာက္ ေလ႔က်င္႕ေလ႔ရွိပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း တစ္ခုေသာရက္မွ စကာ သူဟာ ကလပ္ရဲ႕ ကြင္းထဲကေန ေပ်ာက္ကြယ္ သြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလို ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ႔တာဟာ ၇-ႏွစ္လံုးလံုး တစ္ႀကိမ္တစ္ခါမွ ေဂါက္ကြင္းကို မေရာက္ရွိလာေတာ့ပါ။ ဘယ္သူကမွလည္း သူ ဘယ္ေရာက္သြားတယ္ဆိုတာ၊ သူဘာေၾကာင့္ ေဂါက္ လာမရိုက္ေတာ့သလဲ ဆိုတာကို ဘယ္သူကမွ မသိလိုက္ၾကပါ။

၇-ႏွစ္ ၾကာသြားၿပီးတဲ့ ေနာက္မွာ သူကစားေနက် ေဂါက္ကြင္းကို ႐ုတ္တရက္ ျပန္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ အံ့ၾသစရာေကာင္းတာက သူ႔ရဲ႕ ေဂါက္ရိုက္ အရည္အခ်င္းဟာ အလြန္တရာကို တိုးတက္  ေကာင္းမြန္ ေနခဲ့ပါတယ္။ ၇-ႏွစ္ၾကာ ေဂါက္ကြင္းနဲ႔ ေဝးကြာေနခဲ့တဲ့ သူဟာ ပထမဦးဆံုး ေဂါက္ကြင္းကို စေရာက္လာတဲ့ ရက္မွာပဲ ရိုက္ခ်က္ ၇၄-ခ်က္နဲ႔ အေကာင္းဆံုး ရိုက္သြားခဲ့ၿပီး သူနဲ႔ ေဂါက္ရိုက္ေနက် မိတ္ေဆြမ်ားကို အံ့ၾသသြားေအာင္ ျပဳလုပ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ေဂါက္ကြင္းကေန ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့  ၇-ႏွစ္ အတြင္းမွာ ယခင္ရိုက္ေနက် ရိုက္ခ်က္ထက္ အခ်က္ ၂၀-ခန္႔ ေလ်ာ့နည္းသြားေအာင္ သူဟာ ဘယ္လိုမ်ား ႀကိဳးစားခဲ့တာပါလဲ ေမးခ်င္စရာပါ။ သူ႔ရဲ႕ ေဂါက္ရိုက္စြမ္းရည္သာ ျမင့္တက္လာခဲ့ေပမယ့္ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ ကေတာ့ ယခင္ကထက္စာရင္ အေတာ္ေလးကို ခ်ိနဲ႔ပိန္ခ်ံဳးလို႔ ေနပါတယ္။

ဒီ ၇-ႏွစ္ အတြင္းမွာ သူဟာ ဘယ္ကိုေရာက္ၿပီး ဘာေတြ လုပ္ေနခဲ့ပါသလဲ?

တကယ္တန္းက သူဟာ ၿပီးခဲ့တဲ့ ၇-ႏွစ္လံုးလံုး ဗီယက္နမ္စစ္ပြဲမွာ အဖမ္းခံရၿပီး အက်ဥ္းသားအျဖစ္နဲ႔ ေနေနခဲ့ရတာပါ။ အဲဒီ ၇-ႏွစ္လံုးလံုး  အက်ဥ္းေထာင္ထဲက ငါးေပခန္႔က်ယ္ၿပီး ေလးေပခြဲခန္႔သာျမင့္တဲ့ အခ်ဳပ္ခန္းေလးထဲမွာ ေနေနခဲ့ရတာပါ။ အဲဒီအခန္းေလးထဲမွာ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ မျမင္ရ၊ စကားေျပာစရာ တစ္ေယာက္တစ္ေလမွ မရွိ၊ က်ဥ္းက်ပ္လွတဲ့ အခန္းေလးထဲမွာ ကိုယ္လက္ လႈပ္ရွားစရာ ေနရာမရွိတဲ့အျဖစ္ပါ။ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ ဘာမွ လုပ္ႏိုင္ ကိုင္ႏိုင္ျခင္း မရွိေပမယ့္ အဲဒီ အက်ဥ္းေထာင္ထဲကေန တစ္ေန႔ေန႔မွာ လြတ္ေျမာက္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ရင္း ဆုေတာင္းရင္းျဖင့္ ေန႔ရက္မ်ားကို ကုန္ဆံုးေစခဲ့ပါတယ္။ အခ်ိန္ေတြ ကုန္လြန္ခဲလွတဲ့ အက်ဥ္းေထာင္ ထဲက ေန႔ရက္ေတြမွာ သူ႔ရဲ႕ စိတ္ေတြဟာလည္း အဆီးအတားမရွိ ပ်ံ႕လႊင္႔လြန္းလွပါတယ္။ အခ်ိန္ေတြ ကုန္ခဲလြန္းလို႔ သည္းမခံႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ရပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ သူဟာ သူရဲ႕ စိတ္ေတြပ်ံ႕လြင့္မႈကို ထိန္းခ်ဳပ္ျပီး အခ်ိန္ကို ကုန္လို႔ ကုန္မွန္းမသိေအာင္ ကုန္ဆံုးဖို႔ နည္းလမ္းေတြကို ႀကိဳးစား ရွာေဖြပါေတာ့တယ္။ သူဟာ သူျဖစ္ခ်င္တဲ့ အရာကို တကယ္ျဖစ္ေနသလို မ်က္စိထဲမွာ ျမင္ေယာင္လာေအာင္ အာရံုကို စူးစိုက္ ေလ့က်င့္ပါတယ္။

သူဟာ အက်ဥ္းေထာင္ခန္းေလးထဲမွာ ျငိမ္ျငိမ္သက္သက္ေလး လွဲေလ်ာင္းေနရင္းက သူ႕အာရံု၊ သူ႕မ်က္လံုးထဲမွာ ေဂါက္ရိုက္ဖို႕ အဝတ္အစား အျပည္႔အစံုနဲ႕ သူ႕ကိုယ္သူ ျမင္ေယာင္လိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ႔ သူအၾကိဳက္ဆံုး ေဂါက္ဆက္ကို သူ႕အာရံုထဲမွာ ေရြးခ်ယ္လိုက္ျပီး စိတ္ကူးနဲ႔ ေဂါက္ရိုက္ျခင္းကို စတင္ပါေတာ႕တယ္။ ယခင္ခ်ိန္ေတြက သူေဂါက္ရိုက္ခဲ႔စဥ္က သူအၿမဲေဆာ႕ကစားေနက် ေဂါက္ကလပ္က အဲဒီေဂါက္ကြင္းရဲ႕ အေနအထားကို အာရံုထဲမွာ အေသးစိတ္ ျမင္ေယာင္ျပီး တစ္ရက္ကို ၁၈က်င္းျပည္႕ေအာင္  သူဟာ ေန႔စဥ္ မပ်က္မကြက္ ေဂါက္ကစားပါတယ္။ ေဂါက္ကြင္းထဲက ရိတ္ျဖတ္ထားတဲ႔  ျမက္ခင္း စိမ္းစိမ္းတို႕ရဲ႕ ရနံ႕၊ သစ္ပင္ စိမ္းစိမ္းစုိစုိတို႔ေပၚရွိ သစ္ရြက္ကေလးမ်ားရဲ႕ လႈပ္ခပ္သံ၊ ေက်းငွက္ကေလး မ်ားရဲ႕ ေတးသီခ်င္းသီက်ဴးသံ၊ ႏုညံ့ညင္သာတဲ႔ ေလျပည္ ေလညင္း ကေလးမ်ားရဲ႕ အထိအေတြ႔ စသည္တို႕ကို ျမင္ေယာင္ရင္း ေဂါက္ ရိုက္ပါတယ္။

အေတြးထဲမွာ ေဂါက္တံကို လက္မွာ တင္းတင္း ဆုပ္ကိုင္ၿပီး တီခံုေပၚမွာ မတ္မတ္ရပ္ကာ ေဂါက္သီးေလးကို ခပ္ဆတ္ဆတ္ေလး ရိုက္ခ်လိုက္တယ္.. ေဂါက္သီးေလးက ခပ္ေဝးေဝးကို လႊင္႕ကနဲက်သြားတယ္။ ျပီးေတာ႔ သူဟာ ျမက္ခင္းေပၚမွာ ေျခတစ္လွမ္းခ်င္းလွမ္းျပီး ေဂါက္သီးေလး ရွိရာ ေလွ်ာက္သြားတယ္.. ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္း အလယ္က က်င္းကေလးထဲကို ဦးတည္ၿပီး ေဂါက္သီးေလးကို ရိုက္ထည္႕လိုက္ျပန္တယ္။ အဲဒီလို အျပင္မွာ တကယ္ကို ေဂါက္ရိုက္သလို သူ႕စိတ္ကူးထဲမွာလည္း အေသးစိတ္ ေဂါက္ရိုက္ေလ႔က်င္႕ေနခဲ႕ပါတယ္။ မနက္ခင္းမွာ ႏွင္းမႈန္တို႕ေအာက္မွာ ေဂါက္ရိုက္ကစားခဲ႔တဲ႔ အရသာ၊ ေန႔ခင္း ေနျခည္ ေႏြးေႏြးမွာ ေဂါက္ ကစားရတဲ႕ ခံစားမႈ၊ ညေနခင္း ေလျပည္ေအးေအးရဲ႕ အထိအေတြ႔ အေပြ႔အဖက္နဲ႔ ေဂါက္ရိုက္ရတဲ႔ ႏွစ္သိမ္႔မႈ၊ တီခံုေပၚက ေဂါက္သီးေလးက ရိုက္ခ်က္ျပင္းျပင္းနဲ႔ လႊင္႔ခနဲ ထြက္သြားတဲ႔ စိတ္ေက်နပ္မႈတို႕ကို တစ္ခုစီ ျပန္လည္ျမင္ေယာင္ရင္း ေႏြရာသီ၊ ေဆာင္းရာသီ စသျဖင္႔ တကယ္႕အျပင္က ရာသီဥတုအတိုင္း ေန႔တိုင္္းေန႔တိုင္း စိတ္ကူးထဲ၊ အေတြးထဲကေန သူဟာ ေဂါက္ ကစားေနခဲ႔ပါတယ္။

တကယ္႔အျပင္မွာေတာ႔ သူဟာ က်ဥ္းက်ဥ္းက်ပ္က်ပ္ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ သြားစရာမရွိ၊ ၾကားစရာ အသံ မရွိ၊ စကားေျပာစရာ လူမရွိတဲ႕အတြက္ အခ်ိန္ေတြ အမ်ားၾကီး ပိုေနခဲ႔တာေၾကာင္႔ သူ႔ရဲ႕ စိတ္ကူးထဲက ေဂါက္ရိုက္ျခင္းကို တစ္ဆင္႕ခ်င္း အေသးစိတ္ သူ စိတ္ကူးယဥ္ႏိုင္ခဲ႕ပါတယ္။ ေဂါက္ရိုက္တဲ႔အခါ အျပင္မွာ ေတြ႔ၾကံဳရတဲ႕ အဆင္႕တိုင္းကို သူဟာ ဘယ္အဆင္႕ကိုမွ ေက်ာ္မသြားဘဲ အေသးစိတ္ စိတ္ကူးထဲမွာ ရိုက္ခဲ႕ပါတယ္။ ေန႕တုိင္းေန႕တိုင္း တစ္ရက္မွာ ေလးနာရီ  သူဟာ ေဂါက္ ၁၈က်င္းကို ၿပီးဆံုးေအာင္ ကစားခဲ႔ပါတယ္။ ေန႕တိုင္းေန႕တိုင္း တစ္ရက္မွ မပ်က္မကြက္ တစ္ဆင္႔ျခင္းတစ္ဆင္႔ျခင္း ၇ႏွစ္တာပတ္လံုး စိတ္ကူးနဲ႕ ကစားခဲ႔ျပီးတဲ႔ေနာက္ ေထာင္ထဲကေန ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာတဲ႔အခါ ယခင္က ရိုက္ခ်က္ထက္ အခ်က္၂၀ ေလ်ာ႕ျပီး ၇၄ခ်က္နဲ႔ ကစားႏိုင္တဲ႔သူ ျဖစ္လာခဲ႕ပါၿပီ။

စိတ္ဆႏၵျပင္းျပင္းျပျပသာ အာရံုစူးစိတ္ျပီး ေလ႔က်င္႔မယ္ဆိုရင္ စိတ္ကူးနဲ႔လုပ္ေဆာင္ခဲ႔ေပမ႔ဲ လက္ေတြ႔မွာ ေအာင္ျမင္မႈကို ရရွိေစႏိုင္တယ္္ဆိုတာ ဗိုလ္မွဴး James Nesmeth ဟာ အေကာင္းဆံုး သက္ေသျပခဲ႕သူ ျဖစ္ပါတယ္။


Ref;
"Chicken Soup for The Soul" စာအုပ္မွ Bert Deck ရဲ႕ "18 Holes in His Mind" ကို ဘာသာျပန္ထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing 

11 Responses to “စိတ္ကူးထဲက (၁၈) က်င္း”

mstint said...

စိတ္ေစတစ္သိက္ဟာ အင္မတန္ဆန္းက်ယ္တယ္ ေခ်ာေရ။ ဆႏၵနဲ႔ဘဝဆိုတာ ကိုက္ညီဘို႔အင္မတန္ ခဲယဥ္းေပမယ့္ ဆႏၵျပင္းျပတာရဲ႕ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈဟာလည္း မ်က္ဝါးထင္ထင္ အေကာင္အထည္ေပၚေလ့ရွိတယ္။
စိတ္ဓာတ္အစဥ္ၾကည္လင္ေအးျမပါေစကြယ္။

ေမတၱာျဖင့္
အန္တီတင့္

ဗီယက္နမ္စစ္ျပန္ေတြအေၾကာင္း ဖတ္ဖူးတယ္၊၊ စိတ္ဓာတ္ၾကံ့ခုိင္ၿပီး စူးစုိက္ႏူိင္တဲ့သူေတြပဲ အသက္ရွင္ရက္ ျပည္ေတာ္ျပန္ႏူိင္ခဲ့ၾကတာတဲ့၊၊ ပုိစ္ေလးအတြက္ ေက်းေက်း :)

Anonymous said...

ေကာင္းလိုုက္တာေခ်ာရယ္။
အိုုင္အိုုရာ

စိတ္ရဲ့ဆန္းက်ယ္မႈ ့ တစ္ခုပဲေနာ္ ... မွတ္သားသြားပါတယ္အစ္မ.... ။

ခင္မင္စြာျဖင့္

ေမာင္ဘုန္း

တကယ္ျဖစ္ခ်င္ရင္ စိတ္ဆႏၵသာျပင္းျပင္းျပျပနဲ႔လုပ္ရင္ ေအာင္ျမင္မႈကိုရရိွတယ္ဆိုတာ ျပသလိုက္တာပဲေနာ္.။
ခ်စ္တဲ့
သဒၶါ

"တကယ္ျဖစ္ခ်င္ရင္ တကယ္လုပ္၊ အဟုတ္ျဖစ္ရမည္"ဆုိၿပီး ေျပာေနႀကတယ္။ ဗိုလ္မွဴး James Nesmeth က သက္ေသျပသြားၿပီေနာ္။

အားက်စရာ. ေလးစားစရာ ေကာင္းလိုုက္တာေနာ္..

စိတ္ကူးနဲ႕ႀကိဳးစားျခင္းျဖင့္ ေျပာင္းလဲမႈ ... လူအမ်ားရဲ႕ အံ့ၾသမႈကို လက္ေတြ႕ခံစားခဲ့ရေသာ သူတစ္ေယာက္ေပါ့ ... :)

jr.lwinoo said...

ေခ်ာေ၇..
ေတာ္ေတာ္ ေတာ္ျပီး စိတ္၀င္စားဖို႔ေကာင္းတဲ့ ေလ့က်င့္ခန္းမ်ိဳးေနာ္။
ဂ်ဴေတာ့ မေန႔ကညက ဘာစားခဲ့လဲ ျပန္စဥ္းစားတာေတာင္ ေမ့ေနလို႔။ :D
ဂ်ဴ

Anonymous said...

ေလာကၾကီးကို“စိတ္”ကဦးေဆာင္ေနတာတဲ့...
ကိုယ့္စိတ္ကိုႏိုင္တဲ့သူက
အရာအားလုံးကိုေအာင္ႏိုင္သူတစ္ေယာက္ပါဘဲ.
အရမ္းကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္အစ္မ..

san htun said...

အရာရာကို စိတ္က ဦးေဆာင္သြားတယ္..သိပ္ေကာင္းတဲ့ပိုစ္ ့ေလးပဲ မေခ်ာ..