အျပာေရာင္ဖဲၾကိဳးေလး သံုးခု

တစ္ေန႕ေသာအခါမွာ အထက္တန္းေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းရဲ႕ စာသင္ခန္းတစ္ခုကို သင္ၾကားတဲ႔ ဆရာမ တစ္ေယာက္ဟာ  သူ႕အတန္းထဲက ကေလးေတြကို တစ္ေယာက္ခ်င္း အတန္းေရွ႕ကို ေခၚထုတ္ျပီး သူတို႕ဟာ ဆရာမျဖစ္သူ သူ႕အတြက္ေရာ၊ အတန္းကိုပါ ထူးထူးျခားျခား ျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ႏုိင္ခဲ႔တဲ႔ သူေတြ ကို လက္ေဆာင္တစ္ခုစီ ေပးဖို႔ ဆုံးျဖတ္လိုက္ပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ အတန္းထဲက ေက်ာင္းသား တစ္ဦးခ်င္းစီကို အတန္းအတြက္ေရာ၊ ဆရာမအတြက္ပါ ထူးထူးျခားျခား ျဖစ္ေစခဲ႔တဲ႔ သူေတြလုိ႔ ခ်ီးက်ဴးစကားေျပာျပီး လက္ေဆာင္ တစ္ခုစီ ေပးပါတယ္။ အဲဒီလက္ေဆာင္က အျပာေရာင္ ဖဲၾကိဳးေလး တစ္ခုျဖစ္ျပီး ဖဲၾကိဳးေပၚ မွာေတာ႔ ေရႊေရာင္ စာလံုးေလးနဲ႔ ရိုက္ႏွိပ္ထားတာက “ကၽြန္ေတာ္ဟာ  ထူးျခားတဲ႔သူ” ဆိုတဲ႔ စာလံုးေလးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ကေလးေတြဟာ ဆရာမရဲ႕ လက္ေဆာင္ ဖဲၾကိဳးျပာ ကေလးေတြ ကိုယ္စီနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ေက်နပ္လို႔ ေနၾက ပါတယ္။ 

တစ္လေလာက္ ၾကာတဲ႔အခါမွာ ဆရာမဟာ သူ႕အတန္းထဲက ကေလးေတြကို ဖဲၾကိဳးျပာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔ စီမံကိန္းေလး တစ္ခု ျပဳလုပ္ဖို႔ အၾကံရပါတယ္။ အဲဒီ စီမံကိန္းကေတာ႕ ကေလးေတြကို ဖဲၾကိဳးျပာ သံုးခုစီေပးျပီး အတန္းျပင္ပကို ထြက္ခိုင္းကာ အျခားေသာ လူေတြကို ဒီ ဖဲၾကိ္ဳးျပာ ကေလးေတြ ကို ေဝငွေစျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ျပီးေတာ႔လည္း အဲဒီ ဖဲၾကိဳးကို ေဝငွခံရသူေတြဟာ ေဝငွ တဲ႔ ေက်ာင္းသား ကိုယ္တုိင္က ေလးစားရတဲ႔သူ၊ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ ရတဲ႔သူ ျဖစ္ဖို႔လည္း လိုပါတယ္လို႔ ဆရာမက ညႊန္ၾကားခ်က္ ေပးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီလို ဖဲၾကိဳးျပာေလးကို မိမိ ေလးစားတန္ဖိုးထားရသူေတြကို လက္ဆင့္ကမ္း ေပးလိုက္ျခင္းအားျဖင္႔ ရရွိလာမဲ႔ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ၊ အေျပာင္းအလဲကို ဆရာမက စိတ္ဝင္စားတဲ႔ အတြက္ ေၾကာင့္ပါ။ အဲဒီစီမံကိန္း စတာနဲ႔ အတန္းထဲက ေက်ာင္းသားေလး တစ္ဦးဟာ သူတို႕ေက်ာင္းနဲ႔ မေဝးလွတဲ႔ ကုမၸဏီတစ္ခုက လက္ေထာက္ မန္ေနဂ်ာေလး တစ္ဦးဆီကို သြားျပီး ဖဲၾကိဳးျပာေလးတစ္ခုကို သူ႕ရဲ႕ ရွပ္အကႌ်ေပၚ ထိုးေပးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီ လက္ေထာက္ မန္ေနဂ်ာေလး ဟာ ေက်ာင္းသားျဖစ္သူ ေလးစားရတဲ႔သူ တစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင္႔လည္း ဆိုေတာ႔ ေက်ာင္း သားေလးကို ထို လက္ေထာက္မန္ေနဂ်ာေလးက အကူအညီ အမ်ားၾကီး ေပးခဲ႔ဖူး တာေၾကာင္႕ပါ။ 
 
ထို႔ေနာက္ ေက်ာင္းသားေလးဟာ လက္ေထာက္မန္ေနဂ်ာေလးကို သူရထားတဲ႔ ေနာက္ထပ္ ဖဲၾကိဳးျပာေလး ၂ခုကိုပါ ေပးလိုက္ျပီး “ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ အတန္းရဲ႕ စီမံကိန္းတစ္ခုကို လုပ္ေနၾကတာပါ။ ဆရာမက ဖဲၾကိဳးျပာ ၃ခုကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္ဦးစီကို ေပးျပီး တစ္ခုကို ကိုယ္ေလးစား အားက်ရတဲ႔သူကို ေပးျပီး က်န္တဲ႔ ၂ခုကို အဲဒီလူက သူေလးစားအားက်ရ၊ အေလးအနက္ တန္ဖိုးထားရတဲ႔ အျခားသူတစ္ဦးကို ေပးဖို႔ ညႊန္ၾကားလိုက္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႕ ဒီဖဲၾကိဳးျပာ ၂ခုကို ခင္ဗ်ားက လက္ခံယူျပီး ခင္ဗ်ားေလးစား တန္ဖိုးထားရတဲ႔သူကို ေပးလိုက္ပါ။ အဲဒီလူကလည္း က်န္တဲ႔ ဖဲၾကိဳးတစ္ခုကို သူေလးစားတဲ႔သူ၊ သူ တန္ဖိုးထားရတဲ႔သူကို ထပ္ျပီး ေပးေပးပါ။ ျပီးရင္ ဒီဖဲၾကိဳးျပာနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး တစ္စံုတစ္ခု ထူးျခားရင္ ကၽြန္ေတာ႔္ကို ျပန္ေျပာျပပါ” လို႔ မွာလုိက္ပါတယ္။ 

ဖဲၾကိဳးျပာေလးကို လက္ခံရရွိတဲ႕ လက္ေထာက္မန္ေနဂ်ာကေလးဟာ သူ႕အလုပ္ရွင္ သူေဌးကို သြားေရာက္ ေတြ႔ဆံုပါတယ္။ သူဟာ သူေဌးရဲ႕ ေရွ႕ကခံုမွာ ထုိင္လုိက္ျပီး ဖဲၾကိဳးျပာေလးကို လက္ေဆာင္ အျဖစ္ လက္ခံဖို႕ သူေဌးကို ေတာင္းဆိုလိုက္ပါတယ္။ ရုတ္တရက္ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ေတာင္းဆို ခံရတဲ႔ သူေဌးျဖစ္သူဟာ အံ႕ၾသသြားျပီး “ဒီဖဲၾကိဳးျပာကို ဘာျဖစ္လို႔ ဦးကို လက္ေဆာင္ေပးခ်င္ရတာလဲ” လို႔ ေမးလုိက္ပါတယ္။ ဒီေတာ႔ မန္ေနဂ်ာကေလးက “သူေဌးဟာ အလုပ္ထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ေလးစားရတဲ႔ သူတစ္ဦးပါ။ ျပီးေတာ႔ သူေဌးဟာ ဒီေလာက္ ၾကီးက်ယ္တဲ႔ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းၾကီး တစ္ခုလံုး ကို ေအာင္ေအာင္ ျမင္ျမင္နဲ႔ ဦးစီးႏိုင္တဲ႔ သူပါ။ အဲဒီလို ေအာင္ျမင္တာဟာလည္း သူေဌးရဲ႕ ထူးခၽြန္ ထက္ျမက္မႈေၾကာင္႕ပါ။ ဒါေၾကာင္႔လည္း သူေဌးဟာ  ကၽြန္ေတာ္ ေလးစားအားက်ရတဲ့ သူတစ္ဦး ျဖစ္ ပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ကၽြန္ေတာ္ ေလးစားရတဲ႔ သူေဌးကို ဒီဖဲၾကိဳးျပာေလး ဂုဏ္ျပဳ လက္ေဆာင္ ေပးခ်င္လို႕ပါ ”လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ႔ သူေဌးရဲ႕ မ်က္ႏွာဟာ အေစာကထက္ေတာင္ ပိုျပီး အံ့ၾသသြားဟန္ရွိပါတယ္။ 


ထို႔ေနာက္ေတာ႔ သူေဌးဟာ မန္ေနဂ်ာေလးရဲ႕ မ်က္ႏွာကိုၾကည္႔လိုက္ျပီး “ေကာင္းျပီေလ. မင္းရဲ႕ ဖဲၾကိဳးျပာ လက္ေဆာင္ကို ငါလက္ခံပါတယ္” လို႔ ေျပာလိုက္ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ မန္ေနဂ်ာေလးဟာ ဖဲၾကိဳးအျပာတစ္ခုကို ယူလိုက္ျပီး သူေဌးရဲ႕ အေပၚ ကုတ္အကႌ်ရင္ဘတ္ေလးမွာ ထိုးေပးလိုက္ျပီး ဖဲၾကိဳး ေနာက္တစ္ခုကိုေတာ႔ သူေဌးလက္ထဲ ထည္႕ေပးလိုက္ပါတယ္။ “သူေဌး ကၽြန္ေတာ္႕ကိုတစ္ခုေလာက္ ျပန္ကူညီပါ။ ဒီဖဲၾကိဳးျပာေလး တစ္ခုကိုလည္း သူေဌးက လက္ခံျပီး သူေဌးကိုယ္တိုင္က ေလးစားရတဲ႔သူ၊ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးရတဲ႔ သူ တစ္ဦးဦးကို ဒီဖဲၾကိဳေလးကို လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးေပးပါ။ ဒီကိစၥဟာ ေက်ာင္းသားေလးတစ္ဦးက ကၽြန္ေတာ္႔ကို အကူအညီေတာင္းတာပါ။ ဒီဖဲၾကိဳးျပာေလးကို လက္ခံရရွိတဲ႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္ဟာ ဘယ္လိုမ်ား အေျပာင္းအလဲေတြ ျဖစ္သြားသလဲဆိုတာကို သူ႕ကို ျပန္ေျပာဖို႔ မွာလိုက္လို႕ပါ” လို႔  ေျပာေတာ႔ သူေဌးကလည္း ဖဲၾကိဳးကို လက္ခံျပီး သေဘာတူလိုက္ပါတယ္။ 


အဲဒီေန႔ညမွာဘဲ ဖဲၾကိဳးျပာေလးကို လက္ခံရရွိတဲ႔ သူေဌးဟာ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ႔ သူရဲ႕ အသက္ ဆယ္႔ေလးႏွစ္အရြယ္ သားကေလးကို ေခၚျပီး သူ႕အနားမွာ ထုိင္ေစလိုက္ကာ “ဒီေန႕ေတာ႔ ေဖေဖ႕အတြက္ အရမ္းကို အံ႕ၾသထူးဆန္းျပီး စိတ္လႈပ္ရွားရတဲ႔ ေန႕ပါဘဲ သားေရ… ေဖေဖ့ ကုမၸဏီက မန္ေနဂ်ာေလး တစ္ေယာက္က ေဖ႕ေဖ႕ကို ေလးစားခ်စ္ခင္လို႔ဆိုျပီး ဒီဖဲၾကိဳးျပာေလးကို လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးလာတယ္။” လို႕ သူ႕ရင္ဘတ္ေပၚက ဖဲၾကိဳးျပာေလးကို လက္ေလးနဲ႔ ပုတ္ျပကာ ေျပာျပပါတယ္။ “ သားစဥ္းစားၾကည္႔.. သူဟာ ေဖ႕ေဖ႕ကို ထူးခၽြန္ထက္ျမက္တဲ႔သူ ဆိုျပီး သူ႔ရဲ႕ ဖဲၾကိဳးျပာေလးကို ေဖေဖ႔ကို ဂုဏ္ျပဴတဲ႔အေနနဲ႔ လက္ေဆာင္ ေပးလိုက္တယ္ေလ။ ျပီးေတာ႔လည္း သူက ေနာက္ထပ္ ဖဲၾကိဳးျပာေလးတစ္ခုကို ေဖေဖ့ကို ထပ္ေပးျပီး အဲဒီ ဖဲၾကိဳးကေလးကိုေတာ႔ ေဖေဖက ခ်စ္ခင္ေလးစားရတဲ႔ ၊ ဂုဏ္ျပဳခ်င္တဲ႔သူ တစ္ဦးဦး ကို ေပးေပးပါ ဆိုျပီး ေျပာလာတယ္” ဖခင္ျဖစ္သူက သူ႕သားဟာ သူ႔ရဲ႕စကားေတြကို စိတ္ဝင္တစား နားေထာင္ေနမေန တစ္ခ်က္ အကဲခတ္လိုက္ျပီးမွ ဆက္ေျပာပါတယ္။

“ေဖေဖ အိမ္ျပန္လာတဲ႔လမ္းမွာ ကားေမာင္းေနရင္း တေလွ်ာက္လံုး စဥ္းစားလာမိတယ္။ ေဖေဖ ဒီ ဖဲၾကိဳးေလးကို အေပးခ်င္ဆုံး သူဟာ ဘယ္သူလဲလို႕ေပါ႕။ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ သားကိုဘဲ ေဖေဖ စဥ္းစားမိတယ္။ သားကို ေဖေဖဂုဏ္ျပဳခ်င္ပါတယ္။  သားသိတဲ႔အတိုင္း ေဖေဖဟာ အရမ္းကို အလုပ္မ်ားတဲ႔ အတြက္ သားကို အခ်ိန္ မေပးႏိုင္ျဖစ္ခဲ႔ရတယ္။ အလုပ္ကေန အိမ္ျပန္ေရာက္ ေတာ႔လည္း ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေနေတာ႔ သားကို ဂရုမစိုက္မိဘူး။ တခါတေလ ေက်ာင္းက စာေမးပြဲမွာ သားအမွတ္ေကာင္း မရတဲ႔အခါ ေဖေဖက သားကို ဂရုတစိုက္ ေဖးမရမဲ႔အစား ေအာ္ဟစ္ဆူပူမိတယ္။ သားရဲ႕ စိတ္ကို အနာတရျဖစ္ေအာင္ ေဖေဖလုပ္ခဲ႔မိတယ္။ ဒီေန႔ေတာ႔ ေဖေဖက သားကို ဒီကိုေခၚျပီး အနားမွာထိုင္ေစတာက ဒီဖဲၾကိဳးျပာေလး ေပးခ်င္လို႔ပါ။ သားဟာ ေဖေဖ႕အတြက္ အေရးအၾကီးဆံုး သူတစ္ဦးပါ။ သားဟာ လူေတာ္ေလးတစ္ဦးပါ။ ေဖေဖ သားကိုခ်စ္ပါတယ္ သားရယ္” ဖခင္ျဖစ္သူဟာ စကားကို အဆံုးသတ္လိုက္ျပီး သူ႕လက္ထဲက ဖဲၾကိဳးျပာေလးေနာက္တစ္ခုကို သူ႕သားရဲ႕လက္ထဲကို ထည္႕ေပးလိုက္ပါတယ္။ 

အဲဒီအခါမွာ ေကာင္ကေလးရဲ႕ ပါးျပင္ေပၚမွာ မ်က္ရည္ေပါက္မ်ား လိမ္႔ဆင္းလာျပီး  ရႈိက္ၾကီးတငင္ ငိုေၾကြးပါတယ္။ ထို႕ေနာက္ ရပ္တန္႔လို႕ မရႏုိင္ေတာ႔ ေလာက္ေအာင္ကိုဘဲ တစ္ကိုယ္လံုးကို တစ္သိမ္႔သိမ္႔ တုန္ခါျပီး ဆက္ခါဆက္ခါ ငိုေၾကြးပါတယ္။ ဖခင္ျဖစ္သူက သားကို ညင္သာစြာ ေပြ႔ဖက္ျပီး “ သား.. ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ.. ဘာေၾကာင္႔ ဒီေလာက္ေတာင္ ရိႈက္ၾကီးတငင္ ငိုေၾကြးေနတာလဲ. ေဖေဖ႔ကို ေျပာျပပါဦး” လို႔ ႏူးညံ႕သိမ္ေမြ႕တဲ႕ အသံနဲ႕ ေျပာတဲ႔အခါမွာ သားျဖစ္သူဟာ မ်က္ရည္ေတြျပည္႔လွ်ံေနတဲ႔ မ်က္လံုးေတြနဲ႕ ဖခင္ကို ၾကည္႔လိုက္ပါတယ္။ ထို႔ေနာက္ သူ႕ပါးစပ္ကေန စကားေတြ တစ္လံုးခ်င္း ထြက္လာပါေတာ႔တယ္။

“ကၽြန္ေတာ္ဟာ မနက္ျဖန္က်ရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသေတာ႔မယ္လို႔ စိတ္ဆံုးျဖတ္ထားခဲ့တာပါ။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ေဖေဖက ကၽြန္ေတာ႔္ကို ဘယ္ေတာ႔မွ ဂရုမစိုက္ဘဲ အျမဲတမ္း ေအာ္ဟစ္ ဆူပူေနခဲ႔တယ္။ ဒါေၾကာင့္  ေဖေဖ ကၽြန္ေတာ႔္ကို မခ်စ္ဘူးလို႔ဘဲ ထင္ခဲ႔မိတယ္။ ကၽြန္ေတာ႔္ သူငယ္ခ်င္း သားအဖေတြကို ၾကည္႕လိုက္ရင္ သိပ္အားက်ဖို႕ေကာင္းခဲ႔တယ္။ ကၽြန္ေတာ္႔ကို အေဖက မခ်စ္ေပမဲ႔ သူတို႔ အေဖေတြကေတာ႔ သားေတြကို သိပ္ခ်စ္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ထင္ခဲ႔တယ္။  ဒါေၾကာင္႔ ေဖေဖ့ရဲ႕ ခ်စ္ခင္ျခင္းကို မခံရတဲ႔ သားတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ ဒီေလာကၾကီးထဲမွာ မေနခ်င္ေတာ႔လို႕ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသေတာ႔မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ႔တာပါ။ ခုေတာ႔..... ခုေတာ႔  ေဖေဖက ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်စ္တယ္ဆိုတာ သိလိုက္ရလို႔ ဒီလိုလုပ္ဖို႕ မလိုေတာ႔ဘူး ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိသြားပါျပီ ” လို႔ အသက္ ဆယ္႔ေလးႏွစ္အရြယ္ သားကေလးက ဖခင္ေပးလိုက္တဲ႔ ဖဲၾကိဳးျပာေလးကို တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ရင္း မ်က္ရည္ေတြၾကားကေန အျပံဳးတစ္စနဲ႔အတူ ေျပာလိုက္ပါေတာ႔တယ္။


ဖဲၾကိဳးျပာစီမံကိန္းနဲ႔  ပတ္သက္ျပီး ရရွိလိုက္တဲ႔ ရလဒ္အတြက္ ဆရာမေရာ အတန္းထဲက ကေလးေတြ ပါ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကမယ္ ဆိုတာ ေသခ်ာပါတယ္။ ကၽြန္မတို႔လည္း ကိုယ္ခ်စ္ခင္ ျမတ္ႏိုးတဲ႔သူ၊ ေလးစား တန္ဖိုးထားရတဲ႔ သူေတြကို ဖဲၾကိဳးျပာနဲ႔တူတဲ႔ အသိအမွတ္ျပဳမႈမ်ိဳး ၊ ခ်စ္ခင္ ေလးစားမႈမ်ိဳးကို ျပဖို႔ ဝန္မေလး သင့္ၾကပါဘူးေနာ္။



The Three Blue Ribbons ( Unknown Author) ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ေရးဖြဲ႔ပါသည္။