ႏွလံုးသားကန္ေရျပင္ေပၚက ေဖေဖ

ငါးမွ်ားတံကို ေရထဲခ်လိုက္တဲ႕အခ်ိန္မွာေတာ႕  ေရာ႕ကီးေတာင္တန္း ထိပ္ဖ်ားေပၚက ေရခဲဖံုးေတာင္ထြတ္ေတြရဲ႕ အရိပ္က ေရကန္ မ်က္ႏွာျပင္ေပၚ ေရာင္ျပန္ ဟပ္လို႕ ေနခဲ႕သည္။ ဒီေနရာေလးကို လြန္ခဲ႕ေသာ ႏွစ္မ်ားစြာကတည္းက ကၽြန္မရဲ႕ ေဖေဖနဲ႕ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေရာက္ခဲ႕ရဖူးပါသည္။ ခုလဲ ေရာက္လာရျပန္ပါျပီေလ … ေရာ႕ကီး ေတာင္တန္းေတြ တည္ရွိရာ အမ်ိဳးသားပန္းျခံတြင္းက အလြန္လွပတဲ႕ ေရကန္ၾကီးရဲ႕ ကမ္းႏွဖူးမွာ   ငါးမွ်ားဖို႕ ျပင္ဆင္ေနမိရင္း  ကၽြန္မရဲ႕ အသိစိတ္ လိပ္ျပာေလးက အတိတ္လြင္ျပင္ ကို ေတာင္ပံခတ္ကာ ပ်ံသန္းလို႕ သြားမိေတာ႕သည္။

ဒီေနရာေလးမွာပါဘဲဲ..  ကၽြန္မကို ေဖေဖက  ငါးမွ်ားနည္းကို စျပီး သင္ေပးခဲ႕သည္ေလ.. ငါးမွ်ားတံမွာ ငါးမွ်ားၾကိဳးကို ဘယ္လို ခ်ည္ရမည္၊  ဘယ္လို ငါးမွ်ားၾကိဳးကို သံုးရမည္၊ ဘယ္လို ငါးစာကို ေရြးခ်ယ္ရမည္၊ ငါးမွ်ားခ်ိတ္မွာ ငါးစာ ဘယ္လိုတပ္ရမည္ ဆိုတာေတြကအစ ငါးမွ်ားခ်ိတ္မွာ ငါးလာတြတ္ျပီး ဘယ္ေလာက္အၾကာမွာ ငါးမွ်ားတံကို ဆတ္ခနဲ အေပၚကို ရုပ္ရမယ္ဆိုတာက အဆံုး အေသးစိတ္ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ သင္ၾကားျပသေပးခဲ႕ဖူးပါသည္။

ငါးမွ်ားဖို႕ ေနရာ ေသခ်ာေရြးခ်ယ္တတ္ဖို႕ကိုလဲ ေဖေဖက ကၽြန္မကို အေကာင္းဆံုး သင္ၾကားေပးခဲ႕ သည္ပါဘဲေလ…  ေဖေဖ ေရြးခ်ယ္ေပးတဲ႕ေနရာက နက္ရိႈင္း မဲေမွာင္ေနျပီး တည္ျငိမ္ေသာ ေရျပင္ရွိသည္႕ ၾကီးမားလွေသာ ေက်ာက္ေဆာင္ၾကီးနဲ႕ နံေဘးေနရာ.. 
" ဒီေနရာမွ ငါးမွ်ားၾကိဳးကိုခ် " ေဖေဖက ကၽြန္မကို ေျပာလိုက္သည္။

" ဘာလို႕လဲေဖေဖ "

"  ဒီေနရာမွာ သမီးအတြက္ အေကာင္းဆံုးနဲ႕အၾကီးဆံုး ငါးရွိေနတယ္.. "

" ေဖေဖက ဘယ္လိုသိတာလဲ"

"ေဖေဖေျပာသလိုသာ လုပ္ၾကည္႕ပါသမီးရယ္ "

ေဖေဖညႊန္ျပသည္႕ ေနရာမွာဘဲ ကၽြန္မရဲ႕ ငါးမွ်ားတံကို အတိအက် ေနရာ ခ်လိုက္ေတာ့ အစာတတ္ထားသည့္ ငါးမွ်ားခ်ိတ္ေလးက နက္ရိႈင္းလွသည့္ ကန္ေရျပင္ေအာက္ကို ၾကိဳးအရွည္ရွိသေလာက္ ငုတ္လွ်ိဳးလို႕ သြားခဲ႕သည္။ ေဖေဖ႕ကို ေနာက္ထပ္ ဘာမွ ျပန္ေမးေနစရာ မလိုေတာ႕ပါ … သူ႕ညႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္း တိတ္ဆိတ္စြာ လိုက္လုပ္ရံုသာရွိပါသည္ …  မၾကာခင္မွာ  ငါးလာတြတ္သည္႕ ခံစားခ်က္မ်ိဳးကို လက္က ခံစားလိုက္မိသည္႕အတြက္ ငါးမွ်ားတံကို ဆြဲကိုင္ ေျမာက္လိုက္ခ်ိန္မွာ ကြက္တိပါဘဲ ေဖေဖေျပာသလို ၾကီးမားလွတဲ့ ငါးၾကီးတစ္ေကာင္.. ငါးမွ်ားတံထိပ္မွာ တစ္လူးလူး တစ္လြန္႔လြန္႔ႏွင္႔ ပါလာခဲ႕ေတာ႔သည္။
ဒီ အျဖစ္အပ်က္ေလးကို ျပန္သတိရမိေတာ႕ ေဖေဖဟာ ကၽြန္မကို ငါးမွ်ားပံု မွ်ားနည္းတင္သာမက ဘ၀မွာ ဘယ္လိုရွင္သန္ ရပ္တည္ရမယ္ဆိုတာေတြပါ သင္ၾကားေပးခဲ႕တာကို ေကာင္းစြာ သေဘာေပါက္လာ မိပါသည္။

 ဒီေနရာမွာ ငါးမွ်ားခ်ိတ္ကို မခ်နဲ႕…. "

" ဘာလို႕လဲေဖေဖ"

" ဒီေနရာရဲ႕ ကန္ေရျပင္ေအာက္ေျခဟာ ေမွာ္ပင္ေတြ အရမ္းထူထပ္တယ္… သမီးရဲ႕ ငါးမွ်ားခ်ိတ္ေရာ ငါးစာပါ ဆံုးရံႈးရလိမ္႕မယ္"  လို႕ ညႊန္ၾကားခဲ႕သလို  ဘ၀အတြက္လည္း "သမီး ဒီလမ္းကိုေတာ႕ မေရြးခ်ယ္ပါနဲ႕ ဒီလမ္းဟာ သမီးအတြက္ အႏၱရာယ္မ်ားလြန္းတယ္ " စသျဖင္႕ ဆံုးမ သြန္သင္ခဲ႕ပါသည္။ ကၽြန္မဘ၀အတြက္ အႏၱရာယ္ေတြကို  ေဖေဖက ၾကိဳတင္ေတြးေတာ၊ ၾကိဳတင္ သိနားလည္လို႕ ေနခဲ႕သည္။ ကၽြန္မအတြက္ ဘယ္လို အမ်ိဳးသားဟာျဖင္႕ ဘ၀ၾကင္ေဖာ္ေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္ဆိုတာပါ စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႕ ေဖေဖက သင္ျပညႊန္ၾကားခဲ႕ပါရဲ႕။

ေဖေဖမွန္ခဲ႕ပါသည္ေလ။

ကၽြန္မရဲ႕ ဘဝသည္ ေဖေဖ၏ ဦးေဆာင္မႈ၊ လမ္းညႊန္မႈ ေအာက္တြင္ အသားက်ေနထိုင္ရင္း အဆင္ေျပ ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ အိမ္ေထာင္သည္ဘ၀နဲ႕အတူ တန္ဖိုးရွိေသာ အိမ္ေထာင္ရွင္မေကာင္း တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘဝႏွင္႔ ေအာင္ျမင္ေသာ အိမ္ေထာင္တစ္ခုကို တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ႕ျပီးပါျပီ။ သားေလး၂ေယာက္ရျပီးသည္႔ ေနာက္ ယခုဆိုလွ်င္ သူတို႕ေတြ သည္လည္း ကိုယ္႕အိုးကိုယ္႕အိမ္နဲ႕ အေျခတက် ျဖစ္ကုန္ျပီ ျဖစ္သည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ႔လည္း အိမ္ကေလးမွာ  ကၽြန္မခင္ပြန္းနဲ႔ ကၽြန္မနဲ႕ ၂ေယာက္တည္းသာ က်န္ခဲ႕ေတာ႔သည္ေလ။ ေဖေဖ၏ အကူအညီ၊ ေဖေဖ႕လမ္းညႊန္မႈသာ မရခဲ႕လွ်င္ ကၽြန္မ၏ ဘဝသည္ ယခုေလာက္ အဆင္ေျပ လြယ္ကူေခ်ာေမြ႕လိမ္႕မည္ မဟုတ္သည္မွာ ေသခ်ာလွသည္။

ေရာ႕ကီးေတာင္တန္းအနီးက ေရကန္ၾကီးရဲ႕ ကမ္းနဖူးမွာ တစ္ေယာက္တည္း မတ္တပ္ရပ္ေနမိရင္း လက္ရွိ ခုခ်ိန္မွာေတာ႕ ကၽြန္မဟာ ပီဘိ ကေလးမေလး ျပန္ျဖစ္ေနခဲ႕ပါျပီ။ ေရထဲခ်ထားေသာ ငါးမွ်ားၾကိဳးေလးကို အသာအယာ ျပန္ဆြဲယူျပန္ေတာ႔ ကန္ေရျပင္က လိႈင္းဂယက္ေလးေတြ ထသြားေလသည္။ ထိုလႈိႈ္င္းဂယက္ေလးမ်ား ထေနေသာ ကန္ေရမ်က္ႏွာျပင္ကိုၾကည္႔ရင္း  ကၽြန္မေဖေဖ၏ စကားတစ္ခ်ိဳ႕ကို ျပန္ၾကားေယာင္မိသည္။

"သမီးေရ…. သမီးဟာ ေဖေဖရဲ႕ အေကာင္းဆံုး ငါးမွ်ားသမားတစ္ေယာက္ပဲ…"

"အိုး ေဖေဖ.. "

"သမီးအတြက္ ေဖေဖဂုဏ္ယူပါတယ္.. "

"သမီး ငါးမွ်ားတတ္သြားလို႕လား ေဖေဖ"

"သမီးဟာ ေဖေဖ ေမွ်ာ္လင္႕ထားသလို အေကာင္းဆံုး အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀နဲ႕ ေအာင္ျမင္စြာ လူလား ေျမာက္သြားလို႕ ေပါ႕ကြယ္.. "  

ေဖေဖက ကၽြန္မကို ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးေလး ျပံဳးျပလိုက္ရင္း ျပန္ေျဖခဲ႕ပါသည္။ ေဖေဖႏွင္႕အတူ ကၽြန္မလဲ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးေလး ျပံဳးလိုက္မိပါသည္။

ထိုခ်ိန္ေလးတင္ အသက္ၾကီးၾကီး စံုတြဲတစ္တြဲ လမ္းေလွ်ာက္လာရင္း  ကၽြန္မကို ျမင္ေတာ႕ ႏႈတ္ဆက္စကား ဆိုရင္းက "ငါး ရျပီလား" ဟု လွမ္းေမးပါသည္။ "ဘာမွ မရေသးပါဘူး" လို႕ ကၽြန္မျပန္ေျဖလိုက္ရင္း ပါးေပၚတြင္  မ်က္ရည္စီးေၾကာင္း၂ခုက အလုိလို စီးက်လာပါေတာ႕သည္။ ကၽြန္မကို ၾကည္႕ကာ ဇေ၀ဇ၀ါ အေတြးေတြႏွင္႔ စိတ္ရႈပ္သြားပံုရေသာ  အမ်ိဳးသားၾကီးက "  စိတ္မပူပါနဲ႕ကြယ္.. မၾကာခင္ေတာ႕ မိမွာပါ။ ဒီကန္မွာ ငါးမွ်ားေနၾကတဲ႕ လူတိုင္းဆီကို ေရာက္ခဲ႕ျပီး လိုက္ေမးၾကည္႕တာ ဘယ္သူကမွ ငါးမရၾကေသးပါဘူး.. "  ဟူ၍  ကၽြန္မကို ျပန္ႏွစ္သိမ္႕ျပီး အနားကေန ကသုတ္ကယက္ ထြက္ခြာသြားၾက ပါေတာ႕သည္။

ၾကည္႕ရသည္မွာ  တစ္ေယာက္တည္း ငါးမွ်ားေနျပီး အခ်ိန္ၾကာသည္္ထိ ငါးမရေသး၍ စိတ္မျငိမ္မသက္ ျဖစ္ေနသည္ဟု ကၽြန္မကို ထင္သြားသည္႕ပံု ရသည္ေလ။ ကိစၥမရွိပါ… ကၽြန္မႏွင္႕ အတူတူ ေဖေဖရွိေနသည္ကို သူတို႕ သိႏိုင္မည္ မဟုတ္သလို နားလည္ႏိုင္မည္လဲ မဟုတ္ပါ။  ငါးတစ္ေကာင္တစ္ေလ ငါးမွ်ားခ်ိတ္တြင္ လာတြတ္လွ်င္ပင္ ကၽြန္မ စိတ္ကူးေလးထဲတြင္ ကၽြန္မႏွင္႕ အတူတူ  ေဖေဖ ရွိေနသည္ဆိုသည္႕ အေတြး၊ ေဖေဖႏွင္႕ ငါးမွ်ားခဲ႕ရခ်ိန္တုန္းက ရရွိခဲ႕ေသာ ေပ်ာ္စရာအခ်ိန္ ေလးေတြအေၾကာင္းကို  သတိတရ ျပန္တမ္းတ ေနမိတာေလးေတြ အေႏွာက္အယွက္ေတာင္ ျဖစ္သြားႏိုင္ပါသည္။ ခုခ်ိန္တြင္ မည္သည္႕ငါးမွ် မရေသာ္လည္း ေဖေဖ႕ေမတၱာတရားကို ျပန္လည္ တသ သတိရေနမိသည္က ကၽြန္မအတြက္ ပိုေကာင္းသည္ပဲ မဟုတ္ပါလား။

ကၽြန္မဘ၀ကေန ေဖေဖေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ႕တာ ၾကာျပီျဖစ္ေပမဲ႕လို႕ ယခုအခ်ိန္ထိ ေဖေဖေပးခဲ႕ေသာ ငါးမွ်ားနည္းသင္ခန္းစာမွသည္ ဘ၀အတြက္ ေလ႕လာသင္ယူစရာ သင္ခန္းစာအားလံုးသည္ ကၽြန္မအတြက္ေတာ႕ အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေအာင္ တန္ဖိုးရွိေနတုန္း၊ ေလးစားစြာ လိုက္နာေနရတုန္းသာ ျဖစ္ေလသည္။ ဒီလိုအခ်ိန္မွာေတာ႕ ဖခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ေလးေလးနက္နက္ နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္း ခံစားနားလည္မိရင္း ႏွလံုးသား ကန္ေရျပင္ေပၚမွာ ထင္ဟပ္ေနေသာ ေဖေဖ႕ပံုရိပ္ေလးကို ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္မိစြာ ျပံဳးရင္း ၾကည္႕ေနမိပါေတာ႕သည္။

Chicken Soup for the Fisherman's Soul မွ Kathleen Kovach Ripples of Reflection ကို ဘာသာျပန္ ခံစားေရးဖြဲ႕ပါသည္။ ကမၻာေပၚရွိ ဖခင္မ်ားအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွလံုးခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ။



ေလးစားခ်စ္ခြင္စြာ


Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing