ဂ်င္နီေလးရဲ႕ ပုလဲဆြဲၾကိဳး



ဂ်င္နီ ေလးဟာ ေတာက္ပတဲ႕ မ်က္လံုးေလး တစ္စံုနဲ႕ အသက္၅ႏွစ္အရြယ္ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႕ ကေလးမေလး တစ္ေယာက္ပါ…


တစ္ေန႔ေတာ႕ ဂ်င္နီနဲ႕ သူမအေမတို႕ဟာ ကုန္စံုဆိုင္ေလးတစ္ခုမွာ ေစ်း၀ယ္ဖို႕ ေရာက္ေနၾကပါတယ္… ဆိုင္ထဲကိုေလွ်က္ၾကည္႕ရင္း တစ္ေနရာမွာ လွလွပပေလး လုပ္ထားတဲ႕ ပလပ္စတစ္ပုလဲ ဆြဲၾကိဳးေလးကို ဂ်င္နီက ေတြ႔သြားျပီး သူ႕အေမကို ၀ယ္ေပးဖို႕ပူဆာပါတယ္…




” အင္း လွေတာ႕ လွပါတယ္ သမီးရယ္ …. ၂.၅ ေဒၚလာဆိုတာ ေစ်းမ်ားလြန္းပါတယ္…. ပိုက္ဆံအကုန္အက် သိပ္မ်ားတယ္.. ဒါေပမဲ႕ သမီး သိပ္လိုခ်င္ေနတယ္ ဆိုရင္ေတာ႕ ေမေမတစ္ခုေျပာမယ္…. ဒီပုလဲဆြဲၾကိဳးကို ေမေမ၀ယ္ေပးမယ္ .. ဒါေပမဲ႕ အိမ္ျပန္ေရာက္ရင္ သမီးလုပ္ရမဲ႕ အိမ္အလုပ္ေတြကို ေမေမက စာရင္းနဲ႕ လုပ္ေပးမယ္.. အိမ္အလုပ္ကူလုပ္လို႕ ရတဲ႕ မုန္႕ဖိုးကို သမီးက စုထားရမယ္…. ျပီးေတာ႕ သမီးေမြးေန႕ ေရာက္ေတာ႕မွာကိုလဲ မေမ႕ဘူး မဟုတ္လား…… သမီးဖြားဖြားက သမီးကို ေမြးေန႕လက္ေဆာင္ အျဖစ္နဲ႕ မုန္႕ဖိုးေပးဦးမယ္ေလ….. သမီးက အဲဒီေငြေတြကို စုထားျပီး အခု၀ယ္ လိုက္တဲ႕ ဆြဲၾကိဳးေလးရဲ႕တန္ဖိုး ျပည္႕တဲ႕ တစ္ေန႕မွာ သမီးကို ဒီဆြဲၾကိဳးေလး ေမေမထုတ္ေပးမယ္… ကဲ ..သမီးသေဘာတူသလား”




ဂ်င္နီေလး သေဘာတူလိုက္ပါတယ္.. အိမ္ အလုပ္ေတြကို ေန႕တိုင္းေန႕တိုင္း ၾကိဳးၾကိဳးစားစား လုပ္ပါတယ္.. ရတဲ႕ မုန္းဖိုးေလးေတြ စုထားတယ္…ေမြးေန႕ေရာက္ေတာ႕ သူမရဲ႕အဖြားက သူမကို ေမြးေန႕လက္ေဆာင္အျဖစ္ မုန္႕ဖိုး ထပ္ေပးလိုက္တဲ႕အခါမွာ ဂ်င္နီေလးရဲ႕ ပုလဲဆြဲၾကိဳး တန္ဖိုး ျပည္႕သြာခဲ႕ျပီ… ဒီေတာ႕ ပုလဲ ဆြဲၾကိဳးေလးကို ဂ်င္နီ႕အေမက ထုတ္ေပးလိုက္ပါတယ္…..




ဂ်င္နီေလးဟာ ပုလဲဆြဲၾကိဳးေလးကို ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ႏွစ္သက္ျမတ္ႏိုးသလဲဆိုရင္ အခ်ိန္တိုင္း ေနရာတိုင္းမွာ အဲဒီဆြဲၾကိဳးေလးကို ၀တ္ဆင္ ထားပါတယ္… ေက်ာင္းသြားတဲ႕အခါ၊ အိပ္တဲ႕အခါ ၊သူ႕အေမနဲ႕ အျပင္ကို ထြက္တဲ႕ အခါမွာလည္း ဆြဲၾကိဳးေလးကို အျမဲတမ္း ၀တ္ဆင္ထား တတ္ပါတယ္… ဆြဲၾကိဳး မ၀တ္ဆင္တဲ႕ အခ်ိန္ဆိုလို႕ ေရခ်ိဳးတဲ႕ အခ်ိန္ဘဲရွိပါတယ္.. ဒါေတာင္ ဂ်င္နီ႕အေမက ဆြဲၾကိဳးေလးကို ၀တ္ျပီး ေရခ်ိဳးရင္ လည္ပင္းတစ္ခုလံုး အစိမ္းေရာင္ ျဖစ္သြားတတ္တယ္လိုိ႕ ေျပာထားတာေၾကာင္႕ပါ…




ဂ်င္နီဟာ သူ႕အေဖကိုလည္း အရမ္းခ်စ္ခင္တဲ႕ သမီးေလးျဖစ္ပါတယ္… သူ႕အေဖကလည္း သူမကို ခ်စ္ပါတယ္.. ဂ်င္နီ ည အိပ္ရာ၀င္တိုင္း သူမအေဖဟာ သူထိုင္ေနက် အႏွစ္သက္ဆံုး ထိုင္ခံုကေလးကေန ထလာျပီး ဂ်င္နီ သေဘာက်တတ္တဲ႕ ပံုျပင္ေတြကို ဖတ္ျပေလ႕ ရွိပါတယ္… တစ္ည … ဂ်င္နီ႕အေဖက  ပံုျပင္ဖတ္ျပလို႕ ျပီးသြားတဲ႕အခါ  ဂ်င္နီ႕ကိုေမးပါတယ္…




“ဂ်င္နီ.. သမီးေလး ေဖေဖ႕ကို ခ်စ္တယ္မဟုတ္လား ”


“ အို..သမီးခ်စ္တာ ေဖေဖသိပါတယ္… သမီး အရမ္း ခ်စ္တာေပါ႕ေဖေဖရယ္… ” ဂ်င္နီေလးက ျပန္ေျဖပါတယ္…


“ ေဖေဖ႕ကို ခ်စ္တယ္ဆိုရင္ သမီးရဲ႕ ပုလဲဆြဲၾကိဳးေလး ေဖေဖကို ေပးပါလားသမီး ”




“အိုိုး ေဖေဖရယ္ ..ပုလဲဆြဲၾကိဳးေလးေတာ႕ မယူပါနဲ႕ေနာ္ .. ရိုစီ ဆိုတဲ႕အရုပ္ေလး ေဖေဖယူလိုက္ေနာ္… ေဖေဖမွတ္မိေသးလား ..မႏွစ္က သမီး ေမြးေန႕တုန္းက ေဖေဖေပးထားတဲ႕ သမီး အရမ္းသေဘာက်တဲ႕ အရုပ္ေလးေလ.. ေနာ္ေဖေဖ..အဲဒါေလး ယူလိုက္ေနာ္..”




“ေတာ္ပါျပီ သမီးေလးရယ္… ရပါျပီ…….ေဖေဖ မယူေတာ႕ပါဘူး …သမီးေလး အိပ္ေတာ႕ေနာ္.. ဂြတ္ႏိုက္ ” သူမပါးေလးကို နမ္းလိုက္ျပီး သူ႕အေဖက ေျပာလိုက္ပါတယ္..


တစ္ပတ္ေလာက္ၾကာျပန္တဲ႕အခါ.. သူမအေဖက ဂ်င္နီကို ေမးျပန္တယ္.




“ သမီး ေဖေဖ႕ကိုခ်စ္လား”


“ဟုတ္ကဲ႕ ခ်စ္ပါတယ္ေဖေဖ ”


“ဒါဆို သမီးရဲ႕ ပုလဲဆြဲၾကိဳးေလး ေဖေဖ႕ကိုေပးေနာ္..”


“ပုလဲေလးကိုေတာ႕ မယူပါနဲ႕ေဖေဖ… ေဖေဖ႕ကို သမီးရဲ႕ ျမင္းရုပ္ကေလးေပးပါ႕မယ္ ..အဲဒီအရုပ္ေလးဟာလည္း သမီးအၾကိဳက္ဆံုး အရုပ္ေလးပါ… သူ႕အေမႊးေလးေတြက အရမ္းႏူးညံ႕ေတာ႕ အဲဒါေလးနဲ႕ ကစားရတာ ေဖေဖသေဘာက်မွာပါ… ဆံက်စ္ေလးေတြ က်စ္ျပီးေဆာ႕လို႕လဲရတယ္ေလ ေဖေဖရဲ႕…”


“ကဲကဲ…. ေဖေဖမယူေတာ႕ပါဘူး…. သမီးေလးအိပ္ေတာ႕….အိပ္မက္လွလွေလးမက္ပါေစေနာ္…” ေျပာျပီး သူမအေဖက ဂ်င္နီရဲ႕ပါးေလးကို အသာအယာ နမ္းလိုက္ပါတယ္..




ရက္ေပါင္းေတာ္ေတာ္ေလး ၾကာသြားျပီးတဲ႕တစ္ေန႕…. ဂ်င္နီ႕ေဖေဖက ပံုျပင္ဖတ္ျပဖို႕ သူမကုတင္ေလးဆီကို ေရာက္လာတဲ႕အခါ ဂ်င္နီေလးက ကုတင္ေပၚမွာ ထိုင္ေနခဲ႕ပါတယ္..  သူမႏႈတ္ခမ္းေလးေတြ  တုန္ရီေနျပီးေတာ႕  “ ေဖေဖ …ဒီမွာၾကည္႕ ” လို႕ေျပာျပီး လက္၀ါေလးကို အသာ ျဖန္႕ ျပလိုက္ပါတယ္… လက္ထဲမွာေတာ႕ သူမ အရမ္းႏွစ္သက္ သေဘာက်တဲ႕ ပုလဲ ဆြဲၾကိဳးေလးပါ..  ဆြဲၾကိဳးေလးကို သူမအေဖရဲ႕ လက္ထဲကို ထည္႕ေပး လိုက္ပါေတာ႕တယ္… သူမရဲ႕ေဖေဖက လက္တစ္ဘက္က  ဂ်င္နီရဲ႕ ပလပ္စတစ္ ပုလဲဆြဲၾကိဳးေလးကို ဆုပ္ကိုင္ ထားရင္း ေနာက္လက္တစ္ဘက္နဲ႕ သူ႕အက်ၤ ီ အိပ္ထဲကို အသာ ႏိႈက္လိုက္ပါတယ္..




လက္ ျပန္အထုတ္မွာ အျပာေရာင္ ကတၱီပါ ဘူးေလးတစ္ဘူး  ….




ဘူးေလးရဲ႕ အထဲမွာေတာ႕ အလြန္လွပ အဖိုးထိုက္တန္တဲ႕ ပုလဲအစစ္ ဆြဲၾကိဳးေလး တစ္ကံုး……




သူမအေဖရဲ႕  လက္ထဲမွာ  ဒီပုလဲအစစ္ေလးက ဂ်င္နီကို ေပးဖို႕ တစ္ခ်ိန္လံုး ရွိေနခဲ႔ပါတယ္…ေစ်းေပါေပါ ပလပ္စတစ္ ပုလဲေလးကို ဂ်င္နီေလး စြန္႕လႊတ္ႏိုင္တဲ႕တစ္ေန႕ ပုလဲအစစ္ ဆြဲၾကိဳးေလးကို ေပးႏိုင္ဖို႕အတြက္ ေစာင္႕ေနခဲ႕တာပါ….




………………………………………………………………………………………





ကၽြန္မတို႕ေတြရဲ႕ ဘ၀မွာ မေကာင္းတဲ႕ အေလ႕အက်င္႕၊ မေပါင္းသင္းအပ္တဲ႕ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြ၊ မလိုလားအပ္တဲ႕ ၀ါသနာ ၊ စရိုက္တို႕အေပၚမွာ ျငိတြယ္ စြဲလန္း ေနတတ္ျပီး စြန္႕လႊတ္ႏိုင္ဖို႕ ခက္ခဲေလ႕ ရွိပါတယ္… အဲဒီ မလိုလား အပ္တဲ႕ စရိုက္ေတြ၊ ၀ါသနာ၊ အေပါင္းအသင္းေတြကို စြန္႕လႊတ္ လိုက္ျခင္း အားျဖင္႕ ဘ၀မွာ အလြန္ အဖိုးထိုက္ တန္တဲ႕ အခြင္႕အေရးေကာင္းေတြ လက္ကမ္း ၾကိဳေနတတ္တာကို သတိျပဳ သင္႕လွပါတယ္… ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ လက္ရွိ အလုပ္၊ ဘက္ရွိဘ၀ေလးမွာ သာယာ ေက်နပ္ေနတတ္ျပီး ေနာက္ထပ္ ေျခလွမ္း တစ္ဆင္႕ တက္ႏိုင္ဖို႕၊ စြန္႕စားဖို႕  ၀န္ေလး ေနတတ္ ၾကပါတယ္… စြန္႔စားမႈ၊  စြန္႕လႊတ္မႈ မရွိဘဲ အခြင္႕ အေရး ေကာင္း တစ္ခုခုကို ဆုပ္ကို္င္မိဖို႕ဆုိတာ ခက္ခဲပါတယ္….. တစ္စံုတစ္ခုကို စြန္႕လႊတ္လိုက္ရျပီဆိုရင္ သူ႕ေနရာမွာ သူ႕ထက္ ပို တန္ဖိုးၾကီးတဲ႕ အရာတစ္ခုခု အစားထိုး ျပန္ေပးဖို႕ အဆင္သင္႕ ေစာင္႕ေနပါတယ္ဆိုတာ ဒီ story ေလးက ေပးလိုက္တဲ႕ သင္ခန္းစာေလး တစ္ခုပါ….






Pearls ( Unknown Author) ကို ဘာသာျပန္ပါသည္။









ေခ်ာ ( အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္)



ပညာရွိနဲ႔ ျမင္း၁၉ေကာင္


တစ္ခါတုန္းက ရြာတစ္ရြာမွာ ျမင္း ၁၉ေကာင္ကို ပိုင္ဆိုင္တဲ႕ လူၾကီးတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္…  တစ္ေန႕    သူေသဆံုးေတာ႕  ေသတမ္းစာ တစ္ေစာင္ ခ်န္ထားခဲ႕တယ္.. အဲဒီေသတမ္းစာထဲမွာက  ဥာဏ္စမ္း ပေဟဠိေလးနဲ႕ သူပိုင္ဆိုင္တဲ႕ ျမင္း၁၉ေကာင္ကို အေမြ ခြဲေ၀ေပးခဲ႕ပါတယ္… သူ႕ေသတမ္းစာထဲက အေမြ ခြဲေ၀ေပးခဲ႕ ပံုေလးက ဒီလိုပါ…


သူပိုင္တဲ႕ ျမင္း ၁၉ ေကာင္ထဲက  တစ္၀က္တိတိကို သူ႕ရဲ႕သားကို ခြဲေပးရမွာျဖစ္ျပီး ေလးပံုတစ္ပံုကိုေတာ႕ ရြာက ဘုရားေက်ာင္းအတြက္၊ က်န္တဲ႕ ငါးပံုတစ္ပံုကိုေတာ႕ သူ႕အေပၚမွာ တစ္သက္လံုး သစၥာရွိရွိနဲ႕ အလုပ္လုပ္ခဲ႕တဲ႕ အလုပ္သမားေတြ အတြက္ ခြဲေ၀ေပးရန္ျဖစ္ပါတယ္တဲ႕..


ရြာထဲက အသက္ၾကီးတဲ႕ လူၾကီးေတြက  အဲဒီေသတမ္းစာကို ဖတ္ျပီး ဦးေခါင္းေတြ ကြဲေတာ႕မတတ္ စဥ္းစားျပီး စိတ္ရွဳပ္ေနၾကတယ္… ဘယ္လိုမ်ား အေမြ ခြဲေပးရ ပါ႕မလဲတဲ႕… ျမင္းက ရွိတာက ၁၉ ေကာင္ .. တစ္၀က္ခြဲရမယ္ ဆိုေတာ႕ ေနာက္ဆံုးျမင္းတစ္ေကာင္ကို တစ္၀က္ ပိုင္းရမလိုျဖစ္ေနျပီ…

( စာဖတ္သူမ်ား … ေရွ႕ဆက္မဖတ္ေသးဘဲ ျမင္း၁၉ေကာင္ကို ေသတမ္းစာထဲက ညႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္း အတိအက် ျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လိုမ်ား ခြဲေ၀မလဲလို႕ ဒီေနရာေလးမွာ စဥ္းစားၾကည္႕ပါလားရွင္…)

စဥ္းစားလို႕ မရဘူးဆိုရင္ေတာ႕ ေရွ႕ဆက္ဖတ္ပါေနာ္………..


အဲဒီလိုနဲ႕ ေသတမ္းစာထဲက ပေဟဠိကို အေျဖမညွိႏိုင္တဲ႕ အတြက္ ၂ပတ္တိတိၾကာတဲ႕တိုင္ေအာင္ အေမြ မခြဲေပးႏိုင္ေသးဘဲ ျဖစ္ေနပါတယ္..  ေနာက္ဆံုးေတာ႕ သူတို႕ေနထိုင္တဲ႕ ရြာနဲ႕ မနီးမေ၀း ရြာတစ္ရြာမွာေနတဲ႕ ပညာရွိၾကီးကို ဒီပေဟဠိကို ေျဖရွင္းေပးဖို႕အတြက္  အကူအညီေတာင္းဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္..

လူလြတ္ျပီး  အေခၚခိုင္းလိုက္လို႕ ပညာရွိၾကီးဟာ သူရဲ႕ ျမင္းကိုစီးျပီး ေရာက္လာပါတယ္… ျပီးေတာ႕ သူဘာမ်ား ကူညီေပးရပါ႕မလဲလို႕ ရြာလူၾကီးေတြကိုေမးပါတယ္…  ရြာလူၾကီးေတြက ေသတမ္းစာ အေၾကာင္းကို ေျပာျပျပီး  အဲဒီထဲမွာ ၀ွက္ထားတဲ႕ ပေဟဠိေလးကို ေျဖရွင္းေပးဖို႕ အကူအညီ ေတာင္းရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပပါတယ္..
အဲဒီ ေသတမ္းစာ အေၾကာင္းကုိ သိရတာနဲ႕ တစ္ျပိဳင္တည္း ပညာရွိၾကီးဟာ ေႏွာင္႕ေႏွးျခင္း တြန္႕ဆုတ္ျခင္းမရွိဘဲ ခ်က္ျခင္းဘဲ ေျဖရွင္းေပး လိုက္ပါတယ္…

သူေျဖရွင္းေပးပံုေလးက ဒီလိုပါရွင္

ျမင္း ၁၉ေကာင္ကို ေရွ႕ေနာက္ ၂တန္း အညီ စီခုိင္းပါတယ္..  အဲလိုစီတဲ႕အခါ ေရွ႕အတန္းမွာ ျမင္း ၁၀ေကာင္ရွိျပီး ေနာက္အတန္းမွာေတာ႕ ျမင္းကိုးေကာင္ဘဲ ရွိပါတယ္.. ေနာက္ဆံုးတန္းက လြတ္ေနတဲ႕ တစ္ေနရာမွာ သူ႕ရဲ႕ ျမင္းကို ထည္႕ျပီး စီလိုက္ပါတယ္.. အားလံုးစုစုေပါင္း အေကာင္၂၀ ျဖစ္သြားပါျပီ… ဒီေတာ႕မွ  ပထမအတန္းက တစ္၀က္ ျဖစ္တဲ႕ ၁၀ ေကာင္ကို ေသတမ္းစာထဲက အတိုင္း သားျဖစ္သူကို ခြဲေပးလိုက္ပါတယ္….  အေကာင္၂၀ရဲ႕ ေလးပံု တစ္ပံုျဖစ္တဲ႕  ၅ေကာင္ကို   ရြာဘုရားေက်ာင္း အတြက္ ခြဲေ၀လိုက္ျပန္တယ္…  ေနာက္ထပ္ ငါးပံုတစ္ပံု ျဖစ္တဲ႕ ျမင္း ၄ေကာင္ကို သစၥာရွိ အလုပ္သမားေတြကို  ခြဲေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္.. ၁၀ေကာင္ရယ္   ၅ေကာင္ရယ္ ၄ေကာင္ရယ္ ေပးျပီးသြားတဲ႕  ေနာက္ဆံုးမွာေတာ႕ သူစီးလာတဲ႕ ျမင္း တစ္ေကာင္သာ က်န္ေနခဲ႕ပါတယ္…  ဒီေတာ႕ ပညာရွိၾကီးဟာ ရြာသားေတြကို စကား အနည္းငယ္ ေျပာျပီးတဲ႕ေနာက္ သူ႕ျမင္းကို စီးျပီး ျပန္ထြက္သြားပါ ေတာ႕တယ္….

ရြာသားေတြဟာ ပညာရွိၾကီးရဲ႕ ဥာဏ္ပညာထက္ျမက္ပံုကို အံ႔အားသင္႕ျခင္း မယံုႏိုင္ျခင္း ႏွစ္ေထာင္းအားရ ျဖစ္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႕  က်န္ေနခဲ႕ပါတယ္.. ပညာရွိၾကီး ေျပာသြားခဲ႕တဲ႕ စကားေတြဟာလည္း သူတို႕ရဲ႕ရင္ထဲ အသည္းထဲမွာ ကဗ်ည္းထိုးလိုက္သလို က်န္ရစ္ခဲ႕ပါတယ္. အဲဒီစကားေလးကိုလဲ သူတို႕ရဲ႕ သားစဥ္ေျမးဆက္ လက္ဆင္႕ကမ္းျပီး က်င္႕သံုး သြားခဲ႕ၾကပါတယ္…

ပညာရွိၾကီးက ရြာသားေတြကိုေျပာသြားတဲ႕စကားေလးက

ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဘ၀မွာ ေန႕စဥ္ ၾကံဳေတြ႕ေနရတဲ႕ အျဖစ္ပ်က္ေတြ  အေၾကာင္းအရာေတြ  ၾကားထဲမွာ တစ္ခါတစ္ေလ မေမွ်ာ္မွန္းႏိုင္တဲ႕  ေျဖရွင္းလို႕ မရႏိုင္ဘူးလို႕ ထင္ရတဲ႕  ျပႆနာေတြ ၾကံဳေတြ႔ ရတတ္ပါတယ္..  ဥပမာ အခု ျဖစ္တဲ႕ ျမင္း၁၉ေကာင္လို ပေဟဠိ ျပႆာနာမ်ိဳးကို ခင္ဗ်ားတို႕ အေနနဲ႕ အေျဖမရွိဘူး မေျဖရွင္းႏိုင္ဘူးလို႕ ထင္ခဲ႕ၾကသလိုမ်ိဳးေပါ႕ဗ်ာ…. ဘယ္ေလာက္ ခက္ခဲတဲ႕ ျပႆနာမဆို အေျဖ တစ္ခုခုေတာ႕ ထြက္ေပါက္ အေနနဲ႕ ရွိပါတယ္..အဲဒီလို ၾကံဳေတြလာတဲ႕ အခက္အခဲေတြကို ေခါင္းေအးေအးထား စဥ္းစားဖို႕နဲ႕ ရဲရဲ၀ံ႕၀ံ႕ ရင္ဆုိင္ ေျဖရွင္းမယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ ခက္ခဲတဲ႕ ျပႆနာမဆို မာေၾကာတဲ႕ ေရခဲတံုးဟာ တစ္ေျဖးေျဖး အရည္ေပ်ာ္သြားျပီး ေနာက္ဆံုးမွာ အေငြ႔ပ်ံ ေပ်ာက္ကြယ္သြား သလိုဘဲ  ခင္ဗ်ားတို႕ အခက္အခဲ၊ ျပႆာနာဟာလည္း တေျဖးေျဖးနဲ႕ အေျဖကို ရွာေတြ႔လာျပီး…. ေနာက္ဆံုး မွာေတာ႕ အားလံုးကို ေျဖရွင္းျပီးသား ျဖစ္သြားပါလိမ္႕မယ္..  ကၽြန္ေတာ္တို႕ ဘ၀ေတြကို ျဖတ္သန္းတဲ႕အခါ  ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ နဲ႕ သစၥာတရားဆိုတာ လက္ကိုင္  ထားရပါမယ္…   ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ နဲ႕ သစၥာတရားဆိုတာ ေရနဲ႕တူျပီးေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြက ေလွနဲ႕တူပါတယ္.. လူတစ္ဦးနဲ႕တစ္ဦး သစၥာ တရားေတြ ထားျပီး ေမတၱာ ပြားၾကမယ္ ဆိုရင္ ေရေပၚမွာ သြားတဲ႕ ေလွလို သက္ေတာင္႕သက္သာနဲ႕ဘ၀ပန္းတိုင္ကို ခရီးဆက္ႏိုင္ပါလိမ္႕မယ္.. တကယ္လို႕ ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာ မပါဘူး သစၥာမရွိဘူးဆိုရင္ ေရမရွိတဲ႕ ကုန္းေျမေပၚမွာ  ပင္ပင္ပန္းပန္းနဲ႕ဒရြတ္ဆြဲျပီး ပန္းတိုင္ေရာက္ဖို႕ ခက္ခက္ခဲခဲ သြားေနတဲ႕ ေလွနဲ႕ တူပါတယ္…ဒါေၾကာင္႕ လူတိုင္းလူတိုင္း တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ေစတနာထားၾကပါ.. ေမတၱာတရားလက္ကိုင္ထားၾကပါ..  ဆိုတဲ႕ စကားေတြဘဲ ျဖစ္ပါတယ္..

——————————————————————————————
စာဖတ္သူတို႕ ဘ၀မွာလည္း တစ္စံုတစ္ရာ အခက္အခဲ ျပႆနာေတြနဲ႕ ရင္ဆိုင္ရတဲ႕အခါ အလြယ္ တကူ လက္ေလွ်ာ႕ အရွဳံမေပးပါနဲ႕ … အခ်ိန္ယူျပီး ေခါင္းေအးေအးနဲ႕ ရင္ဆိုင္ ေျဖရွင္းမယ္ဆိုရင္ ျပႆာနာရဲ႕ အေျဖကို ေတြ႔ႏိုင္မွာပါ… ျပီးေတာ႕လဲ အခက္အခဲေတြ ျပႆာနာေတြ ျပည္႕ေနတဲ႕ ေလာကၾကီးကို ျဖတ္သန္းတဲ႕အခါ သစၥာတရားနဲ႕ ေမတၱာတရားဆိုတဲ႕ ေရေပၚမွာ ဘ၀ဆိုတဲ႕ေလွကေလးနဲ႕ ရဲရဲရင္႕ရင္႔ ရင္ဆိုင္ ျဖတ္ကူး ႏိုင္ၾကပါေစေနာ္…

 
http://www.funzug.com/index.php/stories/19-horses-inspirational-story.html မွ ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္..


ေခ်ာ (အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္)

အျဖဴနဲ႕အမဲ




photo from google search



ကၽြန္ေတာ္တို႕ရဲ႕ဘ၀မွာ ျဖတ္သန္းခဲ႕ရတဲ႕ အတိတ္ေတြ ကေန ရရွိခဲ႕တဲ သင္ခန္းစာေတြ အမ်ားၾကီး ရွိခဲ႕ပါ လိမ္႕မယ္..   အရြယ္ ေရာက္လာတဲ႕ထိ  တစ္ခ်ိဳ႕ သင္ခန္းစာ ေတြဟာ ေမ႕ေပ်ာက္လို႕ မရႏိုင္ေအာင္ စိတ္ထဲမွာ မွတ္မွတ္ထင္ထင္  က်န္ေနခဲ႕တာမ်ိဳး ခင္ဗ်ားတို႕ ၾကံဳဖူးၾကရဲ႕လားမသိဘူး.. ကၽြန္ေတာ္႕ဘ၀မွာေတာ႕ မေမ႕ႏိုင္တဲ႕ သင္ခန္းစာေလးတစ္ခု ရွိခဲ႕တယ္ဗ်ာ…..




ကၽြန္ေတာ္ မူလတန္း ေက်ာင္းသား အရြယ္ကေပါ႔…




စ္ေန႕မွာ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ အတန္းေဖာ္ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္နဲ႕ အၾကီးအက်ယ္ အျငင္းအခုန္ ျဖစ္ၾကတယ္ …. ဘာအေၾကာင္းအရာ အတြက္ အျငင္းအခုန္ ျဖစ္တယ္ ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ မမွတ္မိေတာ႕ေပမဲ႕ အဲဒီကေန ရခဲ႕တဲ႕ အသိေလးတစ္ခု ကေတာ႕ ဒီေန႕ထိ ကၽြန္ေတာ္ ေမ႕လို႕မရခဲ႕တာ မွတ္မွတ္ထင္ထင္ ပါဘဲဗ်ာ…




အဲဒီသူငယ္ခ်င္းကလဲ သူမွန္တယ္ ကၽြန္ေတာ္မွားတယ္…..  ကၽြန္ေတာ္ကလဲ ကၽြန္ေတာ္မွန္တယ္ သူမွားတယ္နဲ႕ အျပင္း အထန္ အျငင္းပြားေနတဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕         ၂ေယာက္လံုးကို အတန္းပိုင္ဆရာမက   အတန္းေရွ႕ကို ေခၚထုတ္ လိုက္တယ္….. ျပီးေတာ႕ သူ႕ရဲ႕ စားပြဲ တစ္ဖက္ တစ္ခ်က္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို ရပ္ခိုင္းတယ္.. ကၽြန္ေတာ္က စားပြဲရဲ႕ ဘယ္ဘက္၊ သူက ညာဘက္ေပါ႕.. ဆရာမရဲ႕စားပြဲ  အလယ္တည္႕တည္႕မွာေတာ႕ လံုးလံုး  ၀ိုင္း၀ိုင္းနဲ႕  အရာ ၀တၳဳ တစ္ခု ရွိေနတယ္… အရွင္းဆံုးေျပာရရင္ ေဘာလံုးတစ္လံုး လိုပါဘဲ…




ကၽြန္ေတာ္ ျမင္ေနရတာကေတာ႕ အနက္ေရာင္ ထင္ထင္ရွားရွားပါဘဲ..  ဆရာမက ကၽြန္ေတာ္႕ အတန္းေဖာ္ကို အရင္ေမးတယ္… ဒီဟာက ဘာအေရာင္လဲ တဲ႕ ..ဟိုေကာင္ကလဲ     ” အျဖဴေရာင္ “    တဲ႕     ျပန္ေျဖတယ္.. ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ အံ႔ၾသသြားတယ္ … ယံုေတာင္ မယံုခ်င္ဘူး …..  ဒီေလာက္ေတာင္ အနက္ေရာင္ ထင္ထင္ ရွားရွား ရွိေနတာကိုေတာင္ ဒီေကာင္က အျဖဴေရာင္လို႕ ေျဖရလားေပါ႕..  ကၽြန္ေတာ္ ေတြး လိုက္မိတယ္.. ငါတို႕ ၂ ေယာက္ ၾကားမွာ   ဒီတစ္ခါလဲ  အေရာင္ေၾကာင္႕ အျငင္းအခုန္ ျဖစ္ရျပန္ ဦးေတာ႕မယ္လို႕…




ဒါေပမဲ႕ ဆရာမက ကၽြန္ေတာ္တို႕၂ေယာက္ကို ေနရာခ်င္း ေျပာင္းဖို႕ ေျပာတယ္…. ဟိုေကာင္က ကၽြန္ေတာ႕ ေနရာ လာရပ္တယ္..  ကၽြန္ေတာ္က ေစာေစာက သူရပ္ေနတဲ႕  ေနရာမွာ သြားရပ္တယ္.. ဆရာမက ကၽြန္ေတာ္႕ကို ေမးတယ္  ဘာအေရာင္လဲတဲ႕ ..ကၽြန္ေတာ္ ေျဖလုိက္ပါတယ္..



“အျဖဴေရာင္”




မွန္ပါတယ္…  အဲဒီအရာ၀တၳဳေလးဟာ အခု ကၽြန္ေတာ္ရပ္ေနတဲ႕ ေနရာကေနၾကည္႕ရင္ တကယ္႕ကို အျဖဴေရာင္ပါ… အမွန္ေတာ႕ တစ္ဘက္ တစ္ခ်က္စီ အျဖဴနဲ႕ အမဲ အေရာင္၂ေရာင္ဆိုးထားတဲ႕ အလံုးၾကီး တစ္ခုပါ..  ကၽြန္ေတာ္ ရပ္ေနရာက ၾကည္႕မယ္ဆိုရင္ အျဖဴေရာင္ကို ျမင္ေန ရျပီးေတာ႕ သူရပ္ေနတဲ႕ ေနရာက ၾကည္႕မယ္ဆိုရင္ အနက္ ေရာင္ကို ေတြ႔ရတာပါ…



အဲဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္႕ အတန္းပိုင္ဆရာမက ကၽြန္ေတာ္႕ကို အေကာင္းဆံုး သင္ခန္းစာ တစ္ခုကိုေပးခဲ႕တာပါ… ျပႆနာ တစ္ခုကို မဆံုးျဖတ္ခင္၊ အေျဖမရွာခင္မွာ ကိုယ္႕ဘက္က တစ္ခုတည္းၾကည္႕ျပီး မဆံုးျဖတ္ဖို႕နဲ႕ တစ္ျခားသူ တစ္ဦးရဲ႕ ေနရာကေန ၀င္ၾကည္႕ျပီး တစ္ဘက္လူရဲ႕ အျမင္နဲ႕ ခံစားခ်က္ကိုပါ ကိုယ္ခ်င္း စာၾကည္႕ျပီး ဆံုးျဖတ္တတ္ဖို႕ ဆရာမ ေပးခဲ႕တဲ႕  အေကာင္းဆံုး သင္ခန္းစာပါ… ကၽြန္ေတာ္႕ ဘ၀အတြက္ မေမ႕ႏိုင္တဲ႕ တန္ဖိုးအရွိဆံုး သင္ခန္းစာ ဆိုရင္လဲ  မမွားပါဘူးဗ်ာ…




~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~




ကၽြန္မတို႕ေတြကေရာ ကိုယ္နဲ႕ တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႕ ျပႆနာျဖစ္တဲ႕အခါ ကိုယ္႕ဘက္က အျမင္ သက္သက္နဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခဲ႕ဖူးေပါင္း မ်ားခဲ႕ၾကမွာပါ….  ကိုယ္႕တစ္ဘက္လူရဲ႕ ခံစားခ်က္ကို သူ႕ေနရာကေန  ၀င္ၾကည္႕ျပီး ကိုယ္ခ်င္းစာ ဖူးပါရဲ႕လား.. ခံစားဖူးၾကပါရဲ႕လား…  ျပႆနာတစ္ခုကို ကိုယ္႕အျမင္ တစ္ခုတည္းနဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခဲ႕လို႕ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြေတြ၊ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမနဲ႕ ကိုယ္ခ်စ္တဲ႕သူေတြကို ဆံုးရွံဳးခဲ႕ရတာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ မ်ားျပီလဲ…  လူတိုင္းဟာ ကိုယ္႕စိတ္၊ ကိုယ္႕ခံစားခ်က္ကိုသာ ဦးစားေပး တတ္ၾကသူမ်ားမို႕ တစ္ဘက္သားရဲ႕ အျမင္ကို  အေလးအနက္ ထားတတ္ဖို႕ဆိုတာ သိပ္ေတာ႕လြယ္မယ္ မထင္ပါဘူးေနာ္..  ဒါေပမဲ႕ ဘက္၂ဘက္ကို    မွ်မွ်တတ ၾကည္႕တတ္ဖို႕ တတ္ႏိုင္သေလာက္  ၾကိဳးစား ၾကည္႕ၾကပါစို႕လားရွင္…..




http://www.funzug.com/stories/black-white-story.html မွ ဘာသာျပန္ပါသည္…




ေခ်ာ (အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္)

ျမက္ရိတ္တဲ႕ေကာင္ေလး



တစ္ေန႕….    ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ စတိုးဆိုင္ေလးမွာ ဆိုဒါ လာ၀ယ္တယ္..  ၀ယ္ရင္းနဲ႕   ဖုန္းတစ္ခါေလာက္ ေခၚခြင္႕ျပဳဖို႕ ဆိုင္ရွင္ကို ခြင္႕ေတာင္းပါတယ္.. ဆိုင္ရွင္က ဖုန္းဆိုင္မဟုတ္ေၾကာင္း  သို႕ေသာ္  တစ္ေခါက္ေတာ႕ ေခၚခြင္႕ျပဳ မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ျပန္ေျပာပါတယ္..

ဆိုင္ရွင္က ေကာင္တာမွာ ထိုင္ရင္းနဲ႕ ေကာင္ေလးရဲ႕ ဖုန္းေျပာသံကို နားေထာင္ေနပါတယ္.. ေကာင္ေလးက တစ္ဘက္က အေဒၚၾကီးတစ္ေယာက္နဲ႕ေျပာေနပံုရတယ္..

“အေဒၚခင္ဗ်ား.. အေဒၚ႕ျခံထဲက ျမက္ခင္းရိတ္တဲ႕အလုပ္ ကၽြန္ေတာ္႕ကိုေပးပါလားခင္ဗ်ာ…”

တစ္ဘက္က ျပန္ေျပာတယ္.. “ တို႕က တစ္ျခားတစ္ေယာက္ကို အလုပ္ခန္႕လိုက္ပါျပီကြယ္…”

“ အေဒၚရယ္ ..ကၽြန္ေတာ္ အေဒၚ႕ျခံကို အေဒၚ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားျပီး ရိတ္ေပးပါမယ္..    ေစ်းကိုလဲ  အခုလက္ရွိ လုပ္ေပးေနတဲ႕သူ ယူတဲ႕ေစ်းႏႈန္းရဲ႕ တစ္၀က္ ေစ်းဘဲ ကၽြန္ေတာ္ယူပါ႕မယ္..”

တစ္ဘက္ကလဲ ျပန္ေျဖပါတယ္… အခုလက္ရွိ သူ႕ျခံကို ရိတ္ေပးေနတဲ႕သူဟာ သူ႕ စိတ္တိုင္းက် လုပ္ေပးျပီးသား သူေက်နပ္ျပီးသား ျဖစ္ပါတယ္တဲ႕…

ဒီတစ္ခါေတာ႔ ေကာင္ေလးက ပိုျပီး ခ်ိဳသာ ေအာက္က်ိဳ႕တဲ႕ေလသံနဲ႕

“အေဒၚရယ္….. ကၽြန္ေတာ္ အေဒၚ႕ျခံကို ျမက္လဲရိတ္ေပးမဲ႕အျပင္ တစ္ျခံလံုးကို တံျမက္စည္း လွည္းေပးပါ႕မယ္.. လမ္းေတြကိုလဲ သန္႕ရွင္းေရးလဲ လုပ္ေပးပါ႕မယ္.. ဒီလိုဆို ေနာက္ တစ္ပတ္ တနဂၤေႏြေန႕ေရာက္ရင္  အေဒၚ႕ျခံဟာ ဒီတစ္နယ္လံုးမွာ ဘယ္သူမွ မမွီတဲ႕ အလွဆံုးနဲ႕  အသန္႕ရွင္း အသပ္ရပ္ဆံုး ျခံတစ္ခုျဖစ္လာမွာပါ… ကၽြန္ေတာ႕ ကို အလုပ္ခန္႕ပါ အေဒၚရယ္..”

တစ္ဘက္ကလဲ အလုပ္မခန္႕ေၾကာင္းကိုသာ တြင္တြင္ ျပန္ေျပာပါတယ္.. ဒီေတာ႔ ေကာင္ေလးက ေက်ေက်နပ္နပ္ၾကီး ျပံဳးလိုက္ျပီးေတာ႕ ဖုန္းကိုခ်လိုက္ပါတယ္…

ေကာင္ေလးရဲ႕ ဖုန္းေျပာသံကို အစအဆံုး နားေထာင္ေနတဲ႕ ဆိုင္ရွင္က ေကာင္ေလးဆီ ေလွ်ာက္လာျပီး “ေကာင္ေလး ..ဦးက မင္းရဲ႕စိတ္ထားေလးကို သေဘာက်တယ္… မင္းရဲ႕ အေကာင္းဆံုး လုပ္ေပးခ်င္ တတ္တဲ႕ သေဘာထားကို ေလးစားတယ္…  ဒါေၾကာင္႕ ဦးေလး မင္းကို အလုပ္တစ္ခုခု ေပးခ်င္တယ္..   မင္း   ဘယ္လို သေဘာရလဲ ”

“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဦးေလးရယ္.. ကၽြန္ေတာ႕ အတြက္ အလုပ္မလိုပါဘူး… ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ေပးလိုက္တဲ႕ အလုပ္ကို  အလုပ္ရွင္က ေက်နပ္မႈရွိမရွိ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ဆန္းစစ္ ၾကည္႕တာပါ…  ခုနက ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ဖုန္းေျပာတဲ႕ အေဒၚၾကီးက ကၽြန္ေတာ္ အခု အလုပ္ လုပ္ေပးေနတဲ႕ အလုပ္ရွင္ပါ..”

=============================================

ဇာတ္လမ္းေလးကေတာ႕ ဒီေလာက္ပါဘဲရွင္… ဇာတ္လမ္းေလးဖတ္ျပီးေတာ႕ မဆံုးႏိုင္တဲ႕ အေတြးတစ္စကို ရလိုက္မိတယ္… ကၽြန္မတို႕ကေရာ ကိုယ္လုပ္ေနတဲ႕ အလုပ္ကို ဒါ ျပီးသြားရင္ ငါ႕တာ၀န္ ေက်ျပီ… လို႕ဘဲ လြယ္လြယ္ကူကူ  သတ္မွတ္လိုက္ၾကတယ္.. ကိုယ္ လုပ္ေပးလိုက္တဲ႕ အလုပ္ကို တစ္ဘက္လူက ေက်နပ္ ႏွစ္သက္မႈ အျပည္႕အ၀ရွိရဲ႕လား  ဆိုတာကိုေတာ႕ ျမက္ရိတ္သမားေလးလို  ျပန္လည္ဆန္းစစ္ဖို႕ ဘယ္သူကမွ သတိရၾကမယ္ မထင္ဘူးေနာ္…



ေခ်ာ( အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္)

အခ်စ္စစ္ဆိုသည္မွာ



ေဆးရံုတစ္ခုလံုး အလုပ္မ်ားလြန္းေနတဲ႕တစ္ေန႕ မနက္ခင္း ၈နာရီခြဲ အခ်ိန္ေလာက္မွာ အသက္ ၈၀ အရြယ္ အဘိုးအိုတစ္ေယာက္ ေဆးရံုကို ေရာက္လာတယ္.. အရင္တစ္ပတ္က ခြဲစိတ္ထားတဲ႕ သူ႕လက္ေပၚက ခ်ဳပ္ရိုးကို ျပန္ေျဖဖို႕ ေရာက္လာတာပါ.. သူက ေဆးရံု ေရာက္ေရာက္ ခ်င္းဘဲ  ကၽြန္ေတာ႕ကို ေျပာတယ္….

“ကိုးနာရီေလာက္မွာ  အဖိုး ခ်ိန္းထားတာေလးတစ္ခု ရွိလို႕  အရင္လိုေနတယ္..  အဖိုးကို အျမန္လုပ္ေပးပါ လူေလးရယ္ …”

ကၽြန္ေတာ္က သူ႕နံမည္ အသက္ စတာေတြကို စာအုပ္ထဲေရးသြင္းလိုက္ရင္း  “  အဖိုး ခနေလာက္ထိုင္ပါဦးခင္ဗ်ာ” လို႕ လွမ္းေျပာလိုက္တယ္….. သူ႕ဒဏ္ရာက ခ်ဳပ္ရိုးကို ေျဖဖို႕ဆိုရင္ ဆရာ၀န္ တစ္ေယာက္ေယာက္ အားဖို႕ အနည္းဆံုးတစ္နာရီေက်ာ္ေလာက္ေတာ႕ ေစာင္႕ရလိမ္႕မယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ သိတယ္… ကၽြန္ေတာ္ က သူ႕ရဲ႕အလွ်င္စလို ျဖစ္ေနတဲ႕ အမူအရာေၾကာင္႕ ဒီေဆးရံုမွာ ေလာေလာဆည္ အလုပ္သိပ္မမ်ားတဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ကဘဲ ၾကည္႕ေပးဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္…

အနာကို စစ္ေဆးၾကည္႕ေတာ႕ အားလံုးအေျခအေနေကာင္းတယ္.. အနာလဲက်က္ေနျပီ … ဒါနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္က ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ကို အနာ ခ်ဳပ္ရိုး ေျဖဖိို႕ လိုအပ္တဲ႕ ကိရိယာ တန္ဆာပလာေတြ ယူလာဖို႕ လွမ္းေျပာ လိုက္တယ္…   ခ်ဳပ္ရိုးေျဖေနရင္းနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္က သူ႕ကို စကား စေျပာလိုက္တယ္…

“အဖိုး ဘာေတြမ်ား အေရးတၾကီး ခ်ိန္းထားတာရွိလို႕လဲ ဒီေလာက္အရင္လိုေနတာ…”

“ မဟုတ္ပါဘူးလူေလးရယ္။ အဖိုး မိန္းမနဲ႕ မနက္စာ အတူစားဖို႕အတြက္ လူနာေစာင္႕ေရွာက္ေရးေဂဟာကို သြားမလို႕ပါ… အဖိုးက  မနက္တိုင္းကို သူနဲ႕အတူတူ  မနက္စာ စားေနၾကေလ…..”

“ေအာ္..     အဖိုးမိန္းမက လူနာေစာင္႕ေရွာက္ေရးေဂဟာမွာလား … ေနမေကာင္းလို႕လားခင္ဗ်ာ…”

“အင္း.. သူက အယ္လ္ဇိုင္းမားေရာဂါေၾကာင္႕ ကုသ ေစာင္႕ေရွာက္မႈခံယူဖို႕ အဲဒီမွာ ေရာက္ေန တာပါကြယ္..”

ကၽြန္ေတာ္က အဖိုးကို က်ီစယ္ခ်င္တာနဲ႕

“တကယ္လို႕  နံနက္စာစားဖို႕ အဖိုး နည္းနည္း ေနာက္က်ရင္  အဖြားက အဖိုးကို စိတ္ဆိုးမွာလား”..

“သူ က အဖိုးဘယ္သူဆိုတာကိုေတာင္ မသိေတာ႕ပါဘူးကြယ္….  အဖိုးကို မမွတ္မိေတာ႕တာ ခုဆို ၅ႏွစ္ေလာက္ေတာင္ ရွိပါျပီ..”

ကၽြန္ေတာ္ အေတာ္ေလးအံ႔ၾသသြားတယ္..   “အိုး..  ဒါနဲ႕ေတာင္ အဖိုးက မနက္တိုင္း မနက္တိုင္း မနက္စာအတူ စားဖို႕သြားေနေသးတယ္ေနာ္..အဖိုး ဘယ္သူ ဘယ္၀ါ ဆိုတာကိုေတာင္ သူက မမွတ္မိေတာ႕ဘဲနဲ႕မ်ား…”

အဖိုးအိုက ျပံဳးလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ႕ ကၽြန္ေတာ႕လက္ကို အသာအယာ ဆုပ္ကိုင္ လိုက္ျပီးေတာ႕ ေျပာလိုက္ ပါေတာ႔တယ္။

“သူအဖိုးကို မသိေတာ႕တာ မွန္ပါတယ္…. ဒါေပမဲ႕ အဖိုးက သူဘယ္သူဆိုတာ သိေနေသးတယ္ေလ”

အဖိုးအို စကားေၾကာင္႕ ကၽြန္ေတာ႔ရင္ထဲမွာ တစ္စံုတစ္ခုကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ခံစားလိုက္္ရ သလို ျဖစ္သြားတယ္…  အဖိုးအိုေရွ႕မွာ မ်က္ရည္ မက်မိေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ ၾကိဳးစားျပီး ထိန္းလိုက္ရတယ္…  အဖိုးကေတာ႕ တေရြ႕ေရြ႕နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္႔ေရွ႕က ထြက္ခြာသြားခဲ႕ျပီ..  အဖိုးရဲ႕လက္နဲ႕  ကိုင္သြားတဲ႕ ကၽြန္ေတာ႕ လက္ေပၚက ေနရာေလးမွာ  သူ႕ဆီက အေႏြးဓာတ္ကေလး ခုခ်ိန္ထိ က်န္ေနေသးသလို ကၽြန္ေတာ္႕စိတ္ထဲ ခံစား မိတယ္…  လက္ေပၚမွာ တင္မကပါဘူး..ကၽြန္ေတာ္႔ရင္ထဲ၊ ႏွလံုးသားထဲမွာပါ  က်န္ေနခဲ႕တာပါ… အဲဒီလိုအခ်စ္မ်ိဳးဟာ ကၽြန္ေတာ္႕ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး  ရွာေဖြေနတဲ႕  ကၽြန္ေတာ္ လိုခ်င္ခဲ႕တဲ႕ အခ်စ္မ်ိဳး၊ ကၽြန္ေတာ္ တန္ဖိုးထားခ်င္ခဲ႕တဲ႕ အခ်စ္မ်ိဳးပါ။

*************


အချစ်စစ်ဆိုတာ တကယ်ေတာ့ ရုပ်ခံစားမှုသက်သက်လဲမဟုတ်၊ စိတ်ခံစားမှုသက်သက်လည်း မဟုတ်။ ကိုယ်ချစ်သည့်သူက ြပန်ချစ်သည်ြဖစ်၊ မချစ်သည်ြဖစ်ေစ၊ ကိုယ့်ဘက်က အြမဲတမ်း ချစ်သွားနိုင်တဲ့ ၊ ဘာကိုမှ မေမျှာ်လင့်ေသာ အချစ်ကို အချစ်စစ်ပါဆိုခဲ့ရင် စာဖတ်သူများ လက်ခံနိုင်ပါ့မလား။ ကျွန်မတို့ေတွရဲ့ ဘဝမှာ  အချစ်စစ် ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို ခဏခဏ သံုးစွဲဖူး၊ ေြပာဖူးြကပါလိမ့်မယ်။ ဒါေပမဲ့ တကယ်အချစ်စစ်ဆိုတာ ဘယ်လိုအရာလဲဆိုတာကိုေတာ့ အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုပံုြခင်း၊ နားလည် လက်ခံပံုြခင်းေတာ့ ကွဲြပားြကပါလိမ့်မယ်။ ဒီဇာတ်လမ်းေလးထဲက အဖိုးအိုရဲ  ့ အချစ်မျိုးကို အချစ်စစ်ပါလို့ ဆိုရင် သေဘာတူတဲ့သူရှိသလို သေဘာမတူတဲ့ သူေတွလည်း ရှိေကာင်းရှိမှာပါ။ ဘယ်သို့ပင် ဆိုေစကာမူ ေမျှာ်လင့်ြခင်းကင်းတဲ့ ချစ်ြခင်းတစ်စံုကိုေတာ့ြဖင့် တန်ဖိုးထား ေလးစားရမှာ အမှန်ပင် ြဖစ်ပါေတာ့တယ်။


ေခ်ာ (အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္)