ေရြးခ်ယ္စရာ လမ္းႏွစ္သြယ္



ဂ်ယ္ရီဆိုတဲ႔သူဟာ အရာရာကို အေကာင္းျမင္တတ္ျပီး သူတစ္ပါးကိုလည္း ကူညီတတ္တဲ႕သူျဖစ္ကာ စိတ္ထားေကာင္းတဲ႕ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္.. သူဟာ ျပႆနာတိုင္းကိုလည္း အေကာင္းျမင္တဲ႔ ရႈေဒါင္႕ကေနၾကည္႔ျပီး ေျပာဆို ေျဖရွင္းတတ္သူ တစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ပါတယ္.. ဒါေၾကာင္႔လည္း သူဟာ သူအလုပ္လုပ္ေနတဲ႔ စားေသာက္ဆိုင္မွာ ျပိဳင္ဘက္ကင္းေအာင္ေတာ္တဲ႔ မန္ေနဂ်ာေကာင္းတစ္ေယာက္အျဖစ္ အားလံုးက သတ္မွတ္လက္ခံထားရသူ ျဖစ္ေနပါတယ္.. ဆိုင္မွာအလုပ္လုပ္ေနတဲ႕ သူ႕လက္ေအာက္က ၀န္ထမ္းေတြအားလံုး၊ ကၽြန္ေတာ္အပါအ၀င္ အားလံုးက ဂ်ယ္ရီကို ခ်စ္ခင္ေလးစားၾကျပီး ဂ်ယ္ရီ႔ညႊန္ၾကားမႈ၊ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေတြကို စိတ္ပါလက္ပါ လိုက္နာေဆာင္ရြက္တတ္ၾကတယ္.. ဘာေၾကာင္႕လဲ? ေမးခ်င္စရာပါ.. တစ္ျခားေၾကာင္႕ မဟုတ္ပါဘူး.. ဂ်ယ္ရီရဲ႔ အေကာင္းျမင္တတ္တဲ႔ စိတ္ေန သေဘာထားေၾကာင္႕ပါဘဲ။ ဒီအေကာင္းျမင္စိတ္ေၾကာင္႕ဘဲ သူဟာ အျခားသူေတြရဲ႕ စိတ္ခြန္အားကို ျမွင္႕တင္ေပးႏိုင္တဲ႕ သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္ေနတာပါဘဲ။




အလုပ္မွာ တစ္ေယာက္ေယာက္ဟာ ျပႆနာတစ္ခုခုနဲ႕ ၾကံဳေတြ႔ျပီ၊ စိတ္ဆိုးစရာတစ္ခုခုနဲ႕ ေဒါသတၾကီးျဖစ္ေနျပီ ဆိုရင္ ဂ်ယ္ရီက အေကာင္းဘက္ကေန ၾကည္႔ျပီး ဘယ္လို သေဘာထားသင္႕တယ္၊ ဘယ္လိုေျဖရွင္းရမယ္  ဆိုတာကို ေျဖာင္းျဖေျပာဆို အၾကံေပးတတ္ပါတယ္.. သူေပးတဲ႕အၾကံ၊ သူေျပာျပတဲ႕ သေဘာထား ေတြေၾကာင္႕လည္း ျပႆနာဟာ ေျပလည္သြားတတ္သလို ေဒါသတၾကီး ျဖစ္ေနသူေတြ ဆိုရင္လည္း စိတ္ေျပျငိမ္းေအး သြားတတ္ၾကပါတယ္… ဒီလိုအရည္အခ်င္းေတြ ရွိေနတဲ႕ ဂ်ယ္ရီဟာ ကၽြန္ေတာ႔အတြက္ေတာ႔ စိတ္၀င္တစား စပ္စုေမးျမန္းခ်င္စိတ္ေတြ ျဖစ္ေပၚေနမိေတာ႔တာပါဘဲ။ ဒါေၾကာင္႔လည္း တစ္ေန႔မွာ အလုပ္အားခ်ိန္ ခဏရတုန္း ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဂ်ယ္ရီ႕ဆီသြားျပီး ေမးခြန္းေတြေမးမိပါတယ္။




“ဂ်ယ္ရီ လူတစ္ေယာက္ဟာ အခ်ိန္တုိင္းေတာ႕ အေကာင္းျမင္ႏိုင္ဖို႕ဆိုတာ မလြယ္ဘူးလို႕ ကၽြန္ေတာ္ နားလည္မိတယ္.. ဒါေပမဲ႕ ခင္ဗ်ားကေတာ႕ ဘယ္အရာမဆို အေကာင္းျမင္တတ္လြန္းတယ္ဗ်ာ… ခင္ဗ်ား ဘယ္လိုမ်ား ဒီလို အေကာင္းျမင္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားသလဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ သိပ္သိခ်င္ပါတယ္.. ”




ကၽြန္ေတာ္႔အေမးကို ဂ်ယ္ရီက “ မနက္ခင္းတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ အိပ္ရာက ႏိုးတဲ႕အခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္႔ကိုယ္ ကၽြန္ေတာ္ ေမးပါတယ္.. ဂ်ယ္ရီ မင္းမွာ ေရြးခ်ယ္စရာ လမ္းႏွစ္လမ္းရွိတယ္.. ေကာင္းတဲ႕စိတ္ေနစိတ္ထားကို ေရြးမလား၊ မေကာင္းတဲ႕စိတ္ေနစိတ္ထားကို ေရြးမလားလို႕ ေမးျပီး  ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္းတဲ႕စိတ္ေနစိတ္ထားကို ေရြးခ်ယ္ဖို႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို သတိေပးပါတယ္.. ကၽြန္ေတာ္႔ဘ၀မွာ မေကာင္းတဲ႔ အျဖစ္အပ်က္ ျပႆနာ တစ္ခုခုနဲ႔ၾကံဳေတြ႔ရတိုင္း အဲဒီျပႆနာရဲ႕ ဖိစီးႏွိပ္စက္မႈ၊ ဒုကၡေပးမႈကို ခံယူျပီး စိတ္ဆင္းရဲေနမလားး၊ အဲဒီျပႆနာကို ေျပလည္ေအာင္ေျဖရွင္းဖို႔ အေကာင္းဘက္ကေန ရႈျမင္ျပီး ေျဖရွင္းမလား ဒီလိုေမးျပီး အဲဒီ လမ္းႏွစ္သြယ္ထဲကမွ ကၽြန္ေတာ္က အေကာင္းဘက္ကေနၾကည္႔ျပီး ေျဖရွင္းႏိုင္ေအာင္ ေျပလည္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါတယ္.. ကၽြန္ေတာ္႔လိုဘဲ တစ္ျခားသူေတြကို ကိစၥတစ္ရပ္ကို လမ္းႏွစ္သြယ္ရွိေၾကာင္း ေျပာျပျပီး ဘယ္လမ္းက ေကာင္းတယ္၊ ဘယ္လမ္းကို ေရြးခ်ယ္သင္႔တယ္ဆိုတာ သူတို႕သိလာေအာင္  ေျပာဆို လမ္းေၾကာင္းေပးပါတယ္.. ”




“ခင္ဗ်ားေျပာတာ မွန္ပါတယ္ ဂ်ယ္ရီ.. ဒါေပမဲ႕ တကယ္ေတာ႕ အရာရာတိုင္းကို အေကာင္းျမင္ႏိုင္ဖို႕ လိုက္လုပ္ႏိုင္ဖို႕ဆိုတာ တကယ္ေတာ႕ မလြယ္လွဘူးေနာ္. ” ကၽြန္ေတာ္က ထပ္ျပီး အထြန္႔တက္လိုက္ပါတယ္..




“ဟုတ္ပါတယ္.. မလြယ္ဘူးဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ လက္ခံပါတယ္.. ဒါေပမဲ႕ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ၾကံဳေတြ႔ေနရတဲ႕ ျပႆနာတိုင္းမွာ ဘယ္လုိရႈျမင္သံုးသပ္မလဲ ဆိုတာ ေရြးခ်ယ္စရာရွိပါတယ္.. ေကာင္းတဲ႕စိတ္နဲ႕ ရႈျမင္သံုးသပ္မလား၊ မေကာင္းတဲ႔စိတ္နဲ႕ သံုးသပ္မလား.. သင္ဘာကို ေရြးေရြး၊ သင္ျပန္ရလာမဲ႕ ရလဒ္ကေတာ႔ သင္ေရြးခ်ယ္တဲ႔အတိုင္း ျဖစ္မွာပါဘဲ… ေကာင္းတဲ႔စိတ္နဲ႕ အရာရာကို ၾကည္႔ႏိုင္လာရင္ သင္႔မွာ ပူပင္ေသာကနည္းျပီး စိတ္ခ်မ္းသာရမယ္.. မေကာင္းတဲ႔စိတ္နဲ႕ ရႈျမင္သံုးသပ္ရင္ သင္႔စိတ္ဟာ ပူေလာင္ဆင္းရဲေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္.. ေနာက္ဆံုးေတာ႕ သင္ေရြးခ်ယ္တဲ႔လမ္းဟာ သင္ရဲ႕ ဘ၀ေနနည္း ျဖစ္ပါတယ္.. ”




ဂ်ယ္ရီရဲ႕ စကားက ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ စိတ္တံခါးေတြကို ပြင္႕သြားေစသလိုပါဘဲ.. လင္းခနဲ ခံစားလိုက္ရတယ္.. သူေျပာတဲ႔  ေရြးခ်ယ္ပံုကို ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း သေဘာက် လက္ခံမိပါတယ္.. ဂ်ယ္ရီ႔ကို ေက်းဇူးတင္စကားေျပာျပီး သူ႕ကိုႏႈတ္ဆက္လို႔ လုပ္ငန္းခြင္ကို ျပန္၀င္လာခဲ႕ေပမဲ႔ သူေျပာလိုက္တဲ႔ စကားေတြက ကၽြန္ေတာ္႔နားထဲ ၾကားေယာင္ေနမိတုန္းပါဘဲ။





ဒီလိုနဲ႕ မၾကာခင္မွာ စားေသာက္ဆုိင္၀န္ထမ္း ဘ၀ကေန ကၽြန္ေတာ္ အလုပ္ထြက္ျပီး ကိုယ္ပိုင္စီးပြားေရးတစ္ခုခုကို ေဇာက္ခ်လုပ္ဖို႕ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္… ကိုယ္ပိုင္အလုပ္လုပ္ျဖစ္ေတာ႕ ဂ်ယ္ရီနဲ႕လည္း အေတြ႔နည္းသြားခဲ႕ေပမဲ႕  ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ကို မၾကာခဏ သတိရေနမိပါတယ္.. အထူးသျဖင္႔ေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္႔ဘ၀မွာ ေရြးခ်ယ္စရာေတြနဲ႕ ၾကံဳေတြ႔လာတဲ႕ အေျခအေနမ်ိဳးမွာ ပိုျပီး သတိရတတ္ပါတယ္.. ဂ်ယ္ရီေျပာခဲ႕တဲ႔ စကားေတြေၾကာင္႕လည္း ကၽြန္ေတာ္ဟာ အခ်ိဳ႕ေသာ စိတ္ပ်က္ဖြယ္ အေျခအေနေတြကို အေကာင္းျမင္စိတ္နဲ႔ၾကည္႔ျပီး ေနထိုင္တတ္လာပါတယ္. ေျဖရွင္းတတ္လာတယ္.. ဒီလိုနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႔ ဘ၀လမ္းေၾကာင္းေတြမွာ ဘယ္လမ္းကို ေရြးသင္႔တယ္ဆိုတာ စဥ္းစားတတ္ခဲ႔ပါတယ္။




ဂ်ယ္ရီနဲ႔မေတြ႔တာ ႏွစ္အေတာ္ေလး ၾကာျပီးေနာက္မွ မထင္မွတ္ဘဲ ဂ်ယ္ရီ႔အေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ၾကားလိုက္ရပါတယ္.. တစ္ခုေသာရက္ရဲ႔  မနက္ေစာေစာမွာ ဂ်ယ္ရီဟာ ထံုးစံအတိုင္း စားေသာက္ဆိုင္ကို ၾကည္႔ရႈကြပ္ကဲဖို႕ ဘယ္သူမွ မေရာက္ခင္ အရင္ဆံုးေရာက္တတ္တဲ႕ အက်င္႔အတိုင္း ေနာက္ေဖးတံခါးကေန ဆိုင္အတြင္းကို ေသာ႔ဖြင္႔ ၀င္ေရာက္သြားခဲ႕ပါတယ္..  တံခါးကိုေတာ႔ အျခား၀န္ထမ္းေတြ ၀င္လာႏိုင္ဖို႔ ဖြင္႔ထားခဲ႔ပါတယ္.. ဆိုင္ထဲမွာ ေရာက္သြားျပီးတဲ႕ေနာက္ သူဖြင္႔ထားခဲ႔တဲ႔ ေနာက္ေဖးတံခါးကေန ေသနတ္ေတြ ကိုင္ေဆာင္ထားတဲ႕ ဓားျပသံုးေယာက္ဟာ တိတ္တဆိတ္ ၀င္ေရာက္လာခဲ႔ပါတယ္.. ဓားျပေတြဟာ မီးခံေသတၱာကို ဖြင္႔ဖို႕ ၾကိဳးစားေနတုန္း ဂ်ယ္ရီက အေပၚထပ္က ဆင္းအလာ ဓားျပေတြကို အေတြ႔မွာ ရုတ္တရက္ ထိတ္လန္႕ျပီး သူ႕လက္ထဲက ကိုင္လာတဲ႕ ပစၥည္းေတြ ျပဳတ္က်သြားေတာ႕ ဓါးျပေတြလဲ လန္႔ျဖတ္ျပီး သူ႔ကို ေသနတ္နဲ႕ပစ္ခ်လိုက္ကာ ထြက္ေျပးသြားခဲ႕ၾကတယ္တဲ႔။ အဲဒီမွာ ဂ်ယ္ရီဟာ ဒဏ္ရာအျပင္းအထန္ ရသြားခဲ႕ပါတယ္.. ဒါေပမဲ႕ ကံေကာင္းစြာနဲ႔  အျခားသူေတြရဲ႔ ကူညီမႈနဲ႔ သူ႔ကို ေဆးရံုကို အျမန္ဆံုး ေရာက္ေအာင္ ပို႔ေပးခဲ႔ၾကပါတယ္။




၁၈နာရီၾကာ ခြဲစိတ္ကုသမႈခံယူခဲ႕ရျပီး သီတင္းပတ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဆရာ၀န္ေတြရဲ႔ ေစာင္႔ေရွာက္ ကုသမႈ ခံယူရျပီးတဲ႔ေနာက္ ေဆးရံုကေန ဆင္းခြင္႔ရခဲ႔ပါတယ္..  သူေဆးရံုကဆင္းျပီး ၆လေလာက္ၾကာမွ အဲဒီသတင္းကို ၾကားျပီး ကၽြန္ေတာ္ ဂ်ယ္ရီ႔ဆီ ေရာက္သြားခဲ႕ပါတယ္.. ဂ်ယ္ရီ႔ကိုေတြ႔ေတာ႕ ဘယ္လိုေနလဲ.. ေနလို႕ေကာင္းရဲ႕လား” ဆိုျပီး ႏႈတ္ဆက္စကား စေျပာေတာ႕ ဂ်ယ္ရီက ျပဳးျပံဳးရယ္ရယ္နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္႕ကို ေနေကာင္းေၾကာင္း တံု႔ျပန္ျပီး သူရဲ႕ အမာရြတ္ကို ၾကည္႔မလား လို႕ ေမးပါတယ္.. ကၽြန္ေတာ္က မၾကည္႔ေတာ႕ပါဘူးလို႕ ျပန္ေျပာလိုက္ေပမဲ႕ အဲဒီ ဓားျပေတြကို ေတြ႔တဲ႕အခ်ိန္မွာ စိတ္ထဲ ဘယ္လိုခံစားရသလဲလို႕ ထူးထူးဆန္းဆန္း ေမးမိပါတယ္။ ဂ်ယ္ရီ ကၽြန္ေတာ္႔ကို ျပန္ေျပာတာက “အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္႔အေတြးထဲ၀င္လာတာက ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေနာက္ေဖးတံခါးကို ပိတ္ခဲ႕ဖို႕သင္႔တယ္ ဆိုတာရယ္ ျပီးေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္ ေသနတ္ပစ္ခံရျပီး ၾကမ္းျပင္ေပၚလွဲက်ေနခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္ ေတြးမိတာက ငါ႔မွာ ေရြးစရာ လမ္းႏွစ္ခု ရွိတယ္.. ငါ္ ေသခ်င္သလား ဆက္ျပီး အသက္ရွင္ခ်င္ေသးသလား ဆိုတာကိုပါဘဲ။ ဒီေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္႔ကိုယ္ကၽြန္ေတာ္ ေျပာမိတယ္.. ငါမေသခ်င္ေသးဘူး ငါအသက္ရွင္ခ်င္ေသးတယ္ လို႕ ကၽြန္ေတာ္႔စိတ္ထဲကေန ထပ္ခါထပ္ခါ ေျပာေနမိတယ္..” လို႔ ဂ်ယ္ရီက ကၽြန္ေတာ္႔ကို ရွင္းျပေနပါတယ္။




“ခင္ဗ်ား အဲဒီအခ်ိန္ေလးမွာ ေၾကာက္တဲ႕စိတ္ေတြ မျဖစ္မိဘူးလား… ျပီးေတာ႕ ခင္ဗ်ား ဒီေလာက္ဒဏ္ရာျပင္းတာ သတိေမ႔မသြားခဲ႔ဘူးလားဗ်ာ” ကၽြန္ေတာ္သူ႕ကို ေမးလိုက္မိျပန္ပါတယ္..




“ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီအခ်ိန္ေတြမွာ သတိ မရတစ္ခ်က္ ရတစ္ခ်က္ ျဖစ္ေနခဲ႕တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္႔မိတ္ေဆြေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္႔ကို ေဆးရံုပို႕ေတာ႕ ေဘးကေန ေတာက္ေလွ်ာက္ အားေပးလာၾကတယ္.. အဲဒီအသံေတြလည္း ကၽြန္ေတာ္ နားထဲမွာ ၾကားလိုက္ ေပ်ာက္သြားလိုက္ ျဖစ္ေနခဲ႔တယ္.. ဒါေပမဲ႕ ေဆးရံုထဲေရာက္လို႕ အေရးေပၚအခန္းထဲကို တြန္း၀င္သြားၾကတဲ႕အခ်ိန္မွာ ဆရာ၀န္ေတြနဲ႔ သူနာျပဳေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာေပၚက အရိပ္အေယာင္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ လွမ္းျမင္လိုက္ရတဲ႔ အခ်ိန္မွာေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းကို ေၾကာက္ရြံ႔သြားခဲ႔မိတယ္.. .. ခင္ဗ်ားသိလား.. ကၽြန္ေတာ္ သူတို႔ မ်က္ႏွာေပၚမွာ ေတြ႔လိုက္တာက ကၽြန္ေတာ္႔ကို ေသလူ တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ သေဘာထားေနၾကျပီ ဆိုတာပါဘဲ.. ကၽြန္ေတာ္ရလိုက္တဲ႔ ဒဏ္ရာက သိပ္ျပင္းထန္လြန္းေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္အသက္ရွင္မယ္လို႕ သူတို႕က မထင္ေတာ႕ဘူးေလ…  ”




“ခင္ဗ်ား ဘယ္လိုလုပ္ခဲ႔သလဲ” ကၽြန္ေတာ္ စိတ္၀င္တစား ေမးလိုက္မိပါတယ္။




“ဒီေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ အသက္ရွင္ခ်င္စိတ္ ရွိေသးတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ သတိရွိေနေသးတယ္ဆိုတာ သူတို႔သိေအာင္ လုပ္ရေတာ႕မယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္ ေတြးလိုက္မိတယ္.. အဲဒီအခ်ိန္မွာ တစ္ေယာက္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ္႔ကို  ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ဓာတ္မတည္႔တဲ႕ ပစၥည္းတစ္ခုခုမ်ား ရွိသလားလို႕ အသံက်ယ္က်ယ္နဲ႔ ေအာ္ေမးပါတယ္.. ကၽြန္ေတာ္ တုံ႔ျပန္မႈရွိမရွိကို ဆရာ၀န္ေတြေရာ၊ သူနာျပဳေတြပါ ေစာင္႔ၾကည္႔ေနခဲ႕ၾကပံုရပါတယ္..  ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခုခု တုံ႔ျပန္မွ ျဖစ္မယ္ဆိုတာ သေဘာေပါက္တယ္.. အားလံုးက ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ တံု႕ျပန္မႈကို ေစာင္႕ၾကည္႔ေနၾကတယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ထဲက ထင္ေနတယ္ေလ.. အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္႔အေနအထားကလည္း တစ္ခုခု တံု႔ျပန္ဖို႔မေျပာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္႔မွာ အသိအာရံုက လြတ္ထြက္သြားေတာ႕မတတ္ေတာင္ ျဖစ္ေနခဲ႔တယ္..  ဒါေပမဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ အေတြးထဲ ေရာက္လာတာက ငါ ဆက္ျပီး အသက္ရွင္မလား၊ အေသခံလိုက္ေတာ႕မလား ဆိုတာပါဘဲ… ကၽြန္ေတာ္ မေသခ်င္ေသးဘူးေလ.. အသက္ရွင္ခ်င္ေသးတယ္.. ကၽြန္ေတာ္ အသက္ရွင္ကို ရွင္ရဦးမယ္.. ဒီလို အေတြးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ရွိသမွ်အားကို ညွစ္ထုတ္လိုက္ျပီး “ရွိတယ္.. က်ည္ဆန္ ” လို႕ က်ံဳးေအာ္ပစ္လိုက္ပါတယ္..”





ကၽြန္ေတာ္႔စိတ္ထဲမွာလည္း ဒီတစ္ၾကိမ္မွာလည္း ေရြးစရာ လမ္း၂ခုထဲက အသက္ရွင္ဖို႕လမ္းကို ငါေရြးမယ္.. ငါ႕ကို မင္းတို႕ ခြဲစိတ္ကုသရမယ္.. ငါမွ မေသေသးတာ.. ငါအသက္ရွင္ရဦးမယ္လို႕ ဆက္ခါဆက္ခါ ေျပာေနခဲ႕ပါတယ္.. ဒါနဲ႔ဘဲ ဆရာ၀န္ေတြရဲ႕ ကၽြမ္းက်င္စြာ ခြဲစိတ္ကုသမႈနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ အသက္ျပန္ရွင္လာခဲ႕ပါတယ္.. ကၽြန္ေတာ္႔ကို ကုသေပးလိုက္တဲ႔ ဆရာ၀န္ၾကီးေတြရဲ႕ ကၽြမ္းက်င္မႈက တကယ္ကို အံ႔ၾသစရာပါဗ်ာ.. တကယ္႔ကို ေက်းဇူးတင္စရာပါ။ သူတို႕ရဲ႕ ကုသမႈေၾကာင္႕ ကၽြန္ေတာ္ အသက္ျပန္ရွင္လာရသလို ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ မေသခ်င္ေသးတဲ႔ စိတ္အင္အားၾကီးမားမႈကလည္း ကၽြန္ေတာ္အသက္ျပန္ရွင္လာေအာင္ တြန္းအားေပးလိုက္တဲ႕ အရာဘဲ ျဖစ္ပါတယ္.. ” လို႕ ေျပာျပီး ဂ်ယ္ရီက သူ႕အျဖစ္အပ်က္ အေၾကာင္းကို အဆံုးသတ္လိုက္ပါတယ္။




ဟုတ္ပါတယ္.. ဆရာ၀န္ေတြရဲ႕ ကၽြမ္းက်င္တဲ႔ ခြဲစိတ္ကုသမႈအျပင္ ဂ်ယ္ရီရဲ႕ အသက္ရွင္သန္ဖို႕ကို လိုလားတဲ႔ စိတ္အားထက္သန္မႈ၊ သူရဲ႕ ေရြးခ်ယ္မႈကသာ သူ႔အသက္ကို ကယ္လိုက္တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း တကယ္ကို နားလည္ သေဘာေပါက္လိုက္မိတာပါဘဲဗ်ာ။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္အားထက္သန္မႈဟာ ေသျခင္းတရားကိုေတာင္ ေက်ာ္လြန္သြားႏိုင္ခဲ႔တယ္ဆိုတာ အံ႕ၾသစရာဘဲ မဟုတ္ပါလား။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ဘ၀မွာ ၾကံဳလာတဲ႕ အေျခအေနေတြမွာ ေရြးခ်ယ္စရာေတြ ရွိေနပါတယ္.. ဘယ္လမ္းကို ေရြးမလဲ။ သင္ဘယ္လို ရွင္သန္ေနထိုင္မလဲ… အေကာင္းျမင္စိတ္နဲ႕လား၊ အဆုိးျမင္စိတ္နဲ႕လား… သင္ေရြးခ်ယ္တဲ႕အတိုင္း၊ သင္႔သေဘာထား အတိုင္း သင္ေနထိုင္တဲ႔ဘ၀မွာ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ ရွိေနမွာဘဲ ျဖစ္ပါတယ္။





WE HAVE TWO CHOICES ( UNKNOWN AUTHOR) ကို ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ ဘာသာျပန္ပါသည္။





စိတ္အင္အားျဖင္႔ အရာရာကို ေအာင္ျမင္စြာ ေက်ာ္လႊားႏိုင္ၾကပါေစရွင္။





မာလာငါးနဲ႔ ၾကက္ေျခေထာက္ခ်ဥ္စပ္





ဒီေန႔ေတာ႔ အစားအေသာက္အခ်က္အျပဳတ္ ၀ါသနာပါသူမ်ားအတြက္  မာလာငါး၊ မာလာၾကက္ေျခေထာက္၊ ၾကက္ေျခေထာက္ခ်ဥ္စပ္၊ ျပဳလုပ္ပံုေလးကို ရိုးရွင္းလြယ္ကူတဲ႔ နည္းလမ္းကေလးနဲ႕ ရွင္းျပခ်င္ပါတယ္။





မာလာငါးဟင္း




ပထမဦးစြာ အရြယ္ေတာ္ ငါး တစ္ေကာင္ျဖစ္ေစ မိမိျပဳလုပ္မည္႕ ပမာဏအတိုင္း ၃ေကာင္၄ေကာင္ျဖစ္ေစ ေရေဆး အေၾကးခြံထိုးျပီး အေပၚမွ ဓားျဖင္႔ မြန္းပါတယ္။ ထို႔ေနာက္ အိုးတစ္လံုးထဲ ေရအသင္႔တင္႔ထည႔္ကာ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ ဂ်င္း၊ စပါးလင္( ရွိက) ဆား၊အခ်ိဳမႈန္႔တို႔ကိုထည္႔ျပီး ငါးကိုျပဳတ္ပါတယ္.. အက်က္ညီေအာင္ ဟိုဘက္ဒီဘက္ ေျဖးညင္းစြာ လွန္ေလွာေပးပါ။








ငါးကို ပံုပ်က္ပန္းပ်က္ ျဖစ္သြားေအာင္ အၾကာၾကီးျပဳတ္ဖို႕မလိုပါ။ အခ်ိန္အနည္းငယ္အတြင္းမွာ ငါးက်က္ျပီဆိုတာနဲ႕ ငါးကို အေကာင္မပ်က္ဆယ္ယူျပီး ပန္းကန္ျပားေလးတစ္ခုထဲမွာ ငါးကိုထားထားလိုက္ပါတယ္..






ငရုပ္သီးၾကမ္းမႈန္႔(အစပ္ၾကိဳက္လွ်င္ မ်ားမ်ား) ေၾကာ္၊ ေျမပဲေလွာ္ေထာင္း၊ ႏွမ္းေလွာ္၊ ေရွာက္ေကာ၊ ပါးေကာ၊ ဟြားေၾကာင္း (တရုတ္မဆလာမ်ား)အမႈန္႕နဲ႔ တုိက်န္ (တရုတ္ပဲငပိ) ကိုအသင္႔ ျပင္ဆင္ထားပါတယ္။







တရုတ္ပဲငပိ( တိုက်န္) ပါ။






မာလာအႏွစ္ျပဳလုပ္ထားပံု



အေစာက ငါးျပဳတ္ထားတဲ႕အရည္ကို ဆူေအာင္ျပန္တည္ျပီး ေကာ္မႈန္႔အနည္းငယ္ကို ေရေအးျဖင္႔ေဖ်ာ္ျပီး ဆူေနတဲ႕ ငါးျပဳတ္ရည္ထဲ ေလာင္းထည္႕ကာ တိုက်န္(တရုတ္ပဲငပိ) အနည္းငယ္ကို ထည္႔ျပီး ေျဖးေျဖးေမႊေပးပါက အရည္မွာ ပစ္လာပါလိမ္႔မယ္.. ဆားအခ်ိဳမႈန္႕ အေနေတာ္ျဖစ္မျဖစ္ ျမည္းၾကည္႕ျပီးေနာက္ ၄င္းအရည္ကို အသင္႔ျပင္ထားေသာ ငရုပ္သီးၾကမ္းေၾကာ္၊  ေရွာက္ေကာ၊ ပါးေကာအမႈန္႕၊ ႏွမ္း၊ ေျမပဲတုိ႔ျဖင္႔ ေရာေႏွာကာ နံနံပင္ၾကက္သြန္ျမိတ္တို႕ကို ပါးပါးလွီးကာ အားလံုးကို ပန္းကန္လံုးတစ္ခုထဲ  ေရာေမႊလိုက္ပါတယ္...






မာလာငါး စားလို႔ရျပီ



ေရာေမႊထားတဲ႕ အရည္ကို အေစာက ဆယ္ယူထားေသာာ ငါးေပၚေလာင္းခ်လိုက္မယ္ဆိုရင္ အခုလို စားခ်င္စဖြယ္ ငါးမာလာဟင္းတစ္ခြက္ကို ရျပီ ျဖစ္ပါတယ္... ဧည္႔သည္မ်ားကို ဧည္႔ခံဖို႕ အဆင္ေျပသလို သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အိမ္မွာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးလုပ္စားဖို႕ဘဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အိမ္သားေတြနဲ႕ ခ်က္စားဖို႕ဘဲျဖစ္ျဖစ္ ျပဳလုပ္ရ လြယ္ကူျပီး စားလို႕လဲ ေကာင္းတဲ႕ ငါးမာလာဟင္းပါ။





~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~





မာလာၾကက္ေျခေထာက္






မာလာၾကက္ေျခေထာက္






ၾကက္ေျခေထာက္ကို ေရဆူဆူနဲ႔ျပဳတ္ပါတယ္..



မာလာၾကက္ေျခေထာက္ ျပဳလုပ္ပံုမွာလည္း အထက္ပါနည္းအတိုင္း အတူတူျဖစ္ပါတယ္.. ပထမဦးစြာ ၾကက္ေျခေထာက္မ်ားကို ေျခသည္း လွီးျဖတ္၊ ေရစင္ေအာင္ေဆးျပီး ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ ဂ်င္းမ်ားထည္႔ျပီး ၄င္း ၾကက္ေျခေထာက္မ်ား ႏူးအိေနေအာင္  ျပဳတ္ပါတယ္..  ၾကက္ေျခေထာက္မ်ား ႏူးအိပါက အရည္ျပဳလုပ္ပံုမွာ အေပၚကအတိုင္းျဖစ္ျပီး ျပဳတ္ထားတဲ႔ ၾကက္ေျခေထာက္ေပၚ ေလာင္းခ်လိုက္ပါက မာလာၾကက္ေျခေထာက္ဟင္း တစ္ပြဲ ရပါတယ္။






မာလာၾကက္ေျခေထာက္





~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~





ၾကက္ေျခေထာက္ခ်ဥ္စပ္စိမ္




ၾကက္ေျခေထာက္ကို အသီးအရြက္ေတြနဲ႕ အခ်ဥ္ရည္စိမ္တဲ႔ နည္းေလး ေျပာျပပါဦးမယ္.. ဒီ ၾကက္ေျခေထာက္ ခ်ဥ္စပ္ကို ယူနန္ျပည္နယ္တစ္၀ိုက္မွာ သြားေရစာအေနနဲ႔ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ စားေသာက္ၾကတဲ႔ အစားအစာတစ္မ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ ၾကက္ေျခေထာက္နဲ႕အတူ အခ်ဥ္ရည္စိမ္ထားတဲ႔ မုန္လာဥနီ၊ ဥျဖဴ၊ သခြားသီးတို႔ဟာ ဆတ္ေတာက္ဆတ္ေတာက္ ခ်ဥ္ခ်ဥ္ စပ္စပ္နဲ႔  စားရတာ အလြန္အရသာရွိပါတယ္။







ျပဳတ္ျပီး ၾကက္ေျခေထာက္မ်ား






ၾကက္ေျခေထာက္ အခ်ဥ္ရည္စိမ္ဖို႔ ၾကက္ေျခေထာက္ေတြကို ျပဳတ္ပါတယ္.. ဒီတစ္ခါမွာေတာ႔ အေစာတုန္းကလို ႏူးအိေနေအာင္ ျပဳတ္ဖို႕ မလိုပါဘူး။ က်က္ေလာက္ရံု အေနအထားေလးသာ ျပဳတ္ျပီး က်က္တာနဲ႕ အေအးခံထားပါတယ္။







ၾကက္ေျခေထာက္စိမ္ထဲ ထည္႔ဖို႔ ျပင္ဆင္ထားတဲ႔ သခြားသီး၊ မုန္လာဥနီ၊ ဥျဖဴ၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ ဂ်င္း၊ ငရုပ္သီး၊ သံပုရာသီး၊ အရိုးျဖဴျဖဴ ရွည္ရွည္ေလးေတြက တရုတ္နံနံလို႕ ေခၚတဲ႔ အရိုးေတြပါ။







အေစာက အရိုးျဖဴျဖဴေလးေတြ ျဖတ္ယူထားတဲ႕ တရုတ္နံနံပင္ပါ။ အခ်ဥ္ရည္စိမ္တဲ႕အခါ အရြက္ေတြက အခ်ဥ္ရည္နဲ႔စိမ္တာၾကာတဲ႕အခါ ရိသြားမွာ စိုးတဲ႕အတြက္ အရိုးကိုသာ ယူပါတယ္။







ေရွာက္ေကာပါးေကာနဲ႔ နာနတ္ပြင္႔၊ (ဟြားေၾကာင္း) တရုတ္ငရုပ္ေကာင္းေစ႔ေလးေတြပါ။







ဂ်င္းေတြကို အေခ်ာင္းသြယ္သြယ္ေလးေတြ လွီးျဖတ္ျပီး၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ ငရုပ္သီး သံပုရာသီး အနည္းငယ္တို႔ကို ပံုပါအတိုင္း ထည္႔ပါတယ္။








တရုတ္နံနံရိုး၊ မုန္လာဥနီ၊ ဥျဖဴတို႔ကို အေခ်ာင္းရွည္ရွည္ေလးေတြ ျဖစ္ေအာင္ လွီးျဖတ္ရပါတယ္.. ျပီးေနာက္ ရွာလကာရည္(သို႕) ဗနီကာရည္ ထည္႔ျပီး သံပုရာသီးကို အရည္ညွစ္လိုက္ပါတယ္.. ျပီးေနာက္ ေရွာက္ေကာပါးေကာ၊ ငရုပ္ေကာင္းေစ႔ တို႔ကို ထည္႔ျပီး ေရထပ္ထည္႕ကာ ဆား၊အခ်ိဳမႈန္႔တို႔နဲ႔ ေရာေမႊလိုက္ပါတယ္..









သခြားသီးကိုလည္း ေသးေသးရွည္ရွည္ လွီးျဖတ္ျပီး ျပဳတ္ထားတဲ႔ ၾကက္ေျခေထာက္ပါ ေရာျပီး ထည္႔လိုက္ပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ကေတာ႕ ၾကက္ေျခေထာက္ကို ႏွစ္ျခမ္း ျခမ္းပါတယ္.. အသီးအရြက္မ်ားကို ေရျမဳပ္ေစရန္ အရည္မ်ားမ်ားထည္႔ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္..အခ်ဥ္ရည္စိမ္ျပီး ေရခဲေသတၱာထဲမွာ ထည္႔ထားျပီး ၄နာရီ ၅နာရီၾကာရင္ စားလို႕ ရပါျပီ။  ေရခဲေသတၱာမရွိ၊ မီးမလာလွ်င္လည္း အျပင္မွာ ၄နာရီ ၅နာရီ ထားထားလွ်င္ စားလို႕ ရပါျပီ။ အကယ္၍မ်ား ညကတည္းက စိမ္မယ္ဆိုရင္ သခြားသီးကို ေနာက္တစ္ေန႕မနက္မွ အခ်ဥ္ရည္ထဲ ထည္႕ပါ။ မဟုတ္လွ်င္ သခြားသီးမ်ား ရိျပီး ေပ်ာ႔အိသြားတတ္ပါတယ္..








စားခါနီးမွာ ငရုပ္သီးမႈန္႕ကို ေၾကာ္ျပီး ႏွမ္းႏွင္႕ေရာကာ အခုလို ေလာင္းထည္႔ျပီး နံနံပင္ေလးနဲ႕ ေမႊေပးလိုက္လွ်င္ အေရာင္အဆင္းလဲလွ ေမႊးလဲ ပိုေမႊးပါတယ္..







ဒါက ဆိုင္မွာေရာင္းတဲ႔ ၾကက္ေျခေထာက္ ခ်ဥ္စပ္စိမ္ပါ။  ကၽြန္မလက္ရာနဲ႕ ဘယ္ဟာ ပိုေကာင္းမလဲ ျမည္းၾကည္႔ၾကပါေနာ္။  :)








စားဖို႕ အဆင္သင္႔ ျဖစ္ေနတဲ႔ ကၽြန္မရဲ႔ ၾကက္ေျခေထာက္ ခ်ဥ္စပ္စိမ္ ျဖစ္ပါတယ္။  ကၽြန္မကေတာ႔ ၾကက္ေျခေထာက္ထက္ကို ဥနီဥျဖဴ၊ သခြားသီးတို႔ကို စားရတာ ခ်ဥ္ခ်ဥ္စပ္စပ္ေလးနဲ႔ ကၽြတ္ကၽြတ္ျမည္ေအာင္ ၀ါးစားရတာ အလြန္သေဘာက်ပါတယ္.






မာလာငါးနဲ႔ ၾကက္ေျခေထာက္ခ်ဥ္စပ္ကေတာ႔ ဒီတစ္ပတ္ Sunday Special ပါ။ အိမ္မွာ လုပ္စားလို႔ အဆင္ေျပၾကပါေစရွင္။









အခ်စ္ရဲ႔ ေလွကားထစ္ေလးမ်ား









လြန္ခဲ႕တဲ႕ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္ေလာက္က အသက္၁၉ႏွစ္အရြယ္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ဟာ သူ႔ထက္ အသက္ၾကီးတဲ႔ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ကို ေမတၱာသက္၀င္ ခ်စ္ခင္မိပါတယ္..  သူခ်စ္မိတဲ႕ မိန္းခေလးဟာ ေကာင္ေလးထက္ အသက္၁၀ႏွစ္ ၾကီးတဲ႕အျပင္ ကေလးရွိတဲ႔ မုဆိုးမေလး တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္.. ဒီေတာ႔ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေတြရဲ႔ ထုံးစံအတိုင္း သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ မိဘ ေဆြမ်ိဳးေတြ၊ ပတ္၀န္းက်င္ အသိုင္းအ၀ိုင္းေတြက ကေလးအေမ မုဆိုးမလဲျဖစ္၊ ေကာင္ေလးထက္လဲ အသက္ၾကီးတယ္ ဆိုတဲ႔ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြနဲ႔ သေဘာမတူ ကန္႔ကြက္ၾကတယ္ေပါ႔ေနာ္။   အဲဒီေခတ္ကာလတုန္းက  အသက္အမ်ားၾကီး ၾကီးတဲ႔ မုဆိုးမတစ္ေယာက္နဲ႔ ခ်စ္ၾကိဳက္ျပီး လက္ထပ္ဖို႔ဆိုတာ သူတို႔ပတ္၀န္းက်င္ လူမႈအသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ ဘယ္လိုမွ လက္မခံႏိုင္တဲ႔ ျဖစ္ရပ္တစ္ခုလို႔ လက္ကိုင္ထားၾကတဲ႔ အခ်ိန္လဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေတာ႔ ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႔ ကဲ႔ရဲ႔အတင္းစကားဆိုမႈေတြ၊ မိဘေဆြမ်ိဳးေတြရဲ႔ မၾကည္ျဖဴမႈေတြကို ေရွာင္လြဲႏိုင္ဖို႔အတြက္ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးဟာ လူေတြနဲ႔ ေ၀းတဲ႔တစ္ေနရာကို ထြက္ေျပးၾကျပီး ဘ၀သစ္ကို စၾကဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကကာ သူတို႔ေနထိုင္တဲ႔ ျမိဳ႔ငယ္ကေလးနဲ႔ေ၀းရာ ေတာင္တန္းတစ္ေနရာကို ထြက္ေျပးၾကပါေတာ႔တယ္။




လူေနမႈအသိုင္းအ၀ိုင္းကေန ထြက္ေျပးသြားခဲ႕ၾကတဲ႕ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးဟာ ေတာင္ေပၚတစ္ခုက ေက်ာက္ဂူတစ္ခုထဲမွာ သူတို႕ရဲ႕ ဘ၀ကို စတင္ခဲ႕ၾကရတယ္.. အဲဒီမွာဘဲ ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းလြန္းတဲ႔ အေျခအေနကို ရင္ဆိုင္ၾကံဳေတြ႔ရပါေတာ႔တယ္.. သူတို႔ေနတဲ႔ ေတာင္ထိပ္ေရာက္ေအာင္ တက္ဖို႕ဆိုတာ လမ္းရယ္လို႔လဲ မရွိဘဲ ခက္ခက္ခဲခဲ ကုတ္ကပ္ တြယ္တက္မွသာ ေရာက္ႏိုင္ပါတယ္..  လက္ဗလာနဲ႔ စတင္ၾကတဲ႔ သူတို႔ဘ၀ဆီမွာ ဘာဆိုဘာမွ မရွိ၊ လွ်ပ္စစ္မီးမေျပာနဲ႔ စားစရာေတာင္ မရွိတဲ႔ ေန႔ရက္ေတြကို တစ္ေယာက္လက္ တစ္ေယာက္ဆုပ္ကိုင္ရင္း ခက္ခဲစြာ ေက်ာ္ျဖတ္ၾကရပါတယ္.. ေတာင္ေပၚမွာေတြ႔တဲ႔ ျမက္ႏုကေလးေတြ၊ စားေကာင္းမယ္ ထင္ရတဲ႔ အရြက္တစ္ခ်ိဳ႔နဲ႔ သစ္ဥ၊ သစ္ျမစ္ကေလးေတြကို စားျပီး အသက္ဆက္ခဲ႔ရပါတယ္..  ေကာင္ေလးဟာ မိန္းခေလးကို အစစအရာရာ ညွာတာျပီး ေတာေတာင္ထဲမွာ ရႏိုင္သမွ် အစားအေသာက္ေလးေတြကို ရွာေဖြလို႕ ေကၽြးေမြးျပဳစုရွာပါတယ္.. အနီးနား၀န္းက်င္မွာ စိုက္ပ်ိဳးလုပ္ကိုင္ဖို႕ ေျမေတြကိုလဲ ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္းျပီး အသီးအရြက္ေလးေတြ ရွာေဖြစိုက္ပ်ိဳးပါတယ္။ ဘ၀က ခက္ခဲပင္ပန္းလြန္းပါတယ္.. ဒါေပမဲ႔ သူတို႔ ၂ေယာက္ဟာ စိတ္မပ်က္ဘဲ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္အားေပးရင္း ေန႔ရက္ေတြကို ကုန္ဆံုးေစခဲ႕ရတယ္။




ညအခ်ိန္ေတြမွာ ထြန္းညွိဖို႕ မီးအိမ္ေလးတစ္ခုကို ေကာင္ေလးက သူကိုယ္တိုင္ ျပဳလုပ္ျပီး သူတို႔ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ဒီမီးအိမ္ကို အသံုးျပဳခဲ႕ၾကပါတယ္.. မိန္းခေလးဟာ ေကာင္ေလးကို အျမဲေမးတတ္တဲ႕ ေမးခြန္းေလးတစ္ခုက “ မင္း ငါနဲ႕အတူတူ ခုလို ဘ၀မ်ိဳးနဲ႕ ပင္ပင္ပန္းပန္း ေနရတာ ေနာင္တမရဘူးလားဟင္” ဆိုတဲ႕ ေမးခြန္းေလးပါ။ ေကာင္ေလးက “ အခ်စ္ရယ္.. ငါတို႕ေတြ အလုပ္ကို အျမဲတမ္း ၾကိဳးၾကိဳးစားစား လုပ္ေနၾကသားဘဲ။ ငါတို႕ဘ၀ အေျခအေနေတြဟာလည္း ခုထက္ပိုျပီး ေကာင္းမြန္လာမွာေပါ႕။ ခုလဲ မင္းနဲ႕အတူတူ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနေနရသားဘဲ..  ဘာမ်ား ေနာင္တရစရာ ရွိသလဲ”  လို႕ အျမဲတမ္း ျပန္ေျဖတတ္ပါတယ္။ ဟုတ္သားဘဲေနာ္ ခ်စ္သူနဲ႕ ၂ေယာက္အတူတူ ေနရရင္ ခက္ခဲဆင္းရဲပင္ပန္းေပမဲ႔ ခ်စ္သူမ်က္ႏွာ၊ ခ်စ္သူအျပံဳးကိုၾကည္႔လို႔ အေမာေျဖႏိုင္သားဘဲေလ။ ေဘးနားမွာ နားလည္ေပးႏိုင္စြမ္းရွိတဲ႔ ႏူးညံ႔သိမ္ေမြ႔တဲ႔ ခ်စ္သူဟာ ေကာင္ေလးအတြက္ေတာ႔ ခြန္အားတစ္ခုဘဲမဟုတ္လား။




အဲဒီေတာင္တန္းေပၚက ဂူေလးတစ္ခုထဲမွာ အတူတူေနထိုင္ၾကတာ ၂ႏွစ္ေျမာက္တဲ႕ အခါမွာေတာ႕ ေကာင္ေလးဟာ သူခ်စ္တဲ႕ မိန္းခေလးအတြက္ ေတာင္ေအာက္ကို အလြယ္တကူ တက္ဆင္းျပဳႏိုင္ဖို႕ မာေၾကာတဲ႕ေျမသားေတြကို ထြင္းထုျပီး ေလွခါးထစ္ေတြကို စတင္ျပဳလုပ္ပါေတာ႕တယ္… ေကာင္ေလးဟာ အႏွစ္ ၅၀ လံုးလံုး ေတာင္နံရံေတြကို သူကိုယ္တိုင္ ထြင္းထုျပီး ေလွခါးထစ္ေတြ လုပ္လာခဲ႕တာ စုစုေပါင္း ေလွခါးထစ္ေလးေတြ ၆၀၀၀ ေက်ာ္ပါတယ္..  သူေဖာက္လုပ္ခဲ႔တဲ႔ ေလွကားထစ္ေတြဟာ ခ်စ္သူအတြက္ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ အျပည္႔နဲ႔ ေဖာက္လုပ္ခဲ႔တာမို႔ ႏွစ္ေတြဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ခိုင္ခံ႔စြာ တည္ရွိေနမယ္လို႔ သူယံုၾကည္တယ္ေလ။ ဒီလိုနဲ႔ သူတို႕ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးဟာ လူသူမနီး ေတာင္တန္းၾကီးေပၚက ဂူေလးထဲမွာ အတူတကြ ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ေက်ာ္တဲ႔ အထိေအာင္ သားေတြ သမီးေတြနဲ႔ ေနထိုင္ခဲ႔ၾကပါတယ္။





ဟိုတုန္းက အသက္ ၁၉ႏွစ္အရြယ္ ေကာင္ေလးဟာ အသက္အရြယ္ရလာလို႔ အဖိုးအရြယ္ျဖစ္လာတဲ႔ အသက္၇၂ႏွစ္မွာ သူေန႔စဥ္ အလုပ္လုပ္ေနက် ယာခင္းေလးဆီကေန အျပန္ အိမ္အေရာက္မွာ ရုတ္တရက္ လဲျပိဳက်သြားျပီး သူခ်စ္တဲ႔ အမ်ိဳးသမီးရဲ႔လက္ထဲမွာဘဲ အသက္ဆံုးရႈံးသြားခဲ႔ပါတယ္.. အဖိုးအိုဟာ အသက္ ေသဆံုးသြားတာေတာင္ သူ႕ခ်စ္သူရဲ႔လက္ကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ဆုပ္ကိုင္ျပီးမွ အသက္ ထြက္သြားခဲ႕ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူ႕အမ်ိဳးသမီးက အသက္၈၂အရြယ္ ရွိေနပါျပီ။ အဖြားအိုဟာ ေန႔စဥ္ေန႕တိုင္းဘဲ သူ႔ေယာက်္ားရဲ႕ အေလာင္းထည္႔ထားတဲ႔ အနက္ေရာင္ေခါင္းတလား အစြန္းေလးကို ဆုပ္ကိုင္ျပီး “မင္း ငါ႔ကို ကတိေပးခဲ႔တယ္ေလ. ငါေသတဲ႕ေန႕အထိ မင္းဟာ ငါ႕ရဲ႕ အနားကေန တစ္ဖ၀ါးမွမခြာ ရွိေနျပီး ငါ႕ကို ေစာင္႕ေရွာက္ပါ႕မယ္ဆို။ ငါနဲ႕အတူ ရွိေနပါ႔မယ္ဆို။ ခုေတာ႕ မင္းက ငါ႕ကို အရင္ခြဲသြားခဲ႕ျပီေနာ္။ မင္းမရွိဘဲနဲ႕ ငါဘယ္လိုမ်ား ဆက္ျပီး အသက္ရွင္ေနထိုင္ရပါ႕မလဲ” လို႕ တတြတ္တြတ္နဲ႕ ေျပာဆိုရင္း ပါးျပင္ေပၚမွာလည္း မ်က္ရည္ေတြက တစ္လိမ္႔လိမ္႔ စီးက်ေနခဲ႔ပါတယ္။ အဖြားအိုစိတ္ထဲမွာ ေသခ်ာေပါက္ ေတြးေနပါလိမ္႕မယ္.. “ဘာလို႕မ်ား သူ႕ကိုပါ တစ္ပါတည္း ေခၚမသြားဘဲ တစ္ေယာက္တည္း ခ်န္ခဲ႕ရတာလဲ” လို႔။





အသက္ ၇၂ႏွစ္အရြယ္ အဖိုးအိုနဲ႕ အသက္၈၂ႏွစ္အရြယ္ အဖြားအို





အဖိုးအို  Liu





ႏွစ္ေယာက္အတူ ရွိစဥ္က အဖြားအို Xu ရဲ႕ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူး အျပံဳး



ဒီဇာတ္လမ္းေလးဟာ စိတ္ကူးယဥ္ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းမဟုတ္ပါဘူး။ တရုတ္ႏိုင္ငံရဲ႕ တစ္ခုေသာ ျပည္နယ္မွာ တကယ္ရွိခဲ႕တဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုပါ။ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး ထြက္ေျပးသြားၾကျပီး ရာစုႏွစ္ တစ္၀က္ေလာက္ၾကာျပီးတဲ႕ ေနာက္ ၂၀၀၁ခုႏွစ္မွာမွ  ေတာေတာင္ထဲကို စြန္႕စြန္႕စားစား ခရီးသြားၾကတဲ႕ အဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕ဟာ လူသူမနီးတဲ႕ ေတာၾကီးထဲက အဖိုးအိုအဖြားအို စုံတြဲနဲ႕အတူ အံ႕ၾသဖြယ္ ေလွကားထစ္ကေလးေတြကို ေတြ႔ရွိရာကစလို႕ သူတို႕၂ေယာက္ရဲ႕ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းကို လူေတြ သိခြင္႔ရသြားၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဖိုးအို အဖြားအိုတို႔ရဲ႔ ၇ေယာက္ေျမာက္ သားက “ကၽြန္ေတာ္႕အေဖနဲ႕ အေမဟာ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ သိပ္ကိုခ်စ္ၾကပါတယ္.. သူတို႕၂ေယာက္ဟာ အတူတူေနခဲ႔ၾကတဲ႔ အႏွစ္၅၀လံုးလံုး တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ တစ္ရက္ကေလးေတာင္ ခြဲျပီး မေနခဲ႔ၾကဖူးပါဘူး.. ကၽြန္ေတာ္႔အေမဟာ ေတာင္ေအာက္ကို အတက္အဆင္း ျပဳလုပ္ခဲေပမဲ႕ အေမ သက္ေတာင္႔သက္သာနဲ႔ အတက္အဆင္းျပဳလုပ္ႏိုင္ဖို႔ အေဖဟာ သူကိုယ္တိုင္ သူ႔လက္နဲ႔ ေတာင္နံရံေတြကို ထြင္းျပီး ေလွကားထစ္ေလးေတြ စုစုေပါင္း ၆၀၀၀ေက်ာ္ကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေဖာက္လုပ္ခဲ႔တာပါ။ ” လို႔  ျပန္ေျပာျပပါတယ္။





ခ်စ္သူအတြက္ ေဖာက္လုပ္ခဲ႕တဲ႕ ေလွကားထစ္မ်ားေပၚမွာ တြဲလက္ခိုင္ခိုင္





ေနအိမ္ကေလးရဲ႕ အတြင္းမွာ




အခ်စ္ၾကီးၾကသူ သူတို႔၂ဦးရဲ႔ အမွတ္ရစရာ ပံုရိပ္မ်ား



တရုတ္ျပည္မွာေတာ႕ ဒီဇာတ္လမ္းေလးဟာ နံမည္ေက်ာ္ျဖစ္ရပ္မွန္ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလး တစ္ခုအျဖစ္ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားလာပါတယ္။ အဲဒီ ေဒသက နယ္ေျမ အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြကလည္း ခ်စ္သူႏွစ္ဦး အတူတူေနထိုင္ခဲ႕ၾကတဲ႕ ေနရာေလးနဲ႕ အဖိုးအို ေဖာက္လုပ္ခဲ႕တဲ႕ ေလွကားထစ္ေလးေတြကို ျပတိုက္ေလးတစ္ခု အျဖစ္ ထိမ္းသိမ္းေစာင္႔ေရွာက္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ထားတယ္လို႔ သိရပါတယ္…. ဒီေတာ႕ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရဲ႕ စံျပ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေလးနဲ႕ အမွတ္တရေတြဟာ ေနာင္လာေနာက္သားေတြ ၾကည္႕ရႈႏိုင္ဖို႕ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအထိ တည္တံ႔ေနေပလိမ္႔ဦးမယ္ မဟုတ္ပါလားေနာ္။ အခ်စ္စစ္အခ်စ္မွန္ရင္ အဆင္႔အတန္း၊ အသက္အရြယ္၊ အခက္အခဲ အတားအဆီးေတြကို ေက်ာ္လႊားျပီး ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ခက္ခဲပင္ပန္းတဲ႕ ဘ၀ကို ရင္ဆိုင္ရသည္ဘဲျဖစ္ေစ သက္ထက္ဆံုးတုိင္ အတူတကြ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးစြာ ေနႏိုင္ၾကတယ္ဆိုတာ ဒီဇာတ္လမ္းေလးက အေကာင္းဆံုး သက္ေသဘဲ မဟုတ္ပါလား။ သို႕ေသာ္လည္း ႏွစ္ဦးစလံုးရဲ႕ ရင္ထဲမွာေတာ႕ ခိုင္မာစြဲျမဲတဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတရားက နက္နက္ရိႈင္းရႈိင္း စိမ္႕၀င္ေနဖို႕ေတာ႕ လိုအပ္ပါတယ္ေနာ္။ မဟုတ္ရင္ေတာ႕ ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းတဲ႕ဘ၀ကို ရင္ဆိုင္ရတဲ႕အခါမွာ စိတ္တူကိုယ္တူ အပင္ပန္းခံ ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ၾကလိမ္႕မယ္ မထင္ပါဘူး။ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို အေလးအနက္ တန္ဖိုးထားၾကသူမ်ားအတြက္ “အခ်စ္ရဲ႕ေလွကားထစ္ေလးမ်ား” က အင္အားတစ္ခု ျဖစ္ႏိုင္ၾကပါေစရွင္။




Funzug.com မွ A Love Story of All Time ကို ႏွစ္ျခိဳက္မိသျဖင္႔ မဖတ္ရေသးသူမ်ား အတြက္ေရာ၊ ဖတ္ဖူးျပီးသူမ်ားပါ အသစ္တစ္ဖန္ ျပည္လည္ခံစားႏိုင္ဖုိ႔ ဘာသာျပန္ကာ ျပန္လည္ မွ်ေ၀ပါသည္။





စစ္မွန္ေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာရဲ႕ အရိပ္ေအာက္မွာ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ခိုလႈံႏိုင္ၾကပါေစရွင္။







အေဖနဲ႔ ဟင္းခ်က္ေကာင္းတဲ႔ ညီမေလး









ကၽြန္မတို႕ မိသားစုမွာ မိသားစု၀င္ စုစုေပါင္း ၈ဦး ရွိေပမဲ႕ အိမ္ေထာင္က်လို႔ အိမ္ကေန ခြဲထြက္သူေတြ၊ စီးပြားေရးေၾကာင္႕ ၊ အလုပ္ေၾကာင္႔ အိမ္မကပ္ႏိုင္သူေတြ၊ တစ္နယ္တစ္ေက်း ေရာက္ေနသူေတြနဲ႕မို႕ အိမ္မွာ အိမ္သားအားလံုး စံုစံုညီညီ မရွိပါဘူး။ အျမဲတမ္း အိမ္မွာ ပင္တိုင္ ရွိသူကေတာ႕ အသက္ၾကီးေနျပီျဖစ္တဲ႕ ကၽြန္မတို႕အေဖပါ။ အေဖ႔ကို အနီးကပ္ ျပဳစုေစာင္႕ေရွာက္သူ၊ အေဖအတြက္ ေကာင္းႏိုးရာရာေလးေတြ စဥ္းစားျပီး ခ်က္ေကၽြးသူက ကၽြန္မတို႕ရဲ႕ ညီမအငယ္ဆံုးေလးပါ။  ညီမေလး  ခ်က္ေကၽြးတဲ႕ဟင္းေတြကို ေကာင္းေကာင္းဆိုးဆိုး အေဖက အျမဲ အားေပးေနရတာေပါ႕ေနာ္။ ဒီပိုစ္႔ေလးကို ေပါ႕ေပါ႕ပါးပါး ရႊင္ျပံဳးစရာေလးအျဖစ္ ဖတ္ရႈႏိုင္ဖို႕ အေဖ႕ရဲ႕ ကပ္သီးကပ္သပ္ စကားေတြနဲ႕ ကၽြန္မ ညီမေလးရဲ႕ ဟင္းခ်က္ေကာင္းပံုမ်ား အေၾကာင္းကို အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေပၚ ဖြပါဦးမယ္.. အဲဒီ အေၾကာင္းေတြကို ကၽြန္မရဲ႕ ညီမေလးက စာအုပ္ထဲမွာကို Diary သဖြယ္ ေသေသခ်ာခ်ာေရးျပီး မွတ္သားထားတာပါ။ ကၽြန္မက ညီမေလးေရးထားတဲ႕ အေၾကာင္းအရာေတြကို အနည္းငယ္ ျပန္ျပင္ဆင္ေရးသားျပီး ဒီေနရာေန ျပံဳးခ်င္စရာေလးအျဖစ္ ျပန္လည္ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။





ကၽြန္မညီမေလးဟာ အေဖၾကိဳက္တတ္မယ္ ထင္တဲ႕ အစားအစာေလးေတြ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာ ခ်က္ေကၽြးရင္းနဲ႕ “ဘာဟင္းခ်က္ရင္ ေကာင္းမလဲ၊ ဘယ္လိုဟင္းဆို အေဖၾကိဳက္မလဲ” လို႕ သူ အျမဲ စဥ္းစားတတ္ပါတယ္.. ဒီလိုနဲ႕ တစ္ရက္ေတာ႕ “ဝက္စတူးဟင္း ခ်က္ေကၽြးရင္ အေဖ ႀကိဳက္မွာဘဲ” လို႔ သူ ေတြးမိပါတယ္တဲ႔ ။ ဒါေပမဲ့ ခက္တာက ဝက္စတူးဟင္းကို ဘယ္လိုခ်က္ရမယ္မွန္း ညီမေလးက ေသခ်ာမသိပါဘူး။ မသိဘူးဆိုတာထက္ သူကိုယ္တိုင္ကလည္း ၀က္သားေရာ၊ ၾကက္သားပါ မစားေတာ႕ အဲဒီ အသားဟင္းခ်က္နည္းေတြ အေၾကာင္း မသိတာလည္း မဆန္းပါဘူး။ ဒီေတာ႕ အေဖ႕ကို ၀က္စတူးဟင္းကလည္း ခ်က္ေကၽြးခ်င္၊ ခ်က္ကလည္း မခ်က္တတ္ဆိုေတာ႕ အဲဒီခ်ိန္မွာဘဲ ေဘးအိမ္က ဟင္းခ်က္ အရမ္းေတာ္တဲ့ အန္တီျဖဴ ဆိုတဲ႕ တစ္ေယာက္ကို အိမ္ေရွ႕မွာ ေတြ႔ေတာ့ ညီမေလးက ၀က္စတူးခ်က္နည္းကို ေမးျမန္းပါတယ္။





အန္တီျဖဴကလည္း “ဝက္သားကို ေရစင္ေအာင္ ေဆးျပီး ဆား၊ အခ်ိဳမုန္႔ထည့္၊ ဂ်င္း ကို ေထာင္းျပီး အရည္ညစ္ထည့္၊ ႀကာညိဳ့ေလး နည္းနည္းရယ္၊ ဟင္းအနံ႔ေမႊးေအာင္လို႔ ကေဇာ္ အရည္ နည္းနည္းထည္႔ျပီးတာနဲ႕ ၀က္သားကိုနယ္၊ ခဏထား၊ ႀကက္သြန္ျဖဴ ကို နီညိဳေရာင္ သန္းလာေအာင္ ေက်ာ္ျပီး ဆယ္ထား။ ဝက္သားကို ဆီအိုး ထဲ ထည္႔ ေရ မ်ားမ်ားေလးထည့္ျပီး ႏူးေနေအာင္ ႀကာႀကာႏွပ္ထား၊ ဝက္သား ႏူးလို႔ေရခမ္းျပီဆို ႀကက္သြန္ျဖဴေက်ာ္ ကိုု အေပၚမွာျဖဴး ျပီးရင္ စားလို႔ရျပီ” လို႕ ၀က္စတူးခ်က္နည္းကို ညီမေလးကို ေျပာျပပါတယ္တဲ႔။ ညီမေလးကလည္း အန္တီျဖဴေျပာတဲ႕နည္းကို ေသေသခ်ာခ်ာ လိုက္မွတ္ေနတဲ႔အအခ်ိန္မွာ သူနဲ႕ အန္တီျဖဴ စကားေျပာေနတာကို ကၽြန္မတို႕အေဖက ၀ရံတာမွာထိုင္ျပီး ျပံဳးစိစိနဲ႔ ကၽြန္မညီမကို ႀကည့္ေနပါတယ္။ အေဖ႔စိတ္ထဲ “ငါေတာ႕ ၀က္စတူး ေကာင္းေကာင္းစားရခ်ည္ေသးရဲ႕” လို႕ ေတြးျပီး ျပံဳးေနသလားေတာ႕ မသိပါဘူး။




ညီမေလးကလည္း ဒီတစ္ခါေတာ့ အေဖ လွ်ာလည္သြားေအာင္ ခ်က္ေကၽြးပစ္လိုက္မယ္လို႔ စိတ္ထဲက ႀကံဳးဝါးျပီး ေစ်းကိုသြား၊ ဝက္သားသည္ဆီမွာ ၀က္သား၀ယ္ျပီး ျပန္လာပါတယ္.. ဝက္သားကေတာ့ ၀ယ္လုိ႕ ရခဲ႕ေပမဲ႕၊ ကေဇာ္ကေတာ့ ဝယ္မရခဲ႕ဘူးတဲ႕။ အန္တီျဖဴေျပာတဲ႕ အတိုင္းခ်က္ဖို႔ရာမွာ ကေဇာ္ေတာ႕ ၀ယ္မရဘူး ဒါေပမဲ႕ အရက္၀ယ္သြားမယ္ဆိုျပီး ကေဇာ္အစား အရက္နည္းနည္း ဝယ္လိုက္ပါတယ္။ အိမ္ျပန္ရာက္ေတာ့ သူက ဝက္သားကို ေရေဆး၊ ဆား၊ အခ်ိဳမႈန္႔ထည့္၊ ကေဇာ္ရည္အစား အရက္ကိုထည့္၊ ႀကာညိဳ႕ထည့္မယ္ဆိုျပီး ပုလင္းၾကည္႕လိုက္ျပန္ေတာ႕ ႀကာညိဳ႕က ကုန္ေနျပီတဲ႔။ အဲဒါနဲ႔ ခ်ိဳတာခ်င္း အတူတူဘဲဆိုျပီး အိမ္မွာ ရွိေနတဲ႕ ထန္းညက္ခဲကို ေရေႏြးနဲ႔ က်ိဳျပီး အဲ့ဒီအရည္ကို ႀကာညိဳ႕ အျဖစ္ ထည့္လိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ ဂ်င္းကိုေထာင္းျပီး အရည္ညွစ္ထည္႕ျပီး အားလံုး ႏွံ႕သြားေအာင္ နွယ္ျပီး ခဏထား ထားလိုက္တယ္တဲ႕။ အဲဒီခ်ိန္မွာ ညီမေလးက ႀကက္သြန္ျဖဴ ေႀကာ္ျပန္တယ္.. ၾကက္သြန္ျဖဴေၾကာ္ေတာ႕ မီးက မ်ားျပီး မီးတူးၾကက္သြန္ေၾကာ္ ျဖစ္သြားပါတယ္။ သူက တူးသြားတဲ့ ႀကက္သြန္ျဖဴကို အျမန္ဆယ္ထားလိုက္ျပီး ဝက္သားကို ဆီအိုးထဲထည့္၊ ေရမ်ားမ်ားေလးနဲ႕ နွပ္ထားလိုက္ပါတယ္။ ဝက္သားႏူးလို႔ ေရခမ္းသြားတဲ႕အခါ  ၀က္စတူးေတာ႕ ရျပီဟဲ႕ ဆိုျပီး ပန္းကန္လံုးထဲကို ခူးခပ္ျပင္ဆင္လို႕ ႀကက္သြန္ျဖဴေၾကာ္နဲ႕ နံနံပင္ကို အေပၚက ျဖဴးလိုက္ပါတယ္တဲ႕။








အျမင္အရေတာ့ အနံ႔ကေလး ေမႊးေမႊးနဲ႔ စားခ်င္စဖြယ္ ဝက္စတူးဟင္းေလး ျဖစ္ေနတာေပါ႕ေနာ္။ ဒါေပမဲ႕ သူ ကိုယ္တိုင္ကေတာ့ ဝက္သား မစားတဲ့သူျဖစ္လို႔ မျမည္းႀကည့္ပါဘူး။ သူက သူ မစားတဲ႕ အသားဟင္းေတြ ခ်က္ရင္သာ မျမည္းေပမဲ႔ သူစားတဲ႕ ဟင္းမ်ားခ်က္ရင္ ဟင္းအိုးကုန္လုနီးပါး ျဖစ္ေအာင္ ျမည္းတတ္သူပါ။ ဟင္းအိုး က်က္လို႕ ခ်လိုက္ရင္ အိုးထဲမွာ ဟင္းက သံုးပံု တစ္ပံုေလာက္ဘဲ က်န္ေအာင္ သူျမည္းတာနဲ႕ ကုန္သြားတတ္ပါတယ္။ ဒါနဲ႕ ၀က္စတူးဟင္းခ်က္ျပီးေတာ႕ တစ္ျခားဟင္းေတြလည္း အကုန္က်က္တဲ႕အခါ ထမင္းပြဲျပင္ျပီး ညီမေလးက အေဖကုိ ထမင္းစားဖို႔ ေခၚပါတယ္။ ကၽြန္မတို႕အေဖက သူခ်က္ေကၽြးတဲ႕ ဟင္းကို ဘာမွ မေျပာဘဲ  ျပံဳးျပံဳး ျပံဳးျပံဳးနဲ႔ စားေနေတာ့ ညီမေလးက “ငါ႔ဟင္းေတာ့ အေျခအေန ေကာင္းျပီ၊ အေဖက ဘာမွ မဆူ၊ မေျပာဘူးဆိုေတာ႕ အရသာ ေကာင္းလို႕ဘဲ ေနမယ္” ဆိုျပီး အေဖ ခ်ီးက်ဴးေလမလားဆိုတဲ႕ စိတ္နဲ႕ “အေဖ ဘယ္လိုလဲ စားေကာင္းရဲ႕လား” လို႔ အားတက္တေရာ ေမးလိုက္ပါတယ္။





ဒါနဲ႔ အေဖက ထမင္းစားေနတာကို ရပ္လိုက္ျပီး ရယ္ေမာရင္းနဲ႕  ကၽြန္မညီမေလးကို ေျပာလိုက္တာက “ မိျဖဴကို ျပန္ေျပာျပရအုန္းမယ္။  မင္း ခ်က္နည္း ေျပာျပလိုက္တဲ႕ ဝက္စတူးဟင္း လာျမည္းႀကည့္စမ္း၊ သိပ္ေကာင္းတာဘဲ။ အရသာက ခ်ိဳ ၊ငံ ၊ဖန္ ၊ခါး” တဲ့။ (၀က္စတူးခ်က္နည္း ေျပာျပတဲ႕အန္တီကို အေဖက မိျဖဴလို႕ ေခၚပါတယ္..)




ညီမေလး ျပန္ေျပာျပလို႕ ကၽြန္မကိုယ္တိုင္လည္း  ရယ္လိုက္ရတာ ဗိုက္ေတြေတာင္ နာပါတယ္.. ကၽြန္မတို႕အေဖဟာ သူမို႔လို႔ ဝက္စတူးဟင္း တစ္မ်ိဳးတည္းကို အရသာစံုေအာင္ ေျပာႏိုင္တယ္။ ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္ပါရဲ႕။ ကၽြန္မ စဥ္းစားမိလိုက္တယ္ ညီမေလးခ်က္တဲ႔ ၀က္စတူးဟင္းမွာ ႀကာညိဳ႕ ကုန္ေနလို႔ ၾကာညိဳ႕အစား ထန္းညက္ရည္ ထည့္လိုက္တယ္တဲ႔ ။ ထန္းညက္ရည္က ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ထည္႕လိုက္တယ္ မသိတာ။ ငံ တာကလည္း ဝက္သားထဲ ဆား ထည့္လိုက္တာ နည္းနည္း လက္လြန္သြားပံုရပါတယ္.. သူကိုယ္တိုင္က ျမည္းမၾကည္႔ေတာ႔ ဘယ္သိပါ႕မလဲေနာ္။ ဖန္ မွာေပါ့၊ ခါး မွာေပါ့ ႀကက္သြန္ျဖဴက မီးတူးတာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ မဲတူးသြားတယ္ မသိ။ ကေဇာ္ရည္ မရွိလို႔ ကေဇာ္ရည္အစား အရက္ထည္႔လိုက္တယ္တဲ႕.. အရက္လည္း ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ထည္႕လိုက္တယ္ မသိတာ။ ကၽြန္မက  “အရက္ဘယ္ေလာက္မ်ား ထည္႕လိုက္သလဲ ” လို႕ ညီမေလးကိုေမးေတာ႔ “ သိဘူးေလ… ကေဇာ္ကလည္း မ်ားမ်ား စားရင္ မူးတတ္တယ္ အရက္ကလည္း ေသာက္ရင္ မူးတတ္တယ္။ မူးတတ္တဲ့ အမ်ိဳးခ်င္း အတူတူပဲဆိုျပီး တစ္ခြက္ေလာက္ ထည့္လိုက္တာေပါ့” တဲ႔။ ေတာ္ေသးတာေပါ႔... သူခ်က္တဲ႕ ၀က္စတူးစားျပီး အေဖ မမူးတာ။  ခ်ိဳ၊ငံ၊ဖန္၊ခါး ေလာက္ဘဲ ျဖစ္သြားတာ ေက်းဇူးတင္ရမယ္.. :)  :)





~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~




ေနာက္တစ္ၾကိမ္မွာေတာ႕ ညီမေလးက အေဖ႕ကို ၀က္ေခါက္ေၾကာ္ေကၽြးပါတယ္.. သူေၾကာ္ေကၽြးတဲ႕ ၀က္ေခါက္ေၾကာ္ ကေတာ႕ ဒီလိုပါ။ တစ္ရက္ေတာ႕ သူအျပင္ သြားရင္း မုန္႔ဆိုင္မွာ ဝက္ေခါက္ေၾကာ္ အထုပ္ေလး ေတြ႔တာနဲ႔ ဝယ္ခဲ့ျပီး အေဖကို ေကၽြးပါတယ္ ။ ဆိုင္က ၀ယ္လာတဲ႕ ဝက္ေခါက္ေႀကာ္ေလး ကေတာ့ ႀကြပ္ရြေနေတာ႕ အေဖက ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား စားပါတယ္တဲ႕ … အေဖ စားေနတာကို ႀကည့္ျပီး “တစ္ရက္က်ရင္ေတာ့ ငါကိုယ္တိုင္ ဝက္ေခါက္ေႀကာ္ လုပ္ေကၽြးပါအုန္းမယ္” လို ႔ ညီမေလးက ေတြးလိုက္မိပါတယ္တဲ႔။



အဲဒါနဲ႕ ရက္ နည္းနည္းေလး ႀကာေတာ့ ေစ်းကေန ဝက္သား ဝယ္ ၊ အသားကို ထမင္းနဲ႕စားဖို႕ ဟင္းခ်က္ျပီး အေခါက္ကိုေတာ႕ ဆား၊ အခ်ိဳမုန္႔နဲ႔ နွယ္ျပီး ေနပူ လွန္းထားလိုက္ပါတယ္။ အဲ့ဒီေန႔က ေနလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး ပူပါတယ္တဲ႕။ ဆိုင္ေတြကေတာ့ ဝက္ေခါက္ကို ဘယ္လိုေႀကာ္တယ္ မသိပါဘူး။ ကၽြန္မညီမကေတာ့ အဲဒီ၀က္ေခါက္ကို တစ္ေန႔လံုး ေနပူလွန္းျပီး ေနာက္ေန႔မနက္မွာ ေနပူလွန္းထားတဲ႕အတုိင္းဘဲ
အေဖကို ေၾကာ္ေကၽြး လိုက္ပါေတာ့တယ္။ ထံုးစံအတိုင္း ဝက္သားမစားေတာ့ မျမည္းႀကည့္မိေတာ႔ဘူးေပါ႕ေနာ္။ ေၾကာ္ျပီးတဲ႕ ၀က္ေခါက္ကို ဒီအတိုင္းပဲ ခ်ေကၽြးလိုက္ပါတယ္တဲ႔။ ဒီတစ္ခါေတာ႕ ညီမေလးက နပ္သြားျပီ။ စားမေကာင္းရင္ အေျပာခံ ေနရမွာမို႔ဆုိျပီး အေဖကို “စားေကာင္းလား ဘာညာ” ဘာမွ မေမးေတာ့ဘဲ ၀က္ေခါက္ေၾကာ္ ပန္းကန္ေလးကို အေဖ႕ေရွ႕က စားပြဲေပၚ အသာေလးခ်ျပီး အေဖ႔ အနားက ထြက္သြားလိုက္ပါတယ္။




ညေန ေရာက္ေတာ့ အေဖ ထိုင္ေနတဲ့ ဝရံတာနားေလးမွာ ညီမေလးက သြားရပ္ေနေပမဲ႕ အေဖကိုေတာ႕ သူ႕၀က္ေခါက္ေၾကာ္ ေကာင္းမေကာင္း ဆိုတဲ႕အေၾကာင္း ေယာင္လို႕ေတာင္ စကားမဟပါဘူး။ သို႕ေသာ္လည္းေပါ႕ေနာ္ ...  ညီမေလးက မေမးေပမဲ႕ အေဖက သူ႕ကို ေျပာလာပါေတာ႔တယ္။ “အေဖ မင္းရဲ႕ဝက္ေခါက္ေႀကာ္ တစ္ဖတ္ကို မနက္ကတည္းက ဝါးေနတာ အခု ညေန ေရာက္တဲ့အထိ အဲ့ဒီ ဝက္ေခါက္ေႀကာ္ တစ္ဖတ္က ဝါး လို႔ မကုန္ေသးဘူး” တဲ့။ ေျပာလည္း ေျပာ ရယ္လည္း ရယ္ေနပါတယ္။ ကၽြန္မ ညီမကလည္း အရမ္း ရယ္ေတာ့တာေပါ့။ သူေၾကာ္ေကၽြးတဲ႕ ၀က္ေခါက္ေၾကာ္ဟာ မနက္ကတည္းကေန ညေနေရာက္တဲ႕အထိ ၀ါးမကုန္ႏိုင္ေအာင္ ဘယ္ေလာက္မ်ား မာေနသလဲ ဆိုတာ စဥ္းစားသာ ၾကည္႕ၾကပါေတာ႔ေနာ္။




ျပီးေတာ့ ကၽြန္မအေဖက ဆက္ျပီး ေျပာပါေသးတယ္။ “ မိျဖဴရဲ႕ သားကေလး အိမ္လာလည္ေတာ႕ မင္းရဲ႕ ဝက္ေခါက္ေႀကာ္ကို ေကၽြးလိုက္တာ ကေလးက ဝက္ေခါက္ေႀကာ္ကို ဝါးျပီး ျမိဳခ်လိုက္ေတာ့ မ်က္လံုးေတာင္ ျပဴးထြက္ သြားတယ္။ မင္းရဲ႕ ၀က္ေခါက္ေၾကာ္ဖတ္က  ကေလး လည္ပင္းနင္ျပီး ဘာမ်ားျဖစ္သြားျပီလဲလို႔ အေဖေတာင္ စိတ္ပူသြားတာဘဲ တဲ့။ ညီမေလး ျပန္ေျပာျပလို႕ ကၽြန္မေရာ ညီမေလးပါ မ်က္ရည္ေတြထြက္၊ ဗိုက္ေတြလည္း နာေအာင္ ရယ္မိပါေတာ့တယ္။ ေတာ္ပါေသးရဲ႕.. ကေလးမ်ား တစ္ခုခု ျဖစ္သြားရင္ သူ႔ရဲ႕ ၀က္ေခါက္ေၾကာ္ေၾကာင္႕ဆိုျပီး တရားခံ ျဖစ္ရခ်ည္ေသးရဲ႔။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ၀က္ေခါက္တစ္ဖတ္ကို တစ္ေနကုန္ ၀ါးေနရေတာ႕ အကုန္အက် သက္သာတာေပါ႔ေနာ္။ ေခၽြတာေရးစနစ္ကို ၾကိဳက္သူမ်ား ညီမေလးရဲ႕ ၀က္ေခါက္ေၾကာ္နည္းအတိုင္း ေၾကာ္စားၾကည္႔ပါလို႔ နည္းလမ္းေကာင္းေလး ေပးလိုက္ပါရေစ။  :)






ကၽြန္မရဲ႕ ညီမက အဲဒီလို အခ်က္အျပဳတ္ေကာင္းသူပါ။ ေနာက္ထပ္လည္း သူ အေဖ႕ကို ခ်က္ေကၽြးတဲ႕ ဟင္းေတြအေၾကာင္း ေျပာျပပါဦးမယ္.. အခ်ိန္ရျပီး ၾကံဳၾကိဳက္လို႔ အိမ္ကို အလည္သြားမယ္ဆိုရင္ သူခ်က္ေကၽြးတဲ႕ ထမင္းဟင္းကို ၾကည္႕က်က္ျပီး သတိနဲ႕ စားၾကဖို႕ မွာၾကားလိုက္ပါရေစေနာ္.. သူကလဲ ဧည္႕သည္မ်ား လာလို႕ကေတာ႕ လက္စြမ္းျပျပီး တစ္ရက္တစ္မ်ိဳး မရိုးရေအာင္ ခ်က္ေကၽြးပါလိမ္႕မယ္...  ဗိုက္ဆာဆာနဲ႔ အားရပါးရ မစားခင္မွာ နည္းနည္းေလးျဖစ္ျဖစ္ အရင္ျမည္းၾကည္႔ဖို႕ေတာ႕ လိုလိမ္႔မယ္ေနာ္။ :)  :)



~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~




ဟာသေလးေတြ မဖတ္ရတာၾကာျပီ ေရးပါဦးလို႕ ဆိုလာသူမ်ားအတြက္ ျပံဳးစရာေလးအေနနဲ႔ ရယ္ရယ္ေမာေမာ ဖတ္ဖို႕ အေဖနဲ႕ ညီမေလးအေၾကာင္း အမွတ္တရ ေရးတာပါ။ ဒီပိုစ္႕ေရးလို႕ ညီမေလးက စိတ္ဆိုးမယ္ မထင္ပါနဲ႕။ သူကိုယ္တိုင္ဖတ္ျပီး တခြိခြိနဲ႔ ရယ္ေနပါတယ္။  :)






ေက်ာက္တံုးသစ္ေတာမ်ား

ကၽြန္မ အလည္သြားေရာက္ခ်င္တဲ႕ ေနရာေလးတစ္ခုအေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္ရွင္ .. အဲဒီ ေနရာေလးကေတာ႕ တရုတ္ႏိုင္ငံ ယူနန္ျပည္နယ္ရဲ႕ ျမိဳ႕ေတာ္ ကူမင္းျမိဳ႕နဲ႕ ၁၂၀ ကီလိုမီတာ ( ၇၅မိုင္)  ႏွစ္နာရီေက်ာ္ခန္႔ ကားေမာင္းရတဲ႕ အကြာအေ၀းမွာ တည္ရွိေနတဲ႕ ေက်ာက္တံုးသစ္ေတာ ( Stone Forest)  ျဖစ္ပါတယ္။ ယူနန္ျပည္နယ္ဆိုတာ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ နယ္နမိတ္ျခင္း ထိစပ္ေနတဲ႕ တရုတ္ႏိုင္ငံရဲ႕ အေနာက္ဘက္အက်ဆံုး ျပည္နယ္တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္..









ေက်ာက္တံုးသစ္ေတာ သို႕အ၀င္




အဲဒီေက်ာက္တံုးသစ္ေတာဆိုတာ ဆန္းက်ယ္တဲ႕ သဘာ၀တရားအရ လူေတြရဲ႕ ျပဳျပင္ဖန္တီးမႈေၾကာင္႕ မဟုတ္ဘဲ သဘာ၀အတိုင္း ထူးဆန္းစြာျဖစ္ေပၚေနတဲ႕ ေက်ာက္တံုး၊ ေက်ာက္ေဆာင္ေတြဟာ သစ္ေတာအုပ္ၾကီးတစ္ခုပမာ ဧကေပါင္းမ်ားစြာ က်ယ္၀န္းျပီး မ်က္စိတဆံုး အံ႕ၾသဖြယ္ တည္ရွိေနပါတယ္..  ေက်ာက္ေဆာင္ေတြဟာ သစ္ပင္မ်ားသဖြယ္ အေပၚကိုေထာင္မတ္ေနျပီး အရြယ္မ်ိဳးစံု ျဖစ္ေပၚေနတာေၾကာင္႕ မ်က္စိပသာဒလဲျဖစ္ျပီး စိတ္၀င္စားဖို႕လဲ ေကာင္းလွပါတယ္… ဘူမိေဗဒပညာရွင္မ်ားရဲ႕ ေလ႔လာခ်က္အရ အဲဒီေက်ာက္တုံးေတြဟာ ႏွစ္သန္းေပါင္း ၂၇၀ခန္႕ သက္တမ္း ၾကာျမင္႕ျပီျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါတယ္.. အဲဒီေဒသဟာ တစ္ခ်ိန္က ပင္လယ္ျပင္ၾကီး ျဖစ္ခဲ႔ပံုရျပီး ႏွစ္သန္းေပါင္းမ်ားစြာၾကာျပီးေနာက္ တေျဖးေျဖး ပင္လယ္ေရမ်ား နိမ္႔ဆင္းသြားေသာအခါ ထံုးေက်ာက္မ်ားဟာ ယခုျမင္ေတြ႔ရေသာ ေက်ာက္တံုး သစ္ေတာသဖြယ္ ပံုသ႑ာန္မ်ိဳးစံု ျဖစ္ေပၚလာေစတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။







အခၽြန္အတက္မ်ားႏွင္႔









သစ္ပင္တို႔နဲ႔အျပိဳင္







တေမွ်ာ္တေခၚ






တကယ္႕ကို ေတာအုပ္ၾကီးတစ္ခုပမာ






အရစ္အပိုင္းမ်ားစြာ







ေရပတ္လည္၀ိုင္း







ပန္းခ်ီးဆန္ဆန္





ေက်ာက္တုံုးေတြဟာ နဂါးပံု၊ ငွက္ပံု၊ ေမ်ာက္ပံု၊ ဆင္ပံု၊ မိႈပြင္႔ပံု၊ ေမွ်ာ္စင္ပံု၊ ပိရမစ္၊ လူစသျဖင္႕ ပံုသ႑ာန္မ်ားမွာ စံုလင္စြာျဖင္႔ စီကာရီကာ ေဒါင္လိုက္ အေနအထားအတိုင္း ျဖစ္ေပၚေနတာကို  ေတြ႔ရႏိုင္ပါတယ္.. ေက်ာက္တံုး ေက်ာက္ေဆာင္မ်ားဟာ ေပတစ္ရာမွ ၁၃၀ထိ အျမင္႕ရွိျပီး အခ်ိဳ႕ ေက်ာက္တံုးမ်ားမွာေတာ႕ အင္အားျပင္း ငလွ်င္ဒဏ္ေၾကာင္႕ နဂိုမူလပံုသ႑ာန္ မရွိေတာ႕ဘဲ အပိုင္းပိုင္းျပတ္မ်ား ျဖစ္ေပၚေနျပီး အခ်ိဳ႕ေက်ာက္ေဆာင္မ်ားမွာ ေရပတ္လည္၀ိုင္းေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။






ေရကန္ေတြနဲ႕ သာသာယာ







စိမ္းလဲ႕ကန္သာ







ေအးခ်မ္းတဲ႕ဒီေနရာ








စိတ္ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႔ဖြယ္






လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည္႔ရင္





ေက်ာက္တံုး သစ္ေတာတည္ရွိရာ ဥယ်ာဥ္ၾကီးကို ေက်ာက္တံုးျဖစ္ေပၚေနတဲ႔ ပံုသ႑ာန္မ်ား၊ က်ယ္၀န္းလွေသာ နယ္ေျမေဒသ အေနအထားမ်ားအရ  ေလ႕လာစရာ ေနရာမ်ားကို အပိုင္းအလုိက္ ခြဲျခားထားေၾကာင္း သိရပါတယ္. ေက်ာက္တံုး သစ္ေတာဥယ်ာဥ္ ဧရိယာအတြင္းမွာဘဲ ထူးျခားဆန္းက်ယ္ေသာ ေက်ာက္လိႈင္ဂူၾကီးမ်ား၊ စမ္းေခ်ာင္းမ်ား၊ ေရတံခြန္နဲ႔  ေျမေအာက္ ျမစ္မ်ား၊ သာယာလွပေသာ ေရကန္က်ယ္ၾကီးမ်ားလည္း ရွိပါတယ္.. သဘာ၀အတိုင္း လွပဆန္းက်ယ္စြာ တည္ရွိေနတဲ႕ ေတြ႔ရခဲေသာ ျမင္ကြင္းျဖစ္တာေၾကာင္႕ ၂၀၀၇ခုႏွစ္မွာ ယူနက္စကို အဖြဲ႕ရဲ႕ ကမၻာ႕အေမြအႏွစ္အျဖစ္ ထိန္းသိမ္းေစာင္႕ေရွာက္ဖို႕ ေရြးခ်ယ္ခံရတဲ႕ ေနရာတစ္ခုလည္း ျဖစ္ပါတယ္။






ေကာင္းကင္ျပာၾကီးရဲ႕ ေအာက္မွာ





ႏွစ္ေပါင္းသန္း၂၀၀ေက်ာ္က ေက်ာက္ေဆာင္မ်ား









ေက်ာက္တံုးသစ္ေတာ







ေက်ာက္ေဆာင္ထိပ္က ေမွ်ာ္စင္






ျပဳတ္က်ေတာ႕မလိုလို







စိမ္းစိမ္းစိုစို






ေက်ာက္တံုးသစ္ေတာရဲ႕ အေပၚစီး ျမင္ကြင္း







ဥယ်ာဥ္ၾကီးအတြင္း၀ယ္





ယူနန္ေဒသမွာ ေနထိုင္ၾကတဲ႕ ဌာေနတိုင္းရင္းသား မ်ိဳးႏြယ္ေတြရဲ႕ အေရာင္အေသြးစံုလင္လွတဲ႕ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈက ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားအတြက္ စိတ္၀င္စားစရာ ျဖစ္ေစပါတယ္.. တိုင္းရင္းသားေတြဟာ ရိုးသားေအးေဆးျပီး အလုပ္ကိုလဲ ၾကိဳးၾကိဳးစားစား လုပ္ေလ႕ရွိသလို သီခ်င္းဆိုျခင္း ကခုန္ျခင္း တို႕ကိုလဲ ၀ါသနာၾကီးၾကကာ သူတို႕လူမ်ဳိးစုေတြမွာ စိတ္၀င္စားဖြယ္ ဒ႑ာရီပံုျပင္မ်ားလည္း မ်ားစြာရွိေၾကာင္း သိရပါတယ္.. တရုတ္ျပည္ရဲ႕ အျခားေဒသမ်ားလို ရာသီဥတု ဆိုး၀ါးျခင္းမရွိဘဲ ပူေႏြးစိုစြတ္တဲ႕ေဒသ ျဖစ္တာေၾကာင္႕ ခရီးသြားရတာ အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕ လြယ္ကူေစျပီး ေနထိုင္ရတာ သက္ေသာင္႕သက္သာ ရွိတယ္လုိ႕ သိရပါတယ္.. ေက်ာက္တံုးသစ္ေတာကို သြားေရာက္လည္ပတ္ဖို႕ အေကာင္းဆံုးကာလဟာ စက္တင္ဘာလကေန ေနာက္ႏွစ္ ေမလ အထိျဖစ္တယ္လို႕ သိရျပီး ကားလမ္း၊ ရထားလမ္းတို႕ျဖင္႕ အဆင္ေျပစြာ သြားေရာက္ႏိုင္ၾကပါတယ္.. ေက်ာက္တံုးသစ္ေတာ အတြင္းမွာလည္း လက္ေဆာင္ပစၥည္း အေရာင္းဆိုင္မ်ားစြာရွိျပီး ဆယ္စြယ္၊ သစ္သားတို႕ျဖင္႕ ျပဳလုပ္ထားေသာ လက္မႈအႏုပညာ ပစၥည္းမ်ား၊  တိုင္းရင္းသားတို႕ရဲ႔ ရိုး၀တ္စံုမ်ား၊ ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈ ပန္းခ်ီကားခ်ပ္မ်ား၊ အမွတ္တရပစၥည္းမ်ားစြာကို ၀ယ္ယူရရွိႏိုင္ပါတယ္..






ယူနန္ေဒသခံ တိုင္းရင္းသူမ်ား






အေရာင္အေသြးစံုတဲ႕ တိုင္းရင္းသူ လွပ်ိဳျဖဴမ်ား







ယူနန္ေဒသခံတိုင္းရင္သားတို႔ရဲ႕ ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈ







ေက်ာက္တံုးသစ္ေတာ ဥယ်ာဥ္ၾကီးထဲကို ဒီလိုကားေတြနဲ႕ လွည္႔ပတ္ၾကည္႔ရႈၾကပါတယ္..





ေက်ာက္တံုးသစ္ေတာ ဥယ်ာဥ္အတြင္း ၀င္ေရာက္ လည္ပတ္ၾကည္႔ရႈဖို႔ ၀င္ေၾကးက တစ္ေယာက္ကို တရုတ္ေငြ ၁၇၅ယြမ္ ျဖစ္ျပီး ျမန္မာေငြ (၂၈,၀၀၀ - ၃၀,၀၀၀ ေငြေစ်း အတက္အက်ေပၚ  မူတည္) က်သင္႕ပါတယ္။ ေဒသခံေတြရဲ႕ အေျပာအရ ကူမင္းကို ေရာက္လာတဲ႕သူဟာ ေက်ာက္တုံးသစ္ေတာကို မေရာက္ဖူးလိုက္ဘဲ ျပန္သြားတယ္ဆိုရင္ အလကား အခ်ိန္ျဖဳန္းတာနဲ႕တူတယ္.. ကူမင္းကို ေရာက္ရက်ိဳးေတာင္ မနပ္ဘူးလို႕ ဆိုၾကပါတယ္။ ေက်ာက္တံုးသစ္ေတာ တည္ရွိရာ ဥယ်ဥ္ၾကီးကို ခရီးသြား ေလ႔လာသူမ်ားအတြက္ မနက္ ၈နာရီခြဲမွ ည ၆နာရီထိ ဖြင္႕လွစ္ေပးထားေၾကာင္း သိရပါတယ္. တစ္ႏွစ္ကို ခရီးသြားေပါင္း ၂သန္းေက်ာ္ခန္႕ လာေရာက္ ေလ႕လာၾကျပီး ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားေရာ ျပည္တြင္းခရီးသြားမ်ား အတြက္ပါ ဆြဲေဆာင္မႈ အားေကာင္းလွတဲ႕ စိတ္၀င္စားဖြယ္ ေနရာတစ္ခုျဖစ္ပါတယ္.. ၄င္း ေက်ာက္တံုးသစ္ေတာၾကီးဟာ ေအဒီ ၁၃၀၀ခန္႕က အုပ္စိုးခဲ႕ေသာ “မင္”  မင္းဆက္ လက္ထက္ကတည္းက လူသိမ်ား ထင္ရွားတဲ႕ ေနရာတစ္ခု ျဖစ္ခဲ႕ေၾကာင္းနဲ႔ ယခုခ်ိန္မွာလည္း ယူနန္ျပည္နယ္ရဲ႕ နံမည္အေက်ာ္ဆံုး ေနရာေဒသတစ္ခု ျဖစ္ျပီး ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားစြာ လာေရာက္ၾကတဲ႕ေနရာတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္..






ဒီေနရာေလးကိုေတာ႕ ကၽြန္မစိတ္၀င္စားမိတဲ႕ ေနရာေလးတစ္ခုအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ျပီး အခ်က္အလက္မ်ားနဲ႕ ဓာတ္ပံုမ်ားကို ရွာေဖြကာ ျပန္လည္ ေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္ရွင္..











Photos and Sources from :




http://www.chinahighlights.com/kunming/attraction/the-stone-forest.htm

http://www.coolpicturegallery.net/2010/01/chinas-270-million-year-old-stone.html

http://www.mywebsite.com and Google