ငါးလိေမၼာ္ေပါင္းနဲ႔ ၀က္သားသီဟိုဠ္ေစ႔ေၾကာ္






ဒီအပတ္အတြက္ အစားအေသာက္က႑မွာ ေဖာ္ျပေပးခ်င္တဲ႔ ဟင္းလ်ာက ထူးထူးျခားျခားမဟုတ္ပဲ အလြယ္တကူ ခ်က္ျပဳတ္ႏိုင္တဲ႔ ငါးလိေမၼာ္ေပါင္းနဲ႔ ၀က္သားသီဟိုဠ္ေစ႔ေၾကာ္ ျဖစ္ပါတယ္။

ငါးလိေမၼာ္ေပါင္း

ငါးလိေမၼာ္ေပါင္းဖို႔အတြက္ ငါးအေနေတာ္ တစ္ေကာင္လံုးကို ေၾကးခြံထိုး၊ ဗိုက္ေဖာက္၊ ေရစင္ေအာင္ေဆးျပီး ဓါးနဲ႔မြန္းကာ ဆား၊ ငံျပာရည္၊ အရသာမႈန္႔တို႔ျဖင္႔ နယ္ျပီး ေခတၱထားပါတယ္။


  ဆား အရသာမႈန္႔နယ္



ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ ငရုပ္သီး၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီး ၃လံုးခန္႔၊ နံနံအနည္းငယ္ တို႕ကို ေတာက္ေတာက္စင္းထားပါတယ္..





ထို႔ေနာက္ ၄င္းတို႔ကို ပန္းကန္တစ္လံုးတြင္ထည္႔ကာ ငရုပ္သီးေဆာ႔၊ ဆား၊ ငံျပည္ရည္ ႏွမ္းဆီအနည္းငယ္၊ အသားမႈန္႔တို႔ျဖင္႔ ေရာေမႊထားပါတယ္။ ငံျပာရည္ကို ခပ္မ်ားမ်ား ထည္႔ပါတယ္.. သို႔မွသာ ငါးထဲကို အရသာမ်ား ၀င္မွာမို႕ပါ။



ငါးကို ေပါင္းမဲ႔ ပန္းကန္ျပားထဲထည္႔ကာ ေရာေမႊထားေသာ ခရမ္းခ်ဥ္သီးအႏွစ္မ်ားကို ငါးေပၚ ေလာင္းခ် လိုက္ပါတယ္။ တကယ္လို႔ ဒီအေနအထားအတိုင္း ေပါင္းရင္လဲျဖစ္ပါတယ္.




ကၽြန္မက နည္းနည္းေလး ထပ္ကြန္႔ဖို႔အတြက္ အခြံႏြာကာ ပါးပါးလွီးထားေသာ လိေမၼာ္သီး အခ်ပ္ကေလးမ်ားျဖင္႔ ငါးေပၚ ပံုပါအတုိင္း လွလွပပ ျပင္ဆင္ပါတယ္။


ေရထည္႔ထားတဲ႔ အိုးတစ္လံုးနဲ႔ ေပါင္းဖို႔ ျပင္ဆင္ပါတယ္။ ၁၅မိနစ္ မိနစ္ ၂၀ခန္႔ေပါင္းျပီးရင္ ငါးအသားေတြ ႏူးလာျပီမို႔ ခ်လို႔ရပါျပီ။


အေပၚက နံနံပင္ေလးအလွဆင္ျပီး ငရုပ္ေကာင္းမႈန္႔ေလး ျဖဴးျပီးရင္ လွလွပပေလး ျပင္ဆင္ထားတဲ႔ ငါးလိေမၼာ္ေပါင္းကို သံုးေဆာင္ႏိုင္ပါျပီ။




အရသာလဲရွိ အျမင္အားျဖင္႔လဲ လွတာမို႔ ဧည္႔သည္လာရင္လဲ အထူးအဆန္းေလးအျဖစ္ ဧည္႔ခံဖို႔ေကာင္းတဲ႔ လြယ္လြယ္ကူကူ ဟင္းတစ္မယ္ ရႏိုင္ပါျပီရွင္။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~



၀က္သားသီဟိုဠ္ေစ႔ေၾကာ္


၀က္သားသီဟိုဠ္ေစ႔ေၾကာ္ဖို႔အတြက္ ၀က္သား မိမိႏွစ္သက္သေလာက္ကို အေနေတာ္အတံုးေလးမ်ား တံုးျပီး ဆား၊ အရက္အနည္းငယ္၊ အရသာမႈန္႔တို႔ျဖင္႔ နယ္ထားပါတယ္။

အိမ္ေနာက္ေဖးက ေခ်ာင္းကေလး




ကၽြန္မတို႔ အိမ္ေနာက္တြင္ အလြန္သာယာ စိမ္းလဲ႔ၾကည္လင္စြာ စီးဆင္းေနေသာ ေခ်ာင္းကေလးတစ္ခု ရွိခဲ႔ပါသည္။  ကၽြန္မေမြးဖြားရာ ဇာတိရွိ ကၽြန္မတို႕အိမ္သည္ ေခ်ာင္းကမ္းေဘးတြင္ ေမွးတင္ ေဆာက္လုပ္ထားေသာ အိမ္တစ္အိမ္ျဖစ္ပါသည္။ အိမ္မ်ားသည္ လမ္းမကို မ်က္ႏွာမူကာ ေဆာက္လုပ္ရျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ထိုေခ်ာင္းကေလးသည္ ကၽြန္မတို႔၏ အိမ္ေနာက္ဖက္တြင္ ရွိေနပါသည္။ အိမ္ေနာက္ဖက္ ျပဴတင္းေပါက္မွ ေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္မည္ ဆိုပါလွ်င္ ေခ်ာင္းထဲမွ ျမင္ကြင္းစံုကို ျမင္ေနရျပီး သြဲ႔သြဲ႕ညင္ညင္ စီးဆင္းေနေသာ ေခ်ာင္းေရစီးသံ  ၾကားေနရေလာက္ေအာင္ နီးကပ္စြာရွိေနခဲ႔ပါသည္။ ေခ်ာင္းကေလးသည္ ၾကည္လင္စိမ္းလဲ႔စြာ၊ သာယာလွပ၊ တည္ျငိမ္ေအးျမစြာ ျငိမ္႔ျငိမ္႔ေညာင္းေညာင္း စီးဆင္းေနခဲ႔ပါသည္။

မနက္ခင္း အိပ္ရာထခ်ိန္တြင္ ေတာင္တန္းမ်ားကို ေက်ာ္ျဖတ္၍ ေရာက္ရွိလာေသာ ေနေရာင္ျခည္သည္ စိမ္းလဲ႔ၾကည္ေနေသာ ေခ်ာင္းေရျပင္ေပၚသို႔ ျဖာအက်တြင္ လွ်ပ္တုိက္ေျပးလႊား ေဆာ႔ကစားေနေသာ ေလေျပ ေလညင္းေၾကာင္႔ ေခ်ာင္းေရျပင္ေပၚ ယွက္ျဖာေနေသာ ေဘာ္ေငြေရာင္ လိႈင္းၾကက္ခြပ္ ကေလးမ်ားသည္ တလက္လက္ျဖာကာ ေငြမႈန္ေလးမ်ား ၾကဲပက္လိုက္သကဲ႔သို႔ ေရာင္ျပန္ဟပ္ျပီး ၀န္းက်င္တစ္၀ိုက္ကိုပင္ လင္းလဲ႔ ၀င္းျဖာ ေနသည့္ ျမင္ကြင္းသည္ ၾကည္ႏူးစရာ၊ ရႊင္လန္းစရာအတိ ျဖစ္ခဲ႔ဖူးပါသည္။ စီးဆင္းေနေသာ ေခ်ာင္းေရသည္ ေအာက္ခံ ေက်ာက္တံုးေက်ာက္သားမ်ားကိုပင္ ျမင္ရေလာက္ေအာင္ ၾကည္လင္စိမ္းျမလို႔ ေနခဲ႔သည္။ ေခ်ာင္းထဲတြင္ ေပါမ်ားလွေသာ ငါးမ်ဳိးစံုတို႔သည္လည္း အုပ္စုဖြဲ႔ကာ ေအးခ်မ္းသာယာစြာ ကူးခတ္ ေနသည္ကိုပင္လွ်င္ အတုိင္းသား ျမင္ရေလာက္ေအာင္ ေခ်ာင္းေရသည္ ၾကည္လင္ သန္႔စင္လြန္းလွသည္။

ေဆာင္းအခါတြင္ေတာ႔ ျမဴႏွင္းမ်ားေအာက္တြင္ ၾကည္လင္ေနေသာ ေရျပင္စိမ္းစိမ္းေပၚမွာ ျဖဴလြလြ အေငြ႔မ်ား တလူလူထြက္ေစလွ်က္ ေႏြးေထြးစြာ စီးဆင္းေနတတ္ခဲ႔သည္။ ျပင္ပ၀န္းက်င္တစ္ခုလံုး ႏွင္းေငြ႔မႈန္မ်ားျဖင္႔ ေအးစက္ေနေသာ္လည္း ေခ်ာင္းေရမွာထူးထူးျခားျခား ေႏြးေထြးေနေလ႔ ရွိပါသည္။ ေခ်ာင္းကမ္းစပ္မ်ားတြင္ေတာ႔ ႏွင္းရည္စိုလူးေနေသာ စိမ္းလဲ႔လဲ႔ ျမက္ခင္းမ်ားႏွင္႔ စိမ္းညိဳ႕ညိဳ႕ စိုက္ခင္းတို႕က ေခ်ာင္းကေလး၏အလွကို သဘာ၀ဆန္ဆန္ က်က္သေရရွိေစခဲ႔သည္။ ညအခ်ိန္တြင္ ေရႊေရာင္လင္းျဖာက်ေနေသာ လေရာင္ေအာက္တြင္ တည္ျငိမ္စြာ စီးဆင္းေနေသာ ေခ်ာင္းေရႏွင္႔ ဂီတသံပမာ ညင္ညင္သာသာ ထြက္ေပၚေနေသာ ေရစီးသံသည္ လေရာင္ဆမ္းေသာ ညခ်မ္းမ်ားကို အလွဆံုးျဖစ္ေအာင္ ပံ႔ပိုးေပးေနခဲ႔ဖူးပါသည္။

ေခ်ာင္းေရသည္ နက္သည္႔ေနရာတြင္ ၀ါးတစ္ျပန္ေက်ာ္အထိ နက္ျပီး ကၽြန္မတို႔ ေရငုပ္ျပီး ေခ်ာင္းေအာက္ေျခက ေျမၾကီးကို ဆုပ္ျပီး ျပန္တက္လာေၾကး ကစားၾကလွ်င္ပင္ ေခ်ာင္းေအာက္ေျခကို ေရာက္ေအာင္ ငုပ္ႏိုင္သူ ရွားသည္အထိ ေခ်ာင္းေရက နက္ရႈိင္းပါသည္။ လူအမ်ားေရခ်ိဳးၾကေသာ ေရခ်ိဳးဆိပ္မ်ားတြင္ေတာ႕ အလြန္ဆံုး ရင္ဘတ္ေလာက္ထိသာ အနက္ရွိျပီး ေခ်ာင္း ေအာက္ေျခသည္လည္း ႏႈံးမ်ား၊ ရြ႔ံမ်ားကင္းစင္စြာ ေခ်ာမြတ္ေသာ ေက်ာက္တံုးငယ္မ်ား ျပည္႔ေနသည္႔ ၾကမ္းျပင္သာ ျဖစ္ေလသည္။ မိုးရာသီတြင္ ေတာင္က်ေခ်ာင္းေရမ်ား၊ မိုးေရမ်ားေၾကာင္႔ ထိုအခ်ိန္တြင္ စီးဆင္းေနေသာ ေခ်ာင္းေရမွာ ေနာက္က်ိကာ ရြံ႔ႏြံမ်ား ပါေနတတ္ေသာ္လည္း က်န္သည္႔အခ်ိန္မ်ားတြင္ေတာ႔ အိမ္ေနာက္ေဖးက ေခ်ာင္းကေလးသည္ ေက်ာက္တံုးမ်ားႏွင္႔ ျငိမ္႔ေညာင္းသာယာစြာ စီးဆင္းတတ္ျပီး ေရသန္႔စင္မႈမွာလည္း စိတ္ခ်ရေလာက္ေအာင္ ၾကည္လင္သန္႔စင္ေသာ ေခ်ာင္းလည္းျဖစ္ခဲ႔ပါသည္။

ထိုအခ်ိန္က ကၽြန္မတို႔ေဒသတြင္ ေရတြင္း၊ အ၀ီစိတြင္းဟူ၍ မရွိသေလာက္ ရွားပါသည္။ ေခ်ာင္းေရသည္ ကၽြန္မတို႔ ေဒသတစ္ခုလံုး၏ ေသာက္ေရ သံုးေရအျဖစ္ အားကိုးအားထားရာ ျဖစ္ခဲ႔သည္။ ေဒသတစ္ခုလံုးက လူမ်ားသည္လည္း ေခ်ာင္းထဲတြင္သာ ေရခ်ဳိးၾကပါသည္။ မနက္ေစာေစာတြင္ ေသာက္ေရ၊ သံုးေရအျဖစ္ ေခ်ာင္းထဲမွ ေရကို ခပ္ၾကသလို၊ ေန႔ခင္း၊ ညေနေစာင္းတို႕တြင္ ေခ်ာင္းထဲတြင္ အိုးခြက္ပန္းကန္ေဆး၊ အ၀တ္ေလွ်ာ္၊ ေရခ်ိဳး စသည္တို႕ကို ျပဳလုပ္ၾကရသည္။ ၾကည္လင္လွေသာ ေခ်ာင္းေရသည္ ေဒသတစ္ခုလံုး၏ မွီခိုအားထားရာ အသက္ေသြးေၾကာတစ္ခု ျဖစ္ခဲ႔ပါသည္။ ေခ်ာင္းထဲတြင္ သစ္ေဖာင္မ်ား၊ ၀ါးေဖာင္မ်ား ေမွ်ာခ်ျခင္း၊ ဆည္မ်ားပိတ္၍ ငါးဖမ္းျခင္း၊ ျမံဳးေထာင္ျခင္း၊ ငါးမွ်ားျခင္း၊ စက္ေလွမ်ား ေျပးဆြဲျခင္း၊ ေခ်ာင္းကမ္းေဘး ေျမလြတ္မ်ား၊ ေႏြအခါ ေပၚလာတတ္ေသာ ကၽြန္းမ်ားေပၚတြင္ သီးပင္မ်ား စိုက္ပ်ိဳးျခင္း၊ ကမ္းစပ္မ်ားတြင္ သစ္သားျပားအင္၀ိုင္းေလးျဖင္႔ တစ္ပိုင္တစ္ႏိုင္ ေရႊက်င္ျခင္း စသည္တို႕သည္လည္း ေခ်ာင္းႏွင္႔ဆက္စပ္၍ လုပ္ကိုင္ေနၾကေသာ အသက္ေမြး ၀မ္းေက်ာင္း လုပ္ငန္းမ်ား ျဖစ္ေလသည္။

ေခ်ာင္းထဲတြင္ ငါး၊ လိပ္၊  စေသာ ေရသတၱ၀ါမ်ား ေပါမ်ားလွသည္သာမက ကေလးသာသာအရြယ္ ငါးၾကီးမ်ား (ငါးေထြ ဟု သိရသည္) သည္လည္း ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္း ေရဆိပ္တြင္ အမ်ားအျပားရွိျပီး ထိုေနရာမွလြဲကာ အျခားေနရာသို႕လည္း သြားေလ႔မရွိသျဖင္႔ ဘုန္းၾကီးငါးဟုလည္း ေခၚၾကသည္။ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းၾကီးမွ မနက္ဆယ္နာရီ သံေခ်ာင္းေခါက္လွ်င္ ထိုငါးၾကီးမ်ားသည္ ကမ္းစပ္သို႔ ေရာက္လာျပီး ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသားမ်ား၊ ရပ္သူရြာသားမ်ား ေကၽြးေသာ ထမင္းကို က်ယ္ျပန္႕ၾကီးမားေသာ ပါးစပ္ၾကီးမ်ား ဟကာ ဟကာႏွင္႕ လာေရာက္ စားေသာက္ၾကေလသည္။ ကၽြန္မတို႕ကေလးတစ္သိုက္မွာ ငါးစာေကၽြးခ်ိန္တိုင္း ေက်ာင္းေရဆိပ္သို႔သြားကာ ၾကီးမားလွေသာ ငါးၾကီးမ်ားကို အစာေကၽြးရင္း တအံ႕တၾသ ေငးေမာခဲ႔ဖူးပါသည္။ ကၽြန္မတို႔ ရြာကေလးသို႔ အျခားျမိဳ႕ရြာမွ ဧည္႕သည္မ်ား လာပါကလည္း ၄င္းဧည္႕သည္မ်ားအား ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွ ငါးၾကီးမ်ားကို ဂုဏ္ယူစြာ ျပသခဲ႔ၾကပါသည္။ ထိုစဥ္ခ်ိန္က ၄င္းငါးၾကီးမ်ားသည္လည္း ဤေခ်ာင္းကေလး၏ နံမည္ေက်ာ္ ရတနာမ်ား ျဖစ္ခဲ႔ဖူးပါသည္။

ေခ်ာင္းတစ္ဖက္ကမ္းတြင္ေတာ႔ စိမ္းလန္းေသာ ေတာအုပ္မ်ား ေတာင္တန္းမ်ား ရွိျပီး ဟင္းရွာ၊ ထင္းရွာ၊ ၀ါးရွာ၊ မွ်စ္ခ်ိဳးသူမ်ားသည္ ေ၀းေ၀းလံလံ သြားစရာမလိုဘဲ ေခ်ာင္းတစ္ဖက္ကမ္းသို႔ အလြယ္တကူ သြားေရာက္ျပီး  ရွာေဖြႏိုင္သည္။ သဘာ၀ အေလ႕က်ေပါက္ေသာ ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ား၊ ၀ါးပင္မ်ား၊ ဘုရားအိုးထိုးရန္ သေျပပန္းမွစ ေသာ္ကပန္း၊ ဖက္ဆြတ္ပန္း၊ အင္ၾကင္းပန္း စသည္ ေတာပန္း၊ေတာင္ပန္းမ်ားလည္း အလြန္ေပါလွပါသည္။ ကၽြန္မတို႕ အိမ္ေနာက္ကေန ေမွ်ာ္ၾကည္႕လိုက္လွ်င္ပင္ ေတာအုပ္စိမ္းစိမ္းေလးကို လွမ္းျမင္ေနရျပီး ေတာင္တန္းမ်ားေပၚမွ ေရေသာက္ဆင္းလာသည္႔ ေမ်ာက္မ်ား၊ ေခ်မ်ား၊ သမင္၊ ဆတ္တို႕ကိုပင္ ရံဖန္ရံခါ ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ပါေသးသည္။ ေခ်ာင္းကမ္းစပ္ ေတာအုပ္ထဲမွ ေတာေကာင္မ်ား ေအာ္သံ၊ ေခ်ဆတ္သံ၊ သမင္ေတာက္သံမ်ားကိုပင္ ၾကားရေလ႔ရွိပါသည္။ ေခ်ာင္းထဲရွိ ငါးမ်ားမွာလည္း နယ္သူနယ္သားမ်ားအတြက္ ဖူလံုရံုသာမက၊ ဖမ္း၍မကုန္ေအာင္ပင္ ေပါမ်ားလြန္းလွပါသည္။

ေခ်ာင္းထဲတြင္ ေဆာ႔ကစားရင္း ကေလးငယ္တိုင္း ၅ႏွစ္ ၆ႏွစ္အရြယ္တြင္ မသင္ရဘဲ ေရကူးတတ္လာၾကသလို ကေလးတို႔အတြက္ အခ်ိန္ျဖဳန္းရာ အေကာင္းဆံုးေနရာသည္လည္း ေခ်ာင္းအတြင္းေဆာ႔ကစားျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ ေခ်ာင္းထဲတြင္ ကေလးလူၾကီး ေရကူး၊ ေရငုတ္ျပိဳင္ျခင္း၊ အေပ်ာ္ေလွစီးျခင္း၊ ေက်ာက္တံုးမ်ား ငုတ္တမ္းကစားျခင္း၊ ငါးဖမ္းျခင္း စသည္ျဖင္႔ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းလွသလို၊ ကေလးမ်ားမွာမူ ေခ်ာင္းထဲေရာက္လွ်င္ အိမ္မွ လူၾကီးတစ္ေယာက္ေယာက္ လိုက္မေခၚမခ်င္း မျပန္ေတာ႔သည္မွာ ကေလးအားလံုး၏ သဘာ၀လို ျဖစ္ေနခဲ႔သည္။ မိမိအိမ္ရွိ ကေလးတစ္ေယာက္ေယာက္ အိမ္တြင္ ေပ်ာက္ေနပါက ေရေခ်ာင္းတြင္ လိုက္ရွာရမည္မွာလည္း လူၾကီးတိုင္းက သိနားလည္ျပီး ျဖစ္ေလသည္။ ကေလးတိုင္းက ေခ်ာင္းကေလးတြင္ ေပ်ာ္ေမြ႕ၾကသည္။ ေခ်ာင္းကေလးကို ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ၾကေလသည္။ ထိုစဥ္ခ်ိန္က ျမိဳ႕ရြာတိုင္းရွိ ေခ်ာင္းကမ္းစပ္သည္ ေရခ်ိဳးသူမ်ား၊ ေခ်ာင္းထဲတြင္ ေဆာ႕ကစားသူမ်ား၊ အ၀တ္ေလွ်ာ္၊ အိုးခြက္ေဆးသူမ်ားႏွင္႔ အလြန္စည္ကားျပီး ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေကာင္းလွသည္။ ရပ္ရြာထဲမွ လူၾကီးလူငယ္မ်ား အခ်င္းခ်င္း သတင္းစကား၊ အတင္းစကားမ်ား ေျပာစရာရွိလွ်င္ပင္ ေရေခ်ာင္းထဲတြင္ ေရခ်ိဳးရင္း၊ အ၀တ္ေလွ်ာ္ရင္း၊ အိုးခြက္ပန္းကန္ေဆးရင္း ေတြ႔ဆံု ခ်ိန္းခ်က္လုပ္ကာ ေျပာၾကေလ႔ရွိသည္အထိပင္ ေခ်ာင္းကေလးမွာ မ်ားစြာ အေရးပါခဲ႔ဖူးပါသည္။

တစ္ခါတစ္ရံ ေခ်ာင္းထဲတြင္ ေရခ်ိဳးရင္း ေကာက္ရတတ္ေသာ ေက်ာက္တံုးအခ်ိဳ႕သည္ အဖိုးမ်ားစြာ ထိုက္တန္ေသာ ေက်ာက္စိမ္းမ်ား ျဖစ္ေနတတ္ခဲ႔သည္။ ေခ်ာင္းကမ္းေဘးမွ ေျမၾကီးမ်ားကို က်င္ယူလွ်င္ပင္ ေရႊမႈန္ေလးမ်ားပါ၀င္ေသာေၾကာင္႔ ေဒသခံလူအခ်ိဳ႔ ေရႊက်င္ျခင္း၊ ေက်ာက္စိမ္းရွာေဖြရန္ ေရငုတ္က်င္းမ်ာျဖင္႔ တစ္ပိုင္တစ္ႏိုင္ တူးေဖာ္ျခင္း၊ စသည္တို႔ျဖင္႔လည္း ေခ်ာင္းကေလးကို မွီခိုကာ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း လုပ္ႏိုင္ခဲ႔ေလသည္။ သို႔ျဖင္႔ အဖိုးတန္ ေက်ာက္စိမ္းေရာ၊ ေရႊပါ ထြက္သျဖင္႔ ေခ်ာင္းကေလး၏ အမည္နာမသည္ ေက်ာ္ၾကား ထင္ရွား လာေလေတာ႔သည္။ တေျဖးေျဖးႏွင္႔ ေခ်ာင္းကေလး ရွိရာအရပ္ဆီသို႔ ေဒသအသီးသီး၊ ျမိဳ႕ရြာအႏွံ႔အျပားမွ လူမ်ား ေရာက္ရွိလာၾကသကဲ႔သို႔ ေခ်ာင္းပတ္၀န္းက်င္ ျမိဳ႕ရြာမ်ားသည္လည္း လူေနအိမ္ေျခမ်ား ထူထပ္လာေလေတာ႕သည္။

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing 
ေနာက္က်ိေနေသာ ေခ်ာင္းကေလး

ယခုေတာ႔ ကၽြန္မတို႕ အိမ္ေနာက္ေဖးက ေခ်ာင္းကေလးသည္ ေရႊမ်ား၊ ေက်ာက္စိမ္းမ်ား ထြက္ေသာေၾကာင္႔ နာမည္ေက်ာ္ၾကားဆဲ ျဖစ္ေသာ္လည္း ယခင္ကလို သာယာလွပေသာ ေခ်ာင္းကေလးေတာ႔ မဟုတ္ေတာ႔ပါျပီ။ ယခင္တုန္းက မိုးရာသီမွလြဲ၍ က်န္သည္႕အခ်ိန္မ်ားတြင္ စိမ္းလဲ႔ၾကည္လင္ ျငိမ္႕ေညာင္းေနခဲ႔ေသာ ေရအျပင္သည္ ယခုအခ်ိန္တြင္ ေနာက္က်ိ ၀ါ၀င္းေနေသာ ရြံႏွစ္ေရမ်ားသာ စီးဆင္းေနခဲ႔ေလျပီ။ ယခင္က ေက်ာက္တံုးမ်ားကို ျဖတ္သန္းျပီး စီးဆင္းရေသာေၾကာင္႔ ထြက္ေပၚေနက် ေခ်ာင္းေရစီးသံ ခ်ိဳလြင္လြင္ပင္လွ်င္ ယခုေတာ႔ ႏႈံးေျမမ်ား၊ ႏြံႏွစ္မ်ားကိုသာ ျဖတ္သန္းစီးဆင္းရျပီ ျဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ျငင္သာျငိမ္႔ေညာင္းေသာ ေခ်ာင္းကေလး၏ ေတးသံကိုပင္ မၾကားရေတာ႔သည္မွာ ၾကာခဲ႔ျပီ။ ဘယ္သုိ႕ေသာအေၾကာင္းေၾကာင္႔ ေခ်ာင္းေရမ်ား ၁၂လရာသီလံုး ေနာက္က်ိေနရပါသနည္း၊ ေတးသံမ်ား မသီေၾကြးႏိုင္ေတာ႔ပါသနည္းဟု ေမးလာေသာ္ ေျဖစရာအေျဖက လူတို႔၏ ေလာဘေၾကာင္႔ ဟူ၍သာ ေျဖစရာရွိပါသည္။




ေခ်ာင္းေရကို လြဲကာ ေအာက္ေျခၾကမ္းျပင္တြင္ ရတနာရွာေဖြပံုမ်ား


ေက်ာက္စိမ္းႏွင္႔ ေရႊမ်ားေၾကာင္႔ နံမည္ေက်ာ္ေသာ ကၽြန္မ၏ ေမြးရပ္ေျမသည္ ယခုေခတ္တြင္ ေငြအင္အားမ်ားစြာတို႔ျဖင္႔ ၀င္ေရာက္လာေသာ ေက်ာက္မ်က္ကုမၸဏီမ်ား၊ ေရႊတူးေဖာ္ေသာ လုပ္ငန္းမ်ား ေနရာအႏွံ႔ လက္ညိဳးထိုးမလြဲေအာင္ ေရာက္ရွိလို႔ လာေလျပီ။ စက္ကိရိယာ အစံုအလင္ျဖင္႔ တူးေဖာ္ရင္း ရလာသမွ် ေျမၾကီးမ်ားကို ေခ်ာင္းကမ္းစပ္ လူေနအိမ္ အနီးတစ္၀ိုက္တြင္ စြန္႔ပစ္ျခင္းေၾကာင္႔ ေတာင္လိုပံုေနေသာ မို႕ေမာက္ေျမျပင္မ်ားလည္း ေနရာအႏွံ႔ပင္။ ေျမၾကီးမ်ားကို ေရအင္အားမ်ားမ်ားျဖင္႔ ေမွ်ာတိုက္ျပီး ေရႊရွာျခင္းတို႔ေၾကာင္႔ လုပ္ကြက္အသီးသီး၊ ေမွာ္နယ္ေျမအႏွံ႕မွ ရြ႔ံေျမမ်ား ေပ်ာ္၀င္ေနေသာေရမ်ား ေခ်ာင္းကေလးအတြင္းသို႔ စီး၀င္ လာရျခင္းေၾကာင္႔လည္း ေခ်ာင္းကေလးမွာ ယခင္ကလို နက္ရႈိင္းျခင္းမရွိ၊ ၾကည္လင္ျခင္းလည္းမရွိ၊ ရြံ႔ႏြံမ်ားေၾကာင္႔ တေျဖးေျဖးႏွင္႔ တိမ္ေကာလာေနေခ်ျပီ။ ယခုအခါမွာေတာ႔ သာယာလွပေသာ စိမ္းလဲ႔ၾကည္လင္ေသာ၊ သန္႔စင္ေအးျမေသာ ေခ်ာင္းကေလး မျဖစ္ႏိုင္ေတာ႔ျပီ။ ေတးသံလြင္လြင္ မခ်ိဳျမႏိုင္ေတာ႔ေပ။


ႏြားႏို႔တစ္ခြက္...


သူက အမိအဖမရွိ တစ္ေကာင္ၾကြက္..

ဘ၀ကို ခက္ခက္ခဲခဲ ပင္ပင္ပန္းပန္း ရုန္းကန္ေနရသူတစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ေသးရဲ႕။ ေက်ာင္းစရိတ္ ကူညီေထာက္ပံ႕သူ မရွိတဲ႔အတြက္ ပညာတတ္ ျဖစ္ခ်င္လြန္းေသာစိတ္ျဖင္႔ မီးဖိုေခ်ာင္သံုး အေသးအမႊားပစၥည္းေတြ၊ ငရုပ္၊ၾကက္သြန္ စတဲ႔ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ ေလးေတြကို အိမ္ေပါက္ေစ႕ လိုက္လံ ေရာင္းခ်ျပီး ေက်ာင္းစရိတ္ရွာ ေက်ာင္းတက္ရတဲ႕ပင္ပန္းဆင္းရဲလြန္းတဲ႔ဘ၀ပါ။ ရသမွ်ေငြေလးကို ေက်ာင္းစရိတ္အတြက္ ေခၽြတာ စုေဆာင္း ေနရတာနဲ႔ အစားအေသာက္ကို ျခိဳးျခံေခၽြတာျပီး မစားရက္မေသာက္ရက္ ျဖစ္ေနတတ္ခဲ႔တယ္။


တစ္ေန႕မွာေတာ႕… အဲဒီလို ေစ်းလိုက္ေရာင္းရင္း သူ႔ဗိုက္ထဲက မခံမရပ္ႏိုင္ေအာင္ ဆာေလာင္ေနခဲ႔ပါတယ္။ ေျခလွမ္းေတြေတာင္ ဆက္ျပီးလွမ္းဖို႔ သူ႕မွာ အင္အား မရွိသေလာက္ ျဖစ္ေနရပါျပီ။ လက္ထဲမွာလည္း အေၾကြေစ႕ အနည္းငယ္သာ က်န္ပါေတာ႕တယ္..  ဒီေငြေလးဟာလည္း အစားအေသာက္၀ယ္စားဖို႕ လံုေလာက္တဲ႕ ေငြ ပမာဏ မဟုတ္ေတာ႕ပါဘူး…. ဒါေၾကာင္႕  သူဆံုးျဖတ္လိုက္တာက ေနာက္တစ္အိမ္မွာေတာ႔ အစားအစာ တစ္ခုခု ရလိုရျငား အကူအညီ ေတာင္းၾကည္႕ဖို႕ပါ။ ဒါေပမဲ႔လည္း သူေခါက္လိုက္မိတဲ႕ အိမ္တံခါးကို လာဖြင္႕သူက ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ ခ်စ္စရာ မိန္းမပ်ိဳေလး ျဖစ္ေနတာ ေတြ႔ရေတာ႕ အစားအေသာက္ တစ္ခုခု ေတာင္းဖို႕ ရွက္ရြံ႔စိတ္နဲ႔ သူ  တြန္႕ဆုတ္သြားခဲ႕ရပါတယ္… ဒီေတာ႔ အစားတစ္ခုခု ေတာင္းရမဲ႕အစား ေရတစ္ခြက္ေလာက္ ေသာက္ပါရေစလို႕သာ သူ႕ႏႈတ္က  ထြက္သြားခဲ႕မိေတာ႔တယ္။ သို႔ေပမဲ႔ ပါးနပ္တဲ႔ မိန္းမပ်ိဳေလးက သူ႕ၾကည္႔ရတာ သိပ္ဆာေနပံုရတယ္လို႔ ေတြးလိုက္မိျပီး ႏြားႏို႕ဖန္ခြက္ၾကီးၾကီး တစ္ခြက္ အျပည္႕ကို ယူလာျပီး ေကာင္ေလးကို ေပးလိုက္ပါတယ္.. ေကာင္ေလးက ႏြားႏို႕ခြက္ကို ေျဖးညင္းစြာ ေသာက္ရင္းက  သူမေလးကို ေမးလိုက္ပါတယ္….

“ဒီႏြားႏို႕အတြက္ ေငြဘယ္ေလာက္က်ပါသလဲ ခင္ဗ်ာ” လို႔…

သူ႔အေမးကို မိန္းကေလးက ျပန္ေျဖပါတယ္…   

“ႏြားႏို႔က ကၽြန္မ ေစတနာနဲ႔ တိုက္တာပါ။ အဲဒီအတြက္ ရွင္တစ္ျပားမွ ေပးစရာမလိုပါဘူး။ ကၽြန္မအေမက ကုိယ္ေပးလိုက္တဲ႕ ေစတနာ ေမတၱာ  အတြက္ တန္ဖိုးအျဖစ္ တစ္ဖက္လူဆီက ဘာကိုမွ ျပန္လက္မခံဖို႕  ကၽြန္မကို သင္ေပးထားပါတယ္ ”

“အိုး… ဒီလိုဆိုရင္ျဖင္႔ ဒီႏြားႏို႔တစ္ခြက္အတြက္ ကၽြန္ေတာ္႔ အသည္းႏွလံုးထဲကေန လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္… ခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ သိပ္ကိုဆာေနခဲ႔တာပါ ”  လို႕ သူ ေက်းဇူးတင္လြန္းစြာ ျပန္ေျပာလိုက္မိပါတယ္။


ႏြားႏို႕တစ္ခြက္ကုန္ေအာင္ ေသာက္လို႔ျပီးတာနဲ႔ အားအင္ျပည္႔၀စြာနဲ႔ အဲဒီအိမ္ကေန ျပန္ထြက္လာပါတယ္… ဒီႏြားႏို႕တစ္ခြက္ေၾကာင္႔ သူ႕ကိုယ္ခႏၶာမွာ ခြန္အားျပည္႕လာရံုတင္မက စိတ္ဓာတ္အင္အားပါ ျမွင္႕တက္လာတယ္လို႕ သူယံုၾကည္လာတယ္.. ေလာကၾကီးမွာ သူ႕ကို ႏြားႏို႔တစ္ခြက္ တိုက္လိုက္တဲ႔ မိန္းခေလးလို အၾကင္နာတရား ျပည္႕၀သူမ်ားလည္း ရွိပါေသးလား ဆိုတာ သူသေဘာေပါက္လာတယ္… သူဟာ ဆင္းရဲစြာ ရုန္းကန္ေနရတဲ႔ သူ႕ဘ၀ၾကီးကို တခါတခါ စိတ္ကုန္မိျပီး ေလာကၾကီးကို အရွံဳးေပးဖို႕ အထိပါ သူစဥ္းစားခဲ႕ဖူးတယ္..  ဒါေပမဲ႔ ခုခ်ိန္မွာေတာ႔ ႏြားႏို႕တစ္ခြက္ရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင္႔ မယံုႏိုင္စရာ အင္အားေတြ သူ ရရွိခဲ႕ပါျပီ။


ႏွစ္အတန္ၾကာတဲ႕အခါ သူ႕ကို ႏြားႏို႕တိုက္ခဲ႕တဲ႕ မိန္းခေလးဟာ အျပင္းအထန္ ေနမေကာင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီျမိဳ႕က ဆရာ၀န္ေတြဟာ မိန္းခေလးရဲ႕ ေရာဂါကို ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ မကုသႏိုင္ဘဲ ျဖစ္ေနျပီး မိန္းခေလးရဲ႔ အေျခအေနဟာ တစ္ေန႔တစ္ျခား ပိုဆိုးဆိုးလာပါတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ႕ ျမိဳ႕ေတာ္က ေဆးရံုၾကီးတစ္ရံုမွာ အခု မိန္းခေလးမွာ ျဖစ္ေနတဲ႔ ေရာဂါမ်ဳိးေတြကို ကုသရာမွာ အလြန္ထူးခၽြန္တဲ႔ ဆရာ၀န္ၾကီးတစ္ေယာက္ ရွိေၾကာင္းနဲ႔ ထိုဆရာ၀န္ကို သြားေတြ႔ျပီး ကုသမႈ ခံယူသ႔င္ေၾကာင္း သူမကို ကုေနတဲ႔ ဆရာ၀န္ေတြက တိုက္တြန္းတာနဲ႔ မိန္းခေလးရဲ႕ မိဘေတြက သူမကို ေဆးကုသခံဖို႕ ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီးကို ေခၚေဆာင္လာပါတယ္…  ေဆးရံုၾကီးဆီေရာက္လို႔ သူမ မိဘေတြက ဆရာ၀န္ၾကီးနဲ႔ေတြ႔ျပီး လူနာအေၾကာင္း ေျပာျပတဲ႔အခ်ိန္မွာေတာ႔ လူနာေကာင္မေလးရဲ႕ ျမိဳ႕နံမည္လဲ  ၾကားလိုက္ေရာ    ဆရာ၀န္ၾကီးရဲ႕ မ်က္ႏွာနဲ႔ မ်က္လံုးထဲမွာ ထူးဆန္းတဲ႔ လင္းလက္မႈတစ္ခ်ိဳ႕ ေပၚလာပါတယ္။ ခ်က္ျခင္းပဲ ဆရာ၀န္ၾကီးက ထိုင္ေနရာကေန အလွ်င္အျမန္ ထလိုက္ျပီး ေဆးရံုက သူ႕ကိုယ္ပိုင္ အခန္းထဲကို ကေသာကေမ်ာ ၀င္ေရာက္သြားပါတယ္။ ျပီးေတာ႔ သူရဲ႕ ဂ်ဴတီကုတ္ကို အျမန္ ေကာက္၀တ္ လိုက္ျပီး လူနာမိန္းကေလးကို သြားၾကည္႕ပါတယ္။ ဒီမွာတင္ဘဲ ဆရာ၀န္ၾကီး မွတ္မိလုိက္ပါျပီ…..

ရုပ္ရွင္မဟုတ္ေသာ....

တစ္ကမၻာလံုး စိတ္မေကာင္းစရာသတင္းေတြ ဒီရက္ပိုင္း ဆက္တိုက္ ျဖစ္လာေနပါတယ္.. ကမၻာပ်က္တဲ႔ ၂၀၁၂ ရုပ္ရွင္ကားတို႕လို၊ The day after tomorrow တို႕လို ေရလႊမ္းမိုးတာေတြ၊ အေအးလိႈင္းေၾကာင္႔ ျမိဳ႔ရြာေတြ ပ်က္စီးတာေတြကို ရုပ္ရွင္ဆက္တင္နဲ႔ တည္ေဆာက္ျပီး ရိုက္ကူးထားတာ ျဖစ္ေပမဲ႔ သည္းထိတ္ရင္ဖို ထိတ္လန္႔ဖြယ္ ၾကည္႔ၾကရပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ အခုေတာ႔ ဆက္တင္ေဆာက္ျပီး ရိုက္ထားတာမဟုတ္တဲ႔ တကယ္႔ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို တီဗီသတင္းေတြကေန မ်က္၀ါးထင္ထင္ ထိတ္လန္႔ဖြယ္ ျမင္လိုက္ၾကရပါတယ္.. ဂ်ပန္မွာ အလြန္အင္အားၾကီးတဲ႔ ငလွ်င္ေၾကာင္႔ ဆူနာမီ ေရလိႈင္းၾကီးေတြ တစ္လိမ္႔လိမ္႔တက္လာျပီး က်ယ္ေလာာင္တဲ႔ အသံၾကီးေတြနဲ႔ ျမိဳ႕ရြာၾကီးေတြကို ဖံုးလႊမ္းပစ္တာ၊ အိမ္ေတြ အလံုးလိုက္ အလံုးလိုက္ ေမွ်ာပါေနတာေတြ၊ ကားေတြ၊ ေလယာဥ္ေတြ အစီးလိုက္ ေရလိႈင္းေတြမွာ ေမွ်ာပါသြားတာေတြဟာ မယံုႏုိင္ဖြယ္ ေကာင္းလြန္းလွပါတယ္.. ရုပ္ရွင္ေတြကေန ဆက္တင္ ေဆာက္ျပီး ရိုက္ျပတာထက္ ပိုမိုဆိုး၀ါး ထိတ္လန္႔ဖြယ္ ေကာင္းလြန္းလွပါတယ္.. တကယ္ေတာ႔ တကယ္႔အျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ ရုပ္ရွင္ရိုက္ျပတာထက္ ပိုမိုဆိုး၀ါးလို႔ ေနပါတယ္။

ဂ်ပန္ငလွ်င္နဲ႔ တရုတ္နယ္စပ္ ရန္က်န္းခရိုင္ ငလွ်င္သတင္း ဓာတ္ပံုမ်ားကို မၾကည္႔မျမင္ရေသးသူမ်ား၊ သတင္းေတြ ဖတ္ရွဳဖို႔ ခက္ခဲေသာ ျပည္တြင္းက လူမ်ားအတြက္ ဓာတ္ပံုမ်ားကို ရႏိုင္သေလာက္  စုေဆာင္းျပီး ေအာက္မွာ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္ေနာ္။


လိွမ္႕တက္လာတဲ႔ ေရလိႈင္းမ်ား




ေၾကာက္စရာ ေရလိႈင္းမ်ား


ေရလႊမ္းမိုးခံရျပီး ဆက္လက္မီးေတာက္ေလာင္ေနဆဲ အိမ္မ်ား


တံျမက္စည္းလွဲသလို ေရလိႈင္းမ်ားက တိုက္စားပစ္တဲ႔ အိုးအိမ္အေဆာက္အဦးမ်ား


အရုပ္ကားေတြ မဟုတ္ပါ

ပင္လယ္ကမ္းေျခက ၀င္ေရာက္လာတဲ႔ လိႈင္းလံုးမ်ား


 အိမ္ေတြအလံုးလိုက္


အိပ္မက္ မဟုတ္သလို ရုပ္ရွင္လည္းမဟုတ္ပါ...



ျပင္းအား ၈.၉ မဂၢနီက်ဴေတာင္ရွိျပီး အလြန္ထိတ္လန္႔ဖြယ္ ေကာင္းေအာင္ အင္အားၾကီးမားတဲ႔ ငလွ်င္အမ်ိဳးအစား ျဖစ္ပါတယ္.. ဒါေတာင္ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံလို နည္းပညာ တိုးတက္လြန္းျပီး အေဆာက္အဦးေတြကို ငလွ်င္ဒဏ္ခံႏိုင္ေအာင္ တြက္ခ်က္ျပီး ေဆာက္လုပ္ထားတဲ႔ ႏိုင္ငံမို႔ ဒီေလာက္ျပင္းအားကို ခံႏိုင္ရည္ရွိတယ္လို႔ ဆိုရမွာပါ။ နည္းပညာ အားနည္း၊ ေငြေၾကးလည္း မခ်မ္းသာ၊ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းလည္း ေႏွးေကြးလြန္းတဲ႔ ႏိုင္ငံမ်ိဳးသာ ျဖစ္ခဲ႔ရင္ ဒီလိုျပင္းအား၊ ဒီလို ေရလႊမ္းမိုးမႈမ်ိဳးနဲ႔ဆို လူဦးေရ အေသေပ်ာက္ဟာ ေၾကာက္ခမန္းလိလိ မ်ားျပားမွာေတာ႔ အေသအခ်ာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းေတြကို အင္တိုက္အားတိုက္ လုပ္ေဆာင္ေပးေနတာ၊ သတင္းေတြ အခ်ိန္နဲ႔တေျပးညီ ထုတ္ျပန္ႏိုင္တာ၊ အေသအေပ်ာက္နည္းႏိုင္သမွ် နည္းေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေနတာ၊ ဒုကၡသည္ေတြကို ရဲရဲရင္႔ရင္႕ သက္စြန္႔ဆံဖ်ား ကယ္တင္ေနတာေတြ ၾကည္႔ျပီး တာ၀န္ရွိသူေတြကို ေလးစားဖို႔ေကာင္းလွပါတယ္..

တြက္ခ်က္မထားေသာ တန္ဖိုး

စကားလံုးေတြနဲ႔ သိုင္း၀ိုင္းတန္ဆာ ဆင္မထားတဲ႔ ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ကို ခ်စ္စြာေသာ မိတ္ေဆြမ်ားကို ေဖာ္ျပေပးခ်င္ပါတယ္… ေအာက္က ပံုေလးေတြနဲ႔သာ စာတစ္လံုး စကားတစ္ခြန္းမွမပါဘဲ ခံစားၾကည္႔ႏိုင္ပါတယ္ရွင္…