ႏွလံုးသားကန္ေရျပင္ေပၚက ေဖေဖ

ငါးမွ်ားတံကို ေရထဲခ်လိုက္တဲ႕အခ်ိန္မွာေတာ႕  ေရာ႕ကီးေတာင္တန္း ထိပ္ဖ်ားေပၚက ေရခဲဖံုးေတာင္ထြတ္ေတြရဲ႕ အရိပ္က ေရကန္ မ်က္ႏွာျပင္ေပၚ ေရာင္ျပန္ ဟပ္လို႕ ေနခဲ႕သည္။ ဒီေနရာေလးကို လြန္ခဲ႕ေသာ ႏွစ္မ်ားစြာကတည္းက ကၽြန္မရဲ႕ ေဖေဖနဲ႕ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေရာက္ခဲ႕ရဖူးပါသည္။ ခုလဲ ေရာက္လာရျပန္ပါျပီေလ … ေရာ႕ကီး ေတာင္တန္းေတြ တည္ရွိရာ အမ်ိဳးသားပန္းျခံတြင္းက အလြန္လွပတဲ႕ ေရကန္ၾကီးရဲ႕ ကမ္းႏွဖူးမွာ   ငါးမွ်ားဖို႕ ျပင္ဆင္ေနမိရင္း  ကၽြန္မရဲ႕ အသိစိတ္ လိပ္ျပာေလးက အတိတ္လြင္ျပင္ ကို ေတာင္ပံခတ္ကာ ပ်ံသန္းလို႕ သြားမိေတာ႕သည္။

ဒီေနရာေလးမွာပါဘဲဲ..  ကၽြန္မကို ေဖေဖက  ငါးမွ်ားနည္းကို စျပီး သင္ေပးခဲ႕သည္ေလ.. ငါးမွ်ားတံမွာ ငါးမွ်ားၾကိဳးကို ဘယ္လို ခ်ည္ရမည္၊  ဘယ္လို ငါးမွ်ားၾကိဳးကို သံုးရမည္၊ ဘယ္လို ငါးစာကို ေရြးခ်ယ္ရမည္၊ ငါးမွ်ားခ်ိတ္မွာ ငါးစာ ဘယ္လိုတပ္ရမည္ ဆိုတာေတြကအစ ငါးမွ်ားခ်ိတ္မွာ ငါးလာတြတ္ျပီး ဘယ္ေလာက္အၾကာမွာ ငါးမွ်ားတံကို ဆတ္ခနဲ အေပၚကို ရုပ္ရမယ္ဆိုတာက အဆံုး အေသးစိတ္ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ သင္ၾကားျပသေပးခဲ႕ဖူးပါသည္။

ငါးမွ်ားဖို႕ ေနရာ ေသခ်ာေရြးခ်ယ္တတ္ဖို႕ကိုလဲ ေဖေဖက ကၽြန္မကို အေကာင္းဆံုး သင္ၾကားေပးခဲ႕ သည္ပါဘဲေလ…  ေဖေဖ ေရြးခ်ယ္ေပးတဲ႕ေနရာက နက္ရိႈင္း မဲေမွာင္ေနျပီး တည္ျငိမ္ေသာ ေရျပင္ရွိသည္႕ ၾကီးမားလွေသာ ေက်ာက္ေဆာင္ၾကီးနဲ႕ နံေဘးေနရာ.. 
" ဒီေနရာမွ ငါးမွ်ားၾကိဳးကိုခ် " ေဖေဖက ကၽြန္မကို ေျပာလိုက္သည္။

" ဘာလို႕လဲေဖေဖ "

"  ဒီေနရာမွာ သမီးအတြက္ အေကာင္းဆံုးနဲ႕အၾကီးဆံုး ငါးရွိေနတယ္.. "

" ေဖေဖက ဘယ္လိုသိတာလဲ"

"ေဖေဖေျပာသလိုသာ လုပ္ၾကည္႕ပါသမီးရယ္ "

ေဖေဖညႊန္ျပသည္႕ ေနရာမွာဘဲ ကၽြန္မရဲ႕ ငါးမွ်ားတံကို အတိအက် ေနရာ ခ်လိုက္ေတာ့ အစာတတ္ထားသည့္ ငါးမွ်ားခ်ိတ္ေလးက နက္ရိႈင္းလွသည့္ ကန္ေရျပင္ေအာက္ကို ၾကိဳးအရွည္ရွိသေလာက္ ငုတ္လွ်ိဳးလို႕ သြားခဲ႕သည္။ ေဖေဖ႕ကို ေနာက္ထပ္ ဘာမွ ျပန္ေမးေနစရာ မလိုေတာ႕ပါ … သူ႕ညႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္း တိတ္ဆိတ္စြာ လိုက္လုပ္ရံုသာရွိပါသည္ …  မၾကာခင္မွာ  ငါးလာတြတ္သည္႕ ခံစားခ်က္မ်ိဳးကို လက္က ခံစားလိုက္မိသည္႕အတြက္ ငါးမွ်ားတံကို ဆြဲကိုင္ ေျမာက္လိုက္ခ်ိန္မွာ ကြက္တိပါဘဲ ေဖေဖေျပာသလို ၾကီးမားလွတဲ့ ငါးၾကီးတစ္ေကာင္.. ငါးမွ်ားတံထိပ္မွာ တစ္လူးလူး တစ္လြန္႔လြန္႔ႏွင္႔ ပါလာခဲ႕ေတာ႔သည္။
ဒီ အျဖစ္အပ်က္ေလးကို ျပန္သတိရမိေတာ႕ ေဖေဖဟာ ကၽြန္မကို ငါးမွ်ားပံု မွ်ားနည္းတင္သာမက ဘ၀မွာ ဘယ္လိုရွင္သန္ ရပ္တည္ရမယ္ဆိုတာေတြပါ သင္ၾကားေပးခဲ႕တာကို ေကာင္းစြာ သေဘာေပါက္လာ မိပါသည္။

 ဒီေနရာမွာ ငါးမွ်ားခ်ိတ္ကို မခ်နဲ႕…. "

" ဘာလို႕လဲေဖေဖ"

" ဒီေနရာရဲ႕ ကန္ေရျပင္ေအာက္ေျခဟာ ေမွာ္ပင္ေတြ အရမ္းထူထပ္တယ္… သမီးရဲ႕ ငါးမွ်ားခ်ိတ္ေရာ ငါးစာပါ ဆံုးရံႈးရလိမ္႕မယ္"  လို႕ ညႊန္ၾကားခဲ႕သလို  ဘ၀အတြက္လည္း "သမီး ဒီလမ္းကိုေတာ႕ မေရြးခ်ယ္ပါနဲ႕ ဒီလမ္းဟာ သမီးအတြက္ အႏၱရာယ္မ်ားလြန္းတယ္ " စသျဖင္႕ ဆံုးမ သြန္သင္ခဲ႕ပါသည္။ ကၽြန္မဘ၀အတြက္ အႏၱရာယ္ေတြကို  ေဖေဖက ၾကိဳတင္ေတြးေတာ၊ ၾကိဳတင္ သိနားလည္လို႕ ေနခဲ႕သည္။ ကၽြန္မအတြက္ ဘယ္လို အမ်ိဳးသားဟာျဖင္႕ ဘ၀ၾကင္ေဖာ္ေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္ဆိုတာပါ စိတ္ရွည္လက္ရွည္နဲ႕ ေဖေဖက သင္ျပညႊန္ၾကားခဲ႕ပါရဲ႕။

ေဖေဖမွန္ခဲ႕ပါသည္ေလ။

ကၽြန္မရဲ႕ ဘဝသည္ ေဖေဖ၏ ဦးေဆာင္မႈ၊ လမ္းညႊန္မႈ ေအာက္တြင္ အသားက်ေနထိုင္ရင္း အဆင္ေျပ ေပ်ာ္ရႊင္ေသာ အိမ္ေထာင္သည္ဘ၀နဲ႕အတူ တန္ဖိုးရွိေသာ အိမ္ေထာင္ရွင္မေကာင္း တစ္ေယာက္ရဲ႕ ဘဝႏွင္႔ ေအာင္ျမင္ေသာ အိမ္ေထာင္တစ္ခုကို တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ႕ျပီးပါျပီ။ သားေလး၂ေယာက္ရျပီးသည္႔ ေနာက္ ယခုဆိုလွ်င္ သူတို႕ေတြ သည္လည္း ကိုယ္႕အိုးကိုယ္႕အိမ္နဲ႕ အေျခတက် ျဖစ္ကုန္ျပီ ျဖစ္သည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ႔လည္း အိမ္ကေလးမွာ  ကၽြန္မခင္ပြန္းနဲ႔ ကၽြန္မနဲ႕ ၂ေယာက္တည္းသာ က်န္ခဲ႕ေတာ႔သည္ေလ။ ေဖေဖ၏ အကူအညီ၊ ေဖေဖ႕လမ္းညႊန္မႈသာ မရခဲ႕လွ်င္ ကၽြန္မ၏ ဘဝသည္ ယခုေလာက္ အဆင္ေျပ လြယ္ကူေခ်ာေမြ႕လိမ္႕မည္ မဟုတ္သည္မွာ ေသခ်ာလွသည္။

ေရာ႕ကီးေတာင္တန္းအနီးက ေရကန္ၾကီးရဲ႕ ကမ္းနဖူးမွာ တစ္ေယာက္တည္း မတ္တပ္ရပ္ေနမိရင္း လက္ရွိ ခုခ်ိန္မွာေတာ႕ ကၽြန္မဟာ ပီဘိ ကေလးမေလး ျပန္ျဖစ္ေနခဲ႕ပါျပီ။ ေရထဲခ်ထားေသာ ငါးမွ်ားၾကိဳးေလးကို အသာအယာ ျပန္ဆြဲယူျပန္ေတာ႔ ကန္ေရျပင္က လိႈင္းဂယက္ေလးေတြ ထသြားေလသည္။ ထိုလႈိႈ္င္းဂယက္ေလးမ်ား ထေနေသာ ကန္ေရမ်က္ႏွာျပင္ကိုၾကည္႔ရင္း  ကၽြန္မေဖေဖ၏ စကားတစ္ခ်ိဳ႕ကို ျပန္ၾကားေယာင္မိသည္။

"သမီးေရ…. သမီးဟာ ေဖေဖရဲ႕ အေကာင္းဆံုး ငါးမွ်ားသမားတစ္ေယာက္ပဲ…"

"အိုး ေဖေဖ.. "

"သမီးအတြက္ ေဖေဖဂုဏ္ယူပါတယ္.. "

"သမီး ငါးမွ်ားတတ္သြားလို႕လား ေဖေဖ"

"သမီးဟာ ေဖေဖ ေမွ်ာ္လင္႕ထားသလို အေကာင္းဆံုး အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ဘ၀နဲ႕ ေအာင္ျမင္စြာ လူလား ေျမာက္သြားလို႕ ေပါ႕ကြယ္.. "  

ေဖေဖက ကၽြန္မကို ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးေလး ျပံဳးျပလိုက္ရင္း ျပန္ေျဖခဲ႕ပါသည္။ ေဖေဖႏွင္႕အတူ ကၽြန္မလဲ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူးေလး ျပံဳးလိုက္မိပါသည္။

ထိုခ်ိန္ေလးတင္ အသက္ၾကီးၾကီး စံုတြဲတစ္တြဲ လမ္းေလွ်ာက္လာရင္း  ကၽြန္မကို ျမင္ေတာ႕ ႏႈတ္ဆက္စကား ဆိုရင္းက "ငါး ရျပီလား" ဟု လွမ္းေမးပါသည္။ "ဘာမွ မရေသးပါဘူး" လို႕ ကၽြန္မျပန္ေျဖလိုက္ရင္း ပါးေပၚတြင္  မ်က္ရည္စီးေၾကာင္း၂ခုက အလုိလို စီးက်လာပါေတာ႕သည္။ ကၽြန္မကို ၾကည္႕ကာ ဇေ၀ဇ၀ါ အေတြးေတြႏွင္႔ စိတ္ရႈပ္သြားပံုရေသာ  အမ်ိဳးသားၾကီးက "  စိတ္မပူပါနဲ႕ကြယ္.. မၾကာခင္ေတာ႕ မိမွာပါ။ ဒီကန္မွာ ငါးမွ်ားေနၾကတဲ႕ လူတိုင္းဆီကို ေရာက္ခဲ႕ျပီး လိုက္ေမးၾကည္႕တာ ဘယ္သူကမွ ငါးမရၾကေသးပါဘူး.. "  ဟူ၍  ကၽြန္မကို ျပန္ႏွစ္သိမ္႕ျပီး အနားကေန ကသုတ္ကယက္ ထြက္ခြာသြားၾက ပါေတာ႕သည္။

ၾကည္႕ရသည္မွာ  တစ္ေယာက္တည္း ငါးမွ်ားေနျပီး အခ်ိန္ၾကာသည္္ထိ ငါးမရေသး၍ စိတ္မျငိမ္မသက္ ျဖစ္ေနသည္ဟု ကၽြန္မကို ထင္သြားသည္႕ပံု ရသည္ေလ။ ကိစၥမရွိပါ… ကၽြန္မႏွင္႕ အတူတူ ေဖေဖရွိေနသည္ကို သူတို႕ သိႏိုင္မည္ မဟုတ္သလို နားလည္ႏိုင္မည္လဲ မဟုတ္ပါ။  ငါးတစ္ေကာင္တစ္ေလ ငါးမွ်ားခ်ိတ္တြင္ လာတြတ္လွ်င္ပင္ ကၽြန္မ စိတ္ကူးေလးထဲတြင္ ကၽြန္မႏွင္႕ အတူတူ  ေဖေဖ ရွိေနသည္ဆိုသည္႕ အေတြး၊ ေဖေဖႏွင္႕ ငါးမွ်ားခဲ႕ရခ်ိန္တုန္းက ရရွိခဲ႕ေသာ ေပ်ာ္စရာအခ်ိန္ ေလးေတြအေၾကာင္းကို  သတိတရ ျပန္တမ္းတ ေနမိတာေလးေတြ အေႏွာက္အယွက္ေတာင္ ျဖစ္သြားႏိုင္ပါသည္။ ခုခ်ိန္တြင္ မည္သည္႕ငါးမွ် မရေသာ္လည္း ေဖေဖ႕ေမတၱာတရားကို ျပန္လည္ တသ သတိရေနမိသည္က ကၽြန္မအတြက္ ပိုေကာင္းသည္ပဲ မဟုတ္ပါလား။

ကၽြန္မဘ၀ကေန ေဖေဖေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ႕တာ ၾကာျပီျဖစ္ေပမဲ႕လို႕ ယခုအခ်ိန္ထိ ေဖေဖေပးခဲ႕ေသာ ငါးမွ်ားနည္းသင္ခန္းစာမွသည္ ဘ၀အတြက္ ေလ႕လာသင္ယူစရာ သင္ခန္းစာအားလံုးသည္ ကၽြန္မအတြက္ေတာ႕ အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေအာင္ တန္ဖိုးရွိေနတုန္း၊ ေလးစားစြာ လိုက္နာေနရတုန္းသာ ျဖစ္ေလသည္။ ဒီလိုအခ်ိန္မွာေတာ႕ ဖခင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ေလးေလးနက္နက္ နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္း ခံစားနားလည္မိရင္း ႏွလံုးသား ကန္ေရျပင္ေပၚမွာ ထင္ဟပ္ေနေသာ ေဖေဖ႕ပံုရိပ္ေလးကို ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္မိစြာ ျပံဳးရင္း ၾကည္႕ေနမိပါေတာ႕သည္။

Chicken Soup for the Fisherman's Soul မွ Kathleen Kovach Ripples of Reflection ကို ဘာသာျပန္ ခံစားေရးဖြဲ႕ပါသည္။ ကမၻာေပၚရွိ ဖခင္မ်ားအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွလံုးခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ။



ေလးစားခ်စ္ခြင္စြာ


Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing



ေရမေဆးေက်ာက္



က်င္းႏွင္႕ ၃ကိုက္ အကြာ သဲျပင္ေပၚမွာ ေဂါက္သီးေလးကို ပါတာျဖင္႕ က်င္းေလးထဲသို႕  ခ်ိန္သားကိုက္ ရိုက္သြင္းလိုက္သည္။ ေဂါက္သီးေလးက တစ္လိမ္႕လိမ္႕ႏွင္႕ က်င္းထဲသို႕ လွလွပပေလး ကြက္တိ လိမ္႕ဆင္းသြားေတာ႕ ရိုက္ေဖာ္ရိုက္ဖက္တို႕ဆီမွ လက္ခုပ္သံမ်ား တစ္ေျဖာင္းေျဖာင္း ထြက္လို႕လာသည္။ လံုးခင္းရဲ႕ ျမစိမ္းေျမေဂါက္ကြင္းဆိုတာ ရန္ကုန္၊ မႏၱေလးတို႕လို ျမက္ခင္းစိမ္းနဲ႕က်င္းမ်ား မဟုတ္ပါ။ ကိုးက်င္းလံုးက သဲက်င္းေတြသာျဖစ္ျပီး ၁၈က်င္းျပည္႕ဖို႕ဆိုတာ ၉က်င္းကို ၂ေက်ာ႕ ရိုက္ရပါသည္။ ဒီေန႕ ျပဳလုပ္တဲ႕ ျမစိမ္းေျမေဂါက္ကလပ္ရဲ႕ ႏွစ္ပတ္လည္ ဖလား ျပိဳင္ပြဲမွာ ၁၈က်င္းကို ပါ ၅က်င္းႏွင္႕ ဘာဒီ ၂က်င္းျဖင္႕ သူ ပထမရသြားျပီ မဟုတ္လား။

ဒီလိုဘဲ ျဖစ္ရမည္ေလ။ ေက်ာက္စိမ္းတြင္းေဒသရဲ႕ ျမစိမ္းေျမ ေဂါက္ကလပ္ဆိုတာ ႏွယ္ႏွယ္ရရ မဟုတ္… ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အေက်ာ္ၾကားဆံုး ေက်ာက္စိမ္းသမား ေလာပန္းၾကီးမ်ားရဲ႕ စုေ၀းရာ၊ ေတြ႔ဆံုၾကရာေနရာ တစ္ခုျဖစ္သည္မို႕ ဒီလိုလူေတြၾကားထဲတြင္ ေဂါက္ရိုက္တာ ညံ႕ဖ်င္းေနလွ်င္ ရွက္စရာ ေကာင္းမည္။ ဒီလိုေတာ႕ ျဖင္႕ ဦးက်င္ဟုတ္ အျဖစ္မခံႏိုင္ေပ။ ဒီလက္ခုပ္သံေတြကို လိုခ်င္လို႕၊ ေဂါက္ရိုက္ ေကာင္းသည္ ဆိုတဲ႕ နံမည္ကို လိုခ်င္လို႕မွ ေဂါက္ရိုက္တာကို ပိုက္ဆံအကုန္အက် မ်ားစြာခံျပီး ဆရာႏွင္႕ စံနစ္တက် သင္ယူထားသည္ဘဲေလ။ ဆရာကို ဖားကန္႕ျမိဳ႕ရွိ သူ႕အိမ္မွာ လေပါင္းမ်ားစြာ လာေနေစျပီး အခ်ိန္မ်ားစြာ ေပးကာ အနီးကပ္ ေလ႕က်င္႕သင္ၾကားခဲ႕ရသလို၊  ဆရာငွားခတင္ သိန္းေပါင္းမ်ားစြာ အခေၾကးေငြ ေပးခဲ႕ရျပီး သူ ငွားသည္႕ ဆရာကလဲ ျမန္မာ႕လက္ေရြးစင္ ေဂါက္သမားေဟာင္း တစ္ဦး ျဖစ္သည္။ ေက်ာက္ေလာပန္းေတြမွာ ေဂါက္ရိုက္တတ္ဖို႕ကလဲ အရည္အခ်င္းတစ္ရပ္အေနႏွင္႕ လိုအပ္ပါေသးသည္။ ဒါမွလဲ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး ၀င္ဆံ႔မည္။ ေက်ာက္သတင္းမ်ား ရမည္။ စီးပြားေရး ေလာကမွ လူၾကီးမ်ား ႏွင္႕လည္း အဆက္အစပ္ ရႏိုင္မည္။ ေတြ႔ဆံုခြင္႕၊ ရင္းႏွီးခြင္႕ ရမည္။ အသိမိတ္ေဆြ ေပါမ်ားလာမည္။ တံခါးေပါက္ေတြပြင္႕ဖို႕ ေဂါက္ရိုက္တာကလဲ အခြင္႕အေရးတစ္ခု ျဖစ္သည္ဘဲေလ။

ဦးက်င္ဟုတ္ အတြက္ ေဂါက္ရိုက္တာကို ဆရာငွားျပီး သင္ရေပမဲ႕ သင္စရာမလိုဘဲ အေတြ႔အၾကံဳႏွင္႕ရင္း၍ တတ္လာေသာ ပညာရပ္ကေတာ႕ ေက်ာက္စိမ္းကို အကဲခတ္သည္႕ ပညာရပ္ ျဖစ္ေလသည္။ ဒီဖားကန္႕ေဒသ ေမွာ္နယ္ေျမကို သူေရာက္လာတာ ၁၅ႏွစ္ျပည္႕ေတာ႕မည္။ ေက်ာက္အေရာင္းအ၀ယ္ လုပ္ရင္းကိုင္ရင္းျဖင့္ ေက်ာက္တစ္လံုးရဲ႕ အရည္အေသြးကို အျပင္ဘန္းကိုၾကည္႕ျပီး အကဲခတ္၊ ခန္႕မွန္းရေသာ ပညာကို သင္စရာမလိုဘဲ သူတတ္ေလျပီ။ အေတြ႔အၾကံဳႏွင္႕ သဘာတို႕ေပါင္းစပ္၍ ေက်ာက္တစ္လံုးကို ေကာင္းေကာင္းၾကီး ေခါင္းတတ္ေနျပီ။ ေက်ာက္ေလာကထဲ စတင္၀င္ေရာက္စဥ္ကေတာ႕ အလဲလဲ အကြဲကြဲ ျဖစ္ခဲ႕ဖူးပါသည္။ အလိမ္ခံရေပါင္းလဲ ခနခန၊ ဆံုးရႈံးရေပါင္းလဲ အၾကိမ္ၾကိမ္။ သို႕ေသာ္လည္း ၾကာလာသည္႕ အခါတြင္ေတာ႕ ပညာစံုသေလာက္ျဖစ္လာကာ ခုခ်ိန္မွာေတာ႕ ေက်ာက္တစ္လံုးကို ၾကည္႕ျပီး  ဦးက်င္ဟုတ္ ခန္႕မွန္းလွ်င္ လြဲခဲျပီ။ သူခန္႕မွန္း၍ ၀ယ္ယူလိုက္ေသာ ေက်ာက္ အေတာ္မ်ားမ်ားသည္လည္း ျဖတ္ေတာက္ လိုက္သည္႕ အခါ ေအာင္ေက်ာက္မ်ားျဖစ္ကာ ျပန္ေရာင္းသည္႕ အခ်ိန္တြင္ ၀ယ္ယူသည္႕ေစ်းထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ပိုပိုရျပီး ခုခ်ိန္မွာေတာ႕ ေလာပန္းၾကီး ဦးက်င္ဟုတ္ဆိုလွ်င္ျဖင္႕ ေမွာ္နယ္ေျမမွာ မသိသူ မရွိျပီ။ ေငြေၾကး ခ်မ္းသာမႈေရာ၊ ေက်ာက္စိမ္းႏွင္႕ပါတ္သက္ျပီး အေတြ႕အၾကံဳ ရင္႕က်က္မႈေၾကာင္႕ပါ နံမည္ေက်ာ္ၾကား လွပါသည္။ ဒီေၾကာ္ၾကားမႈေတြ၊ ေအာင္ျမင္မႈေတြ၊ ေငြေၾကးေတြကို သူမမက္ေမာဘူးလားဟု ေမးလာလွ်င္ေတာ႕ မက္ေမာလွပါသည္ဟု ရိုးရွင္းစြာ ျပန္ေျဖရပါလိမ္႕မည္။ လူမွန္လွ်င္ျဖင္႕ ေအာင္ျမင္မႈႏွင္႕ ေငြေၾကးကို မမက္ေမာသူဟူ၍ ရွိပါမည္လား။ မက္ေမာလြန္းလွ၍လည္း ဒီလိုျဖစ္လာေအာင္ ၾကိဳးစား ခဲ႕ရသည္ ပါဘဲေလ။

က်င္းထဲသို႕ ေဂါက္သီးေလးကို ရိုက္သြင္းျပီးသြား၍ ေဂါက္တံေလးကို ေဘးမွာရပ္ေနေသာ သူ႕ေဂါက္အိတ္ သယ္ေပးေနသည္႕ ကယ္ရီေကာင္မေလးအား ေပးလိုက္စဥ္ ဧည္႕ရိပ္သာဖက္မွ သူ႕ဆီသို႕ အလွ်င္စလို ေလွ်ာက္လာေသာ သူ၏လူယံုတပည္႕ ေက်ာ္စြာကို ေတြ႔လိုက္ရသျဖင္႕ သတင္းတစ္ခုခု ေျပာစရာ ရွိေနျပီဆိုတာ သူသိလိုက္၍ က်န္ေသာရိုက္ေဖာ္ ရိုက္ဖက္မ်ား က်င္းစိမ္ေနတာကို ရပ္ၾကည္႕ရင္း ေက်ာ္စြာကို ေစာင္႕ေနလိုက္သည္။ သူ႕နားသို႕ ေက်ာ္စြာ ေရာက္လာေသာအခါ ခပ္တိုးတိုး လွမ္းေျပာသည္။

"ဆရာ ေမွာ္စီစာေမွာ္ ေျမစာပံုကေန ေရမေဆးေက်ာက္တစ္လံုး ထြက္တယ္.. ကၽြန္ေတာ္ ၾကားခဲ႕ရတာေတာ႕ ပစၥည္းက အရည္အေသြး ေတာ္ေတာ္ေကာင္းလို႔ လူ၂ေယာက္က ၅၀ ေပးျပီး ၀ယ္သြားတယ္.. သူတို႕က ၾကိဳက္ေစ်းရတာနဲ႕ ျပန္ထုတ္မယ္လို႕ ေျပာၾကတယ္.. အဲဒါ သတင္းရလာလို႕ ဆရာ႕ကို လာေျပာတာ.. ဆရာ သြားၾကည္႕မလား.. ေက်ာက္ကေတာ႕ ေမွာ္စီစာေမွာ္ ေျမစာပံုကေန ၀ယ္တဲ႕သူေတြ ယူသြားလို႔ လံုးခင္းရြာထဲ ေရာက္သြားျပီ.. ခုမွ ရတာဆိုေတာ႕ ဘယ္သူမွ မျမင္ေသးခင္ အရင္သြားၾကည္႕လိုက္ရင္ ေကာင္းမယ္ထင္လို႕ ကၽြန္ေတာ္ အျမန္လာေျပာတာ "

ဦးက်င္ဟုတ္ တစ္ခ်က္ စဥ္းစားလိုက္သည္။ သြားၾကည္႕လိုက္လွ်င္ ေကာင္းမည္ဟု စိတ္ကူးရမိသည္။ ေက်ာက္က ခုမွ ေျမစာပံုက ရသည္ဆိုလွ်င္ လူမ်ားမ်ား မေတြ႔ႏိုင္ေသး.. ေရမေဆးေက်ာက္ ဆိုတာကလည္း လူေတြဘာမွ ျပဳျပင္ဖန္တီးထားျခင္း မရွိေသးသည္႕ ခုမွ ေျမၾကီးထဲက သဘာ၀အတိုင္းရသည္႕ ေက်ာက္ကို ေျပာသည္မဟုတ္လား။ ေက်ာက္၀ယ္ရတာလဲ ဒီလို လူမ်ားမ်ားမသိသည္႕ ေက်ာက္ကို သူက ပိုျပီး စိတ္၀င္စားသည္။ ခုလို ခ်က္ျခင္း ရသည္႕ေက်ာက္က ၀ယ္ရတာ ပို၍ စိတ္ခ်ရသည္။ လူေတြလက္ထဲ အဆင္႕ဆင္႕ေရာက္ျပီးသား ေက်ာက္တစ္လံုးသည္ ျပဳျပင္ဖန္တီးမႈ အမ်ိဳးမ်ိဳး လုပ္ျပီးသားလဲ ျဖစ္ေနတတ္သည္။ သို႕ေသာ္ ေက်ာက္ေလာကမွာ အေတြ႔အၾကံဳ မ်ားလွျပီျဖစ္ေသာ ဦးက်င္ဟုတ္ကေတာ႕ သူ၀ယ္သည္႕ ေက်ာက္သည္ မွားခဲလွသလို သူ႕ကိုလည္း လိမ္ညာ၍ မရဟု ေက်ာက္ေလာကမွာ နံမည္ၾကီးသည္ေလ။ ဒါကလဲ အေတြ႕အၾကံဳက သင္သြားေပးသည္ မဟုတ္လား။

ေက်ာ္စြာက သူ႕ဆီမွာ အလုပ္လုပ္တာ ၅ႏွစ္ျပည္႕ေတာ႕မည္။ ယခင္ကေတာ႕ ေက်ာ္စြာက သာမန္ က်င္းတူးသမားေလး တစ္ေယာက္အျဖစ္ သူ႕ဆီေရာက္လာသူ။ ေနာက္ေတာ႕ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္လဲရွိ၊ အရည္အခ်င္းရွိရွိ အလုပ္ကိုလဲ ၾကိဳးစားသျဖင္႕ သူ႕က်င္းဦးစီး ကိုယ္စားလွယ္ ျဖစ္လာျပီး ေနာက္မွာေတာ႕ သူ႕လူယံုျဖစ္လာေတာ႕သည္။ ခုလဲ ေက်ာ္စြာကို သူယံုသည္။ ရိုးသားေျဖာင္႕မတ္သူ တစ္ဦးမွန္းလည္း သူက သိသည္။  သူစိတ္ခ်ရေသာသူ၊ သူ႕အေပၚ သစၥာရွိေသာသူ တစ္ေယာက္ျဖစ္သျဖင္႕ ေက်ာ္စြာက သူ႕အေပၚ ဘယ္ေတာ႕မွ လိမ္ညာမည္႕သူ မဟုတ္ဟု သူယံုၾကည္သည္။ သူ႕ကိုေခၚသည္ကပင္ အမ်ားကေခၚသလို ေလာပန္းဟု မေခၚ၊ တရိုတေသ ဆရာဟုသာ ေခၚသည္။ ေက်ာက္သတင္းကို ရြာေတြ၊ ေမွာ္ေတြမွာ ခုလို လိုက္စံုစမ္းျပီး သူ႕ကို ျပန္သတင္း ပို႕ေနက်၊ ျပီးေတာ႕မွ သတင္းရသည္႕ ေက်ာက္ကို ဦးက်င္ဟုတ္က လိုက္ၾကည္႕ျပီး ၀ယ္သင္႕မ၀ယ္သင္႕ ဆံုးျဖတ္ေလ႕ရွိသည္။ ဦးက်င္ဟုတ္တြင္ သူ႕ကုမၸဏီနံမည္ႏွင္႕ ကိုယ္ပိုင္လုပ္ကြက္ ေက်ာက္စိမ္းတူးေဖာ္သည္႕ က်င္းလည္း မ်ားျပားစြာရွိပါသည္။ သူ႕လုပ္ကြက္ က်င္းမွထြက္ေသာ ေက်ာက္ေကာင္းမ်ားစြာကို ေက်ာက္မ်က္ ရတနာျပပြဲသို႕ တင္ျပီး ေရာင္းခ်ေလ႕ရွိသလို အျခားသူမ်ား၏ က်င္းမွ ထြက္ေသာ ေက်ာက္မ်ား၊ စြန္႔ပစ္ေျမစာပံုမ်ားတြင္ လိုက္ရွာၾကေသာ သူမ်ားထံမွာ ေရမေဆး ေက်ာက္သတင္းမ်ားကို စံုစမ္းျပီးလည္း ေက်ာက္အရည္အေသြး ေကာင္းပါက ၀ယ္ယူကာ ျဖတ္တန္ျဖတ္၊ ျပန္ေရာင္းတန္ေရာင္း လုပ္ေလ႕ရွိပါသည္။

"ကဲ ဒါျဖင္႕လဲ သြားၾကည္႕မယ္.. ျပီးေတာ႕မွ ငါဒီကိုျပန္လာမယ္.. မင္းက ဖားကန္႕ကိုျပန္လိုက္ေပါ႕. ဘာနဲ႕လာခဲ႕တာလဲ ကားနဲ႕လား ဆိုင္ကယ္နဲ႕လား"သူေမးလိုက္ေတာ႕ ေက်ာ္စြာက "ကၽြန္ေတာ္ ဖိုး၀ီးနဲ႕ လာခဲ႕တာဆရာ.. အခု ဆရာ႕ကားနဲ႕သြားမလား ကၽြန္ေတာ္ယူလာတဲ႕ ဖိုး၀ီးကားနဲ႕ပဲ သြားမလားဆရာ"

"အင္း ဖိုး၀ီးနဲ႕ သြားၾကတာေပါ႕.. ငါ႕ကားကို ဒီမွာထားခဲ႕မယ္.. ျပီးေတာ႕ ငါက ဒီျပန္လာရဦးမွာဘဲဟာ "

ထို႕ေနာက္ ေဂါက္ရိုက္ေဖာ္မ်ားကို ညေန ဆုခ်ီးျမွင္႕ပြဲအမွီ ျပန္လာခဲ႕မည္ျဖစ္ေၾကာင္း အသိေပးကာ သူနဲ႕ေက်ာ္စြာတုိ႕ လံုးခင္းရြာထဲသို႕ ကားႏွင္႕ ထြက္လာၾကသည္။ ရြာႏွင္႕ ေဂါက္ကြင္းမွာ မေ၀းလွပါ။ ေက်ာက္ရွိေနသည္ ဆိုေသာ အိမ္ႏွင္႕လည္း ကားႏွင္႕သြားေတာ႕ ၁၅မိနစ္ေလာက္တြင္  ေရာက္သြား ပါသည္။ ကားေပၚမွ ဆင္းျပီး ေက်ာ္စြာဦးေဆာင္ရာ ေနာက္ကို သူလိုက္ခဲ႕ရာ အိမ္တစ္အိမ္၏ အေနာက္ဖက္တြင္ အေလးခ်ိန္ ၅ ပိႆခန္႕ ရွိမည္႕ေက်ာက္တစ္လံုးကို လူငယ္၃ဦး ၀ိုင္းၾကည္႕ေနသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။ ထိုလူငယ္၃ဦး အရြယ္က ေက်ာ္စြာတို႕ အရြယ္ေတြ။  သူတို႕က  ဦးက်င္ဟုတ္ကို ေတြ႕လိုက္သည္ႏွင္႕ မတ္တပ္ရပ္လိုက္ၾကျပီး သူလြတ္လပ္စြာ ေက်ာက္ကိုၾကည္႕ႏိုင္ရန္ ေဘးကို ဖယ္ေပးလိုက္ၾကသည္။ ဦးက်င္ဟုတ္ဆိုတာ ဒီနယ္ေျမမွာ မသိသူ မရွိမဟုတ္လား။

ေက်ာက္စိမ္းတံုးမွာ ေရပင္ေကာင္းမြန္စြာ ေဆးေၾကာရေသးဟန္မတူ။ ရြ႔ံ႔မ်ားက ေက်ာက္တံုးအခ်ိဳ႕ေနရာတြင္ ကပ္လွ်က္သား ရွိေနေသးသည္။ ပါလာသည္႕ ေက်ာက္ၾကည္႕ဓာတ္မီးကိုထုတ္ကာ အစိမ္းရည္ျပခ်က္ (မန္းအံု) မ်ားကို သူ ေစ႕ေစ႕စပ္စပ္ ၾကည္႕ေတာ႕သည္။ ေက်ာ္စြာက ေရခြက္ကို ကိုင္ကာ သူညႊန္ျပသည္႕ေနရာတြင္ ေရေဆးေပးသည္။ ရြံ႔ေပေနေသာ ေနရာ အခ်ိဳ႕ကို သံဘရပ္ေလးႏွင္႕ အသာအယာပြတ္တိုက္ကာ ေက်ာက္သားႏွင္႕ အခြံအေျခအေနကို သူၾကည္႕သည္။ ေက်ာက္က အမ်ိဳးလည္းေကာင္းသည္။ အသားလည္း မဆိုး။ အရည္ျပခ်က္ေလးမ်ားကလည္း ေတာ္ေတာ္ကို ေကာင္းသည္။ အတြင္းထဲတြင္ စိမ္းေနေသာ အရည္မ်ားကို ေက်ာက္ၾကည္႕ဓာတ္မီးေရာင္ႏွင္႕ ထင္ထင္ရွားရွား ေတြ႔ရသည္။ အခြံေပၚတြင္ အနာျဖစ္ေနေသာ အက္ေၾကာင္းမ်ားကို ျမင္ေနရေသာ္လည္း အတြင္းထဲထိ ေရာက္မည္႕ပံု မေပၚ။ ေက်ာက္တစ္လံုးလံုးကို လွန္ေလွာ၍ သူအေသးစိတ္ ေစ႕ေစ႕စပ္စပ္ ေလ႕လာသည္။ စစ္ေဆးသည္။ ေက်ာက္တြင္ မသကၤာစရာ အေနအထားမ်ိဳး မေတြ႔ရဟု သူယံုၾကည္သည္။ ျပီးေတာ႕လည္း ခုမွ ေျမၾကီးထဲက ရလာသည္႕ ေက်ာက္တစ္လံုးသည္ ျပဳျပင္ထားဖို႕ အခ်ိန္လဲ ရဦးမည္မဟုတ္။ ဒီေက်ာက္ကို ျမန္မာ႕ ေက်ာက္မ်က္ရတနာျပပြဲသို႕ တင္ႏိုင္လွ်င္ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ား အၾကိဳက္ေတြ႔မည္႕ အမ်ိဳးအစားျဖစ္သည္။ ေရာင္းရေငြကို ေဒၚလာႏွင္႕ရမည္ျဖစ္၍ ဦးက်င္ဟုတ္ အေတာ္ကို စိတ္၀င္စားမိသည္။ ဒီေက်ာက္က ေသခ်ာေပါက္ အျမတ္ရႏိုင္မည္႕ေက်ာက္ျဖစ္သည္။

"ကဲ ေက်ာက္ပိုင္ရွင္ဘယ္သူလဲ.. ဘယ္ေစ်းနဲ႕ေရာင္းမလဲ ေျပာ"

လူငယ္၂ဦးက ပိုင္ရွင္ျဖစ္ဟန္တူသည္။ ျပီးေတာ႕ ဒီေက်ာက္ေလာကထဲ ေရာက္တာ ၾကာေသးပံုမရ။ သူတို႕ကို ဦးက်င္ဟုတ္ တစ္ခါမွေတာ႕ မေတြ႔ဖူး။ ေရာင္းမည္႕ေစ်းကို ၾကိဳတင္ တိုင္ပင္ျပီးဟန္တူသည္။ တံု႕ဆိုင္းျခင္းမရွိဘဲ တစ္ေယာက္ထံမွ အသံထြက္လာသည္။

"ကၽြန္ေတာ္တို႕က ၂၀၀ ရရင္ ေရာင္းမွာပါ ေလာပန္း "

သူတို႕ေျပာသည္႕ ၂၀၀ ဆိုသည္မွာ သိန္း၂၀၀ ကိုေျပာျခင္းျဖစ္သည္။ ေစ်းစကား အသံုးအနႈန္းဆိုတာက အေရာင္းအ၀ယ္လုပ္ရာတြင္ အခ်င္းခ်င္း နားလည္ျပီးသား။ သိန္းဆိုတာ ထည္႕မေျပာလဲ ဘယ္ေလာက္ကို ရည္ရြယ္တာဆိုတာ လူတိုင္း နားလည္ၾကသည္။ ဒီမွာက အေရာင္းအ၀ယ္စကားတြင္ သိန္း ဂဏန္းကို အသံုးျပဳၾကသည္။ ဥပမာ ၅၀ ဆိုတာ သိန္း၅၀၊ ၂၀၀ ဆိုတာ သိန္း ၂၀၀ ကိုေျပာျခင္းျဖစ္သည္။ ေက်ာက္ကို သူတစ္ခ်က္ ျပန္ၾကည္႕လိုက္သည္။ ေက်ာက္က သူတို႕ေျပာေသာ ေစ်းျဖစ္သည္႕ ၂၀၀ ဆိုတာ မဆိုးလွပါ။ ျဖတ္သင္႕သည္႕ေနရာကို ျဖတ္လိုက္လို႕ သူ ထင္ထားသလို ျဖစ္လာ၍ ျပပြဲတင္ႏိုင္လွ်င္ ေဒၚလာသန္းႏွင္႕ခ်ီ၍ တန္သြားႏိုင္သည္။ သို႕ေသာ္ ေစ်းကေတာ႕ အနည္းဆံုးရေအာင္ေတာ႕ ဆစ္ရေပလိမ္႕မည္။ သို႕ႏွင္႕ သူက ၁၀၀ ႏွင္႕ေစ်းဆစ္လိုက္သည္။ ဟိုဘက္က တင္းခံသည္။ သူကလည္း ၁၀၀ တစ္ျပားမွ တိုးမေပးဟု တင္းသည္။ ဒီလိုႏွင္႕ ေစ်းစကား အေျခအတင္ ေျပာၾကရင္း ေနာက္ဆံုးေတာ႕ ၁၅၀ ႏွင္႕ ေစ်းတည္႕သြားသည္။ ေရာင္းသူႏွင္႕ ၀ယ္သူ တိုက္ရိုက္ အေရာင္းအ၀ယ္ ျပဳၾကသျဖင္႕ ပြဲစားမပါသည္႕အတြက္ ပြဲခကုန္စရာမလိုေတာ႕ေပ။ ပြဲခ ကုန္တာ မကုန္တာထက္ ေက်ာက္သတင္းအား အျပင္ကို ျပန္႕မွာကို သူက ပိုစိုးပါသည္။

"ကဲ ေကာင္းျပီး ဒီေက်ာက္ကို တိပ္စီးထားလိုက္ေတာ႕ .. ေက်ာ္စြာက ဖားကန္႕အိမ္ကိုျပန္ျပီး ေငြသြားယူ။ ငါဖုန္းဆက္ထားလိုက္မယ္..  ပိုက္ဆံေခ်ျပီးရင္ ေက်ာက္ကို မင္းဘဲ အိမ္သယ္သြားလိုက္ သြားၾကမယ္..  ငါ႕ကို ေဂါက္ကြင္းျပန္လိုက္ပို႕ေတာ႕ .. "

တိပ္စီးသည္ဆိုသည္မွာ ေရာင္းသူ၀ယ္သူ ေစ်းတည္႕၍ အတည္ျပဳျပီးေသာအခါ ေငြမေခ်ခင္ စပ္ၾကား အျဖဴေရာင္ ေက်ာက္စီးသည္႕တိပ္ႏွင္႕စည္းကာ ေရာင္းသူက သိမ္းထားလိုက္သည္။ တိပ္စည္းထားျပီးလွ်င္ အျခား ၀ယ္လက္မ်ားကို ျပ၍ မရေတာ႕ေပ။ ထို႕ေနာက္ ၀ယ္ယူသူဘက္မွ ေငြလာေခ်ေသာအခါတြင္မွ ေက်ာက္ကို ၀ယ္သူလက္ထဲ ထည္႕လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။  ေက်ာက္၀ယ္ေရာင္းလုပ္ၾကသည္မွာ မည္သူမွ် ေငြထုပ္ၾကီးပိုက္ကာ ၀ယ္ၾက ေရာင္းၾကသည္မဟုတ္ပါ။ ပစၥည္းၾကည္႕ျပီး ေစ်းတည္႕ျပီးျပီဆိုမွသာ ေနာက္မွသာ သင္႕ရာနည္းႏွင္႕  ေငြေခ်ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ႕ကလည္း ေစ်းတည္႕လွ်င္ စရံေငြ ေပးထားရသည္။ ၀ယ္သူဘက္မွ အေရာင္းအ၀ယ္ ပ်က္ခဲ႕လွ်င္ စရံေငြရံႈးျပီ ျဖစ္သည္။ ဦးက်င္ဟုတ္ကေတာ႕ နံမည္တစ္လံုးႏွင္႕ ေနသူမို႕ သူ႕ကို မယံုၾကည္သူလဲ မရွိေသာေၾကာင္႕ စရံေငြ ေပးေလ႕မရွိပါ။ သူတုိ႕၂ေယာက္ ကားေပၚတက္ျပီး ကားေမာင္းထြက္လာေတာ႕ သူက ေက်ာ္စြာကို လွမ္းေျပာလိုက္သည္။

"ေက်ာ္စြာ ေက်ာက္က မဆိုးဘူး အေတာ္ေကာင္းတယ္.. ဒီေစ်းနဲ႕ ရတာ ေတာ္ေတာ္ တန္သြားျပီ. ငါဒီေက်ာက္ကို ျဖတ္ျပီးရင္ ေက်ာက္မ်က္ျပပြဲကို တင္မယ္..  "

"ဟုတ္ကဲ႕ ေကာင္းပါတယ္. ဆရာ" ေက်ာ္စြာက သူ႕စကားကို ေထာက္ခံလိုက္သည္။

"အင္း ငါေဂါက္ကြင္းကေန ညနက္မွ ျပန္ေရာက္ေတာ႕မယ္. ဆုေပးပြဲျပီးရင္ အစားအေသာက္ေတြက ပါဦးမွာဆိုေတာ႕ ညေတာ္ေတာ္နက္မဲ႕ပံု ရတယ္.. မင္း ဖားကန္႕အိမ္ကေန ေငြယူလာျပီး ေက်ာက္လာတင္တဲ႕ အခါ ငါ႕ဆီ ၀င္မလာနဲ႕ေတာ႕.. အိမ္ကိုသာ ျပန္သြားေတာ႕ ဟုတ္ျပီလား..  သတင္းမေပါက္ၾကားခင္ ေက်ာက္ကို မနက္ဖန္ ျဖတ္မယ္.. အခ်ိန္က သိပ္မရွိေတာ႕ဘူး ျပပြဲလဲနီးေနျပီး.. ျပပြဲတင္ဖို႕ဆို ရန္ကုန္ပို႕ဖို႕ လုပ္ရဦးမယ္.. ဒီေက်ာက္က အေျခအေနေကာင္းမယ္လို႕ ငါေတာ႕ ထင္တယ္.. အင္း.. မင္းသတင္းလာေပးတဲ႕အတြက္ မင္းကိုလဲ ေဘာက္ဆူး ေကာင္းေကာင္းေပးရမွာေပါ႕ကြာ.. "

ေက်ာ္စြာက ျပံဳးလိုက္ရင္း "ရပါတယ္ဆရာ"  ဟု သာျပန္ေျပာသည္။

သူ ေဂါက္ကြင္းမွာ ဆင္းေနခဲ႕ျပီး ေက်ာ္စြာကေတာ႕ လံုးခင္းႏွင္႕ ၆မိုင္ေ၀းေသာ ဖားကန္႕အိမ္သို႕ ျပန္ကာ ေငြျပန္ယူေလျပီ။ အိမ္က သူ႕မိန္းမထံ ေက်ာ္စြာ ေရာက္လာလွ်င္ ပိုက္ဆံ သိန္း၁၅၀ ထုတ္ေပးလိုက္ဖို႕ သူဖုန္းၾကိဳဆက္ထားလိုက္သည္။ ေဂါက္ကလပ္ထဲ သူျပန္ေရာက္ေတာ႕ ေဂါက္ရိုက္သူအားလံုး သူ႕အဖြဲ႕လိုက္ ၁၈က်င္းျပည္႕ ရိုက္ျပီးေနျပီ။ ဆုခ်ီးျမင္႕ရန္ပင္ အဆင္သင္႕ ျဖစ္ေနေပျပီ။ ဒီေန႔ပြဲစဥ္ ကုန္က်စရိတ္အတြက္ Sponsor က  ေရႊျမစိမ္း ကုမၸဏီပိုင္ရွင္ ဦးေလာဟန္ျဖစ္သည္။ ပထမရေသာ သူ႕အတြက္ အမွတ္တရ ဖလားတစ္လံုးႏွင္႕ လက္ေဆာင္ပစၥည္းမ်ားကို ေဂါက္ကလပ္၏ နာယကျဖစ္သူ ျမိဳ႕နယ္ မယက ဥကၠဌမွ ခ်ီးျမွင္႕သည္။ က်န္သည္႕ ဒုတိယ၊ တတိယဆု၊ အေ၀းဆံုးရိုက္ခ်က္ဆု၊ စသည္႕ ဆုအသီးသီးကို ခ်ီးျမွင္႕ေပးျပီး အစားအေသာက္ပြဲၾကီးကို က်င္းပေတာ႕သည္။ နံမည္ၾကီး ေလာပန္းၾကီးက Sponsor လုပ္ေသာ ပြဲျဖစ္၍ စားစရာ ေသာက္စရာေတြက အလွ်ံပယ္ျဖစ္သည္။ ထုိညက ေတာ္ေတာ္ညနက္မွ သူအိမ္ျပန္ေရာက္သည္။ အိမ္ေရာက္ေတာ႕ သူ႕မိန္းမပင္ အိပ္ေပ်ာ္ေနျပီ။ အ၀တ္အစားလဲကာ သူ႕အိပ္ရာေပၚ ၀င္အိပ္လိုက္ေတာ႕ ေသာက္ထားသည္႕အရွိန္ေၾကာင္႕ ေခါင္းခ်လိုက္တာႏွင္႕ ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ သူ အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ႕သည္။
-----------------------------------------------------------------။

ေနာက္တစ္ေန႕ မနက္ ၁၀နာရီေလာက္မွ သူအိပ္ရာက ႏိုးေတာ႕သည္။ အိပ္ရာက ႏိုးႏိုးခ်င္း လုပ္စရာ အလုပ္ကို စဥ္းစားေတာ႕ မေန႕ညေနက ၀ယ္ထားေသာ ေက်ာက္ကို သူသတိရလိုက္သည္။ သူ႕မိန္းမကို "မေန႕ညက ေက်ာ္စြာ ေက်ာက္လာထားသြားတယ္ မဟုတ္လား " ဟု ေမးလိုက္ေတာ႕ မိန္းမက "ဟုတ္တယ္ ေက်ာက္ေတြသိမ္းတဲ႕ ဂိုေဒါင္ထဲမွာ သိမ္းထားလိုက္တယ္.. " ဟု ျပန္ေျဖသည္။ သူမ်က္ႏွာသစ္ မနက္စာ စားေသာက္ျပီး သူ႕ျခံထဲက ေက်ာက္ျဖတ္ခံုရွိသည္႕ ဂိုေဒါင္ဘက္သုိ႕ သူထြက္လာခဲ႕သည္။ ျဖတ္ခံုတြင္ အလုပ္သမား ၃ ေယာက္က ယခင္ေန႔ေတြက သူျဖတ္ရန္ ေပးထားေသာ ေက်ာက္အခ်ိဳ႕ကို ျဖတ္ေနၾကသည္။ သူ႕ကိုယ္စားလွယ္ တစ္ခ်ိဳ႕က ေဘးမွာ ၾကီးၾကပ္ေနသည္။ ကိုယ္စားလွယ္ ဆိုတာက က်င္းကိစၥ ေက်ာက္ကိစၥမ်ားကို ဦးစီးၾကီးၾကပ္ဖို႕ ခန္႕အပ္ထားသူမ်ားျဖစ္သည္။ သူက ကိုယ္စားလွယ္တစ္ေယာက္ကို သူ႕မိန္းမထံမွ မေန႕က ၀ယ္လာသည္႕ေက်ာက္ကို သြားထုတ္ခိုင္းလိုက္သည္။

ကိုယ္စားလွယ္ေကာင္ေလး ေရာက္လာေတာ႕ ေက်ာက္ကိုေသခ်ာ ျပန္စစ္ကာ ျဖတ္ရမည္႕ေနရာကို မွင္ျခစ္ရာေလးႏွင္႕ သူက မွတ္သားေပးလိုက္သည္။ ေက်ာက္ျဖတ္ရမည္ဟု သူသတ္မွတ္ေသာ ေနရာက အတြင္းထဲတြင္ အစိမ္းရည္ မ်ားမ်ား ရွိႏိုင္မည္႕ေနရာ။ အေပၚပိုင္း အသား ခပ္ပါးပါးေလးကိုသာ သူက ျဖတ္ခိုင္းလိုက္သည္။ ေက်ာက္ျဖတ္ေနသည္႕ ေကာင္ေလးက ျဖတ္လက္စ ေက်ာက္ျပီးသြားေတာ႕ သူေပးလိုက္သည္႕ ေက်ာက္ကို အမွတ္အသား ေပးထားသည္႕ ေနရာတြင္ စတင္ျဖတ္သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ သူ႕အသိ ေလာပန္းျဖစ္သူ ဦးေမာင္ဟန္ႏွင္႕ ဦး၀င္းေအာင္ တို႕၂ေယာက္ ေရာက္လာေၾကာင္း သူ႕မိန္းမက လာေျပာေတာ႕ သူက "ဒီကို လြတ္လိုက္" ဟု ေျပာလိုက္သည္။ သူတို႕က ရန္ကုန္ေက်ာက္မ်က္ ရတနာျပပြဲမွာ ေက်ာက္တင္ေရာင္းရန္ကိစၥ တိုင္ပင္ဖို႕ ေရာက္လာၾကျခင္းသာ။ ၾကံဳတုန္း သူတို႕၂ဦးကို သူျဖတ္သည္႕ ေက်ာက္ အေနအထားကို ၾကြားဖို႕ အေတာ္ဘဲ ျဖစ္သြားသည္။ သူက ဒီေက်ာက္သည္ ေအာင္ကို ေအာင္ရမည္ဟု စိတ္ထဲက ယံုၾကည္မိေလသည္။

ေက်ာက္သားအေနအထားက ေျပာစရာမရွိ၊ အထဲတြင္လည္း အစိမ္းရည္မ်ားမ်ား စားစား ရွိေနမည္ဟု ေမွ်ာ္လင္႕ထားသည္။ သူတို႕ကလည္း ေက်ာက္ျဖတ္တာကို ၾကည္႕ဦးမည္ ျပီးေတာ႕မွ အလုပ္ကိစၥ စကားေျပာမည္ဟု ဆိုကာ ေစာင္႕ၾကည္႕ေနသည္။ ဦးက်င္ဟုတ္ ကိုယ္တိုင္လည္း ေဘးနားကေန အေျခအေနကို ေစာင္႕ၾကည္႕ ေနမိသည္။ ေက်ာက္ကို စက္ႏွင္႕ ျဖတ္ေန၍ ေက်ာက္သားႏွင္႕ စိန္သြား ပြတ္တိုက္ေနသည္႕ တစ္ကၽြီကၽြီသံက နားျငီးစရာ ေပၚထြက္ေနသည္။ သို႕ေသာ္ ေက်ာက္သမားမ်ား အတြက္ေတာ႕ ထိုအသံသည္ ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္တို႕ရဲ႕ စိန္ေခၚသံသာ ျဖစ္ေလေသာေၾကာင္႕ နားျငီးသည္ဟု သူကေတာ႕ မထင္ေပ။  ေက်ာက္က ျဖတ္ေနရင္း သံုးပံု တစ္ပံုေလာက္ နီးပါးေလာက္တြင္ မသၤကာစရာ အနံ႕တစ္ခုကို ရလိုက္သည္။

အနံ႕…..  ဒီအနံ႔ သူသိသည္။ သြားတိုက္ေဆးအနံ႔ပဲ ျဖစ္သည္။

သူတစ္ကိုယ္လံုး မတ္ခနဲျဖစ္သြားသည္။ မ်က္ႏွာတစ္ျပင္လံုးလဲ နီရဲလာသည္။ ေစာင္႕ၾကည္႕ေနသည္႕ သူ႕မိတ္ေဆြ ၂ေယာက္ႏွင္႕၊ ကိုယ္စားလွယ္အခ်ိဳ႕ ေဒါသထြက္လာပံုရသည္႕ သူ႕ကို အထိတ္တလန္႕ လွမ္းၾကည္႕သည္။ မိတ္ေဆြ ေလာပန္း၂ေယာက္ကလည္း အေျခအေနကို နားလည္သြားသည္။ ေက်ာက္ကို သူၾကည္႕ဖို႕ မလိုေတာ႕။ သူသိျပီ။ သူအလိမ္ခံလိုက္ရေပျပီ။ ျပဳျပင္ျပီး ပိပိရိရိျဖင္႕ အတု လုပ္ထားေသာ ေက်ာက္ကို ေက်ာ္စြာက ေရမေဆးေက်ာက္ဟု သတင္းလာေပးသည္။ သူကလဲ ေက်ာ္စြာကို ယံုၾကည္ လြန္းစြာႏွင္႕  သူေျပာသည္႕ေနရာကို လုိက္သြားျပီး သြားၾကည္႕ခဲ႕သည္။ စစ္ေတာ႕စစ္ေဆးတာပါဘဲ။ သို႕ေသာ္ ေက်ာ္စြာကို ယံုၾကည္စိတ္ရယ္၊ သူ႕ဘက္က ေပါ႕ေလွ်ာ႕တာရယ္၊ အတုက အင္မတန္ အကြက္ေစ႕ ပိရိကာ ဘယ္လိုမွ မရိပ္မိႏိုင္တာရယ္ေၾကာင္႕ သူခံလိုက္ရေလျပီ။

"သြားစမ္း  ေက်ာ္စြာကို အခုခ်က္ျခင္း သြားေခၚခဲ႕.. " သူ ေဒါသတၾကီး ေအာ္ေျပာလိုက္သည္။

တစ္ေယာက္က ကမန္းကတန္း ထြက္သြားသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ သူသတ္မွတ္ထားေသာ ျဖတ္ရာအတိုင္း ေက်ာက္က ျဖတ္ျပီး၍ ႏွစ္ျခမ္းျဖစ္သြားသည္။ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ေကာက္ယူကာ သူ႕ေရွ႕ လာခ်ေပးသည္။ ထင္သည္႕အတိုင္းပါပဲ…  ေက်ာက္ထဲတြင္ သြားတိုက္ေဆးႏွင္႕ ဖေယာင္းသားမ်ားကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။ ေက်ာက္ထိပ္ပိုင္း တစ္ေနရာကို အသာျဖတ္ကာ ဂန္းႏွင္႕ ေဖာက္ထုတ္ျပီး ေက်ာက္ အတြင္းသားမ်ားကို ဖယ္ထုတ္ထားျခင္းပင္။ ျပီးေနာက္ အေရာင္လွေသာ အစိမ္းေရာင္ သြားတိုက္ေဆးႏွင္႕ ဖေယာင္းသားတို႕ကို ေက်ာက္ၾကည္႕မီးႏွင္႕ ထိုးၾကည္႕မည္႕ေနရာမ်ားတြင္ အဓိက ထား၍ သိပ္ထည္႕ထားသည္။ ျဖတ္ထားသည္႕ ေနရာကို ပိပိရိရိ ပညာပါပါ ေက်ာက္ကပ္ေကာ္ႏွင္႕ ျပန္ဆက္ကာ ျပန္ဖံုးထားသည္။ ထို႕ေနာက္ ျဖတ္ဆက္ထားသည္႕အရာကို ဖံုးလႊမ္းမိေစရန္ အေပၚကမွ ေက်ာက္အခြံ၏ အေရာင္အတိုင္း တစ္ထပ္တည္းျဖစ္ေအာင္ ေက်ာက္ျပဳျပင္သူ ပညာရွင္ တစ္ေယာက္ေယာက္က ကၽြမ္းက်င္စြာ မီးဖုတ္ကာ ေက်ာက္အခြံအတုအျဖစ္ ျပဳျပင္ထားျခင္းသာ ျဖစ္ေလသည္။ ရုတ္ရက္ေတာ႕ ျဖတ္ဆက္ထားသည္႕ ေနရာကို မျမင္ရေတာ႕ေပ။ အထဲက စိမ္းျမေနေသာ သြားတိုက္ေဆး အေရာင္ေၾကာင္႕လည္း ေက်ာက္ကို အျပင္ကေန ဓာတ္မီးႏွင္႕ ထိုးၾကည္႕သည္႕အခါ အတြင္းထဲက ေက်ာက္သားအေရာင္က စိမ္းစို လွပေနျခင္းသာ။

ဦးက်င္ဟုတ္လို ေက်ာက္ေလာကမွာ ဆရာတစ္ဆူအျဖစ္ ကၽြမ္းက်င္လွပါသည္ဆိုသည္႕ သူပင္ ခံသြားရေလာက္ေအာင္ ပိပိရိရိ ေသေသသပ္သပ္ လွည္႕စားသြားႏိုင္သည္႕ ရိုက္ခ်က္ျပင္းလွေသာ ေရမေဆးေက်ာက္။ သူ႕အတြက္ သိန္း ၁၅၀ ဆံုးရံႈးတာ ဘာမွ ေျပာပေလာက္သည္ မဟုတ္ေသာ္လည္း ဂုဏ္သိကၡာဆံုးရႈံးမႈက ပိုတန္ဖိုးၾကီးသည္။ ဒီသတင္းက အျပင္ကို ထြက္သြားလွ်င္ ဦးက်င္ဟုတ္ အလိမ္ခံလိုက္ရသည္ဆိုသည္႕ သတင္းက ေက်ာက္သမားမား အခ်င္းခ်င္း၊ ေလာပန္းအခ်င္းခ်င္းၾကားတြင္ သူမ်က္ႏွာပ်က္ရေတာ႕မည္။ လူေတြရဲ႕ ပါးစပ္ေပါက္ဆိုသည္ကား ထိန္းဖို႕ ခက္လွသည္ေလ။ တားလို႕ရမည္မဟုတ္။ ေက်ာက္ကၽြမ္းက်င္လွပါသည္ဟု နံမည္တစ္လံုးႏွင္႕ ေနေနေသာ သူ႕အတြက္က ခံရခက္လွေစေတာ႕သည္။ စဥ္းစားတိုင္း ေဒါသဒီေရက တစ္ရွိန္ရွိန္ႏွင္႕ တက္လာေလေတာ႕သည္။

မၾကာခင္မွာ ေက်ာ္စြာကို သြားေခၚေသာ သူ႕ကိုယ္စားလွယ္ ေကာင္ေလး ျပန္ေရာက္လာသည္။

"ေလာပန္း.. ကိုေက်ာ္စြာက မေန႕ညကတည္းက ျပန္အိပ္ပံုမရဘူး။ သူ႔အခန္းထဲမွာ မရွိဘူး။ျပီးေတာ႕ သူ႔ပစၥည္းေတြလဲ မရွိေတာ႕ဘူး… သူ ဒီက အျပီးထြက္သြားျပီထင္တယ္ ေလာပန္း "  ဟု သူ႕ကို  ေျပာသည္။

"ေတာက္ … "


ခံျပင္းလြန္းေသာ ေဒါသစိတ္ႏွင္႕ ေတာက္တစ္ခ်က္ ျပင္းထန္းစြာ ေခါက္လိုက္မိသည္။ သူ႕မိတ္ေဆြ ၂ေယာက္ေရွ႕တြင္ ေကာင္းေကာင္းၾကီး အရွက္ကြဲေလျပီ။ ဦးေမာင္ဟန္က "ကိုက်င္ဟုတ္.. ခင္ဗ်ား ဘာဆက္မလုပ္မလဲ.. ဒီကိစၥ ရဲစခန္းမွာ သြားျပီး အမႈဖြင္႕မလား.. ဒါဆို ေရာင္းတဲ႕သူကိုေရာ ခင္ဗ်ားလူ ေက်ာ္စြာကိုပါ ဖမ္းလို႕ရတယ္.. " ဟု ၀င္ေျပာသည္။

မျဖစ္ပါ။ ဒီလိုေတာ႕ သူအျဖစ္မခံႏိုင္ျပန္။ ရဲစခန္းသြားတိုင္လိုက္လွ်င္ သူအလိမ္ခံရသည္႔ သတင္းက ပိုျပီး ပ်ံ႕ႏွံ႕မွာ ေသခ်ာသည္။ ခုထက္ပိုဆိုးမည္႕ အေျခအေနကို သူဖန္တီးခြင္႕မျပဳႏိုင္။

"မတိုင္ဘူး.. ဒီေကာင္႕ကို ေျမလွန္ရွာမယ္.. က်ဳပ္ကိုယ္တိုင္ သူ႕ကို မွတ္ေလာက္ေအာင္ ပညာေပးရမယ္.. ဒီေဒသမွာ ဒီေကာင္႕အတြက္ ေနစရာ လုပ္စားစရာ ေျမမရွိေစရဘူး…  ငါ႕ဆီမွာ အလုပ္လုပ္ျပီး ငါ႕ကို သစၥာေဖာက္တဲ႕အေကာင္.. ငါလုိလူကိုမ်ား ဒင္းက မခန္႕ေလးစားနဲ႕.. ေတြ႔ၾကေသးတာေပါ႕ကြာ… "

ထိုစဥ္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က သူ႕ကို စာတစ္ေစာင္လာေပးသည္။ လူတစ္ေယာက္က ဦးက်င္ဟုတ္အတြက္ ေပးသြားသည္ဟု ဆိုသည္။

"ေပးစမ္း အဲဒီစာ " သူ ဆတ္ခနဲလွမ္းယူကာ သိခ်င္စိတ္ျဖင္႕ အလွ်င္အျမန္ဖြင္႕ၾကည္႕လိုက္ေတာ႕

ဦးက်င္ဟုတ္

လြန္ခဲ႕တဲ႕ ၁၅ႏွစ္က အေၾကြးေလးတစ္ခုကို ဆပ္လိုက္တယ္လို႕ သေဘာထားလိုက္ပါ။ ခင္ဗ်ား ဦးေက်ာ္ေအာင္ ကို မွတ္မိဦးမွာပါေနာ္။ ဦးေက်ာ္ေအာင္ ဆိုတာ တစ္ျခားသူမဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္႕အေဖအရင္းေခါက္ေခါက္ပါ။ အေဖနဲ႕ ခင္ဗ်ားနဲ႕ ေက်ာက္တစ္လံုးကို အတူတူရခဲ႕ၾကတယ္.. ဒီေက်ာက္က ေအာင္မဲ႕ေက်ာက္ဆိုတာ ခင္ဗ်ားေရာ အေဖေရာ သိတယ္.. ျပီးေတာ႕ ဒီေက်ာက္ကို ဒီမွာဘဲ ေရာင္းရင္ ေစ်းေကာင္းမရမွာစိုးလို႕ တရုတ္နယ္စပ္မွာ သြားေရာင္းဖို႕ ခင္ဗ်ားက အေဖ႕ကိုေျပာတယ္.. အဲဒီခ်ိန္မွာ အေဖက ငွက္ဖ်ားေၾကာင္႕ ေနသိပ္မေကာင္းျဖစ္ေနေတာ႕ ဖားကန္႕မွာဘဲ ေဆးရံုတက္ျပီး ေနခဲ႕ဖို႕ ခင္ဗ်ားက အေဖကိုအၾကံေပးတယ္.. ေက်ာက္ကို ခင္ဗ်ားဘဲ တရုတ္ျပည္ထဲကို နယ္စပ္ကေန သြားေရာင္းမဲ႕အေၾကာင္း ေျပာတယ္.. အေဖကလဲ သူခင္မင္လြန္းတဲ႕ ခင္ဗ်ားကို ယံုၾကည္စိတ္ခ်စြာနဲ႕ဘဲ ေက်ာက္ကို ခင္ဗ်ားလက္ထဲ ထည္႕လိုက္တယ္.. ဒါေပမဲ႕ ၁ႏွစ္၂ႏွစ္ ၾကာတဲ႕အထိ ခင္ဗ်ားက ေက်ာက္ကို ေရာင္းျပီး ဖားကန္႕ကိုျပန္မလာခဲ႕ဘူး..  အဲဒီေက်ာက္ကို ခင္ဗ်ား ေရာင္းလိုက္တာ သိန္း တစ္ရာ ရတယ္လို႕ တရုတ္ျပည္က ျပန္လာတဲ႕ အသိတစ္ေယာက္ဆီက အေဖက သတင္းရတယ္.. အဲဒီေခတ္က သိန္းတစ္ရာဆိုတဲ႕ ေငြဟာ နည္းနဲ႕ ပမာဏမဟုတ္ဘူးဆိုတာ ဒီေငြေတြနဲ လူလူသူသူ ျဖစ္လာတဲ႕ ခင္ဗ်ားက အသိဆံုးျဖစ္မွာပါ။ ငွက္ဖ်ားဒဏ္ေၾကာင္႕ဘဲ ခင္ဗ်ားထြက္သြားျပီး ၃ႏွစ္အၾကာမွာ အေဖဆံုးသြားခဲ႕တယ္. အေဖဆံုးတယ္ဆိုတာ သိရေတာ႕ ဖားကန္႕ကို ျပန္လာျပီး ခင္ဗ်ားက ေက်ာက္လုပ္ငန္းဆက္လုပ္ျပီး တကယ္႕ေလာပန္းၾကီး လုပ္ေနခဲ႕တယ္..

ကၽြန္ေတာ္တို႕သားအမိမွာေတာ႕ ငွက္ဖ်ားေရာဂါဖိစီးျပီး မႏၱေလးအိမ္ကို လက္ခ်ည္းသက္သက္ ျပန္လာတဲ႕ အေဖကို ရွိတာေလးနဲ႕ ေဆးကုေပးရင္း လံုးပါးပါးခဲ႕ရတယ္.. အေဖေျပာျပလို႕ ခင္ဗ်ားအေၾကာင္းကို ၁၀ႏွစ္သားထဲက ေသေသခ်ာခ်ာသိခဲ႕ရတယ္..မွတ္မိေနခဲ႕တယ္..  အေဖက ခင္ဗ်ားကို သိပ္ကို စိတ္နာခဲ႕တယ္.. သူဒီေလာက္ ခင္မင္တဲ႕ ယံုၾကည္စိတ္ခ်တဲ႕ ခင္ဗ်ားက ဒီလို လုပ္သြားမယ္လို႕ သူလံုး၀မထင္ခဲ႕ဘူး.. ေသတဲ႕အထိ အေဖက ခင္ဗ်ား အေၾကာင္းဘဲ တဖြဖြ ေျပာသြားခဲ႕တယ္.. ဒါေၾကာင္႕ ကၽြန္ေတာ္ အရြယ္ေရာက္လာေတာ႕ ခင္ဗ်ားအေၾကာင္းကို ေသခ်ာေအာင္  စံုစမ္းျပီး အေဖ႕ရဲ႕ ေၾကြးကို ဆပ္ႏိုင္ဖို႕ ခင္ဗ်ားဆီမွာ အလုပ္၀င္ခဲ႕ရတာ။ ခုခ်ိန္မွာ သိန္းတစ္ရာ႕ငါးဆယ္ဆိုတာ ခင္ဗ်ားအတြက္ ဘာမွ မျဖစ္ေလာက္ဘူးဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္.. ဒါေပမဲ႕ ခင္ဗ်ားကို လူယံုသတ္လို႕ ေသရတဲ႕ အရသာ ဘယ္လိုခါးသီးတယ္ဆိုတာ ခံစားတတ္ေစခ်င္တယ္.. ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ေစခ်င္တယ္.. ကၽြန္ေတာ္႕အေဖက သူငယ္ခ်င္းအရင္းျဖစ္တဲ႕ ခင္ဗ်ားရဲ႕ လိမ္ညာမႈကို ခံသြားရတယ္..

ဒါေၾကာင္႕လဲ ဒီေက်ာက္ကိစၥကို အကြက္ေစ႕ေအာင္ စီစဥ္ျပီး ေသခ်ာျပီ ဆိုေတာ႕မွ ေရမေဆးေက်ာက္လို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ ေပါင္းျပီး ခင္ဗ်ားကို လိမ္ခဲ႕တာ။ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေငြေၾကးေၾကာင္႕မဟုတ္ဘဲ ကၽြန္ေတာ္႕ကို ခင္မင္မႈ သက္သက္နဲ႕အတူ ခင္ဗ်ားကို သင္ခန္းစာေပးခ်င္တဲ႕ စိတ္ေၾကာင္႕  သူတို႕ ကူညီၾကတာဘဲ ျဖစ္တယ္.. ခင္ဗ်ားဆီက ရလိုက္တဲ႕ ေငြ သိန္းတစ္ရာ႕ငါးဆယ္ကို ကၽြန္ေတာ္လဲ မယူသလို ဘယ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္မွလဲ မယူပါဘူး… ခင္ဗ်ားရဲ႕ အျပစ္ဒဏ္အတြက္ ေဆးေၾကာဖို႕ ဖားကန္႕ျမိဳ႕ အထက္တန္းေက်ာင္းကို သိန္းတစ္ရာနဲ႕၊ လံုးခင္း အလယ္တန္းေက်ာင္းကို သိန္း၅၀ ခင္ဗ်ားနံမည္ရယ္ ကၽြန္ေတာ္႕ အေဖနံမည္ရယ္ ေပါင္းျပီး လွဴလိုက္ပါျပီ. ဒါဆိုရင္ အေဖ႕အေပၚတင္ေနတဲ႕ ခင္ဗ်ားအေၾကြးလဲ ေက်ျပီလို႕ ကၽြန္ေတာ္ယူဆသလို ခင္ဗ်ားအတြက္လဲ မနစ္နာဘူးလို႕ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္.. ဒီေန႕ကစျပီး ခင္ဗ်ားနဲ႕ အေဖၾကားက အေၾကြး ရွင္းျပီျဖစ္သလို ကၽြန္ေတာ္လဲ အလုပ္ထြက္ပါျပီ. ကၽြန္ေတာ႕အေမရွိရာကို ျပန္ျပီး ေကာင္းေရာင္းေကာင္း၀ယ္ အလုပ္တစ္ခုခုကို လုပ္ျပီး ဘ၀အသစ္ျပန္စပါျပီ။  ယံုၾကည္မႈကို ရိုက္ခ်ိဳးခံရတာ၊ သစၥာေဖာက္ခံရတာ  ဘယ္ေလာက္ ခါးသီးဖို႕ေကာင္းတယ္ ၊ မႏွစ္သက္ဖြယ္ေကာင္းတယ္ဆိုတာ ခင္ဗ်ား အခုခံစားလိုက္ရလို႕ သိေလာက္ပါျပီ။

ဒါပါဘဲခင္ဗ်ား

ေက်ာ္စြာ

စာကိုဖတ္ျပီး ဦးက်င္ဟုတ္မ်က္ႏွာ တစ္ေျဖးေျဖး ေျပာင္းလဲသြားသည္။ ေဒါသတၾကီး ျဖစ္ခဲ႕ေသာ အမူအရာမ်ားေပ်ာက္ကြယ္သြားျပီ။ ေက်ာ္စြာလုပ္ရပ္ကို သူနားလည္ႏိုင္လိုက္ပါျပီ။ သူ႕အျပစ္ႏွင္႕ သူဘဲမဟုတ္လား။ ေက်ာ္စြာ႕စာထဲမွာ ေရးထားသည္မ်ားကလည္း အမွန္ဘဲျဖစ္သည္။ သူႏွင္႕ ေက်ာ္စြာ႕အေဖ ဦးေက်ာ္ေအာင္တို႕က ဒီဖားကန္႕ေရာက္မွ ခင္ၾကသိၾကေပမဲ႕ အေတာ္႕ကို ရင္းႏွီး ခင္မင္သြားၾကသည္။ အေရာင္းအ၀ယ္ အတူတူလုပ္၊ ေက်ာက္တူးေတာ႕လည္း အတူတူ တူးခဲ႕ၾကသည္။ ေက်ာက္တစ္လံုး အတူတူရေတာ႕ တရုတ္ျပည္မွာ သြားေရာင္းဖို႕ သူက အၾကံျဖစ္သည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ေက်ာ္စြာ႕အေဖက အျပင္းအထန္ ေနမေကာင္းတာေၾကာင္႕ မလိုက္ခဲ႕ဖို႕ သူက တားခဲ႕သည္။ ေက်ာက္ေရာင္းရျပီးတာႏွင္႕ ျပန္လာမည္ဟု ကတိေပးခဲ႕သည္။  ဒီလို စီစဥ္တုန္းကေတာ႕ ထိုေက်ာက္ကို သူလိမ္သြားဖို႕ ဆႏၵမရွိခဲ႕တာေတာ႕ အမွန္ပါ။ သို႕ေသာ္ တရုတ္ျပည္နယ္စပ္တြင္ သြားေရာင္းခ်ေတာ႕ သူေမွ်ာ္လင္႕ ထားသည္ထက္ ေငြက ပိုရသျဖင္႕ ေငြျမင္လွ်င္ အလိုရမၼက္ ပိုၾကီးလာေသာ ေလာဘသားတို႕ ထံုးစံအတိုင္း ဒီေငြေတြကို ေက်ာ္စြာတို႕အေဖကို သူတစ္၀က္ ခြဲေပးရမွာ ၀န္ေလးသြားေတာ႕သည္။ အားလံုးကို အပိုင္လိုခ်င္စိတ္ႏွင္႕ ဖားကန္႕သို႕ ျပန္မလာေတာ႕ဘဲ ဟိုမွာ ေနေနခဲ႕သည္။ သူျပန္အလာကို ေက်ာ္စြာ႕အေဖက ဖားကန္႕မွာ ၂ႏွစ္ေလာက္ေစာင္႕ေနရင္း ငွက္ဖ်ားက ပိုိပုိဆိုးလာေသာေၾကာင္႕ မႏၱေလးသို႕ ျပန္သြားခဲ႕ျပီး ဟိုေရာက္လို႕ သိပ္မၾကာခင္ ဆံုးသြားသည္လို႕ သတင္းရေတာ႕ သူဖားကန္႕ျပန္လာျပီး ၂ဦးပိုင္ ေက်ာက္ေရာင္းရသည္႕ေငြႏွင္႕ ေလာပန္းၾကီးလုပ္ကာ ေက်ာက္ေလာကတြင္ ျပန္လည္က်င္လည္ရင္း ပို၍ပို၍ ခ်မ္းသာလာေတာ႕သည္။

သူစာကို ျပန္ေခါက္လိုက္ရင္း ခုနက ျဖတ္ထားသည္႕ေက်ာက္ကို အိတ္တစ္လံုးထဲထည္႕ဖို႕ တစ္ေယာက္ကို လွမ္းေျပာလိုက္သည္။ ထိုအိတ္ထဲတြင္ေက်ာ္စြာရဲ႕ စာကိုပါ ထည္႕ခိုင္းလိုက္ျပီး အိတ္ကိုပိတ္ကာ လံုျခံဳရာ ဂိုေဒါင္ထဲသိမ္းထားဖို႕ သူေျပာလိုက္ေတာ့သည္။ သူအလိမ္ခံရသည့္သတင္း အျပင္ေပါက္ၾကားမွာကိုလည္း သူစိတ္မပူခ်င္ေတာ့ပါ။ မေကာင္းမႈဆိုသည္မွာ အရိပ္တစ္ခုလိုသာ အေနာက္ကေန လိုက္ပါတတ္ေၾကာင္း သူသိနားလည္လိုက္ပါျပီ။ ေလာဘစိတ္ေၾကာင့္ သစၥာမဲ႕ျခင္းဆိုသည္႕ အျပစ္ကို လြန္က်ဴးခဲ႕သည့္အတြက္ သူ႕နံမည္၊ သူ႕ဂုဏ္သိကၡာ  စြန္းထင္းသြားမည္ က်ဆင္းသြားမည္ ဆိုလွ်င္လည္း ေပးဆပ္ ရေတာ႕မည္သာ ျဖစ္သည္။ တကယ္ဆိုလွ်င္ ေက်ာ္စြာသည္ အလြန္စိတ္ထားေကာင္းသည္ဟုသာ ဆိုရမည္။ သူ႕အေပၚ ဒီထက္ ဒုကၡေပးခ်င္လွ်င္ ရပါရက္နဲ႕ ခုေလာက္သာ လုပ္သြားသည္။ ျပီးလွ်င္လည္း ေငြကို ယူသြားသည္မဟုတ္။ သူ႕နံမည္၊ သူ႕အေဖနံမည္ျဖင္႕ပင္ စာသင္ေက်ာင္းကို လွဴသြားခဲ႕သည္။  ေက်ာ္စြာ႕ကို ျပန္ေတြ႔ခဲ႕လွ်င္ သူက်ဴးလြန္ခဲ႔ေသာ အျပစ္ေတြအတြက္ ခုထက္ပို၍ သူ႕ဘက္က ေပးဆပ္ လိုပါေၾကာင္းေတာ႕ျဖင္႕ ေျပာလိုက္ခ်င္ပါ ေသးသည္ေလ။


(ဒီရက္ပိုင္း စာအသစ္ေရးဖို႔ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္တာေၾကာင္႔ ဟိုးအရင္ႏွစ္က ေရးခဲ႔တဲ႕ ဒီဝတၳဳေလးကို ျပန္တင္လိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။  )




Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing

ျပဴတင္းေပါက္ေပၚက ေပါင္မုန္႕ကေလး

လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ကာလတုန္းက အိမ္ရွင္မ တစ္ေယာက္ဟာ သူ႕မိသားစု စားဖုိ႕အတြက္ ေပါင္မုန္႕ဖုတ္ေနပါတယ္။ အဲဒီလုိ ေပါင္မုန္႕ဖုတ္ေနရင္းမွာ စိတ္ကူးတစ္ခုရျပီး ေပါင္မုန္႕အပိုတစ္လံုးကိုပါ ဖုတ္လိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ႔ အဲဒီေပါင္မုန္႕ကို ဗိုက္ဆာေနတဲ႔ တစ္ေယာက္ေယာက္မ်ား ရွိခဲ႕ရင္ ယူသြားႏိုင္ဖို႕အတြက္ သူတို႕အိမ္ေရွ႕ ျပဴတင္းေပါက္မွာ ထားထားလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေပါင္မုန္႕ကို ျပဴတင္းေပါက္မွာ ထားထားရင္း အိမ္ကေန အေဝးတစ္ေနရာကို ထြက္သြားတဲ႔ သူမရဲ႕သားေလး အႏၱရာယ္ကင္းရွင္းပါေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းတတ္ပါတယ္။ သူမရဲ႕ သားေလးဟာ တိုးတက္ရာတုိးတက္ေၾကာင္း ရွာဖို႕ဆိုျပီး ျမိဳ႕ကို ထြက္သြားခဲ႕တာ ၾကာပါၿပီ။ သို႕ေသာ္လည္း ခုခ်ိန္မွာ စစ္ျဖစ္လာတဲ႔အတြက္ သတင္းမၾကားရတာ ၾကာၿပီျဖစ္တဲ႔ သူမ သားအတြက္ ရတက္မေအးႏုိင္ေအာင္ ရွိေနခဲ႕ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔လည္း သူမသားေလး အႏၱရာယ္ ကင္းရွင္းေအာင္ ဆုေတာင္းေနရတာ ျဖစ္ပါတယ္။

အိမ္ရွင္မရဲ႕ ေပါင္မုန္႕ကို  ျပဴတင္းေပါက္မွာ  စထားတဲ႔ေန႔ကစျပီး လာလာယူတဲ႔သူက ခါးကုန္းကုန္း ရုပ္ဆိုးဆိုး အဖိုးႀကီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္တဲ႔။ အဲဒီ အဖိုးႀကီးဟာ ေပါင္မုန္႕ကို ယူျပီးတုိင္း အိမ္ရွင္ေတြကို ေက်းဇူးတင္ ဝမ္းေျမာက္တဲ႔ အျပဳအမူ ျပရမဲ႔အစား စကားတစ္ခြန္း ကိုသာ ထပ္တလဲထဲ ရြတ္ဆိုျပီး အေဝးကို ထြက္ခြာသြားတတ္ပါတယ္။ သူဆိုသြားတဲ႔ စကားက "မေကာင္းတာလုပ္ရင္ မေကာင္းသလိုခံစားရမယ္။ ေကာင္းတာလုပ္ရင္လည္း ေကာင္းတာျပန္လာမယ္" ဆိုတဲ႕ စကားဘဲျဖစ္ပါတယ္။

အိမ္ရွင္မဟာ ေန႔တုိင္းေန႔တုိင္း ေပါင္မုန္႕တစ္လံုးတစ္လံုး ပိုဖုတ္ျပီး ျပဴတင္းေပါက္မွာ တင္ထားျမဲ တင္ထားျပီး သူမသားေလး ေဘးရန္ ကင္းရွင္းျပီး ျပန္ေရာက္လာေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းေလးရွိသလို  ခါးကုန္ၾကီးဟာလည္း ေန႔စဥ္ေန႔တုိင္း အဲဒီေပါင္မုန္႕ကို လာလာ ယူျမဲျဖစ္ပါတယ္။ လာယူတိုင္းလည္း သူ႕ပါးစပ္ကေန "မေကာင္းတာလုပ္ရင္ မေကာင္းသလိုခံစားရမယ္။ ေကာင္းတာ လုပ္ရင္လည္း ေကာင္းတာျပန္လာမယ္" ဆိုတဲ႕စကားကို တဖြဖြ ေရရြတ္ျပီး ထြက္ခြာသြားေလ႔ရွိပါတယ္။ အဲဒီအျဖစ္အပ်က္ဟာ ၾကာလာတဲ႔အခါက်ေတာ႔ အိမ္ရွင္မရဲ႕စိတ္ထဲမွာ ခံရခက္လာပါတယ္။ ေပါင္မုန္႕ကို ေန႔တုိင္းလာယူေပမဲ႔ ေက်းဇူးတင္စကား၊ ေက်းဇူးတင္တဲ႔ အမူအရာ တစ္ခြန္းမွ ေျပာေဖာ္မရဘဲ သူ ေျပာေနက် စကားကိုသာ သူ႕ဖာသူ တီးတိုး ေရရြတ္ ေျပာဆိုသြားခဲ႕ပါတယ္။
"မေကာင္းတာလုပ္ရင္ မေကာင္းသလိုခံစားရမယ္။ ေကာင္းတာလုပ္ရင္လည္း ေကာင္းတာျပန္လာမယ္္" ဆိုတဲ႕စကားကိုသာ ၾကားေနရေတာ႔ အိမ္ရွင္မဟာ ေဒါသထြြက္သလို ျဖစ္လာပါေတာ႔တယ္။ "ဒီခါးကုန္းၾကီးဟာ ေန႕တိုင္းေန႕တိုင္း ငါထားထားတဲ႔ ေပါင္မုန္႕လာလာယူျပီး ေက်းဇူးတင္စကားတစ္ခြန္းေတာင္ ေျပာဖို႔ မသိတတ္ဘူး ။ ဘာမဟုတ္တဲ႔ စကားေတြဘဲ ေျပာေျပာသြားတယ္။ ဘယ္လိုလူစားမ်ဳိးလဲ မသိဘူး" လို႔ ေတြးမိျပီး "ဒီေလာက္ေတာင္ ေက်းဇူး မသိတတ္၊ ေက်းဇူးတင္စကား ေျပာဖို႔ ဝန္ေလးတတ္တဲ႔ ဒီခါးကုန္းၾကီး ေနာက္ကို ငါထားတဲ႔ ေပါင္မုန္႕ေတြ လာမယူေတာ႔ ေအာင္ တစ္ခုခုလုပ္မွ ျဖစ္ေတာ႔မယ္" လို႕ စိတ္ကူးေရရြတ္မိပါတယ္။

အဲဒီလိုနဲ႔ မုိးခပ္ဖြဲဖြဲ ရြာေနတဲ႔ တစ္ရက္မွာ အိမ္ရွင္မဟာ ေပါင္မုန္႕ အပိုတစ္လံုး ဖုတ္မဲ႔အထဲကို အဆိပ္တစ္မ်ိဳးကို ထည္႔လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီလို အဆိပ္ကိုထည္႕ျပီး ဖုတ္မယ္ ျပင္ေနတုန္းမွာ အိမ္ရွင္မရဲ႕လက္ေတြဟာ တစ္ဆတ္ဆတ္ တုန္ယင္လာျပီး " ငါ ဘာေတြ လုပ္ဖို႔ စိတ္ကူးေနတာလဲ။ ေပါင္မုန္႕ကို မရွိႏြမ္းပါးသူ ဘယ္သူဘဲယူယူ ဆိုတဲ႔ စိတ္ကူးနဲ႕ ျပဴတင္းေပါက္နားမွာ ထားဖို႕ ငါ ေန႕စဥ္ဖုတ္ေနတာဘဲ။ ဒီခါးကုန္းၾကီး ေက်းဇူးတင္တင္ မတင္တင္၊ ငါေစတနာ ပ်က္စရာလိုလို႕လား " လို႕ အသိတရား ျပန္ဝင္လာျပီး အဆိပ္ထည္႔ထားတဲ႔ ေပါင္မုန္႕ကို မီးဖုိထဲ ပစ္ခ်လုိက္ျပီး ေနာက္ထပ္ အသစ္တစ္လံုးကို ထပ္မံျပဳလုပ္ျပီး ျပဴတင္းေပါက္ေပၚ တင္ထားလိုက္ပါေတာ႔တယ္။

လာေနက်အတိုင္း ခါးကုန္းၾကီးေပၚလာျပီး အိမ္ရွင္မထားထားတဲ႔ ေပါင္မုန္႕ကို ယူျပီး ခါတိုင္းလို "မေကာင္းတာလုပ္ရင္ မေကာင္းသလိုခံစားရမယ္။ ေကာင္းတာလုပ္ရင္လည္း ေကာင္းတာျပန္လာမယ္္" ဆိုတဲ႕စကားကို ေရရြတ္ျပီး ထြက္သြားျပန္ပါတယ္။ အဲဒီေန႔ ညေနမွာေတာ႔ သူမတို႕ အိမ္တံခါးကို တစ္စံုတစ္ေယာက္က လာေခါက္ပါတယ္။ တံခါးလည္း ဖြင္႕လိုက္ေရာ အံ႕ၾသစရာကို သူမ ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္။ အဲဒါက စာမလာသတင္းမၾကား အတန္ၾကာ ေပ်ာက္ေနတဲ႔ သူမရဲ႕ သားဟာ တံခါးေရွ႕ကို ေရာက္ေနခဲ့ပါျပီ။ သူမရဲ႕သားဟာ က်ံဳလွီ ပိန္ျခံဳးေနျပီး အဝတ္အစားေတြဟာလည္း စုတ္ျပဲညစ္ႏြမ္းလို႔ ေနပါတယ္။ ျပီးေတာ႔လည္း အင္အားခ်ည္႕နဲ႔ ေမာပန္းျပီး အလြန္တရာမွာ ဆာေလာင္ ငတ္မြတ္ေနတဲ႔ ပံု ေပၚပါတယ္။

သူမ သားေလးဟာ မိခင္ျဖစ္သူကိုလည္း ျမင္ေရာ အားရဝမ္းသာ ေျပးဖက္လုိက္ျပီး " ေမေမရယ္ ကၽြန္ေတာ္ျဖင္႔ အိမ္ကိုေတာင္ ျပန္မွ ေရာက္ပါေတာ႕မလားလို႔ ။ ခုမွဘဲ စိတ္ေအးရေတာ႔တယ္" လို႔ ေျပာလိုက္ေတာ႕ မိခင္ျဖစ္သူက "ဘာေတြမ်ားျဖစ္ခဲ႔လဲ သားရယ္.. ေမေမ႕ကို ေျပာျပပါဦး" လို႔ ျပန္ေမးပါတယ္။ သားျဖစ္သူက " ကၽြန္ေတာ္ ျမိဳ႕ကေန ျပန္လာတဲ႔ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး တိုက္ပြဲေတြကို ေရွာင္ကြင္းျပီးလာခဲ႔ရတယ္။ ေတာထဲ ေတာင္ထဲကိုလည္း ျဖတ္ခဲ႔ရတယ္။ အိမ္နဲ႔ သိပ္မေဝးေတာ႔တဲ႔ ေနရာေရာက္ေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႕မွာ ဘာမွ စားစရာမရွိေတာ႔ဘူး ဝယ္စားဖို႔ ေငြလည္း မရွိေတာ႔ဘူး။ အစာမစားရတာ ၾကာေတာ႔ အားျပတ္ျပီး လဲက်ေတာ႕မလို ျဖစ္ေနခဲ႔တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေတာ႕ ေသေတာ႔မယ္လို႕ကို ေအာက္ေမ႕ေတာ႕တာဘဲ။ အဲဒါ ဒီမနက္မွာ ခါးကုန္းအဖိုးၾကီးတစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ္႔ေဘးကေန ျဖတ္သြားေတာ႔ သူ႕လက္ထဲမွာ ကိုင္လာတဲ႔ ေပါင္မုန္႕တစ္လံုးကိုေတြ႔လိုက္ရလို႕ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေပါင္မုန္႔တစ္ဖဲ႕ေလာက္ ေကၽြးပါလို႕ ေတာင္းပန္ပါတယ္" လို႔ ေျပာျပပါတယ္။

အဲဒီေတာ႔ ခါးကုန္းၾကီးက ေပါင္မုန္႕ကို သားကို ေကၽြးရဲ႕လား လို႔ မိခင္က ေမးေတာ႔ "ဟုတ္တယ္ ေမေမ။ ခါးကုန္းႀကီးဟာ ကၽြန္ေတာ္႔ကို သူ႕လက္ထဲက ေပါင္မုန္႕တစ္လံုးလံုးကို ေပးခဲ႕ျပီး " ဒီေပါင္မုန္႕ဟာ ငါေန႕တိုင္း စားေနက်ရိကၡာဘဲ။ ဒါေပမဲ႔ ဒီေပါင္မုန္႔တစ္လံုးလံုး မင္းကို ေပးခဲ႕ပါမယ္. ဘာျဖစ္လို႕လဲ ဆုိေတာ႔ ခုခ်ိန္မွာ  ငါ႕ထက္ မင္းက ဒီေပါင္မုန္႕တစ္လံုးကို ပိုလိုအပ္ေနတဲ့သူ ျဖစ္ေနလို႕ပါဘဲ" လို႔ ေျပာသြားခဲ့တာပါ။ ကတယ္ကို ကၽြန္ေတာ္႔ရဲ႕ အသက္သခင္လို႕ ေျပာရမယ္ ေမေမေရ. အဲဒီေပါင္မုန္႔သာ ကၽြန္ေတာ္ မစားရရင္ ဒီကိုေတာင္ ေရာက္ေအာင္ လာႏိုင္ဖို႔ မျမင္ေတာ႔ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အစာငတ္ျပီး ေသရံုသာ ရွိပါေတာ႔တယ္ လို႔ ေျပာျပလိုက္ပါတယ္။

သားရဲ႕ စကားကို ၾကားရေတာ႕ မိခင္ျဖစ္သူက အံ႕ၾသထိတ္လန္႔ျပီး မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုး ျဖဴေဖ်ာ့ျပီး မူးေမ႕လဲက်မတတ္ ခံစားလိုက္ရတဲ႔အတြက္ တံခါးေဘာင္ကို လွမ္းထိန္းလိုက္ရပါတယ္။ သူမဟာ ဒီမနက္မွာ ေပါင္မုန္႕ထဲကို အဆိပ္ထည္႕ျပီး ဖုတ္ဖို႔ လုပ္ခဲ႔မိပါေသးတယ္။ ဒီမနက္မွာ အဲဒီေပါင္မုန္႕ကို ခါးကုန္းၾကီးကသာ ယူသြားမိခဲ႔ရင္ အဆိပ္ထည္႔ထားတဲ႔ ေပါင္မုန္႕ကို စားမိသူက သူမရဲ႕ အခ်စ္ဆံုး သားေလးျဖစ္မွာ အေသအခ်ာပါ။ အဲဒီလိုသာဆိုရင္ သူမ သားေလးကိုလည္း ဆံုးရႈံးရဖို႔ ေသခ်ာသေလာက္ ရွိပါတယ္။ အဲဒီေတာ႔မွ ခါးကုန္းၾကီး ေျပာေျပာသြားတဲ႕ "မေကာင္းတာလုပ္ရင္ မေကာင္းသလိုခံစားရမယ္။ ေကာင္းတာလုပ္ရင္လည္း ေကာင္းတာျပန္လာမယ္" ဆိုတဲ႕စကားရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို သေဘာေပါက္ နားလည္မိရပါေတာ႔တယ္။

ခါးကုန္းၾကီးကို အဆိပ္မိေစခ်င္စိတ္နဲ႔သာ ေပါင္မုန္႕ထဲ အဆိပ္ထည္႔ျပီးသာ ဖုတ္ခဲ႔မိရင္ အဲဒီမေကာင္းတဲ႔ စိတ္ထားရဲ႕ အက်ိဳးဆက္ဟာ သူမသာ ျပန္ခံစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ခုေတာ႔ မေကာင္းတဲ႔စိတ္ရိုင္းကို ဖယ္ျပီး စိတ္ေကာင္းေကာင္းျဖင္႔ ေပါင္မုန္႕အေကာင္းကိုသာ ဖုတ္ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔အတြက္ သူမသားေလး ျပန္ေရာက္ လာႏုိင္ခဲ႔တာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူမျပဴတင္းေပါက္မွာ ေန႔စဥ္ထားျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ေပါင္မုန္႕ကေလးက သူမသားအသက္ကို ကယ္လိုက္တာသာ ျဖစ္ပါေတာ႔တယ္။ မိခင္ျဖစ္သူဟာ သူမရဲ႕ တစ္သက္တာမွာ မေကာင္းမႈကိုလုပ္ဖို႕ ဘယ္ေတာ႔မွ ႀကံစည္ျဖစ္ေတာ႔မွာ မဟုတ္တာ ေသခ်ာပါတယ္။

ေကာင္းမႈတစ္ခုခု(သို႔မဟုတ္) ေကာင္းသည္၊ မွန္သည္ဟု မိမိေလးနက္စြာ ယံုၾကည္ထားသည့္ အရာတစ္ခုခုကို ျပဳလုပ္သည္႕အခါ မည္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ် အသိျပဳသည္ ျဖစ္ေစ၊ မျပဳသည္ ျဖစ္ေစ၊ ခ်ီးက်ဴးျခင္း၊ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုျခင္း ျပဳသည္ ျဖစ္ေစ၊ မျပဳသည္ ျဖစ္ေစ၊ မိမိလုပ္လက္စ ေကာင္းမႈဟု မိမိယံုၾကည္ေသာ အလုပ္ကို ျပဳလုပ္ၿမဲ ဆက္ျပဳလုပ္ပါ။ ထုိေကာင္းမႈႏွင္႕ ထိုက္တန္ေသာ ေကာင္းက်ိဳးကို တစ္ေန႕ေန႔တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္တြင္ သင္ကိုယ္တိုင္ ေသခ်ာေပါက္ ျပန္လည္ခံစားရမည္ျဖစ္သည္။




The Good You Do, Comes Back To You ( Author Unknown) ကို ဘာသာျပန္ပါသည္။ အားလံုးဘဲ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာ လိုရာဆႏၵ ျပည္႔ဝၾကပါေစရွင္။


Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing


ေအးသာယာ စပ်စ္ျခံၾကီးဆီသို႔

ေတာင္ၾကီးအင္းေလးကို သြားခဲ႔တုန္းက ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ အတက္နားက ေအးသာယာ စပ်စ္ျခံကို သြားခဲ႔တဲ႔ အေၾကာင္းကို ေရးခ်င္ပါတယ္။ ျခံၾကီးရဲ႕ နာမည္က ေအးသာယာဝိုင္ ထုတ္လုပ္တဲ႔ ေအးသာယာ စပ်စ္ျခံၾကီးပါ။ ျခံၾကီးထဲမွာ စပ်စ္စိုက္ခင္း စိမ္းစိမ္းစုိုစုိကို ၾကည္႔ရင္း အဲဒီ စပ်စ္ပင္ေတြကရတဲ႔ အသီးကေန ထုတ္လုပ္ထားတဲ႔ ဝိုင္ေတြကို ေသာက္သံုးႏိုင္တဲ႔ အရသာကို ခံစားႏုိင္ပါတယ္။ က်ယ္ဝန္းလွတဲ႔ ျခံၾကီး ထဲက ေတာင္ေစာင္းတေလွ်ာက္ မ်က္စိတစ္ဆံုး စိုက္ပ်ိဳးထားတဲ႔ စပ်စ္ပင္ေတြဟာ ညီညာသြယ္တန္းျပီး လိႈင္းေတြလို ေဝ့ဝိုက္ လူးလြန္႕ေနပံုက ၾကည္႔လို႔ မဝႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္မႈ ေကာင္းလြန္း လွပါတယ္။ အင္းေလးကန္နဲ႔လည္း မေဝးလွတဲ႔အတြက္ ႏုိင္ငံျခားသား ခရီးသြားမ်ား အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ေအးသာယာ စပ်စ္ျခံၾကီးဆီကို လာေရာက္ေလ႔လာ စား ေသာက္ေလ႔ ရွိၾကပါတယ္။ အဲဒီျခံၾကီးထဲကို ကၽြန္မနဲ႔ အတူတူ ေလွ်ာက္သြား ၾကည္႔ရေအာင္လားေနာ္။

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing

 ေအးသာယာျခံၾကီးသို႔ အဝင္ 

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing


Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing

 ျခံေရွ႕က ဆိုင္းဘုဒ္မ်ား 

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing 
ျခံထဲ ဝင္လိုက္ေတာ႔ လမ္းညႊန္ဆိုင္းဘုဒ္ ေလးေတြကို ေတြ႔ရပါတယ္. ဘယ္ဘက္ကိုသြားရင္ စပ်စ္ပင္ေတြ စိုက္ထားတဲ႔ စိုက္ခင္းကို ေရာက္မွာ ျဖစ္ျပီး ညာဘက္မွာေတာ့ ရံုးခန္းနဲ႔ ေအးသာယာ ဝိုင္ေတြေရာင္းခ်တဲ႔ဘား ရွိပါတယ္။ ဟိုေရွ႕မွာ ေတြ႔ပါျပီ။ အတန္းလိုက္ စီစီညီညီ စိုက္ထားတဲ႔ စပ်စ္ပင္ၾကီးေတြပါ။ စပ်စ္ခင္းၾကီးဟာ ၾကည္႔လို႕ မဆံုးႏိုင္ေလာက္ေအာင္ တေမွ်ာ္တေခၚရွိလွျပီး လွလြန္းတဲ႔အတြက္ ဓာတ္ပုံေတြ အမ်ားၾကီး ရိုက္ျဖစ္ခဲ႕ပါတယ္။ ၾကည္႕ၾကည္႔ရေအာင္လားေနာ္။

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing


Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing 

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing


Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing

ေအးသာယာျခံၾကီထဲက စပ်စ္ပင္ေတြဟာ ပံုထဲမွာ ျမင္ရတဲ႔ အတုိင္းပါဘဲ။ ျမန္မာျပည္ အလယ္ပိုင္းမွာ ျမင္ေတြ႔ ခဲ႔ရဖူးတဲ႔ စပ်စ္ပင္ေတြလို စင္ေတြနဲ႔ စိုက္ပ်ိဳးထားတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ စိုက္ခင္းၾကားထဲမွာ တိုင္ေတြေထာင္ထားျပီး တိုင္ေတြၾကားမွာ ၾကိဳးတန္းေတြ ရွိပါတယ္။ စပ်စ္ပင္ရဲ႕ ပင္စည္ေတြက အဲဒီၾကိဳးတန္းေတြမွာ ႏြယ္ေနတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစပ်စ္ျခံၾကီးအေၾကာင္းကို ကၽြန္မ ေလ႕လာစပ္စုမိခဲ႔သေလာက္ ျပန္လည္ေဖာ္ျပရမယ္ဆိုရင္ ခုေတြ႔ရတဲ႔ စိုက္ခင္းဟာ ၁ဝႏွစ္သား အရြယ္ခန္႔ရွိတဲ႔ စပ်စ္ပင္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ေအးသာယာ စပ်စ္စိုက္ခင္း တည္ရွိရာေနရာဟာ ပင္လယ္ေရ မ်က္ႏွာျပင္အထက္ မီတာ ၁၂ဝဝခန္႔ ( ေပ သံုးေထာင္႔ ကိုးရာေက်ာ္ခန္႔) ျမင္႔တဲ႔ ရွမ္းျပည္နယ္ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ရဲ႕ ေတာင္ေစာင္း တေလွ်ာက္မွာ စိုက္ပ်ိဳးထားပါတယ္။ ထံုးဓာတ္ပါရွိတဲ႔ ရွမ္းျပည္နယ္ရဲ႕ ေျမမ်ိဳးဟာ ဝိုင္ထုတ္လုပ္တဲ႔ စပ်စ္သီးမ်ားကို စိုက္ပ်ဳိးဖို႔ အေကာင္းဆံုး ေျမမ်ိဳးျဖစ္ တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဒီလို စပ်စ္ပင္မ်ိဳးဟာ ဝိုင္ခ်က္ဖို႕ အလြန္ေကာင္းတဲ႔ စပ်စ္ပင္ေတြလို႕ သိရပါတယ္။


Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing



Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing 

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing

ဒီစပ်စ္ပင္ေတြကို အီတလီ၊ ျပင္သစ္၊ စပိန္ စတဲ႔ ဥေရာပႏိုင္ငံေတြကေန တင္သြင္းလာတာျဖစ္ျပီး ျပည္တြင္းက စပ်စ္ အရိုင္းမ်ိဳးနဲ႔ မ်ိဳးစပ္ျပီး စိုက္ပ်ိဳးထားပါတယ္။ ဒီစိုက္ခင္းၾကီးနဲ႔ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ပထမဦးဆံုးဝိုင္ကို ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ တည္ေထာင္ ခဲ႔သူကေတာ႕ ဂ်ာမနီႏိုင္ငံသား Mr Bert Morsbach နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ၁၉၉၈ခုႏွစ္မွာ ဥေရာပ စပ်စ္ပင္မ်ိဳးေပါင္း ၃ဝဝဝ စတင္ တင္သြင္းလာျပီး ကယားျပည္နယ္ လြိဳင္ေကာ္ျမိဳ႕မွာ စတင္ စိိုက္ပ်ိဳး ခဲ႔ၾကပါတယ္။ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္မွာေတာ႔ စပ်စ္စိုက္ခင္းၾကီးကို ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ အနီးက ေအးသာယာ ကို ေျပာင္းေရြ႕ လာျပီး ေနာက္ထပ္ စပ်စ္ပင္ေပါင္း တစ္ေသာင္းကို တင္သြင္းလာျပီး တိုးခ်ဲ႕ စိုက္ပ်ိဳးလာခဲ႕ပါတယ္။   ၁၉၉၈ မတိုင္မီက ဥေရာပ စပ်စ္မ်ိဳးကို အေရွ႕ေတာင္အာရွမွာ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ စိုက္ပ်ိဳးျဖစ္ထြန္းႏုိင္ဖို႔ သုေတသနမ်ားစြာ လုပ္ခဲ႔ရာမွာ ရွမ္းျပည္နယ္ ေတာင္တန္းမ်ားဟာ အေကာင္းဆံုးလို႔ ေလ႕လာသိရွိရျပီးေနာက္ အပင္မ်ားစြာ စိုက္ပ်ိဳးလာျပီး ခုခ်ိန္မွာေတာ႔ အဲဒီ စပ်စ္စိုက္ခင္းၾကီးဟာ ျမန္မာျပည္မွာ ပထမဦးဆံုးဝိုင္ စပ်စ္ စိုက္ခင္းၾကီးျဖစ္သလို ၊ ေအးသာယာ ဝိုင္ဟာလည္း  ျပည္တြင္းမွာ ထုတ္လုပ္တဲ႔ ပထမဦးဆံုး ဥေရာပစတိုင္ ဝိုင္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing 

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing


Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing 


Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing


Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing



Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing

ျခံၾကီးထဲ ကၽြန္မ ေရာက္သြားတဲ႔အခ်ိန္ဟာ ခုလို စပ်စ္သီးေတြ သီးေနပါျပီ။ ဒီအေနအထားဟာ ဝိုင္ခ်က္ဖို႕အတြြက္ ခူးဆြတ္ဖို႕ မရႏိုင္ေသးပါဘူး။ အေကာင္းဆံုးဝိုင္ ခ်က္ဖို႔အတြက္ေတာ႕ အခ်ိန္ ေနာက္ထပ္ အနည္းငယ္ လိုပါေသးတယ္။ အသီးေတြကို အမ်ိဳးအစားအလုိက္ ခူးဆြတ္ျပီး ဝိုင္ခ်က္လုပ္ခဲ႔ရာ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္မွာ ေအးသာယာ ဝိုင္ကို ေအာင္ျမင္စြာ ထုတ္လုပ္ႏုိင္ခဲ႔ျပီး ေစ်းကြက္မွာ စတင္ေရာင္းခ်ႏုိင္ခဲ႔တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ 


Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing
ေအးသာယာဝိုင္
(အထက္က ပံုႏွစ္ပံုကိုေတာ႔ အင္တာနက္က ယူထားတာပါ) 

ေအးသာယာဝိုင္ဟာ ႏိုင္ငံတကာ ဝိုင္အသင္းအဖြဲ႕နဲ႕ အရည္အေသြးစစ္ေဆသူမ်ားရဲ႕ ေထာက္ခံခ်က္ေတြမ်ားစြာကို ရရွိထားျပီး ကမၻာ့ထိပ္တန္း ဝိုင္ရဲ႕ စံခ်ိန္စံညႊန္း အရည္အေသြး ျပည္႔မွီတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အီတလီကေန တင္သြင္းစိုက္ပ်ိဳးထားတဲ႔ Shiraz စပ်စ္ကေန ထုတ္လုပ္တဲ႔ Rose' (ရုိေဇး) ဝုိင္ဟာ ခဏခ်င္းမွာဘဲ နာမည္ၾကီးလာပါတယ္။ ရိုေဇးဝိုင္ဟာ ျမန္မာ အစားအစာမ်ားနဲ႔ ဥေရာပ အစားအစာတို႕နဲ႕ တြဲဖက္ သံုးေဆာင္ရင္လည္း အလြန္ သင္႕ေတာ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ထုတ္လုပ္တဲ႔ စပ်စ္သီးရဲ႕ အမ်ိဳးအစားကိုလုိက္ျပီး ဝိုင္ေတြဟာ တစ္မ်ိဳးနဲ႔တစ္မ်ိဳး အရသာ မတူညီၾကပါဘူး။ စပ်စ္သီးအမ်ိဳးအစား အမ်ိဳးမ်ိဳးကေန ေအးသာယာဟာ ဝိုင္အမ်ိဳးအစား ဝိုင္ျဖဴ၊ ဝိုင္နီ၊ ဆိုဗင္းညဴ ဘေရာင္းဝိုင္၊ ကေမၻာဇဝိုင္၊ မြန္တီဗီႏို စသျဖင္႔ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ထုတ္လုပ္ပါတယ္။ လူတစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး အၾကိဳက္ခ်င္း မတူညီတဲ႔အတြက္ ဝိုင္ေတြကို အရသာခံစားရာမွာလည္း တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အၾကိဳက္တူမွာ မဟုတ္လို႕ မိမိႏွစ္သက္တဲ႔ ဝိုင္အမ်ိဳးအစားကို ေရြးခ်ယ္ႏိုင္ပါတယ္။ 

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing

ျခံၾကီးထဲမွာ အစားအေသာက္မ်ားလည္း မွာယူစားေသာက္ႏုိင္တာမို႔ Menu ကို ဓာတ္ပံုရိုက္ယူခဲ႔ရာမွာ ေအးသာယာက ထြက္ရွိတဲ႔ ဝိုင္အမ်ိဳးအစားနဲ႔ ေစ်းႏႈန္းေတြကုိ အေပၚက Menu ထဲမွာ ၾကည္႕ရႈႏိုင္ပါတယ္။ ဝိုင္နဲ႔တြဲဖက္စားေသာက္ဖို႕ အျခားေသာ စားေသာက္ဖြြယ္ရာမ်ားနဲ႔ အေအးမ်ား ၊ ေကာ္ဖီမ်ားကိုလည္း Menu ထဲမွာ ေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ 

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing 

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing



Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing
စပ်စ္ျခံၾကီးထဲမွာ လွည္႕လွည္ၾကည္႔ရႈ ဓာတ္ပံုေတြရိုက္ျပီးေတာ႔ စားေသာက္ခန္းမရွိရာ အေပၚထပ္ကို တက္လာျပီး ေကာင္း မေကာင္း Taste လုပ္ၾကည့္ခဲ႔တဲ႔ ေအးသာယာ ဝိုင္နီ ပါ။ :P

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing


အေပၚထပ္မွာ ႏုိင္ငံျခားသားတစ္အုပ္စု ေရာက္ေနတာ ေတြ႔ခဲ႔ရျပီး ဝိုင္နဲ႔အျခားေသာ စားေသာက္ဖြယ္ရာေတြကို စားေသာက္ေနတာ ေတြ႔ခဲ႔ရပါတယ္။ 


Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing 



Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing 

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing

ခုျမင္ရတဲ႔ အေဆာက္အဦးရဲ႕ အေပၚထပ္မွာ အစားအေသာက္မ်ားစားေသာက္ရင္း မ်က္စိမဆံုးျမင္ေနရတဲ႕ စပ်စ္ခင္းစိမ္းစိမ္းစိုစိုကို ေမွ်ာ္ေငးရင္း စားေသာက္ႏုိင္ပါတယ္။ အေရွ႕မွာေတာ႔ သာယာလွတဲ႔ ေရကန္တစ္ခု ရွိေနျပီး ျခံၾကီးနဲ႔ ေရကန္ေဘးတစ္ေလွ်ာက္မွာေတာ႔ ပန္းပင္မ်ား ဖူးပြင္႔ေနတာကိုလည္း ေတြ႔ျမင္ရတာ အင္မတန္မွ စိတ္ၾကည္ႏူးဖြယ္ ေကာင္းလွပါတယ္။

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing 

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing 


Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing 

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing




Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing

 အေပၚထပ္ကေန ျခံထဲကို လွမ္းၾကည္႔ရင္ ျမင္ရတဲ႔ ျမင္ကြင္းေတြပါ။

အေပၚထပ္မွာ စားေသာက္ျပီးတာနဲ႔ ေအးသာယာက လုပ္သက္၅ႏွစ္ရွိ ဝန္ထမ္းေလးျဖစ္တဲ႔ မရီရီဝင္းကို ဝိုင္ခ်က္တဲ႔ေနရာကို လုိက္ျပေပးလို႔ ရမလားလို႔ ေတာင္းဆိုတဲ႔အခါ အင္မတန္မွ စိတ္ရွည္သေဘာေကာင္းတဲ႔ မရီရီဝင္းက ဝိုင္စက္ရံုထဲကို လိုက္ျပရင္း ကၽြန္မ သိခ်င္တာေတြကိုလည္း ေသေသခ်ာခ်ာ ရွင္းျပပါတယ္။ အဲဒီ အတြက္ေတာ႔ ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္လို႔ ညီမေလး မရီရီဝင္းက ဒီေနရာကေန ေျပာလိုက္ပါတယ္။ 

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing

စက္ရံုအျပင္ဖက္မွာ ထားထားတဲ႔ ဝိုင္ထည္႔တဲ႔ သစ္သားစည္ၾကီးေတြနဲ႔ ပုလင္းေတြပါ။ 

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing



Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing

 ဒီ အလူမီနီယံ စည္ၾကီးေတြက စပ်စ္သီးေတြကို စိမ္တဲ႔ စည္ၾကီးေတြျဖစ္ပါတယ္။ 



Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing
 ဝိုင္ထုတ္လုပ္ပံု အဆင့္ဆင့္ကိုရွင္းျပထားတဲ႔ Chart ျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္ဝင္စားရင္ တစ္ဆင္႔ခ်င္း ၾကည္႔လို႕ရပါတယ္

ေအးသာယာဝိုင္ထုတ္လုပ္မႈကို ၾကီးၾကပ္ကြပ္ကဲသူမ်ားကေတာ႔ ဂ်ာမဏီႏုိင္ငံမွာ ဝိုင္ အေၾကာင္းမ်ားကို အထူး သင္ၾကားေပးတဲ႔ နာမည္ေက်ာ္ Geisenheim တကၠသိုလ္ကေနဆင္းထားၾကသူမ်ားျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဝိုင္ေတြဟာ သက္တမ္း ၾကာၾကာထားေလ အရသာေကာင္းေလလို႔ ၾကားဖူးပါတယ္။ ေအးသာယာ ဝိုင္ ကေတာ႔  ေစ်းကြက္ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ကို ျပည္႔မီေအာင္ ျဖည္႕ႏိုင္ဖို႕အတြက္ အနည္းဆံုး ၂ႏွစ္ေလာက္သာ ထားျပီး ေစ်းကြက္ထဲ ျဖန္႕ပါတယ္။ ခုခ်ိန္မွာေတာ႔ အရည္အေသြးျမွင္႔ ဝိုင္အမ်ဳိးအစားမ်ားစြာကို ထုတ္လုပ္ျဖန္႕ခ်ီေနျပီ လို႔ ဆိုပါတယ္။

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing

ဒီဆိုင္းဘုဒ္ကေတာ႔ ဝိုင္ခ်စ္သူေတြအတြက္ သတင္းေကာင္းပါ။ ေသာၾကာေန႕တိုင္း ညေန ၃နာရီမွ ည ၇နာရီအထိ ဝိုင္မ်ားကို ၃၀% ေလွ်ာ့ေစ်းနဲ႔ မွာယူသံုးေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္တဲ႔။ ဘယ္လိုပင္ျဖစ္ေစ ဝိုင္အေၾကာင္းကို စိတ္ မဝင္စား ရင္ေတာင္မွ ေအးသာယာ စပ်စ္ျခံၾကီးဟာ ရႈခင္းလွလွေတြ သေဘာက်တတ္သူမ်ားအတြက္လည္း စိတ္ၾကည္ႏူး ခ်မ္းေျမ႕စရာ ေနရာေလးတစ္ခု ျဖစ္မွာ မလြဲအမွန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။  တကယ္လို႕မ်ား  ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ ကို ေရာက္ခဲ႕တယ္ ဆိုရင္ ေအးသာယာ စပ်စ္ျခံကို သြားခ်င္တယ္လို႕ ကားသမားေတြ ကို ေျပာလိုက္ရင္ ေအးသာယာျမိဳ႕သစ္ အလြန္ ေတာင္ၾကီး အတက္ ကားလမ္းေဘးက ျခံၾကီးကို လိုက္ပို႕ၾက မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ေတာင္ေစာင္း တစ္ေလွ်ာက္က က်ယ္ဝန္းလွတဲ႔ စပ်စ္ခင္း စိမ္းစိမ္းစုိစုိကို ေမွ်ာ္ေငး ၾကည္႔ရင္း ဝိုင္ေလးမ်ားလည္း တစ္ခြက္တစ္ဖလား ျမည္းစမ္းၾကည္႕ခဲ႔ ႏိုင္ပါတယ္ေနာ္။ :P


အားလံုးေသာ မိတ္ေဆြမ်ား စိတ္ေရာကိုယ္ပါ က်န္းမာ ရႊင္လန္းၾကပါေစရွင္..



Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing